Кіріспе
Универсалистік жастар тобы Жастар христиан одағы (Y. P. C. U. ), 1889 жылы ұйымдастырылған Универсалистік жастар тобы, жастардың рухани өмірін дамыту және Универсалистік шіркеудің жұмысын ілгерілету үшін құрылған. Құрылғанынан кейін көп ұзамай Y.P.C.U. өзінің назарын миссионерлік қызметке аударды. Ол оңтүстікте жаңа шіркеулерді құруға және діни әдебиеттерді тарату үшін Пошта миссиясын құруға ықпал етті. Бастапқыда Универсалистік Бас Конвенцияның көмекшісі ретінде ұйымдастырылған Y.P.C.U. тәуелсіз өзіндік ерекшеліктерін дамытты. Ол өзінің жыл сайынғы конгрестерін өткізді, журнал (Onward) шығарды, қаржыландыру механизмдерін іске асырды және лауазымды адамдарды сайлады. 1941 жылы Жастар христиан одағы Универсалистік жастар қауымы ретінде қайта ұйымдастырылды. 1953 жылы Универсалистер мен Унитариан жастар ұйымдары бірігіп, Либералды діни жастар (ЛДЖ) құрады. 1961 жылы Американың унитариандық қауымдастығы мен Американың универсалистік шіркеуі біріккеннен кейін LRY жас діни унитариандық универсалистер (YRUU) ретінде қайта ұйымдастырылды.
The Young People's Christian Union (Y. P. C. U. ), organized in 1889, was a Universalist youth group created to develop the spiritual life of young people and advance the work of the Universalist church. Soon after it was founded, the Y. P. C. U. focused its attention on missionary work. It was instrumental in the founding of new southern churches and the creation of a Post Office Mission for the distribution of religious literature. Initially organized as an auxiliary to the Universalist General Convention, the Y. P. C. U. developed an independent identity. It held its own yearly conventions, published a magazine (Onward), implemented funding mechanisms and elected officers. In 1941, the Young People's Christian Union was re organized as the Universalist Youth Fellowship. In 1953, the Universalists and Unitarian youth organizations merged to form the Liberal Religious Youth (LRY). After the merger in 1961 of the American Unitarian Association and the Universalist Church of America, LRY was re organized as the Young Religious Unitarian Universalists (YRUU).
Жастар қауымдастығы
Жастар христиан одағының бастамашылығы Англияда Жастар христиан қауымдастығының (YMCA) құрылуына байланысты. Джордж Уильямс 1841 жылы драпировка бизнесіне кіргеннен кейін, әріптестерімен өзара жақсарту қоғамын құрды. Бұл қоғамның мақсаты - Киелі кітапты зерттеу және миссионерлік іс-әрекетті қолдау еді. Үш жылдан кейін Уильямс және тағы он екі жас жігіт өздерінің қолдау тобының миссиясын "драперия және басқа кәсіптермен айналысатын жас жігіттердің рухани жағдайын жақсарту" деп ресми түрде бекітті. Кейіннен "христиан шіркеуінің мүшесі" немесе "өзінің мәсіхші болғанын жеткілікті дәлелдейтін" кез келген адам оған мүше бола алды. Олар жаңа қауымдастығын "Жас жігіттердің мәсіхшілер қауымы" (Я. А.) 1855 жылы Ұлыбританияда 8500-ге жуық Y.M.C.A мүшелері болды. Америкадағы Y.M.C.A. нұсқасы көп ұзамай Үшінші Ұлы ояну деп аталатын діни белсенділіктің жоғары кезеңінде тарады (1850-ші жылдар 1900). 1860 жылы Rev. Нью-Йорк штатының Бруклин қаласында орналасқан Лафайетт даңғылындағы пресвитериан шіркеуінің дін қызметкері доктор Теодор Л. Куйлер жас жігіттерді дұға жиналыстарына жинауға арналған Y.M.C.A. ұйымының табысты екендігін, бірақ оларды шіркеудегі тұрақты мәсіхшілік жұмыс үшін ұйымдастыруға Y.M.C.A. ұйымының жетіспегенін біледі. Осы жағдайды шешу үшін 1867 жылы 6 қарашада Rev. Куйлер Жастар қауымдастығын (YPA) ұйымдастырды. Куйлердің YPA-сы жас ерлердің күш-жігерін ұзақ мерзімді шіркеу жұмыстарына, мысалы "жандардың түрленуі, христиандық мінез-құлықтың дамуы және дінге кіргендерді діни жұмыстарға үйрету" сияқты жұмыстарға бағыттау үшін жасалды. Кейіннен ол: Портлендтегі (Мэн штаты) Уиллистон қауымдық шіркеуінің пасторы д-р Фрэнсис Э. Кларк Лафайетт даңғылындағы пресвитериан шіркеуіне барды. 1892 жылы ол Жастар қауымдастығы туралы ойларын айтып, "бұл, әрине, алғашқы Христиандық күш-жігер қоғамының рухы болды" деп мәлімдеді.
Христиандық күш-жігер қоғамы
Ай сайынғы дұға аптасы кезінде Кларк жас мәсіхшілердің мәсіхшілік ғибадатына жиналған, бірақ көп ұзамай олар кетіп қалған аптаның үлгісі ретінде қарастырды. Кларк жылдар бойы көңіл көтеру, өзара жетілдіру және әдеби қоғамдар жастардың христиан шіркеуінің жұмысына деген қызығушылығын арттырады деген даналыққа сүйенді. Бес жыл бойы осындай күш-жігерді жұмсағаннан кейін, Рев. Кларктың айтар сөзі аз еді. Кларк "төмен үміттер" үлгісін тастап, оның орнына жастардың діни міндеттеріне қатысты үміттерді көтеруді таңдады. Оның жастар ұйымы ең алдымен христиандық қоғам болуы керек. Одан кейін музыкалық кештер мен әдеби оқулар болуы мүмкін, бірақ олар Құдайдың Патшалығын іздеудің үлкен тапсырмасына бағынышты болады. 1881 жылдың 2 ақпанында Кларк өзінің жаңа қоғамын ұсынды және қырық-елу жас адамның қолымен Христиандық күш-жігер қоғамы деп аталатын ұйымның конституциясын бекітті. Көп ұзамай Мэн, Вермонт және Массачусетс штаттарында қосымша қоғамдар пайда болды. Діннің атауларының болмауы кез келген шіркеудің ішінде Christian Endeavor Society-ті ұйымдастыруға мүмкіндік берді. Бірінші Христиандық күш-жігер қоғамы құрылғаннан кейін бес жыл өткен соң 33 штат пен жеті елдегі сегіз деноминацияны білдіретін 850 қоғам болды. Басқалар да Рев. Кларк үлгісі, бірақ баптистік Жастар одағы (1891), Лютер лигасы (1896), Универсалистік Жастар христиан одағы (1889), Юнитариандық Жастар діни одағы (1896) және Методисттік Эпворт лигасы (1899) сияқты нақты есімдері бар жастар топтарын құрды.
