Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чикаго сахналық өнер колледжі - Чикагодағы (Иллинойс штаты, АҚШ) Рузвельт университетінде орналасқан сахналық өнер колледжі. Мектеп ресми түрде Рузвельт университетінің бір бөлігі болса да, оның өзіндік ерекшелігі бар. Екі мектептің қарым-қатынасы Истман музыка мектебі мен Рочестер университеті немесе Колледж консерваториясы мен Цинциннати университеті сияқты. Колледждің екі бөлімдері бар: Музыка консерваториясы және Театр консерваториясы. Колледжге 40 штаттың 25 елінен 600-ге жуық студент келеді. Оның факультеті негізінен әлемдік деңгейдегі кәсіби актерлерден, режиссерлерден және музыканттардан тұрады, соның ішінде Чикаго симфониясы мен Чикаго лирикалық операсының 30 жуық мүшесі (олардың жартысы директорлар) және Бродвейден Чикагоға және Батыс жағалауға дейінгі театр орындаушылары.
Chicago College of Performing Arts is a performing arts college that is housed at Roosevelt University in Chicago, Illinois, United States. While the school is officially a part of Roosevelt University, it has its own distinct personality. The relationship between the two is much like that of the Eastman School of Music and The University of Rochester or the College Conservatory of Music and the University of Cincinnati. The college has two divisions: the Music Conservatory and the Theatre Conservatory. Nearly 600 students come from more than 40 states and 25 countries to study at the college. Its faculty consists primarily of world class professional actors, directors and musicians, including nearly 30 members of the Chicago Symphony and the Lyric Opera of Chicago (half of whom are principals) and theatre performers with credits from Broadway to Chicago and the West Coast.
Тарих
Чикаго музыкалық колледжі 1867 жылы, Чикаго қаласының құрылғаннан кейін төрт он жылдан аз уақыт өткенде құрылған. Ол жүз жылдан астам уақыт бойы музыка мен музыка білімін үздіксіз қызмет етіп келеді және Орта батыстың мәдени өмірінің дамуында маңызды рөл атқарды. 1865 жылы музыка колледжін құруға алғашқы күш-жігер жұмсалғаннан кейін, Флоренц Зигфельд ағаның директоры ретінде Чикаго музыка консерваториясы құрылды. (Зигфельд аға Флоренц кішісінің әкесі болды, ол Бродвейдің табысты және жолды жарып жатқан импресарио ретінде жақсы танымал.) Екі жылдан кейін, 1867 жылы Зигфелд өзінің Чикаго музыка академиясын құрды, бұл Америкадағы төртінші консерватория. 1871 жылы консерватория бірнеше аптадан кейін Ұлы Чикаго өртінен жойылған жаңа ғимаратқа көшірілді; өртке қарамастан, колледж жылдың соңына қарай қайтадан жұмыс істеді. 1872 жылы мектеп өзінің атын Чикаго музыкалық колледжіне өзгертті; сол жылы 900-ден астам студент оқуға түсті. Мектептің ұсыныстарына "Тәжірибелік мұғалімдер институты" қосылды. Сол кездері оқу ақысы сабаққа орташа есеппен бір доллар болатын. Төрт жылдан кейін Иллинойс штаты колледжді жоғары оқу орнын беруші ретінде аккредиттеді. Дайындық бөлім ашылды, ол бүкіл қала бойынша филиалдарды құрды. Рудольф Ганц 1900 жылы Чикаго музыка колледжінің факультетіне қосылды және 1920 жылдары қысқа үзілістен басқа, 1972 жылы қайтыс болғанға дейін мектеппен байланысты болды. 1917 жылы мектеп музыка магистрі дәрежесін ұсынды, ал жеті жылдан кейін мектеп Ұлттық музыка мектептері қауымдастығының құрылтайшысы болды. 1925 жылы колледж 64 Э. Ван Бюрен көшесіндегі он бір қабатты ғимаратына көшіп барды. Сол жылы факультеттің тізімінде 125 адам болды, ал мектеп студенттер үшін үш жатақхананың қабаттарын ашты. 1936 жылы мектеп Солтүстік Орталық колледждер және орта мектептер қауымдастығының толық мүшесі ретінде қабылданды, бұл орта батыстағы осындай мәртебеге ие жалғыз тәуелсіз музыка колледжі. 1947 жылы колледж көркемсурет және музыка білім беру бойынша докторлық дәрежелерін ұсынды. 1954 жылы мектеп Рузвельт университетінің 1945 жылы құрылған Музыка мектебімен бірікті. Екі мектептің бірігуімен құрылған жаңа колледж үшін "Чикаго музыкалық колледжі" атауы сақталды. Барлық операциялар Чикагоның Loop қаласындағы 430 South Michigan Avenue мекен-жайындағы қазіргі ұлттық ескерткіш Auditorium ғимаратында Университетке қосылды. Ғимаратта Рудольф Ганц мемориалдық концерт залынан басқа әлемдегі ең жақсы аудиториялардың бірі орналасқан. 1997 жылдың күзінде Рузвельт Чикаго музыкалық колледжі мен Театр бағдарламасына бірігіп, бір әкімшілік бірлікте өнер көрсету колледжі құрды. 2000 жылы жаңа деканы Джеймс Гандренің басшылығымен оның атауы Чикаго сахналық өнер колледжі деп өзгертілді. Руди Маркоцци 2008-2009 оқу жылында уақытша деканы болып қызмет етті, ал 2009 жылдың күзінде колледж деканы лауазымын Чикаго симфониясының бұрынғы президенті Генри Фогель атқарды. Линда Берна - Музыка консерваториясының декан-директоры, ал Рей Фрейвен - Театр консерваториясының декан-директоры.
