Кіріспе

Чикаго сахналық өнер колледжі - Чикагодағы (Иллинойс штаты, АҚШ) Рузвельт университетінде орналасқан сахналық өнер колледжі. Мектеп ресми түрде Рузвельт университетінің бір бөлігі болса да, оның өзіндік ерекшелігі бар. Екі мектептің қарым-қатынасы Истман музыка мектебі мен Рочестер университеті немесе Колледж консерваториясы мен Цинциннати университеті сияқты. Колледждің екі бөлімдері бар: Музыка консерваториясы және Театр консерваториясы. Колледжге 40 штаттың 25 елінен 600-ге жуық студент келеді. Оның факультеті негізінен әлемдік деңгейдегі кәсіби актерлерден, режиссерлерден және музыканттардан тұрады, соның ішінде Чикаго симфониясы мен Чикаго лирикалық операсының 30 жуық мүшесі (олардың жартысы директорлар) және Бродвейден Чикагоға және Батыс жағалауға дейінгі театр орындаушылары.

Тарих

Чикаго музыкалық колледжі 1867 жылы, Чикаго қаласының құрылғаннан кейін төрт он жылдан аз уақыт өткенде құрылған. Ол жүз жылдан астам уақыт бойы музыка мен музыка білімін үздіксіз қызмет етіп келеді және Орта батыстың мәдени өмірінің дамуында маңызды рөл атқарды. 1865 жылы музыка колледжін құруға алғашқы күш-жігер жұмсалғаннан кейін, Флоренц Зигфельд ағаның директоры ретінде Чикаго музыка консерваториясы құрылды. (Зигфельд аға Флоренц кішісінің әкесі болды, ол Бродвейдің табысты және жолды жарып жатқан импресарио ретінде жақсы танымал.) Екі жылдан кейін, 1867 жылы Зигфелд өзінің Чикаго музыка академиясын құрды, бұл Америкадағы төртінші консерватория. 1871 жылы консерватория бірнеше аптадан кейін Ұлы Чикаго өртінен жойылған жаңа ғимаратқа көшірілді; өртке қарамастан, колледж жылдың соңына қарай қайтадан жұмыс істеді. 1872 жылы мектеп өзінің атын Чикаго музыкалық колледжіне өзгертті; сол жылы 900-ден астам студент оқуға түсті. Мектептің ұсыныстарына "Тәжірибелік мұғалімдер институты" қосылды. Сол кездері оқу ақысы сабаққа орташа есеппен бір доллар болатын. Төрт жылдан кейін Иллинойс штаты колледжді жоғары оқу орнын беруші ретінде аккредиттеді. Дайындық бөлім ашылды, ол бүкіл қала бойынша филиалдарды құрды. Рудольф Ганц 1900 жылы Чикаго музыка колледжінің факультетіне қосылды және 1920 жылдары қысқа үзілістен басқа, 1972 жылы қайтыс болғанға дейін мектеппен байланысты болды. 1917 жылы мектеп музыка магистрі дәрежесін ұсынды, ал жеті жылдан кейін мектеп Ұлттық музыка мектептері қауымдастығының құрылтайшысы болды. 1925 жылы колледж 64 Э. Ван Бюрен көшесіндегі он бір қабатты ғимаратына көшіп барды. Сол жылы факультеттің тізімінде 125 адам болды, ал мектеп студенттер үшін үш жатақхананың қабаттарын ашты. 1936 жылы мектеп Солтүстік Орталық колледждер және орта мектептер қауымдастығының толық мүшесі ретінде қабылданды, бұл орта батыстағы осындай мәртебеге ие жалғыз тәуелсіз музыка колледжі. 1947 жылы колледж көркемсурет және музыка білім беру бойынша докторлық дәрежелерін ұсынды. 1954 жылы мектеп Рузвельт университетінің 1945 жылы құрылған Музыка мектебімен бірікті. Екі мектептің бірігуімен құрылған жаңа колледж үшін "Чикаго музыкалық колледжі" атауы сақталды. Барлық операциялар Чикагоның Loop қаласындағы 430 South Michigan Avenue мекен-жайындағы қазіргі ұлттық ескерткіш Auditorium ғимаратында Университетке қосылды. Ғимаратта Рудольф Ганц мемориалдық концерт залынан басқа әлемдегі ең жақсы аудиториялардың бірі орналасқан. 1997 жылдың күзінде Рузвельт Чикаго музыкалық колледжі мен Театр бағдарламасына бірігіп, бір әкімшілік бірлікте өнер көрсету колледжі құрды. 2000 жылы жаңа деканы Джеймс Гандренің басшылығымен оның атауы Чикаго сахналық өнер колледжі деп өзгертілді. Руди Маркоцци 2008-2009 оқу жылында уақытша деканы болып қызмет етті, ал 2009 жылдың күзінде колледж деканы лауазымын Чикаго симфониясының бұрынғы президенті Генри Фогель атқарды. Линда Берна - Музыка консерваториясының декан-директоры, ал Рей Фрейвен - Театр консерваториясының декан-директоры.