Универсалистік жастар христиан одағы
Универсалистер ұлттық жастарды біріктіретін ұйым құруға бұрын күш салмай, өздерінің досы ішінде 120-дан астам жастар қоғамы бар екенін анықтады. Олардың ішінде 38-і - "Христиандық күш-жігер қоғамы" және басқалары "Христиандық одақ", "Христиандық мәдениет" және "Христиандық жұмыс" сияқты атаулармен. Бұл жағдай 1886 жылы Чикагодағы Бас конвенцияда "Жастар миссионерлік қауымдастығы" (Y. P. M. А.) Бұл ұсыныс бойынша, мемлекеттік конвенцияларға көмекші ретінде құрылған, еншілес қауымдастықтар құрылуы керек. Конгрестен кейін Y.P.M.A. алғашқы табысқа қол жеткізді. 20-дан астам осындай ұйымдар құрылды, бірақ Y.P.M.A. кеңінен танымал болмады. Қазіргі жастар топтары өздерінің жеке әлеуметтік немесе әдеби жарғыларын сақтап қалуды жөн көретін Y.P.M.A. -ға қосылуға қарсы болды. Екі жылдан кейін, 1888 жылы, Рев. Стивен Х. Роблин жалпы ұлттық жастар тобының идеясын қайта жаңғыртты.
Бей-Сити, Мичиган
1882 жылы діни қызметке тағайындалғаннан кейін көп ұзамай, Рев. Роблин Нью-Йорктегі Виктордағы Универсалистік шіркеуде пасторлық міндетін атқарды. Оның шіркеуінің "Christian Endeavor Society" ұйымымен тәжірибесі, сондай-ақ оның жеке қарым-қатынасы Rev. Л. Б. Фишер мен Джеймс Д. Тиллингхаст, Нью-Йорк штатының ай сайынғы журналы Универсалистік одақ деп аталады, Универсалистік жастар ұйымын қайта іске қосуға ықпал етеді. Алты жылдан кейін, 1888 жылы, Рев. Роблин Мичиганға көшіп келіп, Бей-Ситидегі Универсалистік шіркеудің пасторатын қабылдады. Оның жаңа шіркеуінде жастар тобы болмағандықтан, ақсақал: Роблин Альфред Кардаллға Христиандық күш-жігер қоғамын құруды тапсырды. Сондай-ақ, жергілікті мектептерде директор болған Альберт Г. Гриер де осы "Христиандық күш-жігер" қоғамының құрылуымен тығыз байланысты болды. Ол жергілікті жастар тобын ұйымдастырған кезде, Роблин ұлттық жастар қоғамының қайта қаралған ұлттық жастарға денонсациялық қолдау көрсетуіне қызығушылық танытты. Роблин Кардалл мен Гриерді, олар жергілікті Бей-Сити Христиандық күш-жігер қоғамын құрған еді, және Фишер мен Тиллингхастты, Универсалистік одақтың баспагерлерін хат-хабар кампаниясын жүргізу үшін жалдады. Олар Универсалистік ұлттық жастар ұйымына қызығушылық таныту үшін Универсалистік жастар топтарымен байланысқа түсті. Егер жастар қызығушылық танытса, олар Линда (Массачусетс штаты) өтетін жалпы конгреске бір күн қалғанда өтетін ұйымдастыру кездесуіне делегаттарды жіберуге шақырылды.
Линн конвенциясы
1889 жылы 22 қазанда 13 штаттың 56 қоғамының 131 делегаты Универсалистік жастар бірінші ұлттық конгресіне қатысты. Жастар Христиан одағының заңдары мен жарғысы (Y. P. C. А.) шақырылды. Y.P.C.U. миссиясы "Универсалистік шіркеудің жастары арасында шынайы мәсіхшілікті насихаттау және барлық жастардың қоғамдарының өздерін Құдайдың қызметінде пайдалы ету үшін ынтымақты бірлестігін дамыту" болды. Универсалистік одақ Y.P.C.U. ресми баспасөз органы ретінде қабылданды. Линн штаб-конвенциясы жастар тобының заңдары мен конституциясын бекітті. Алайда жастар тобының құрылуына қарсы шыққандар болды, олар ешқандай демеуші ұйым шіркеу мен оның адамдарының арасында тұрмауы керек деп дәлелдеді. Оппозиция жастардың топтарын Бас конвенцияның көмекшілері немесе бағыныстылары ретінде белгілеу керектігін және Y.P.C.U. ересектерінің қадағалауын жүзеге асыру керектігін талап етті. Дегенмен уақыт өте келе, жаңа жастар тобы тәуелсіз ұйым ретінде танылды. 1893 жылы Y.P.C.U. Универсалистік одақтың жариялану жауапкершілігін өз мойнына алды, атауын Onward деп өзгертті және форматын ай сайынғыдан апталық журналға өзгертті. 1894 жылы Y.P.C.U. өздерінің конгрестерін Бас конвенциядан тәуелсіз өткізуді бастады. Y.P.C.U. басқа да дербес белгілерді, мысалы Y.P.C.U. маркалы түстерін (ақиқатты көк, тазалықты ақ), ұраны ("Мәсіх пен Оның шіркеуі үшін"), әнұран ("Жарқынды ілесің") және ұраны ("Алга!") алды. Ұлттық бейініне қарамастан, Y.P.C.U. негізгі жағынан жергілікті мекеме болды. Шіркеулер жергілікті Y.P.C.U. тобының қолында болды, ал бұл өз кезегінде мемлекеттік Y.P.C.U. ұйымына қосылды. Жергілікті топтар ұлттық ұйымға өз еріктерімен қосыла алады. "Жас" деген термин де кеңінен қолданылған. Бұл ертеде көпшілік арасында кең тараған жағдай еді. Нағыз жас адамдар үшін Жас Y.P.C.U. тұжырымдамасы 1894 жылы енгізілді, Мэри Грейс Кэнфилд оның алғашқы ұлттық инспекторы болып тағайындалды. Ақырында, жергілікті шіркеу қауымы жоқ жас универсалистерге ұйымдық құрылым беру үшін 1892 жылы Сара Б. Хаммондты алғашқы ұлттық инспектор етіп тағайындаған кезде, кең ауқымды одақ тұжырымдамасы енгізілді.
