Кіріспе
Неміс аристократы, генерал және өнер жинаушы (1661-1747) Маршал Иоганн Маттиас Рейхсграф фон дер Шуленбург (8 тамыз 1661 - 14 наурыз 1747) - 18 ғасырдың басында Саксония мен Венеция әскерлерінде қызмет еткен және Венецияда зейнетке шыққаннан кейін екінші мансабын тапқан, ірі коллекционер және меценат. Оның әпкесі Мелузин фон дер Шуленбург, Кендал герцогинясы болды. Оның әкесі Густав Адольф, барон фон дер Шуленбург.
Marshal Johann Matthias Reichsgraf von der Schulenburg (8 August 1661 – 14 March 1747) was a German aristocrat and general of Brandenburg Prussian background who served in the Saxon and Venetian armies in the early 18th century and found a second career in retirement in Venice, as a grand collector and patron. His sister was Melusine von der Schulenburg, Duchess of Kendal. His father was Gustavus Adolphus, Baron von der Schulenburg.
Шюленбург жалдамалы ретінде
Шуленбург Магдебургке жақын Эмден қаласында дүниеге келген. 1687 және 1688 жылдар аралығында Шуленбург Венгриядағы түріктерге қарсы император әскерлерімен соғысты. Қайтып оралғаннан кейін ол Брансвик-Люнебург герцогтігінің әскер қатарына кірді. 1699 жылы ол Савой Виктор Амадей II қызметіне неміс полкінің полковник болды және 1701 жылы ауыр жарақат алды. 1702 жылы ол Саксония армиясына қосылды және Ұлы Солтүстік соғыста Швеция королі Карл XII-ге қарсы соғысты. Ол Клисов шайқасында, Фрауштадт шайқасында және 1706 жылы Саксонияға шведтердің басып кіруінде жеңіліске ұшырады. Ол 1707 жылы Батыс Еуропаға оралып, Испанияның мұрагерлік соғысында Принц Евгений Савойскийдің қол астында Оуденаарде шайқасында, Турнай қоршауында және Малплаке шайқасында шайқасты. Соңғы қызмет оны Венеция назарына тартты. Ол 1711 жылы Ульцинді және бес жылдан кейін Корфуны 1716 жылы қоршауға алған кезде сол Османлы түріктеріне қарсы қорғауға Венеция тарапынан жалданып алынды. Ол өзінің керемет жетістіктері үшін Серенассиммамен мүсінмен және жылына 5000 дукатпен марапатталды. Жеңісті мерекелеу үшін Вивальдидің "Юдитха триумфанс" операсы жазылды.
Шюленбург өнер жинаушы ретінде
1718 жылдан бастап Венецияда зейнеткерлікке шыққан Рейхсграф фон дер Шуленбург Венецияның Үлкен каналындағы Лордан сарайында тұрып, өнердің керемет коллекционері екенін дәлелдеді. Рейхсграф 1724 жылы алпыс үш жасында сексен сегіз картинаны және Пьер Пугеттің басрельефін Венеция картиналар дилерінен Санти Ротадан сатып алып, оларды Габсбургтер Австрия империясы құлатып жіберген Мантуя герцогтігінің соңғы билеушісі Фердинандо Карло Гонзаганың коллекциясынан алған; Гонзаганың өнер туындыларына Рафаэль, Корреджио, Джорджоне, Джулио Романо және Кастильоньоның туындылары кірді. Сонымен қатар, Шуленбургтің көптеген патшалық отбасыларға, соның ішінде Ганновер, Бурбон және Габсбургтерге қол жетімділігі болды; және оларға Венеция республикасында делдал және бон виван хост ретінде қызмет етті. Оның портреті Бартоломео Назари, Джузеппе Ногари, Джакомо Серути, Джан Антонио Гуарди (Ка Реццоникода), Франческо Симонини және Пьяццетта суреттеген, ал оны Антонио Коррадини мен Джан Мария Морлайтер мүсіндеді. Сондай-ақ, ол гректің әйгілі суретшісі Панагиотис Доксарас пен оның ұлы Николаос Доксараспен қарым-қатынаста болды. Николаос Доксарас 1730-1738 жылдары Венецияда Шуленбургпен бірге Лордан сарайында өмір сүрді. Ол Шюленбург өнер галереясында оның сенімді адамы болды. Ол сондай-ақ Шуленбургке сурет салған. Шуленбург Жан Антонио Гвардиді ай сайынғы жалақысы 173036-мен және одан кейін комиссиялық негізде қолдады. Жалпы, Гварди шетелдік аристократия мен патшалық әулеттердің портреттерін жасап, Ка'Лореданның қабырғаларын көркемдеп, Венеция өткенінің шедеврлерін, соның ішінде Паоло Веронезе мен Тинтореттоның туындыларын көшіріп шығарды. Франческо Симониниге Шуленбург шайқастарын еске алатын суреттер сериясын жасау тапсырылды. Каналлето өзінің жеңістерінің орнын - Корфуды суретке түсірді. Сондай-ақ, ол тарихи картиналар үшін және кеңесші және реставратор ретінде 1733-1838 жылдары өмір сүрген Джанбатиста Питтониді жұмысқа алды. Ақырында, Джованни Баттиста Пьяццетта маршалмен тығыз қарым-қатынаста болды, ол суретші ретінде де, фламандтық және жанрлық суреттерді сатып алу агенті ретінде де болды. Шуленбургтің суреттері негізінен XVI және XVII ғасырлардағы итальяндық туындылар, кейбір фламандтық және голландтық суреттер. Ол Жакомо Серутидің алты суретіне ие болды. Ол Микеле Мариески, Лука Карлеварис, Джованни Баттиста Симароли, Антонио Джоли, Марко Риччи және Франческо Цукареллидің ведуталарына ие болды; осылайша ол белгілі бір дәрежеде қазіргі британдық елші Жозеф Смиттің жинағымен жапсырылды. Оның көптеген шығармалары Германиядағы Эмден, Хелен және Бецендорф сияқты иемдіктеріне көшірілді. Шюленбургтің балалары болмады және ол өзінің коллекциясын немере інісі Адольф Фридрих фон дер Шюленбург Бецендорфқа Берлиндегі Шюленбург сарайында бірге сақталуын талап етіп қалдырғанмен, оның өсиеттері құрметке ие болмады және ол қайтыс болғаннан кейін оның коллекциясы таратылды. Оның атақты клиенті Пруссияның Фридрих II болды. 1775 жылы сәуір айында Лондонда аукционға қойылған 150 данасы сатылды.