Chicago Musical College was founded in 1867, less than four decades after the city of Chicago was incorporated. It has given over a hundred years of uninterrupted service to music and music education and has played an important role in the development of the cultural life of the Midwest. In 1865, after initial efforts to establish a college of music, the Chicago Conservatorium of Music was founded, with Florenz Ziegfeld, Sr. as its director. (Ziegfeld Sr. was the father of Florenz, Jr., who is better known as a successful and trail blazing Broadway impresario.) Two years later, in 1867, Ziegfeld established his own Chicago Academy of Music, the fourth conservatory in America. In 1871, the conservatory moved to a new building which was destroyed only a few weeks later by the Great Chicago Fire; despite the conflagration, the College was again up and running by the end of the year. In 1872, the school changed its name to Chicago Musical College; over 900 students were enrolled in that year. A Normal Teachers' Institute was added to the school's offerings. Tuition in those far off days cost an average of one dollar per lesson. Four years later the State of Illinois accredited the College as a degree granting institution of higher learning. A Preparatory Division was opened which established branches throughout the city. Rudolph Ganz joined Chicago Musical College's faculty in 1900 and, except for a brief hiatus in the 1920s, remained associated with the school until his death in 1972. In 1917, the school offered a master of music degree, and seven years later the school became a charter member of the National Association of Schools of Music. By 1925, the college moved into its own eleven story building at 64 E. Van Buren Street. One hundred and twenty five names appeared on the faculty roster for that year, and the school opened three dormitory floors for students. In 1936, the school was admitted as a full member to the North Central Association of Colleges and Secondary Schools, the only independent music college in the Midwest to enjoy such status. By 1947 the college was offering doctorates in fine arts and music education. In 1954, the school merged with Roosevelt University's School of Music which was founded in 1945. The name "Chicago Musical College" was retained for the new college which was created by the union of the two schools. All operations moved to join the University in the now national landmark Auditorium Building at 430 South Michigan Avenue in Chicago's Loop. The building houses one of the finest auditoriums in the world, in addition to the Rudolph Ganz Memorial Recital Hall. In the fall of 1997 Roosevelt established a College of Performing Arts which joined Chicago Musical College and the Theater Program under one administrative unit. In 2000, under the leadership of new dean James Gandre, the name was changed to Chicago College of Performing Arts. Rudy Marcozzi acted as Interim Dean during the 2008 2009 school year until Henry Fogel, the former President of the Chicago Symphony, assumed the post of dean of the college in the Fall of 2009. Linda Berna is the associate dean/director of the Music Conservatory, and Ray Frewen is the associate dean/director of the Theatre Conservatory.