Y.P.C.U. миссионерлік бағыты
1890 жылы Нью-Йорк штатының Рочестер қаласында өткен алғашқы конгресте Y.P.C.U. миссионерлік қызметке баса назар аударды. Бұл назар жас партияның келесі жылдары алғашқы миссионер болып тағайындалған Rev. Уильям Х. МакГлауфлин; оның хатшысына жалақы беру; еріктілік ұстанымын қабылдау; діни әдебиеттерді тарату үшін Пошта миссиясын ұйымдастыру; Миссиялар үшін аптасына екі цент деп аталатын қаржыландыру механизмін құру; топтың атына "Универсалистік шіркеудің" деген сөзді қосу арқылы топты нақты денонсациялық қайта атау; және Рев. Квиллен Х. Шинн олардың Ұлттық ұйымдастырушысы. Y.P.C.U. жасаған алғашқы миссионерлік іс-әрекет - Харриман қаласында (Теннесси штаты) жаңа Универсалистік шіркеу салу жауапкершілігін қабылдау болды.
Y.P.C.U. миссионерлік жұмысы 1890 - 1895
Тек бір жыл жұмыс істегеніне қарамастан, жаңа шіркеу салу, Хариманның экономикалық жағдайын ескере отырып, Y.P.C.U үшін орынды мақсат болды. Түнгі бизнесмендер Теннесси жер компаниясы арқылы Гарриманға көмір, темір, ағаш және әк тас ресурстарын игеру үшін едәуір инвестиция салды. Қасиетті. Генри Л. Канфилд, Огайо штатының шіркеулері мен жексенбілік мектептерінің мемлекеттік инспекторы және Rev. Ол кезде Огайо штатының Акрондағы Универсалистік шіркеудің пасторы К. Элвуд Нэш Хариманның миссионерлік жобасын көтермеледі. Олар Гарриманның универсалистері соңғылардан болып қалудың орнына жаңадан өркендеген жаңа қалада діни авангард болатынын айтты. Сонымен қатар, Rev. Неш Рочестерде өткен конгресс алдында Хариманға барып келген болатын. Неш сол аймақта бірнеше универсалистердің бар екенін және Харриманның басқа жағдайлары Y.P.C.U. үшін қолайлы екенін білген. Мысалы, Шығыс Теннесси жер компаниясы Нэшке универсалистік шіркеу үшін екі жер учаскесін берді. Қаланың жарғысы алкогольге тыйым салумен бірге Y.P.C.U. сезімталдығына жақын. Бұл ұстамдылыққа деген ұмтылысты Шығыс Теннесси жер компаниясының Америкалық ұстамдылық университеті деп аталатын жоғары оқу орнын салу жоспары күшейтті. Осы әлеуметтік және экономикалық ынталандыруларға Фердинанд Шумахер ұсынған қаржылық қолдау қосылды. Огайо штатынан шыққан, "овощный король" деп аталатын бай неміс иммигранты Шумахер универсалист және тойымдылықты жақтады. Шумахер егер Универсалистер 4000 доллар жинаса, шіркеу құрылысына 1000 доллар береміз деп уәде берді. 1891 жылы 2 желтоқсанда Гарриман қаласындағы Грейс Универсалистік шіркеуінің іргетасы қаланды. 1892 жылы 17 сәуірде шіркеудің салтанатты ашылуы болды. Генри Л. Канфилд. 1895 жылы борыштықсыз шіркеудің 140 мүшесі болды. Көп ұзамай Y.P.C.U. шіркеудің құжатын Бас Конвенцияға тапсырады және оның назарын Атлантадағы келесі миссионерлік әрекетіне аударады.
Ақыры
1895 жылы Y.P.C.U. өз назарын Атлантаға аударған кезде Грейс Универсалистік шіркеуінің табысы Хариманның экономикалық төмендеу жолын көрсетті. Бірінші пастор Рев. W. H. McGlauflin, қайтыс болды. Шіркеудің басына тағы бір апат төніп, МакГлауфлиннің орнын басқан дінбасы Гарри Лоуренс Виззи және оның әйелі Нью-Йорк штатында қайтыс болды. Қасиетті. Келесі пастор Чарльз Р. Ист көңілсіз болып, кетіп қалды. Оның ашылғанына он бір жыл өткен соң, тіпті әрқашан оптимистік болған Рев. Шинн шіркеуді өлі деп жариялады. Бұрын баптист болған, енді универсалистік шіркеудің мүшесі болған, Джон М. Расанке шіркеуді қайта жаңғыртуға тырысты, бірақ ол да 1904 жылы кетіп қалды. Содан кейін бірнеше жыл бойы жұмыс істемеді. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Универсалистік әйелдер ұлттық миссионерлік қауымдастығы (WNMA) Теннесси үшін жауапкершілікті өз мойнына алды. WNMA Универсалисттік көшбасшының қазан айындағы санында Харриман шіркеуінің бір кездері ұйықтап қалған тізімде болғаны туралы хабарлады, қазір ол Rev. Уильям Э. Мэннинг пастор қызметін атқарады. Алайда, Rev. Мэннинг тек Харриманды 1920-1921 жылдардағы миссионерлік схемасына енгізген. WNMA шіркеудің меншігін 1923 жылы тастап кетті, ал Бас Конвенцияның сенімгерлері 1927 жылы мүлікті 2500 долларға сатып жіберді. Ескі шіркеу ғимараты 1932 жылы қиратылды.
