Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Протестанттық/Евангелистік жастар қызметі – жастарға христиан болудің мәнін, христиан ретінде қалай жетілу керектігін және жақын адамдарды Евангелизм мен апологетика арқылы Исаны өз құтқарушысы деп мойындауға қалай шақыру керектігін үйрету және оларды ізбасар етуге бағытталған христиандық қызмет. Бұл оқыту, қарым-қатынас орнату және/немесе жетекшілік ету арқылы іске асырылады. Жастар қызметтері діни ағымға, мөлшеріне, либералды немесе консервативті көзқарастарына және географиялық орналасуына қарай әртүрлі болуы мүмкін. Мұндай қызметтер көбінесе жастар жетекшісі мен жасөспірімдер арасындағы қарым-қатынасқа және Құдайға деген ортақ түсінікке негізделген. Жастар қазірдің өзінде көптеген шіркеулердің қызмет бағдарламасының маңызды бөлігіне айналды. Көптеген христиан дінтері ұстанатын сенбі күні тынығу туралы ілім, сенбілік мектепке қатысу сияқты амалдарды қолдайды, себебі Иеміздің күнінің барлығы Құдайға арналуы керек деп үйретеді. Сондықтан көптеген балалар мен жасөспірімдер кешкі құлшылыққа қатысу алдында кешкі уақытта жастар тобына жиналады.
A Protestant/Evangelical Youth Ministry is a Christian Ministry intended to instruct and disciple youths in what it means to be a Christian, how to mature as a Christian, and how to encourage others to claim Jesus as their Saviour through Evangelism and apologetics. This is accomplished through teaching, relationship building and/or mentoring. Youth ministries may vary widely depending on their denomination, size, liberal or conservative outlook and geographic location. The ministries themselves are almost always built on relationships between the youth minister and the student and their shared perception of their relationship to God. Youth have become an integral part of nearly every church’s ministry programming. The doctrine of Sunday Sabbatarianism held by many Christian denominations encourages practices such as Sunday School attendance as it teaches that the entirety of the Lord's Day should be devoted to God; as such many children and teenagers often return to church in the late afternoon for youth group before attending an evening service of worship.
Жастар қызметі тарихы
Жастар ұйымдары бүкіл әлемде кең таралған болса да, осы мақаланың тарих бөлімі Америкадағы жастар министрлігінің дамуына ерекше назар аударады. Жастар министрлігінің бастауы 19 ғасырдың ортасында, индустриалдық революциядан кейін жасалды. Шіркеулер фабрикаларда жұмыс істеу үшін қала орталықтарына көшіп келген жас жігіттерге назар аударды. Аптасына алты күн жұмыс істеп, жексенбі күндері қалада көңіл көтеретін осы жастарды біліммен тәрбиелеуді қалаған қарапайым адамдар, шіркеулерге үлкен балалар мен жасөспірімдерді Киелі кітапты оқуға үйрету үшін әкелуге бастама жасады. Алғашқы министрлік негізінен білімсіз және шіркеуге қатыспайтын балаларға арналған; алғашқы жастар министрлігінің басты мақсаты білім беру болғанымен, екінші маңызды нәтижесі – студенттердің Киелі кітап арқылы күнәкар екенін және кешірімге мұқтаж екенін түсінуі болды. Көп ұзамай шіркеулер жексенбілік мектептерін шіркеу мүшелерімен қатар шіркеуге келмейтін балалар мен жасөспірімдерге де ашты. Мұғалімдер оқушыларды достарын шақыруға ынталандырды, осылайша қозғалыс күш алды. Көп жағдайда қарапайым адамдар шіркеудің қаржыландыруын алмастан, қауымның бақылауына түспей дербес жұмыс істеді. Бұл конфессияаралық оқыту бағдарламаларын дамытуға және ақырында 1850 жылдары Америкада құрылған YMCA және YWCA сияқты жастарға арналған діни ұйымдардың пайда болуына әкелді. Жастарға жүйелі түрде Киелі кітапты зерттеу, әлеуметтік желілер мен қызмет көрсету мүмкіндіктерін ұсынуға бағытталған ең танымал күш-жігерді Фрэнсис Эдвард Кларк бастады. Ол 1881 жылы «Христиандық күш-жігер қоғамын» құрды. Христиандық күш-жігер қоғамы жастар министрлігіне революция жасады және алғашқы жылдары өте танымал болды. Кларк әр қоғамға 80 мүшеден артық шектеу қойды. 