Ганц залы
Ganz Hall бастапқыда Auditorium қонақ үйінің банкет залы ретінде құрылған, ғимарат 1890 жылы салынып біткеннен кейін. Ғимараттың сәулетшісі Луи Салливан әлемдегі ең үлкен аралас пайдаланудағы биік ғимараттың ішінде жаңа кең кеңістікті салуға тырысты. Банкет залын салуға болатын жалғыз жер Аудитория театрының үстінде болды. Жобаның негізгі екі жаңалығы - екі қабатты құрылысқа арналған арнайы қолдау жүйесін жобалау және ресми тамақтануға қабілетті нәзік кеңістікті жасау. Алдымен, Салливан өзінің серіктесі және конструкторлық инженер Данкмар Адлермен бірге темір торлар жүйесін әзірлеуде тығыз жұмыс істеді. Ғимараттың бүкіл қаңқасы көпір дизайнының ұзын аралықтарына ұқсас театрдың жоғарғы жағына созылған. Бұл жобаның алғашқы жаңалығы болды. Мейрамхананың жетінші қабатынан кіретін қонақ үй залы - екінші жаңалық - әшекейлеудің тамаша үлгісі. Салливан ою-өрнек пен ағаштан жасалған панельдер, қабырға үлгілері, күрделі гипс жұмыстары, алтын түстелген жарықтандыру құрылғылары, Мичиган қайың мен алтын жапырақты қолдану сияқты бірегей және ерекше әшекейлеу жүйесін қолданды, олардың барлығы интерьерді таңғажайып етті. Сол кезде Салливанның жас шәкірті Франк Ллойд Райт үлкен жауапкершілікке ие болды және кейбір әшекейлерді жасады. Бұл әшекейлер өте күрделі және жақсы жасалған. Бағаналар үлкен, бұрыштарында дөңгелек бұрыштар бар, бұрыштарында ағаштан жасалған зергерлік "көрініс" бар. Пирстер сол кездегі заманауи көрініс болды, өйткені Салливан дәстүрлі Викториялық барлық бөлшектерді алып тастап, қарапайым үлкен дизайнға ауыстырды.
Ganz Hall was originally conceived as a banquet hall for the Auditorium Hotel after the building had already been constructed in 1890. Louis Sullivan, the architect of the building, was faced with trying to build a new large space within the world's largest mixed use high rise building. The only area available for constructing a room for banqueting was above the Auditorium Theatre. The two primary innovations of the project were to design a special support system for a two story structure and bring about a refined space capable of formal dining. First, Sullivan worked closely with his partner and structural engineer, Dankmar Adler, to develop a system of iron trusses. The entire frame of the building was constructed to span across the top of the Theatre similar to the long spans of bridge design. This was the first innovation of the project. The Banquet Hall, entered from the seventh floor of the hotel, is a fine example of the refinement of the ornamentation, the second innovation. Sullivan used a unique and distinctive system of ornamentation such as carved wood panels and capitals, stenciled wall patterns, elaborate plaster work, gilded lighting fixtures, and the use of Michigan birch and gold leaf all of which made the interior striking. A young apprentice working for Sullivan, Frank Lloyd Wright, had obtained much responsibility at the time and designed some of the ornament. The ornament is quite intricate and well developed. The columns are large tapered over scaled piers with rounded corners from which the ornament "appears" from the grain of the wood. The piers were a modern expression of the time because Sullivan stripped away all the traditional Victorian details in lieu of a simple oversized design.
Өзгерістер
1912 жылы банкет залы масондық ложа ретінде пайдаланылды. Масондар бірнеше өзгерістер енгізді. Залдың солтүстік жағындағы музыканттардың галереясы алынып тасталды. Залдың артқы жағына балкон орнатылды. Олар ортаңғы екі есікті бекітіп, үш терезеден боялған шыныны алып тастады да, қалған терезелерді қара бояумен бояды. Стенцильдер сырғып, арқалықтардың бетінде акустикалық плиткалар орнатылды. 1956 жылы Чикагодағы Рузвельт университетінің музыка колледжі залды иеленді. Көптеген масондық өзгерістер жойылып, зал қалпына келтіріліп, концерт залына айналдырылды. Архитектор Кромби Тейлордың басшылығымен залды түпнұсқалық орнатуға мүмкіндігінше жақын қалпына келтіру мақсаты басталды, сонымен бірге музыка концерттері үшін тартымды зал жасалды. Бұл функция үшін сахна мен театрдың тұрақты орындықтары орнатылды. Штемпельдердің көпшілігі табылды. Бүгінде штемпельдердің репродукциялары арткы қабырғада және Салливанның бастапқы жобалаған аркаларының бірінде сақталған. Алайда, жоспарланған кейбір жұмыстар, мысалы, арқалықтар мен қабырғаларға штемпель салу және әшекейлі жарық қондырғыларын орнату сол кезде аяқталмаған. 1980 жылы сәулетші Джон Винчи залдағы қоршаған ортаға әсерін бақылауға көмектесетін жобаны аяқтады. Жаңа шатыр мен сыртқы қабырғалар орнатылды, сонымен қатар жаңа терезелер мен көкжиектер орнатылды. Осылайша залдағы судың ағып кетуіне жол берілмеді. Бұл - Залды бұдан әрі зақымданудан сақтап қалудың бастамасы болды. Залды бұрынғы сұлулығына қайтару жұмыстары жалғасуда және оны концерт залы ретінде пайдалануға жеткілікті түрде қамтамасыз етуде. 2001 жылы қабырғаларды қаптаған суреттер алынып тасталып, Өнер институтында қалпына келтірілді. 2002 жылдың күзінде "электролиерлер" қайта құрылып, орнатылды, сондай-ақ жаңа HVAC жүйесі орнатылды.