Миссионерлік қызмет 1879 - 1882 жылдар
1879 жылдың жазында, Rev. В. К. Боуман Атлантада Универсалистік шіркеу құруға тырысты. Универсалистер Грузияның ауылдық жерлерінде болды, бірақ ешқандай қалалық қалада болмаған. Боуменнің миссионерлік қызметі 1881 жылға дейін жалғасты, сонда ол Универсалистермен байланысын үзіп, қаланың спиритуалистік қозғалысына қосылды. Қасиетті. Боуманға көмек көрсету үшін Оңтүстік Каролинадағы үйінен Атлантаға көшіп келген Д. Б. Клейтон 1882 жылдың жазына дейін қызметін жалғастырды. Содан кейін қалада белсенді универсалистік қатысу болған жоқ. Сондай-ақ 1882 жылы унитариандар Атлантада белсенді миссионерлік қызметті бастады, бұл универсалистерге уақытша діни үй берді.
Y.P.C.U. миссионерлік жұмысы 1895 - 1918
1895 жылы Харриман қаласында болған табыстылықтан жігер алған жас партиялық бірлік Атлантаға (Джорджия штаты) назар аударды. Атлантада Универсалистік шіркеу құру үшін үш діни қызметкер жалдалды: Шинн, содан кейін жаңа Y.P.C.U. Ұлттық ұйымдастырушы, Rev. Д. Б. Клейтон, ол қаланың алғашқы миссионерлік жұмысына қатысқан, және Рев. МакГлауфлин, Y.P.C.U. Оңтүстік миссионер және бұрынғы Харриман пасторы. Олар 1895 жылы Атлантадағы Бірінші Универсалистік шіркеуді құрып, Rev. МакГлауфлин жаңа шіркеудің алғашқы пасторы болады. 1897 жылы жас христиандар қауымы жаңа шіркеу құрылысына қаражат жинауды ынталандыру үшін Атлантадағы универсалистер жинаған әрбір доллар үшін 4 доллар жинауға уәде берді. Сонымен қатар, Y.P.C.U. құрылыс учаскесінің ипотекасын 2500 долларға қайтаруда маңызды рөл атқарды. 1900 жылдың 15 шілдесінде Универсалистер 16 Шығыс Харрис көшесіндегі жаңа шіркеу ғимаратын бағыштады. Y.P.C.U. Атлантадағы күш-жігерге 16000 доллардан астам инвестиция салды және кейіннен мүліктік құжатты Джорджия Универсалистік конвенциясына тапсырды. Қасиетті. В. Х. МакГлауфлин Атлантадағы шіркеуде тоғыз жыл пастор болып қызмет етті. 1904 жылы ол Миннесотадағы Универсалистік шіркеулердің бақылаушысы болу үшін отставкаға кетті. Рев. МакГлауфлин, пасторлықтардың көпшілігі бір-екі жыл аралығында созылады. Тек қана пасторлық рөлімен Rev. Е. Дин Элленвуд, 1905 жылдан 1913 жылға дейін шіркеуде қызмет етті. Атлантаның халқының өсуіне қарамастан Атланта Универсалистік қауымы кішкентай болып қалды.
Ақыры
Атлантаның екі либералды шіркеуінің жалпы әлсіздігіне кенелген унитариандықтар мен универсалистер 1918 жылы бірікті. Либералды христиан шіркеуі деп аталатын біріккен қауым Батыс Пичтри көшесіндегі унитариан шіркеу ғимаратын ортақ үйі ретінде таңдады. 1920 жылы сәуірде Шығыс Харрис көшесіндегі Универсалистік шіркеу сатылды. Юнитариан Универсалистік қауым 1951 жылға дейін жалғасты, содан кейін қауым құлдырады. 1952 жылы Американың унитариандық қауымдастығы мен Американың универсалистік шіркеуі Атлантада күш-жігерін қайтадан жандандырды. 1954 жылы Біріккен либералды шіркеу деп аталатын жаңа шіркеу құрылды және тез өсті. Кейіннен бұл шіркеу Атлантадағы унитариандық универсалистік қауым деп аталды.
Сент-Поль, Миннесота
Атлантадағы шіркеудің бағышталуынан кейін көп ұзамай, 1901 жылы Рочестерде өткен конгресте, Я. П. К. У. келесі миссионерлік жобалары ретінде Сент-Пол, Миннесота және Литтл-Рок, Арканзас қалаларын таңдады. Атланта сияқты, Сент-Полда да бұрын Универсалистік миссионерлік қызмет болды, ол тұрақты түрде бола алмады.
Миссионерлік қызмет 1865 - 1879 жылдар
Бірінші Универсалистік Сент-Пол қоғамы 1865 жылы құрылды. Қасиетті. Герман А. Бисби қысқа уақытқа қоғамның бірінші министрі болып қызмет етті, ол 1866 жылдың қарашасында жақын маңдағы Сент-Антони, Миннесотадағы Универсалистік шіркеуге шақыруды қабылдады. Дегенмен, Бірінші Универсалистік Сент-Пол қоғамы жұмыс істеуін жалғастырды. 1866 жылы маусымда қоғам Уабаша көшесінде жер сатып алды. 1867 жылдың қазан айында жаңа шіркеудің іргетасы қаланды, ал 1869 жылдың қаңтарына қарай ғимараттың жертөлесі қызмет көрсету үшін жеткілікті деңгейде аяқталды. Ғимарат 1872 жылы 1 қазанда аяқталып, ресми түрде бағышталды. Алайда қоғам өз жұмысын жалғастыра алмады. 1879 жылы Универсалистік тіркелімде Сент-Пол қоғамы ұйықтап жатқан ретінде саналады. Универсалистік шіркеудің меншігі 1881 жылы француз католиктеріне, сонымен қатар Сент-Луи шіркеуі деп те белгілі болды. және Сент-Пол Универсалистік қоғамы іс жүзінде жоғалып кетті.