1887 жылға қарай 33 штатта таралған 50 000-нан астам мүшесі бар 700 қоғам болды. Христиандық күш-жігер қоғамының тез өсуіне жауап ретінде негізгі конфессиялар одан үлгі алып өздерінің жастар ұйымдарын құрды. Мысалға, методист шіркеуінің Эпворт лигасы немесе лютеран шіркеуінің Лютер лигасы. Бұл жаңа шіркеулік ұйымдар, сондай-ақ бұрыннан бар конфессияаралық ұйымдар өркендеп, қатысушылар саны артып, діни негіздегі шетелдік көмек аясында халықаралық іс-шараларға қатысты. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін көптеген жастар министрліктерінің назары қызмет көрсету мен дінге шақырудан білім беруге және сенімді түсінуге ауысты. 1930 жылдардан 1960 жылдарға дейін шіркеулер достық қарым-қатынас пен теологиялық түсінікке баса назар аударды. 1940 жылға дейін пастор шіркеудегі барлық істерді, соның ішінде жастармен жұмысты жүргізуге жауапты болды. 1940 жылдардың соңында шіркеу жасөспірімдер комитеттері құрылды. Соғыстан оралған жастар өмірлік тәжірибесі мол болды және оларды жиырма жастағы болғандықтан ғана шіркеу басшылығынан тыс қалдыруға болмады. 1940 жылдар Парачрч министрліктерінің басталуы болды. Young Life 1941 жылы Джим Рейберн құрды. Young Life парачрч моделі жастарды Мәсіхке тартуда тиімді болды және 1950 жылдардың басында толық уақытты қызметкерлері бар парачрч жастар министрліктері өркендеді. Билли Грэм АҚШ-тағы «Жастар Мәсіх үшін» (YfC) ұйымында толық уақытты парачрч қызметкері болды. Бұл қозғалыс бүкіл әлемге тез тарады. 1950 жылдары Парачрч министрліктері христиандық елдердің көпшілігінде тез өсті, ал белсенділіктің басты бағыты үлкен шараларға, митингілерге және стадиондағы шараларға, крестоносцы деп аталды. Басты назар – жергілікті конфессиялық шіркеулер арасындағы шіркеуаралық іс-шараларды (әсіресе жастар митингілері форматында) және «Жастар Мәсіх үшін» ұйымы танымал еткен стадиондағы іс-шараларды ұйымдастыру болды. 1960 жылдары университеттердегі министрліктер ерекше көзге түсті. Көптеген колледж жасындағы студенттердің теологиялық қажеттіліктері осы серіктестік топтарымен қанағаттандырылмады; көп ұзамай тіпті жас жасөспірімдер де өздерінің ұйымдарын институционалды және маңызды емес деп санай бастады. Конфессиялар жастар тобының (жексенбілік мектептің) ресурстарын жариялауды тоқтатты және үлкен топтық жиналыстар кішігірім кездесулерге дейін азайды, содан кейін тоқтатылды. Содан кейін жастарға арналған шіркеулік іс-шаралар пайда болды, өйткені жұма күні кешке жастар топтары құрылды. 1970 жылдары көптеген конфессиялар оны қайта жандандыру үмітімен қазіргі жастар министрлігіне жаңаша көзқарас енгізді. Осы кезде жастар министрлігіне байланысты айырмашылықтар ұйымнан ұйымға емес, конфессиялық негізде пайда бола бастады. Бүгінгі жастар министрліктері әртүрлі жолмен жұмыс істейді, бірақ олардың көпшілігінің мақсаттары бірдей, олар осы мақаланың «Жастар министрлігінің мақсаттары» бөлімінде талқыланады. 1980 жылдардың басында кеңес беру революциясы шіркеуге адалдық пен ашықтыққа баса назар аударумен келді. Шіркеулерде кәсіби кеңесшілер жұмыс істей бастады. Бұл жастар топтарына әсер етті және Киелі кітапты оқу жиналыстары «достық топтарына» немесе «үй топтарына» айналды, онда адамдарды күтуге және қолдауға баса назар аударылды. Сондай-ақ 1980 жылдары көптеген жергілікті шіркеулердің жастар пасторлары жастар министрлігінде өмір бойы жұмыс істеуге ниет білдірді. Соңғы кезде, Фрэнсис Эдвард Кларктің жастар министрлігінің жас адамдарды «Христиан шіркеуінде үлкен қызмет көрсетуге жауапты ету» деген бастапқы мақсатына қарамастан, зерттеулер көрсетіп тұрғандай, көптеген жастар мектеп бітіргеннен кейін жастар министрлігінен ересек шіркеуге өте бермейді. Нәтижесінде, көбірек шіркеулер өздерінің дәстүрлі жастар министрлігі бағдарламаларын қарастырып, жастармен және ересек шіркеумен байланысты күшейтуге және жастарды шіркеу жұмысына толыққанды қатыстыруға тырысады.
