Кіріспе
Францияның паркур практиканттары тобы Паркур практиканттары тобы Ямакаси - бұл Францияның Лисс қаласынан шыққан паркур практиканттарының алғашқы тобы. Түпнұсқадағы тоғыз мүше - Дэвид Белль, Себастьен Фукан, Чоу Белль Дин, Уильямс Белль, Янн Хнаутра, Лоран Пьемонтези, Гюйлен Н'Губа Бойке, Малик Диуф және Чарльз Перриер. Олардың философиясы физикалық, психикалық және этикалық жағынан мықты тұлға болу еді. Бұл атау паркурға қатысты танымал сілтемелерде, соның ішінде француз фильмдерінде, қайырымдылық мақсаттары үшін дене күшін талап ететін іс-әрекеттерді жасайтын заң бұзушылар туралы қолданылған. Бастапқы топтың мүшелері өздерінің тарихы мен тәжірибесі туралы бейнебаяндамаларда көрінуді жалғастырды.
the group of parkour practitioners
The Yamakasi are the original group of l'art du deplacement (parkour) practitioners from Lisses, France. The nine original members were David Belle, Sébastien Foucan, Châu Belle Dinh, Williams Belle, Yann Hnautra, Laurent Piemontesi, Guylain N'Guba Boyeke, Malik Diouf, and Charles Perriére. Their philosophy was to become an individual who is physically, mentally, and ethically strong. The name has been used in popular references to parkour, including in French films about admirable lawbreakers who do their physically demanding deeds for charitable ends. Members of the original group have continued to appear in video reports on their history and the practice.
Тарих
Ямакасидің дамуы Дэвид Белл арқылы оның әкесі Реймонд Беллге дейін жалғасады, оған Жорж Хеберттің methode naturelle әсері қатты әсер етті. Топ сонымен қатар Азия мәдениеті мен Азия жекпе-жек өнерінен, оның ішінде Джеки Чанның Гонконгтағы экшн фильмдеріндегі акробатикалық әуесқойлықтарынан, Брюс Лидің жекпе-жек өнерінің философиясынан және Жан-Клод Ван Даммның жекпе-жек өнерінің фильмдерінен әсер алды. Топ өздерін қиындықтарға ұшыратып, физикалық және психикалық күш-қуат жинап, табысқа жетті. Мысалы, суыққа төзуді үйрену үшін тамақсыз, сусыз жаттығуды немесе еденде жамылғысыз ұйықтауды қарастырамыз. Топ өздерін Ямакаси Конго лингаласы деп атай бастады ya makási, яғни адамның тұлғасында күшті. Олар өздерінің іс-әрекетін l'art du déplacement - қозғалыс өнері деп атады. Топқа кіру үшін жаңа мүшелерді қолданыстағы мүше ұсынды, содан кейін олардың қосылу мотивациясын бағалау үшін сынақтардан өту керек болды. Топ өздерінің білімін барлық мүшелерімен бөлісетін құндылықтар мен қағидалармен толықтырды. Мысалы, топтағы ешкімге оқуға кешігуге рұқсат етілмеді, өйткені бұл бүкіл топты ұстап қалар еді. Егер бір мүше тапсырманы орындаса, қалғандары да соны орындауы керек еді. Оқу барысында ешкімге де жағымсыз пікір білдіруге, шағымдануға рұқсат етілмеген. Көптеген адамдар ақталуға тырысты. Мысалы, егер біреу аяқ киімінің тозығы соншалықты, секіріп кету үшін, ол оны солай істеуге тиіс еді, тіпті бұл бос аяқпен секіруді білдірсе де. Адамның денсаулығы мен денсаулығын құрметтеу - бұл топтың негізі болды. Егер мүшенің бір бөлігі қозғалысты орындау кезінде немесе одан кейін өзін-өзі жарақаттаса, онда бұл қозғалысты сәтсіз деп санады. Бір рет орындалған қимыл жетістік деп есептелмеді; тек қайталаумен ғана қиындық аяқталды. Әрбір қозғалысты, кем дегенде, он рет реттеп, шегінен тыс әрекет етпей және жарақат алмастан орындау керек еді. Егер топтағы кез келген ізденуші қателік жасаса, бәрі қайтадан бастау керек еді. Егер бір адам осы принциптерді бұзса, топта әртүрлі жазаларды талқылау үшін кінәлі адам жоқ кездестіруге болады. Қатыспайтын деп танылған кез келген адам тәртіпті, құндылықтарды және қағидаларды сақтау үшін топтан уақытша немесе тіпті тұрақты түрде шығарылуы мүмкін. Ұжымдыққа және принциптерге үлкен мән берілсе де, әркім жеке дамуын жүзеге асыру үшін Паркурдан өз жолын табуға тырысты. 1990 жылдардың соңында Дэвидтің ағасы француз телеарнасына суреттер мен бейнелерді жібергеннен кейін паркурдың танымалдылығы арта бастады. Кейіннен әртүрлі елдерде теледидар бағдарламалары топтың бейнежазбаларын көрсетті, танымалдылығы өскен сайын, оларға көбірек ұсыныстар келіп түсті. Ақырында, алғашқы топ әртүрлі мақсаттарға жету үшін бөлініп кетті, кейбіреулері тәртіпте қалды, ал басқалары кетті. Алайда, жаттықтырушылардың жалпы саны өсе берді, ал паркурдың танымалдылығы теледидар, көркем фильмдер және онлайн видео ортақтастыру әдістерін қолдану арқылы бүкіл әлемге тарала бастады.