Миссионерлік қызмет 1886 - 1893 жылдар
1886 жылдың басында қоғам қайта жанданды, Rev. Миннеаполистегі Л. Д. Бойнтон айына екі-үш рет Вакута көшесіндегі баптистердің ескі шіркеуінде жексенбілік қызмет көрсетті. Сол жылдың желтоқсан айында У. С. Вейл кішкентай Сент-Пол қоғамының пасторатын қабылдады. Қасиетті. Вейлдің жеті жылдық қызметі Универсалистердің табысын айтарлықтай арттырды. Қасиетті Құранға Вайл 1893 жылы қарашада отставкаға кеткеннен кейін, Универсалисттік тіркелім жылнамасы бір кездегі өлі қоғамның қазір отары арасында 125 отбасын санағанын көрсетті. Мырзамен бірге . Вейлдің кетуі қоғамды тағы бір рет тыныш тұруға әкелді. 1895 жылдан 1900 жылға дейін Универсалистік тіркелімде ешқандай министр болмаған немесе қоғамды шіркеулер тізімінен алып тастаған. Алайда, осы кезеңде St. Paul Globe газетіндегі хабарландыруларды қарастырғанымызбен, Бірінші Универсалистік шіркеудің әйелдер көмек қоғамы шағын либералды қауымды біріктіруді жалғастырды.
1898 жыл
1898 жылдың жазында Сент-Пол қоғамының тағы бір қайта жаңғыруының тұсаукесері болды. Ол Атлантадағы Unitarian шіркеуінің пасторы болған кезде жазғы демалыс кезінде Rev. Пауылдың бұрынғы пасторы Вейл, Пауылдың халық шіркеуі үшін амнатаны қамтамасыз етті. Мырзаға арналған қонақасы кезінде . 150-ден астам адам қатысты, қоғамды ресми түрде қайта ұйымдастыру туралы талқылау болды. Үмітті білдіретін белгі - жергілікті универсалистер қалада тұрақты универсалистердің болуын орнату үшін "жақсы сома" жинаған.
Y.P.C.U. миссионерлік қызметі 1901 - 1916
Пауылдың миссионерлік жоба ретінде таңдалуына байланысты, 6 тамызда 1901 жылы Y. P. C. U. органы Onward Rev. Генри Б. Тейлор жаңадан құрылған Сент-Полл қоғамының пасторы болды. Одақ мүшелері осы жаңа миссионерлік жобаны қолдауға шақырылды. "Егер біздің одақтың әрбір мүшесі аптасына екі центпен көмекші ретінде өзін бағыштамаса, жақсы жұмыс біз қалағандай алға жылжи алмайды". А. Тейлордың пастораты (1901 1908) Y.P.C.U. министрдің жалақысына қаражат берді, шіркеулердің қарызын азайтуға көмектесті және Ашленд пен Маккубин бұрышында шіркеу меншігін сатып алу үшін қосымша қаражат жинады. 1909 жылы Ю. П. К. У. өзінің конгресін Миннеаполистегі үлкен Құтқарушы шіркеуінде өткізді. Одақ мүшелері жаңа шіркеудің бағышталуына Сент-Полға сапар шегіп, қазір пасторлық Rev. Томас С. Робжент. Сент-Пол қаласында миссионерлік қызметте болған кезде, ЯПКУ 16000 доллардан астам қаржыны қосты.
Ақыры
1916 жылы Y.P.C.U. атқарушы кеңесі Сент-Пол шіркеуінің қадағалауын Универсалистік Бас Конвенцияның сенімгерлеріне беру туралы дауыс берді. Бас конвенция өз кезегінде Y.P.C.U.-дан Лос-Анджелес шіркеуінің миссионерлік міндеттерін атқаруды талап етті. Бұл алмасу Y.P.C.U.-нің Сент-Полмен байланысын тоқтатты.
Литл-Рок, Арканзас штаты
Жоғарыда айтылғандай, 1901 жылы Рочестерде өткен конгресте Юнионисттер өздерінің миссионерлік жобалары ретінде Сент-Пол мен Литтл-Рокты таңдады.
Миссионерлік қызмет 1895 - 1901 жылдар
1896 жылы Y.P.C.U. араласуына бес жыл бұрын, Rev. Шинн Литтл-Рокта миссионерлік қызметті жүргізген. Шинннің миссионерлік жұмысы әдетте тұрақты министрді орналастырудың алғышарты ретінде жексенбілік мектеп және әйелдер универсалдық қоғамы сияқты универсалдық құрылымдарды құруға бағытталған. Daily Arkansas Gazette газетінде жарияланған хабарламалар 1899 жылы Универсалистік жексенбілік мектептің Он бірінші және Негізгі көшелердің бұрышында орналасқан Конгрегациялық шіркеуде жалға алынған орынға тұрақты түрде өткізілетінін көрсетті.