While youth organizations exist worldwide, the history section of this article will put a special focus on the development of youth ministry in America. The beginnings of Youth Ministry were in the mid 19th century, in the wake of the industrial revolution. Churches took note of all the young men who moved into central urban areas to work in factories. Laypersons who noticed these young adults working six days a week and gallivanting about town on Sundays aspired to educate them. Thus early Youth Ministry began when churches brought older children and teenagers into classrooms to teach them how to read the Bible. Early Ministry was designed for unchurched children with no formal education; while the primary goal of early Youth Ministry was education, a desirable secondary effect was that students would realize through Biblical passages that they are sinners in need of forgiveness. Eventually, churches opened up Sunday school to church members and unchurched children and teens alike. Teachers encouraged the students to bring their friends along, and the movement gained momentum. Laypersons would often work independently, neither subjecting themselves to congregational scrutiny nor receiving church funding. This fostered the development of interdenominational teaching programs and, eventually, faith based organizations devoted to youth such as the YMCA and YWCA, whose American branches were founded in the 1850's. The most recognizable effort to offer periodic Bible studies, social networking and outreach opportunities for youth was spearheaded by Francis Edward Clark. He began the Christian Endeavor Society in 1881. The Christian Endeavor Society revolutionized youth ministry and became extremely popular in its first years of operation. Clark set the limit for each society at 80 members. By 1887, there were 700 societies with over 50,000 members spread out across 33 states. In response to the rapid expansion of the Christian Endeavor Society, mainstream denominations began their own youth organizations modeled after it. Some examples are the Methodist church’s Epworth League, or the Lutheran’s Luther League. These new church based organizations, as well as interdenominational ones already in existence, flourished, increasing in attendance and international outreach involvement as a part of faith based foreign aid. After World War I, the focus of many youth ministries began to shift from outreach and conversion to education and understanding of faith. From the 1930's to the 1960's, the churches emphasized fellowship and theological understanding. Before 1940, it was the pastor’s job to do everything in the church, including youth fellowships. During the late 1940's there was some introduction of church youth committees youth were returning from the war with great life experience and they could not be kept out of leadership in the church just because they were in their twenties. The 1940's was also the beginning of Parachurch Ministries. Young Life was founded by Jim Rayburn in 1941. The Young Life Parachurch Model proved to be effective at reaching young people for Christ, and by the early 1950's, Parachurch Youth Ministries with full time staff flourished. Billy Graham was the first full time parachurch worker for Youth for Christ (YfC) in the USA. This movement spread quickly around the world. During the 1950's, Parachurch Ministries grew rapidly in most Christianized countries, and the focus of activity was on large events, known as rallies, and stadium events, known as Crusades. The emphasis was on promoting inter church activities (between local denominational churches) – mainly in the format of youth rallies – the type of stadium events made popular by Youth for Christ. The 1960's were characterized by campus ministries. Many college aged students did not have their theological needs met by these fellowship groups; soon thereafter, even younger adolescents began to see their organizations as institutionalized and irrelevant. Denominations stopped publishing youth group (Sunday School) resources and large group gatherings dwindled down into small meetings and then into nothing. Then specific church based activities for youth emerged, as Friday night youth groups began. During the 1970's, many denominations implemented strategies for modernizing existing Youth Ministry in the hopes of reviving it. This is the point where differences in Youth Ministry started