Ганц залы

Ganz Hall бастапқыда Auditorium қонақ үйінің банкет залы ретінде құрылған, ғимарат 1890 жылы салынып біткеннен кейін. Ғимараттың сәулетшісі Луи Салливан әлемдегі ең үлкен аралас пайдаланудағы биік ғимараттың ішінде жаңа кең кеңістікті салуға тырысты. Банкет залын салуға болатын жалғыз жер Аудитория театрының үстінде болды. Жобаның негізгі екі жаңалығы - екі қабатты құрылысқа арналған арнайы қолдау жүйесін жобалау және ресми тамақтануға қабілетті нәзік кеңістікті жасау. Алдымен, Салливан өзінің серіктесі және конструкторлық инженер Данкмар Адлермен бірге темір торлар жүйесін әзірлеуде тығыз жұмыс істеді. Ғимараттың бүкіл қаңқасы көпір дизайнының ұзын аралықтарына ұқсас театрдың жоғарғы жағына созылған. Бұл жобаның алғашқы жаңалығы болды. Мейрамхананың жетінші қабатынан кіретін қонақ үй залы - екінші жаңалық - әшекейлеудің тамаша үлгісі. Салливан ою-өрнек пен ағаштан жасалған панельдер, қабырға үлгілері, күрделі гипс жұмыстары, алтын түстелген жарықтандыру құрылғылары, Мичиган қайың мен алтын жапырақты қолдану сияқты бірегей және ерекше әшекейлеу жүйесін қолданды, олардың барлығы интерьерді таңғажайып етті. Сол кезде Салливанның жас шәкірті Франк Ллойд Райт үлкен жауапкершілікке ие болды және кейбір әшекейлерді жасады. Бұл әшекейлер өте күрделі және жақсы жасалған. Бағаналар үлкен, бұрыштарында дөңгелек бұрыштар бар, бұрыштарында ағаштан жасалған зергерлік "көрініс" бар. Пирстер сол кездегі заманауи көрініс болды, өйткені Салливан дәстүрлі Викториялық барлық бөлшектерді алып тастап, қарапайым үлкен дизайнға ауыстырды.

Өзгерістер

1912 жылы банкет залы масондық ложа ретінде пайдаланылды. Масондар бірнеше өзгерістер енгізді. Залдың солтүстік жағындағы музыканттардың галереясы алынып тасталды. Залдың артқы жағына балкон орнатылды. Олар ортаңғы екі есікті бекітіп, үш терезеден боялған шыныны алып тастады да, қалған терезелерді қара бояумен бояды. Стенцильдер сырғып, арқалықтардың бетінде акустикалық плиткалар орнатылды. 1956 жылы Чикагодағы Рузвельт университетінің музыка колледжі залды иеленді. Көптеген масондық өзгерістер жойылып, зал қалпына келтіріліп, концерт залына айналдырылды. Архитектор Кромби Тейлордың басшылығымен залды түпнұсқалық орнатуға мүмкіндігінше жақын қалпына келтіру мақсаты басталды, сонымен бірге музыка концерттері үшін тартымды зал жасалды. Бұл функция үшін сахна мен театрдың тұрақты орындықтары орнатылды. Штемпельдердің көпшілігі табылды. Бүгінде штемпельдердің репродукциялары арткы қабырғада және Салливанның бастапқы жобалаған аркаларының бірінде сақталған. Алайда, жоспарланған кейбір жұмыстар, мысалы, арқалықтар мен қабырғаларға штемпель салу және әшекейлі жарық қондырғыларын орнату сол кезде аяқталмаған. 1980 жылы сәулетші Джон Винчи залдағы қоршаған ортаға әсерін бақылауға көмектесетін жобаны аяқтады. Жаңа шатыр мен сыртқы қабырғалар орнатылды, сонымен қатар жаңа терезелер мен көкжиектер орнатылды. Осылайша залдағы судың ағып кетуіне жол берілмеді. Бұл - Залды бұдан әрі зақымданудан сақтап қалудың бастамасы болды. Залды бұрынғы сұлулығына қайтару жұмыстары жалғасуда және оны концерт залы ретінде пайдалануға жеткілікті түрде қамтамасыз етуде. 2001 жылы қабырғаларды қаптаған суреттер алынып тасталып, Өнер институтында қалпына келтірілді. 2002 жылдың күзінде "электролиерлер" қайта құрылып, орнатылды, сондай-ақ жаңа HVAC жүйесі орнатылды.

Факультет

Факультет құрамында Чикаго симфониялық оркестрі мен Чикаго лирикалық операсының көптеген музыканттары, сондай-ақ әлемнің түкпір-түкпірінен келген басқа да музыканттар бар. Мұғалімдер арасында Вадим Глузман, Шмуэль Ашкенаси, Роберт Чен (Чикаго симфониялық оркестрінің концертмейстері), Лю Янг, Таня Кэри, Майкл Холмс, Ричард Хиршл, Дэвид Шредер, Джон Шарп (Чикаго симфониясының бас виолончелист), Денис Азабагич (классикалық гитара), Пол Вертико, Венди Уорнер, Евгений Изотов, (Чикаго симфониясының бас гобойы), Дейл Клевенгер (Чикаго симфониясының бас мүйіз). Дауыс және опера факультетіне Скотт Гилмор, доктор Дана Браун, Сэмюэл Рами, Ричард Стиллвелл, Джудит Хэддон, Аллан Глассман, Джонита Латтимор, Николь Кэбелл, Брюс Холл, Том Студебейкер, Синтия Клэйри кіреді. Композиция бағдарламасының оқытушылары Стейси Гарроп, Кён Ми Чой және Дарон Хаген болды.