Y.P.C.U. миссионерлік қызметі 1901 - 1915
1902 жылы Рев. Ф. Л. Карьерді Y. P. C. U. Литтл-Рок шіркеуінің пасторы ретінде қызметке алды. Сол кезде шіркеуде 29 мүше бар еді. Сонымен қатар, Y.P.C.U. пастордың жалақысына жылына 500 доллар төлейтін болды. Қасиетті. Керриер 1903 жылдың желтоқсанына дейін Конгрегациялық шіркеу ғимаратты Универсалистерге сатқанға дейін Он бірінші және Негізгі конгрегациялық шіркеудегі жалға алынған кеңістікте жексенбілік қызметтерді үнемі өткізді. Содан кейін газет мақалаларында бұл ғимарат Он бірінші және Мейн көшелеріндегі Универсалистік шіркеу деп аталды. 1904 жылы Рев. Карьер отставкаға кетіп, оның орнын Рев. Аталия Лиззи Джонсон Ирвин, Арканзас штатының тумасы. Қасиетті. Ирвин 1862 жылы баптистік дінге туған, бірақ 1898 жылдың шілдесінде бұл діннен кетіп қалды. Рев.мен достық қарым-қатынас. К. Х. Шинн, оны Универсалист министр болуға шақырды. Флорида штатының Пенсакола қаласындағы алғашқы шіркеуі оны 1902 жылы діни қызметке тағайындады. 1904 жылдың қазан айында ол өзінің Пенсаколадағы шіркеуін тастап, Литтл-Рокта пасторатты қабылдады. Y.P.C.U. қаржылай қолдауын жалғастырып, министрдің жалақысына және құрылыс қорына 6000 доллар қаржылай көмек көрсетті. 1905 жылы Үшінші және Орталық көшелерінің бұрышында кішкентай часовня салынды. Бұл шіркеу "Коттедж шіркеуі" деп аталды. Қасиетті. Аталия Л. Ж. Ирвин талантты жазушы және оратор еді. Жергілікті газетте оның уағыздарының қысқаша мазмұны жиі басылып шығатын. Алайда ол өзінің ағасы, Rev. М. Грей Джонсон, Огайо баптистік пастор, Коттедж шіркеуінде пікірталас. " Біз іздейтін Мәсіх " деген тақырыпта талқыланған кезде, Аян. Ол Үштік ілімін "ақылға сыймайтын әрі Мәсіхтің ешқашан айтқан жоқ" деп қатаң түрде жоққа шығарды. Ол Құдайдың сүйіспеншілігіне баса назар аударып, "Ешкімнің де тозаққа түсуін емес, барлық адамдардың Иса Мәсіх туралы шындықты біліп алуларын қалайды" деген. Оның көптеген таланттарына қарамастан, Литтл-Рок шіркеуі кішкентай болып қалды. Қасиетті Қасиетті Ирвин 1908 жылдың қыркүйегінде кетіп қалғанда, 40-тан аз мүше болды. Универсалистік мемлекеттік инспектор Рев. Ол жерде ол өзінің орнын алмастыратын адам табылғанша қалуға ант берді. Қасиетті. Каннингэм 1912 жылдың соңында Иллинойсқа көшіп келгенге дейін шағын қоғамға пасторлық қызмет көрсетуді жалғастырды. Қасиетті. Х. С. Ледиард Каннингхэмнің орнын басып, үш жыл пастор болып қалды, 1915 жылдың желтоқсанында кетіп қалды. Бірнеше жыл бойы жексенбілік қызметте ерікті мүшелер мен қонақ баяндамашылар болды. 1919 жылдың ортасына қарай жексенбілік ғибадат тоқтатылды. Cottage Chapel, қазір Бірінші Универсалистік шіркеу деп аталады, тек үшінші тараптың іс-шаралары үшін жалға берілетін орын ретінде пайдаланылды.
Ақыры
1922 жылы жергілікті газеттерде Бірінші Универсалистік шіркеу туралы ештеңе айтылмаған. 1930 жылы шіркеудің меншігі сатылды. 1950 жылы жаңа Универсалистік қоғам құрылды және Литтл-Роктің унитариандық Универсалистік шіркеуі ретінде танылды.
Чаттануга, Теннеси штаты
1909 жылы жасөспірімдер қауымы өзінің миссионерлік құлшынысын Теннесси штатындағы Чаттанугаға бағыттады.
Миссионерлік қызмет 1895 - 1908 жылдар
1895 жылы Rev. Теннесси штатының Харриман қаласында тұратын Оңтүстік миссионер МакГлауфлин Чаттанугаға барған, бірақ тұрақты шіркеу құрылмаған. Қасиетті. 1907 жылы қыркүйекте қайтыс болғанға дейін бірнеше ай бұрын Чаттанугаға келген К. Х. Шинн сол қалада 32 мүшеден тұратын жаңа шіркеуді ашты. Жаңа шіркеуде 17 ай бойы тұрақты қызметшісі болмаған. Атлантаның ақсақалы. Е. Дин Элленвуд, Универсалисттік Бас Суперинтендант, Рев. Х. В. МакГлауфлин және басқа да дін қызметкерлері уағыздау қызметін уақытша атқаратын. 1908 жылдың қараша айының соңында МакГлауфлиннің басшылығымен Rev. Л. Р. Робинсон Харриман мен Чаттануга шіркеулерінің бірлескен пасторы болып тағайындалды. Харрименде пастордың үйі болғандықтан, пастордың үйі ретінде сол қала таңдалды. Робинсон методист епископтар отбасында дүниеге келген, бірақ Киелі кітапты оқып, универсализмге келді. "Мен Жазбалардан барлық жанның Құдаймен бірлікте болуын анық үйрететін көптеген тармақтарды таптым". Робинсон Пошта миссиясынан Универсалистік әдебиетті сұрады және кейіннен Рев. Х. В. МакГлауфлин. МакГлауфлиннің жігерленуімен 1908 жылдың күзінде Робинсон Харриман мен Чаттанугадағы Универсалистік шіркеулерге қызмет ету үшін лауазымға қабылданды.