to emerge on a denominational basis instead of organization to organization. Youth ministries operate in different ways today, but most of them have the same set of goals, which will be discussed in the Goals of Youth Ministry subsection of this article. During the early 1980's, the counselling revolution hit the church with its emphasis on honesty and openness. Professional counsellors began to be employed in churches. This influenced youth groups and the Bible study meetings became "fellowship groups" or "home groups" with an emphasis on caring and meeting people. It was also during the 1980's that a large number of local church youth pastors began expressing the desire to stay in Youth Ministry as a lifelong career. More recently, despite Francis Edward Clark's original intent for youth ministry to raise young adults “responsible for larger service in the Church of Christ,” studies indicate significant numbers of young people are not transitioning into the Adult Church from Youth Ministry after graduation from high school. As a result, more churches are scrutinizing their traditional Youth Ministry programming and working to engage parents and the Adult Church more fully with the young people and involve young people more deeply in the work of the church.
Жастар қызметі институты
Принстон теологиялық семинариясының жастарға қызмет ету институты, Фуллер теологиялық семинариясының жастарға қызмет ету институты, Шейффер шіркеу басшылығы институты және «Сенің сөзіңе кір» миссиясы сияқты көптеген адал ұйымдар 30 жылдан астам уақыт бойы жастарға қызмет ету саласында зерттеулермен шын жүректен айналысып, белсенді қатысқан. 1978 жылы Фрэнсис Шейффер былай деді: «Жастарға қызмет ету – шіркеудің ең маңызды қызметі, және біз студенттерге колледжге түсуден бұрын христиандық сенімді жеткізуге дайын және міндетті болуымыз керек». Ричард Крежир, жастар пасторы және белсенді зерттеуші, былай деп мәлімдейді: «Студенттер қамқоршылықпен айналысқан, көңілді жастар ортасынан шыққаннан кейін, тіпті ол орта жақсы болса да, 70%-дан астам жағдайда олар ешқандай шіркеуге қайта оралмайды. Мұның себебі неде? Көптеген себептер бар, бірақ 30 жылдан астам уақыт бойы жастарға қызмет етумен айналысқан зерттеулеріміз бен тәжірибемізден біздің анықтауымызша, көптеген шіркеулер мен жастар пасторлары жастарға кеңес беруге және оларды оқытуға өте аз уақыт бөледі». Шейффер институты былай дейді: «Көптеген жастарға Киелі кітапты оқып, зерттеуге, дұға етуге немесе христиандық негіздерді түсінуге үйретпейді, сондықтан олар сенімнің берік негізін қалыптастыра алмайды. Сондықтан, олар колледж өмірімен және әлеммен айналысқанда, олардың сенімдері әлсіреп, жинаған аз сенімдерін де жоғалтады!»
Many faithful organizations like the Princeton Theological Seminary Institute for Youth Ministry, Youth Ministry Institute at Fuller Theological Seminary, Schaeffer Institute of Church leadership and Into Thy Word ministries have been wholeheartedly committed to and involved in Youth Ministry research for over for 30 years. In 1978, Francis Schaeffer said: Youth Ministry is perhaps the most important Ministry of The Church and it is essential that we are willing and committed to reach students for the Christian faith before they enter College. Richard Krejcir, an avid researcher and Youth Pastor states, “After a student leaves the safe and fun youth culture of a caring church, even a great one, there is a 70%+ chance they will never come back to any church? Why is that? There are a multitude of reasons, but from our research and experience during over 30 years of doing Youth Ministry, we have found the number one reason to be that most churches and Youth Pastors spend very little time in mentoring and teaching their youth.” The Schaeffer Institute states, “Many youth are not being taught to read and study the Bible or how to pray or understand Christian basics, and thus they tend not to develop a firm foundation of faith. So, when they are occupied in college life and in the world, they get clobbered and lose what little faith they have built up!”