Around 1912, the Banquet Hall was used as a Masonic Lodge. The Masons made several alterations. The musicians' gallery at the north end of the hall was removed. A balcony was installed at the rear of the hall. They also sealed the center pair of doors, removed three of the stained glass windows, and painted the remaining windows black. The stencils were painted over and acoustical tiles were applied to the face of the beams. In 1956, Chicago Musical College of Roosevelt University obtained the Hall. Many of the Masons' alterations were eliminated and the Hall was restored and converted to a recital hall. Under the direction of architect Crombie Taylor, the goal of restoring the room as closely as possible to the original ornamentation while providing an attractive hall for music recitals was begun. A stage and fixed theatre seating were installed to achieve this function. The majority of stencil patterns were recovered. Today, reproductions of the stencils remain on the back wall and in one of the arches as originally designed by Sullivan. However, some of the work that was planned, such as the stenciling on the beams and walls, and installing the ornamental light fixtures, was not completed at that time. In 1980, architect John Vinci completed a project that helped control the environmental effects on the hall. A new roof and exterior wall system were installed along with new windows and skylights. Water that had been seeping into the Hall was eliminated. This was the beginning of keeping the Hall intact without further damage. Work continues to restore the hall to its former splendor and provide adequately for use of the space as a recital hall. In 2001 the paintings lining the walls were removed and restored at the Art Institute. In the fall of 2002 the "electroliers" were recreated and installed, as well as a new HVAC system.
Факультет
Факультет құрамында Чикаго симфониялық оркестрі мен Чикаго лирикалық операсының көптеген музыканттары, сондай-ақ әлемнің түкпір-түкпірінен келген басқа да музыканттар бар. Мұғалімдер арасында Вадим Глузман, Шмуэль Ашкенаси, Роберт Чен (Чикаго симфониялық оркестрінің концертмейстері), Лю Янг, Таня Кэри, Майкл Холмс, Ричард Хиршл, Дэвид Шредер, Джон Шарп (Чикаго симфониясының бас виолончелист), Денис Азабагич (классикалық гитара), Пол Вертико, Венди Уорнер, Евгений Изотов, (Чикаго симфониясының бас гобойы), Дейл Клевенгер (Чикаго симфониясының бас мүйіз). Дауыс және опера факультетіне Скотт Гилмор, доктор Дана Браун, Сэмюэл Рами, Ричард Стиллвелл, Джудит Хэддон, Аллан Глассман, Джонита Латтимор, Николь Кэбелл, Брюс Холл, Том Студебейкер, Синтия Клэйри кіреді. Композиция бағдарламасының оқытушылары Стейси Гарроп, Кён Ми Чой және Дарон Хаген болды.
The faculty consists of many musicians from the Chicago Symphony Orchestra and the Chicago Lyric Opera, as well as other musicians from around the world. Teachers include Vadim Gluzman, Shmuel Ashkenasi, Robert Chen (concertmaster of the Chicago Symphony Orchestra), Liu Yang, Tanya Carey, Michael Holmes, Richard Hirschl, David Schrader, John Sharp (principal cellist of the Chicago Symphony), Denis Azabagic (classical guitar), Paul Wertico, Wendy Warner, Eugene Izotov, (principal oboe of the Chicago Symphony), Dale Clevenger (principal horn of the Chicago Symphony). Voice and opera faculty include Scott Gilmore, Dr. Dana Brown, Samuel Ramey, Richard Stillwell, Judith Haddon, Allan Glassman, Jonita Lattimore, Nicole Cabell, Bruce Hall, Tom Studebaker, Cynthia Clarey. Faculty of the composition program have included Stacy Garrop, Kyong Mee Choi, and Daron Hagen.