Y.P.C.U. миссионерлік жұмысы 1909 - 1917
Робинсон екі рет ай сайын Chattanooga-да жексенбілік қызмет көрсетті. Оның басшылығымен мүшелік саны өсті және қаржылық міндеттер қарастырылды. 1910 жылы ақпанда ЯПКУ рев. Ол олардың "қасиетті миссионері" ретінде Чаттанугаға келді, содан кейін Робинсон сол қалаға көшіп барды. Робинсон Универсалистермен қарым-қатынас жасауды зерттеген уақытта, Чаттануга көп жылдық іздеудің орталық нүктесі болды. 1907 жылдың соңында қайтыс болған К. Х. Шинн. Оңтүстік универсалистер Шинннің оңтүстік миссионерлік жұмысын еске алу үшін оңтүстік штатта шіркеу салу үшін қаражат жинау үшін тез арада Шинн ескерткіш қауымдастығын құрды. Таңдау процесі бірнеше жыл бойы жалғасты, Чаттанугаға Y.P.C.U. қолдау көрсетті. 1911 жылы Шинн мемориалдық шіркеуінің құрылысына арналған төрт ықтимал орын талқыланды: Хьюстон, Техас; Литтл-Рок, Арканзас; Чаттануга, Теннесси және Рокки-Маунт, Солтүстік Каролина. Съезде Y.P.C.U. Chattanooga-ны қолдауын жалғастырды, бұл қалада "Одақ уәделі миссияны қолдайды" деп дәлелдеді. 1914 жылы 7 шілдеде Чаттануганың Шинн мемориалдық шіркеуінің сайтында таңдалғаны туралы хабарланды. Үш аптадан кейін, 1 тамыз 1914 жылы "Анвард" журналының бірінші бетіне "Келесі жылға "Чаттануга және жұмыс" ұраны біздің ұранымыз болсын" деген ұсыныс жазылды. Y.P.C.U. "Чаттануга және жұмыс" акциясы Шинн мемориалдық шіркеуінің құрылыс қорына әлі де қажет мыңдаған доллар жинау үшін жасалды. Жаңа Шинн мемориалдық шіркеуінде алғашқы ғибадат 1916 жылдың жазында өткізілді. Бұл шіркеу 1917 жылы осы қалада өткен Y. P. C. U. конгресі кезінде бағышталды. Жаңа шіркеудің құрылысымен Шинннің өмір бойы армандаған бір мақсаты жүзеге асты. 1917 жылы Ізгі хабарды уағыздау мектебі ашылды. Мектептің мақсаты - Универсалистік теологиялық мектептерге бара алмайтындарға қызмет етуді үйрету болды. Мектеп 1930 жылға дейін жұмыс істеді. Сондай-ақ, шіркеу 1919 жылы Оңтүстік Универсалистік Жастар институтының бас кеңсесі болды. Институттың жазғы бағдарламалары жексенбілік мектептерде, жастар қоғамында және миссионерлік қызметте жұмысшыларды даярлау үшін жасалды. Бір жылдан кейін Y.P.C.U. институттағы рөлін Универсалист әйелдерінің ұлттық миссионерлік қауымдастығына (WNMA) тапсырды. 1925 жылы Чаттануга шіркеуінің пасторы, Джордж А. Гей, Алабама штатының Камп Хилл қаласына көшіп барды, институтты өзімен бірге алып кетті. Алайда институт 1930 жылы Чаттанугаға оралды.
Ақыры
Қауымның құрылысына қаржының артығымен кіріскеніне қарамастан, қауым жиі қаржылай қиындықтарға кезігіп, конфессиялық көмекке сүйенуге мәжбүр болды. Ол жақсы діни қызметкерлерді табу мен ұстап тұру қиындықтарын бастан кешірді, ал оның жай басшылығы жиі бөлініп тұрды. Соңғы жылдары ол Чаттанугада унитариандық қауым құруға деген қызығушылықты елемеді. 1951 жылы тек төрт белсенді мүше болды, ал қызмет тоқтатылды. Қауымның соңғы рет Универсалистік анықтамалықта 1956-1957 жылы тіркелгені.
Пошта қызметінің міндеті
1892 жылы Редингте (Пенсильвания штаты) өткен конгресте оның құрылғаннан кейін үш жыл ішінде Рев. Шинн Y.P.C.U. пошта миссиясын ұйымдастыруға шақырды. Пошта миссиясы Универсалистік дін қызметкерлерінің және ағымның мерзімді басылымдарының ықпалын толықтыруға арналған. 1895 жылы ақпанда шыққан "Анвард" журналының бірінші бетіндегі мақалада былай делінген еді: "Пайғамбардың дауысы уағыздаушыдан бірнеше метр қашықтықта ғана естіледі, ал біздің газеттер арқылы таратылатын діннің хабары тек қана осы хабармен таныс адамдарға ғана жетеді, тіпті олардың өте аз бөлігіне ғана жетеді. Бұл - біздің міндетіміз, қараңғы жерлерге жарық түсіру және шіркеуімізді жариялау, өйткені осы уақытқа дейін ешкім бұл туралы ешбір дауыс көтермеген". Пошта миссиясы негізінен жергілікті деңгейде ұйымдастырылды. Жергілікті қоғамдарға поштаға жіберілетін есімдерді анықтау міндеті жүктелген, ұлттық ұйым қадағалауды үйлестіруді қамтамасыз етеді. 1895 жылы Атлантадағы мақта көрмесі мен 1897 жылы Теннессидегі жүз жылдық көрмеде пайда болған мүмкіндіктерді түсінген пошта миссиясы екі жерде де әдебиет таратып, пошта тізіміне есімдерді жинау үшін кабиналар дайындады. Атлантадағы мақта көрмесі Атлантадағы миссионерлік жұмыстың қайта басталуымен және Y.P.C.U. Пошта миссиясы "Атлантаны бомбаға салайық па?" атты науқанға кірісті. науқан. "Осы күні бүкіл Оңтүстік Америкадан адамдар жиналып жатыр, ал желтоқсан айында көрме алаңдары толып жатыр. Біз осы көпшілікке қалай жетіп, олардың саналарына универсалистік философияның тұқымын себуімізге болады?" Көрмеге тек әдебиеттер ғана емес, 187 адамның есімдері де тіркелді. Пошта миссиясы жергілікті Y.P.C.U. қоғамдарына пошта тізімдерін жүргізу үшін ғана емес, пошта және басқа да тарату шығыстарын жабу үшін де арқа сүйеді. Олардың жалпы шығындарын өтеу үшін Y.P.C.U. Пошта кеңсесі Миссия әдебиеттерді аз немесе тегін жеткізу үшін Универсалист баспасына арқа сүйеді. Әдебиеттерді шығару шығындары ардагер, шоумен П.Т.Барнумның және басқа да садақалардың үлесімен өтелді. Ұлттық деңгейдегі Пошта миссиясының басшылығы жергілікті одақтарды өз шіркеулерінің вестибюльдерінде әдебиет үстелдерін немесе сөрелерін ұстауға шақырды. Жергілікті қоғамдастықтар әдебиеттерді халыққа жеткізу үшін теміржол стансалары сияқты қоғамдық орындарды табуға шақырылды. Одақ мүшелері "Пошта миссиясы арқылы бұл іске кіріскен әркім шындықты жариялаушы болады" деп жалынды. Y.P.C.U. қызығушылығы мен қолдауы Пошта миссиясы 1920 жылдардың басында төмендеді. Бұл құлдыраудың себебі жергілікті қаржыға деген қажеттілік және Пошта миссиясының табысын нақты өлшеуге мүмкіндіксіздік болды. Ұлттық деңгейдегі Пошта кеңсесінің миссиясы инспекторы Клиффорд Р. Стетсон 1920 жылдың қазан айында "Пошта кеңсесінің миссиясын нақты түрде өлшеу мүмкін емес" деп атап өтті. Ол "Еңбек одағы" деп аталатын басқа бір бөлімге "өнімді күтіп тұрып тұқым себу" Пошта миссиясының қызметін беруді ұсынды. 1892 жылы "Жалпыдағы одақ" құрылды. Ауыстырудан кейін, Y.P.C.U. Пошта миссиясы тоқтады.