Америкадағы жастар қызметі
Бүгінгі жастар қызметі американдық христиан мәдениетінің маңызды бір бөлігін құрайды. Нью-Йорк қаласында ғана қазіргі таңда 3500-ден астам жастар ұйымы қызмет етеді. Айырмашылықтарға қарамастан, көптеген жастар топтарының ортақ негізгі принциптері мен мақсаттары бар.
Youth ministry today is a large part of American Christian culture. In New York City alone there are over 3,500 youth organizations operating today. Despite denominational difference, there are basic practices and goals that most youth groups have in common.
Жастар қызметіне арналған негіздер
Жастар топтарының көпшілігі ұқсас ұйымдастыру моделін ұстанады. Оларды қолдайтын шіркеу, топтың қызметіне жұмсалатын қаржыны бөліп береді. Сонымен қатар, топты басқару үшін жасөспірімдер пасторы, жастар министрі, студенттік министрліктердің пасторы, жастар жетекшісі немесе осы сияқты басқа да аталымдармен белгілі ақы төленетін қызметкер немесе ерікті адам тағайындалады. Бұл адам шіркеудің қажеттіліктері мен ресурстарына қарай, діни білімі жоқ, діни дәрежесі бар немесе тағайындалған дін қызметкері болуы мүмкін. Олардың міндеттеріне топтың іс-қимылдарын ұйымдастыру (әсіресе, төмендегі тұрақты жиналыстардың мазмұны), жастар тобының мүшелеріне рухани көмек көрсету, жастар тобының бюджетін басқару және жастар мен ересектер арасында байланыс жасау кіреді. Қазіргі жастар министрліктері тұрақты жиналыстар өткізеді, көбінесе шіркеудегі ересектердің шараларымен бір уақытта. Жастар тобының жиналыстарында әдетте жексенбілік құлшылық сияқты іс-шаралар өтеді, бірақ олар қатысушы жас топтарының мәдениетін көрсететіндей өзгертіледі. Құлшылыққа, драмаға, ойындарға немесе басқа да іс-шараларға, сондай-ақ әңгімелесу және/немесе тамақтану және дұға арқылы қарым-қатынас жасауға мүмкіндік бар. Көптеген жастар министрлері уағыз немесе рухани сөздер айтады. Жастар топтарының жыл сайын христиандық жазғы лагерьлерге қатысуы кең таралған. Көптеген конфессиялар өздерінің жастар министрліктері бағдарламаларын білім деңгейіне сәйкес ұйымдастырады. Американдық шіркеулер жастарды сыныптар бойынша бөліп, жастар министрлігі бағдарламасының ішінде кішігірім топтар құрады. Мұндай айырмашылықтар көбінесе орта мектеп пен жоғары мектеп арасында болады. Дәстүр бойынша, бастауыш мектепке дейінгі балаларға және одан кіші балаларға бөлек бағдарламалар қарастырылады, бірақ олар да сол жастар пасторының басқаруында болуы мүмкін. Кейбір жастар топтары тіпті колледж студенттерін де қамтиды, осылайша "колледж және мансап" деп аталатын қосымша кіші топ құрылады.