For example, no one in the group was permitted to be late for training, as it would hold back the whole group. If any member completed a challenge, everyone else had to do the same thing. During their training no one was allowed to be negative or to complain. Few excuses were allowed. For instance, if someone claimed that his shoes were too worn out in order to make a jump, he had to do it anyway, even if it meant doing the jump barefoot. Respecting one's health and physical well being was one of the foundations of the group. If any member hurt himself during or after the execution of a movement, the movement was deemed a failure. A movement executed only once was not considered an achievement; only with repetition was the challenge complete. Every movement had to be repeated at least ten times in a row without the traceur having to push his limits or sustaining any injury. If any mistake was made by any traceur in the group everyone had to start all over again. If a member violated the principles, the group could meet without the offending person to discuss various punishments. Anyone deemed unsuitable could be temporarily or even permanently banned from the group in order to uphold the disciplines, values, and principles. Despite the huge emphasis on the collective and the principles, everyone was trying to find their own way in Parkour to fulfill their personal development. In the late 1990s, after David's brother sent pictures and video to a French TV programme, the popularity of parkour began to increase. A series of television programmes in various countries subsequently featured video footage of the group, and as the popularity increased, they began to get more and more offers. Eventually, the original group split apart to pursue different goals, some staying with the discipline and others leaving. The number of practitioners in total, though, kept increasing, and parkour's popularity began to spread around the globe through television, feature film and increasing use of online video sharing methods.
Этимология
Ямакаси сөзі Конго Республикасы мен Конго Демократиялық Республикасында сөйлейтін лингала тілінен алынған. Я макаси иеленуші я макасимен, бокасидің көпше түрімен біріктіреді және дене, рух немесе адам күшті дегенді білдіреді. Бокаси сөзі лингаладан француз тіліне pouvoir/puissance, vigueur, force/résistance, vitalité, energie (қуат, күш, күш, өмір сүру, энергия) деп аударылады.
Халықтық мәдениеттегі сілтемелер
Ямакаси туралы бірнеше фильмдер мен деректі фильмдер түсірілді, олардың барлығы Дэвид Белль немесе Себастьен Фукансыз, олар қозғалыстың негізгі құндылықтары туралы келіспеушіліктерден кейін кетіп қалды. 1998 жылы Ямакасилер граффити суретшісі Даркомен бірге Бруно Жирард түсірген жастарға арналған қысқа фильмде "Le Message" фильмінде көрінді. 2001 жылы жарық көрген "Ямакаси" француз фильміндегі кейіпкерлер баланың жүрек трансплантациясы үшін ақша алу үшін кішкентай ұрлықшы болып кетті. 2004 жылы "Жел ұлдары" атты жартылай жалғастығында топ Бангкокка көшіп барады және Якуза мен триадалар арасындағы шайқасқа түседі. 2006 жылы жарық көрген француздық Génération Yamakasi деректі фильмінде топтың қозғалысы мен философиясы және оны қалалық жастарға қалай жеткізгендері көрсетілген. ESPN 2007 жылы паркур туралы хабарлаған, онда Лоран Пьемонтези мен Чоу Белль Динь болды.