Құлдырау және бірігу
Атлантадағы Біріккен либералды шіркеуінде (Атлантадағы унитариан универсалистік қауым) өткен 41-ші жыл сайынғы Y.P.C.U. конгресі "бастапқыдан аяғына дейін шиеленістік пен дағдарыстың бірі" болды. Жастар тобы мүшелерінің азаюына, дефициттің артуына және "Анвардтың" болашағы белгісіздігіне тап болды және Оунитариандық жастар діни одағымен (Y. P. R. А.) "Анвард" журналының проблемасы оның форматын ай сайын шығатын журналға өзгерту арқылы шешілді. Көптеген қарсылықтарға қарамастан, конвенцияны жыл сайынғыдан екі жыл сайынғы форматқа ауыстыру туралы шешім қабылданды. 1933 жылы Y.P.C.U-ның жеке мүшелері 2000 адамнан аз болды, жергілікті одақтар саны 100-ден аз және 10 кіші одақтар болды. Сондай-ақ 1930 жылдардың басында Универсалисттердің Y.P.C.U. президенті Макс А. Капп және Унитариандық Y.P.R.U. президенті Дана Грили екі топтың бірігуін немесе федерациясын талқылады. Алайда 1935 жылы унитариандықтар бірігу туралы ашық ұсыныс жасағанға дейін ешқандай іс-қимыл жасалмады. Бұл мәселеге партияның ішкі құрамынан да қатты қарсылық білдірілді . Ондағы пікір бойынша, Юнитариандық Y.P.R.U. жастар қажеттіліктерін қанағаттандыруға жақсы жабдықталған емес. Универсалистер тағы бір жылға әрекет етуді кейінге қалдыруға дауыс берді. Кейінге қалдыру кезеңі іс жүзінде көптеген жылдар бойы жалғасты, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде (1941-1945 жж.) нақты бірігу шаралары қабылданбады.
Универсалистік жастар қауымдастығы (UYF)
Y.P.C.U. ішкі тексеруді жалғастырды. 1941 жылы Иллинойс штатының Оук Парк қаласында өткен Y.P.C.U. конгресі кезінде жастар тобы Универсалистік жастар қауымдастығы (UYF) болып қайта құрылды. Жастар тобының қайта құрылуы бірнеше өзгерістер енгізді. Оның мүшелері 13-25 жас аралығындағы жастар болды. Жаңа ұйым бұдан былай мемлекеттік одақтарға қаржы бөлу үшін жүгінбейді. Оның орнына, қаржыландыру Американың Біріккен апелляциялық Универсалистік шіркеуінің инвестициялық кірісі мен басқа да қаражатына негізделеді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін жұмыс күшінің қажеттілігі UYF басшылығының қатарларын айтарлықтай азайтты, олар негізінен Тюфтс колледжінде қызметке дайындалушылардан келді. Жастар мен студенттермен жұмыс тоқтап қалған. 1943-1944 жылдардағы UYF бюджеті 3300 доллардан ғана болды. 1935 жылы бірігу туралы ұсынысқа қарсылық білдіргеніне қарамастан, Универсалистік және Унитариандық жастар бірлесіп әрекет етті. 1945 жылдың соңында олар әлеуметтік қызметке бағытталған "Жастар іс-әрекет үшін" атты екі шағын журнал өлшеміне арналған жинақты жариялауға қатысты ынтымақтастық жасады. 1945 жылдың күзінде "Анвард" журналының екі айлық басылымы аяқталып, олар "Жас либерал" атты бірлескен басылыммен екі жылдық тәжірибе жүргізді. Бұл соғыстан кейінгі Универсалистік Унитариандық басылым қираған Еуропа елдеріне көмек көрсету үшін платформаға айналды. Басылымда аштықтан қырылған чехтар мен голландтарға азық-түлік беру туралы үнемі өтініштер және Сталинградты қайта құруда студенттердің суреттері жарияланады. 1947 жылы универсалистер журналға 200-ге жуық адам жазылып жүргендіктен, оны қолдамай қалды. Сол жылы универсалистер "Жастар көшбасшысы" атты басылымға назар аударды. Басылым бірнеше рет форматын өзгертті, бірақ 1961 жылы Универсалистер мен Унитариандардың ресми бірігуінен кейін үш жыл бойы сақталды.
Либералды діни жастар (LRY)
Универсалистер мен унитариандардың бірігуіне он жыл қалғанда, екі конфессиялық жастар тобы Нью-Гэмпшир штатындағы Виннипесуки көлінде 1951 жылы өткен конгресте бірігуге соңғы қадам жасады. Үш жылдан кейін, 1953 жылы, екі жастар тобы 1935 жылы басталған бірігу туралы талқылауды аяқтады және Либералды діни жастар (LRY) құрды.
Жас діни унитариандық универсалистер (YRUU)
1961 жылы Американың унитариандық қауымдастығы мен Американың универсалистік шіркеуі біріккеннен кейін LRY жас діни унитариандық универсалистер (YRUU) ретінде қайта ұйымдастырылды.