Most youth groups tend to follow a similar organizational model. The church that supports them will provide an allocation of funds to use for the activities of the group. It also will employ a paid staff member or volunteer to lead the group, known as the Youth Pastor, Youth Minister, Pastor of Student Ministries, Youth Leader, or other similar terms. This person can be either a layperson, hold a religious degree, or be a member of the ordained clergy, depending on the needs and resources of the church. Their duties may include orchestrating the activities of the group (in particular, the content of the regular meetings below), providing pastoral care for the members of the youth group, managing a budget for the youth group, and serving as a liaison between the youth and adult bodies of the congregation. Today's youth ministries hold regular meetings, often at the same time as adult functions at the church. Youth group meetings generally feature the same types of activities as a Sunday morning church service; modified to reflect the culture of the age groups involved. Services may include a time for worship, drama, games or other activities as well as fellowship through conversation and/or food, and prayer. Many youth ministers also present a sermon or devotional. It's common for youth groups to attend Christian summer camps each year. Most denominations arrange their Youth Ministry programs according to related educational levels. American churches tend to separate youth by grade level, creating smaller sub groups within a youth ministry program. These distinctions usually fall between middle school and high school. Traditionally, elementary age children and below have separate programs altogether, though this, too, may be managed by the same youth pastor. Some youth groups even extend up through college students, creating an additional sub group often referred to as "college and career".
Жастар қызметіне арналған мақсаттар
Қазіргі заманғы көптеген жастар қызметтерінің басты мақсаты – жастарға Мәсіхтің Киелі кітаптағы ілімдері мен құтқарылу туралы үйрету, сондай-ақ оларды үнемі дұға етуге ынталандыру болып табылады. Бұл 19 ғасырдағы жексенбілік мектептердің бастапқы білім беруге/сауаттылыққа бағытталған бағдарламаларынан өзгеше. Шіркеулер жастар топтарының мақсаттарына қол жеткізуі үшін қаржылай көмек көрсетеді, ал көптеген шіркеулердің мақсаты – Киелі кітаптың мазмұнын әлемге тарату болып табылады. Сондықтан көптеген жастар қызметтері уағызға, яғни осы жиындарда ұсынылатын Киелі кітаптың іліміне негізделген. 21 ғасырдың басында көптеген конфессиялар шіркеудегі жастардың рөліне бұрынғыдан аз мән берген. Қазіргі уақытта жастардың шіркеудің барлық істеріне қатысуы бұрынғыдан да маңыздырақ. Шіркеулер енді жасөспірімдерді ересек болғанша күтпей, өз жастарында Евангелияны таратуға шақырады. Сонымен қатар, көптеген уағыздар жастардың Мәсіхті жеке тануына көмектесу үшін айтылады. Егер олар осылай істесе, рухани өсуге ерекше назар аударылады. Көптеген жастар топтары, олармен байланысты шіркеулер сияқты, миссионерлік сапарларға аттануға тырысады. Мұндай сенімге негізделген шетелдік көмек көбінесе қызмет көрсету жобаларын және Евангелияны таратуды қамтиды. Жастар топтары көбінесе Джон Леннокс, К.С. Льюис, Джон Полкингхорн, Фрэнсис Коллинз және Уильям Лэйн Крейг сияқты христиан ойшылдарының кітаптарынан алынған христиан апологетикасымен байланысты тақырыптарды оқытады.
The primary goal of most modern day Youth Ministries is to teach youth the Biblical Doctrines of Christ and salvation, as well as to encourage them to regularly pray. This is different from the original education/literacy centered programs of Sunday schools during the 19th century. Churches provide money for youth groups in order for their purposes to be furthered, and the stated purpose of many churches is to share the content of the Bible with the world. This is why the structure of many youth ministry services are centered around a sermon, the Biblical teaching presented at these meetings. Before the turn of the 21st century, many denominations placed less emphasis on the role of youth in the church. It is more important now than ever before that young people should “serve in church wide responsibilities.” Churches now encourage teenagers to evangelize at their age, rather than waiting until adulthood to spread the Gospel. In addition, many sermons are delivered with the intent for youth to come to know Christ personally if they have not done so already. Once they do, emphasis is often placed on spiritual growth. Many youth groups, like the churches they may be associated with, vie to embark on mission trips. These acts of faith based foreign aid often involve service projects alongside sharing the Gospel. Youth groups often teach topics related to Christian apologetics, drawing from books by Christian thinkers such as John Lennox, C. S. Lewis, John Polkinghorne, Francis Collins and William Lane Craig.