Кіріспе
Жапондық футболшы (туған 1980 жыл) Ясухито Эндо (遠藤 保仁) - жапондық бұрынғы футболшы, жартылай қорғаушы. Эндоның ойыншы карьерасы толығымен Жапонияда өтті, онда ол 20 жыл бойы Гамба Осакамен байланысты болды. Ол өзінің халықаралық құрамасына 2002 жылы дебют жасады, Жапонияның атынан үш әлем чемпионатында және үш Конфедерация кубогында өнер көрсетті. Бұл процесте ол 150-ден астам ойынды өткізді, 15 гол соқты және барлық уақыттағы ең көп ойын жасаған жапондық ойыншы болды. Сонымен қатар, ол 1100 ресми кездесуге қатысқан және ең көп J. 672 кездесумен тарихтағы лигалық кездесулер. Оның ағасы Акихиро Эндо да бұрынғы футболшы. Алайда, олардың екеуі де Ватару Эндомен байланысты емес.
Yasuhito Endō (遠藤 保仁) is a Japanese former footballer who played as a midfielder. Endō's playing career unfolded entirely within Japan, where he was associated with Gamba Osaka for 20 years. He made his senior international debut in 2002, representing Japan in three World Cups and three Confederations Cups. In the process he earned over 150 caps, scoring 15 goals and becoming the most capped Japanese male player of all time. He is also one of the few players to have made over 1,100 official appearances and the highest number of J. League appearances in history with 672 appearances. His brother Akihiro Endō is also a former footballer. However, both of them are not related to Wataru Endō.
Йокогамадағы ұшақтар
Эндо 1980 жылы 28 қаңтарда Кагосима қаласында дүниеге келген. Кагосима Жицугё орта мектебін бітіргеннен кейін, 1998 жылы J1 лигасының клубы Йокогама Флюгельске қосылды. Наурыз айында 1998 жылғы маусымның алғашқы ойында Йокогама Маринос командасына қарсы дебют жасады. Негізінен орталық жартылай қорғаушы ретінде ол 1998 жылғы Император кубогының чемпионы атанды. Қаржылық қиындықтарға байланысты клуб маусым соңында таратылып, Йокогама Мариноспен бірікті.
Киотоның қызғылт сары сангасы
1999 жылы Эндо замандастары Кадзуки Тешима мен Хидео Ошимамен бірге Киото Пурпуль Сангаға көшіп барды. Ол тұрақты ойыншы болып, көптеген жекпе-жектерде ойнады. Алайда клуб 2000 жылғы маусымның соңында J2 лигасына түсті.
Гамба Осака
2001 жылы Эндо J1 клубы Гамба Осакаға ауысты. Ол ұзақ уақыт бойы менеджер Акира Нисиноның басқаруымен клубтың негізгі ойыншысы болды (2002-2011). Ол "J" ретінде таңдалды. Лиганың үздік он бірінің қатарынан 10 жыл (2003-2012). 2005 жылы Гамба клуб тарихында алғаш рет J1 лигасының чемпионы атанды. 2008 жылы Гамба жапондық клуб ретінде 2 жыл қатарынан АФК Чемпиондар лигасының чемпионы атанды (Урава Редс 2007 жылы жеңіп алды). Гамба сондай-ақ Император кубогын жеңіп алды. Эндо "Жылдың жапондық футболшысы" атағына ие болды. 2009 жылы Гамба 2 жыл қатарынан Император кубогын жеңіп алды. Эндо Азияның үздік футболшысы атанды. Менеджер Нишино 2011 жылғы маусымнан кейін Гамбадан кетіп, клубтың жетістігі нашарлады. 2012 жылы Гамба 18 клубтың ішінде 17-ші орынға ие болды және J2 лигасына түсті. Эндо Гамбамен бірге қалды және Гамба 2013 жылғы маусымда чемпион атанды. 2014 жылғы маусымда Гамба J1 лигасына оралды және Жапонияның барлық үш ірі титулын жеңіп алды. Лига кубогы мен Император кубогы. Ендө J. Лиганың ең үздік ойыншысы және екінші рет Жапонияның "Жылдың үздік футболшысы".
Юбило Ивата
2020 жылдың қазан айында ол "Гамба Осакадан" қарыз алу арқылы "Жубило Ивата" клубына қосылды. 2021 жылдың желтоқсан айында ол Юбило Иватаға толық трансфер бойынша қосылды. 2023 жылдың мамырында Эндо "Джи-Эн-Си" чемпионатының ең құнды ойыншысы атанды. Лиганың алғашқы 30 жылы. 2024 жылдың 9 қаңтарында Эндо 672 Ж-ға жеткеннен кейін кәсіби футболдан зейнеткерлік демалысын жариялады. Лигалық матчтар.
Халықаралық мансап
Эндо 1999 жылғы Жастар арасындағы әлем чемпионатында ойнады және Жапония финалда Испанияға жеңіліп, екінші орын алды. 2002 жылдан бері Эндо Жапония ұлттық құрамасының мүшесі болды және Жапонияның 2006, 2010 және 2014 жылғы әлем чемпионаттары командаларына таңдалды. Ол 2004 және 2011 жылғы Азия кубогын жеңген команданың мүшесі болды. 2010 жылдың 24 маусымында Эндо Данияға қарсы 3-1 есебімен жеңіске жетіп, Жапонияның әлем чемпионатының екінші раундына жолдамасын алды. 2010 жылдың 12 қазанында Оңтүстік Кореяға қарсы жолдастық кездесуде Жапония құрамасының құрама сапында 100-ші рет ойнаған төртінші ойыншы болды. 2012 жылдың 16 қазанында Эндо Бразилияға қарсы жолдастық кездесуде Жапонияның ең көп ойыншысына айналды. Бұл матчта оның ұлттық құрама сапында 123 рет ойнағаны, бұл Масами Ихараның 122 кездесуден тұратын бұрынғы рекордын басып өтті. Келесі кездесуде Жапония Иракты 1:0 есебімен жеңіп, 150-ші рет алаңға шықты. 2015 жылға дейін Жапония құрамасында 152 ойын өткізіп, 15 гол соқты.
Ойын стилі
Ол Гамба Осака және Жапония ұлттық құрамасының жанкүйерлері арасында культ-батыр болып саналады, бұл оның кәсіби спортшы ретінде ұзақ өмір сүруіне, техникалық қабілетіне, басшылығына және гол салу қабілетіне байланысты. Ол сондай-ақ еркін соққыларда керемет дәлдікпен танымал және Жапонияның ең шығармашылық жартылай қорғаушыларының бірі, сондай-ақ өз ұрпағының ең дарынды жапондық футболшыларының бірі және ойыншыларының бірі ретінде қастерленеді. Бұл тек өзінің туған елінде ғана отандық деңгейде ойнағанмен.
Клуб
+ Клуб, маусым және жарыстар бойынша кездесулер мен голдарКлубтық маусымЛигаИмператор кубогыJ. Лига кубогыAFCOбасқаTotalAppsGoalsAppsGoalsAppsGoalsAppsGoalsAppsGoalsGoalsGoalsКагосима Джицугио HS19971010Йокохама Флюгельс19981610040201Киото Қызғылт Санга1999244102027420002950061356Total53910816210Гамба Осака20012943140365200230510813962003304206038420042993000329200533102040391020062594100513814342007348408110479200827630103324411200932104320611045201032303030303651313137140455201234320414492013335003201033520143346503151515151515151515151520202031520362036202036202020202036202034343434343535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535353535