Кіріспе
Уильям Генри Снид (1812-1869) - американдық заңгер және саясаткер, XIX ғасырдың ортасында Теннесси штатының Мурфрисборо қаласында, кейіннен Кноксвиллде қызмет етті. Ол АҚШ-тың Конгресс палатасының Теннессидің екінші конгрестік округінің мүшесі болды. Адвокат ретінде табысты мансабымен қатар, Снид бірнеше бизнес-жобаларға қатысты, ең бастысы 1856 жылы сатып алған Lamar House қонақ үйі. Сенаттық мерзімнен кейін ол қысқа уақытқа Гринвиллге көшіп барды, онда Роберт Дж. МакКиннимен заңгерлік серіктестік құрды. 1845 жылдың соңында Снид Ноксвиллге көшіп, заңгерлікпен айналысты. Ол 1856 жылы Уильям Монтгомери Черчвеллден Ламар Хаус қонақ үйін сатып алды, ол оны 1850-ші жылдардың басында жаңартып, кеңейтті. Снид 1855 жылдың 4 наурызынан 1857 жылдың 3 наурызына дейін АҚШ-тың Өкілдер палатасында қызмет етті. Бастапқыда Уиг, онжылдықтың соңында Снид Демократиялық партияға қосылды.
William Henry Sneed (August 27, 1812 – September 18, 1869) was an American attorney and politician, active initially in Murfreesboro, Tennessee, and later in Knoxville, Tennessee, during the mid 19th century. He was a member of the United States House of Representatives for Tennessee's 2nd congressional district during the Thirty fourth Congress (1855–1857). Along with his successful career as an attorney, Sneed was involved in several business ventures, most notably the Lamar House Hotel, which he purchased in 1856. After his senate term, he moved briefly to Greeneville, where he formed a law partnership with Robert J. McKinney. By the end of 1845, Sneed had relocated to Knoxville to practice law. He formed a law partnership with powerful attorney Oliver Perry Temple (1820–1907), In 1856, he purchased the Lamar House Hotel from William Montgomery Churchwell, who had renovated and expanded it in the early 1850s. Sneed served in the United States House of Representatives from March 4, 1855 to March 3, 1857. Originally a Whig, By the end of the decade, Sneed had aligned himself with the Democratic Party.
Азаматтық соғыс
Снид бастапқыда бөліну идеясына қарсы болды, бірақ 1850-ші жылдардың аяғында оның сезімдері өзгерді. Бұл оны ұзақ уақыт бойы досы Уильям "Парсон" Браунлоумен, про-одақтық Ноксвилл Уигінің радикалды баспашысымен қақтығысқа әкелді. 1861 жылы 2 ақпанда Снид Уигтерде таралымы жариялады, онда сецессияның қазірдің өзінде факт екенін және Шығыс Теннессидің оңтүстік тұрғындарға қарсы қанды қақтығыстан аулақ болуы керектігі айтылды. Таулы Шығыс Теннессидің оңтүстік плантаторлардың наразылығына жанашырлық танытпағанын түсінген Снид құлдықты жоюдың кедей оңтүстік ақсүйектерге қалай зиян тигізетіні туралы көп нәрсеге барды. Ол бостандықтың жоғары салықтарға және қол еңбегімен жұмыс істеуге үлкен бәсекеге әкелетінін дәлелдеді. Снид соғыстың бірінші жартысында Ноксвиллде қалды. 1863 жылы 20 маусымда ол генерал Уильям П. Сандерстің қалаға шабуыл жасауына кедергі жасады. Сол жылы одақ әскерлері Ноксвиллді басып алған кезде Снид Бристолге қашуға мәжбүр болды және соғыс аяқталғанға дейін елден тыс қалды. Бёрнсайдтың Ноксвиллдің одақтық күштерінің қолбасшысы Джозеф Фостер Снидтің үйін Камберленд даңғылы мен Маркет көшесінің бұрышында өзінің штабы ретінде пайдаланды. 1864 жылдың басында, соғыстан бұрынғы достық қарым-қатынастарынан кейін Снидке басында жылы жүзді болған Браунлоу, ашықтан-ашық жаушылға айналды. Снидтің есімі Браунлоу "Адамзаттың мылтықтары" деп атағандардың қатарында болды, олар "салтбасарлардың өліміне" лайық болды. Браунлоу сонымен қатар Снидке қарсы сотқа шағым түсірді, бұл Ламар Хаус қонақ үйін тәркілеуге және аукционға қоюға әкелді. 1865 жылы Снид Салым антын қабылдап, Ноксвиллге қайтып барады деген хабар тараған кезде, Браунлоудың ұлы және Уиг редакторының мұрагері Джон Белл Браунлоу одақ сарбаздарын Снидті өлтіруге шақырды.
Кейінгі өмірі
Снид Ноксвиллге 1867 жылы оралды. Ол заңгерлік ісін қайта бастады және өзінің кейбір мүліктерін, соның ішінде Lamar House қонақ үйін қалпына келтіруге қол жеткізді. Ол 1869 жылы 18 қыркүйекте кенеттен қайтыс болды және Олд Грей зиратына жерленді. Оның балалары 1890 жылға дейін Ламар үйін басқаруды жалғастырды. Браунлоудың қорғанышы Уильям Рул редакциялаған Ноксвиллдің стандартты тарихында Снид "өз заманының ең мұқият, еңбекқор және қабілетті заңгерлерінің бірі" деп сипатталған.