Pekka Rautakallio

Кіріспе

Фин хоккейшісі және жаттықтырушысы (туған 1953) Пекка Олави "Роки" Раутакаллио (25 шілде 1953 жылы туған) - финнің бұрынғы кәсіби хоккей қорғаушысы және жаттықтырушысы. Ол 1968-1987 жылдар аралығында Финляндияның SM sarja және SM liiga командаларында Ässät және HIFK Helsinki командаларында 14 маусым ойнады, оның ішінде ол бес рет фин жұлдыздары болды. Раутакаллио 1978 жылы Канадалық чемпионатты жеңген Эссаттың чемпиондық командасының мүшесі болды. Ол 1978, 1979 және 1986 жылдары SM лигасының ең үздік қорғаушысы атанды; лига кейіннен оның құрметіне Pekka Rautakallio кубогын атады. Халықаралық деңгейде Раутакаллио Финляндия құрамасымен жеті әлем чемпионатында және екі Канада кубогы турнирінде ойнады. Раутакаллио Солтүстік Америкада екі рет кәсіби хоккей ойнады. 1975-1977 жылдары екі жыл бойы Дүниежүзілік хоккей қауымдастығының (WHA) Феникс Роудраннерс командасында ойнады. 1979 жылы Ұлттық хоккей лигасының (NHL) Атланта Флеймс командасына бір маусымға оралды. Кейін Канадаға көшіп, Калгари Флеймс командасында тағы екі ойын өткізді. Раутакаллио 1982 жылы НХЛ All Star Game ойынында ойнады, бұл оны лига тарихында ойынға қатысқан алғашқы фин ойыншысы етті. 1989 жылы карьерасының соңғы екі маусымын Швейцарияның екінші дивизионындағы SC Rapperswil Jona командасында ойнағаннан кейін зейнеткерлікке шықты, содан кейін жаттықтырушылыққа бет бұрды. Раутакаллио Швейцарияда, Финляндияда және соңғы уақытта Латвияда Континентальдық хоккей лигасының (KHL) Динамо Рига командасында жаттықтырушы болды.

Ойын мансабы

Пекка Раутакаллио өзінің хоккей карьерасын 1970 жылы туған қаласындағы жергілікті клубта бастады. Ол сондай-ақ клубтың футбол командасының да өкілі болды. Тәжірибелі және мобильді қорғаушы ретінде Раутакалио көп ұзамай байқалып, ол өзінің алғашқы халықаралық турниріне 1972 жылы қатысты. Раутакаллио 1974 жылғы Саммит сериясының командасы Финляндия ұлттық құрамасына қарсы көрмелік ойын өткізген кезде Дүниежүзілік хоккей қауымдастығы (WHA) қызметкерлерінің назарына түсті. Финик Роудраннерс сол жылы оны келісімшартқа қол қоюды ойлады, бірақ финнің Аризонадағы өмірге бейімделу қиындықтары тым үлкен болады деп қорыққандықтан шектенді. Бір жылдан кейін оны елдесі Лаури Мононенмен бірге алып келіп, екеуі екі жылдық келісімшартқа қол қойды. Раутакалио 1975-76 жылдары 50 ұпай жинады, оның ішінде 11 гол. Ол жаңадан келген қорғаушылар арасында ең көп ұпай жинаған ойыншы болды және барлық қорғаушылар арасында бесінші орын алды. Раутакаллио жаңадан құрылған SM лигасына қосылған Эссэтке оралды және өзін лиганың үздік қорғаушысы ретінде танытты. Ол 1977-1978 және 1978-1979 жылдары жылдың қорғаушысы атанды; SM лига ақыр соңында оның құрметіне Pekka Rautakallio кубогын атады. 1977-78 жылдары 36 ойында 37 ұпай жинады, содан кейін келесі жылы 25 гол мен 53 ұпай жинады. 1978 жылы Канада чемпионы атанған Ässät SM лигасының басым командасы ретінде өз орнын нығайтты. Атланта Флеймс 1979 жылы Раутакалионы Солтүстік Америкаға әкелді, өйткені бас менеджер Клифф Флетчер оны Ұлттық хоккей лигасына (NHL) келісімшартқа қол қойды. Flames оның ату күші мен жылдамдығына таң қалды; ол өзінің алғашқы НХЛ маусымын 30 ұпаймен аяқтады. 1981-82 жылғы маусым Раутакалионың НХЛ-дегі ең үздік маусымы болды. Ол тағы да команданың қорғаншыларын ұпай жинауда жетекшілік етті және 80 ойында 68 ұпаймен жалпы есепте төртінші болды. Ол 1982 жылы All Star Game-де Кэмпбелл конференциясы командасында ойнады және сол арқылы NHL тарихында маусым ортасындағы жарыста пайда болған алғашқы фин болды.

Pekka Rautakallio started his ice hockey career in local club of his hometown, Ässät in 1970. He also represented the club's football team. As a skilled and mobile defenceman, Rautakallio was soon noticed and he played on his first International tournament in 1972. Rautakallio gained the attention of World Hockey Association (WHA) officials when the 1974 Summit Series team played an exhibition against the Finnish national team. The Phoenix Roadrunners thought to sign him to a contract that year, but hesitated out of fear that the challenge of a Finn adapting to life in Arizona on his own would be too great. They brought him over one year later, along with his countryman Lauri Mononen, and signed both to two year contracts. Rautakallio recorded 50 points, including 11 goals, in 1975–76. He finished as the leading scorer among rookie defencemen, and fifth overall for all defencemen. Rautakallio returned to Ässät, which had joined the recently formed SM liiga, and established himself as a top defenceman in the league. He was named defenceman of the year in both 1977–78 and 1978–79; the SM liiga ultimately named the award the Pekka Rautakallio trophy in his honour. He recorded 37 points in 36 games in 1977–78, then improved to 25 goals and 53 points the following year. Ässät established its place as the SM liiga's dominant team by winning the Kanada malja as league champions in 1978 and reaching the final in 1979. The Atlanta Flames brought Rautakallio back to North America in 1979 as general manager Cliff Fletcher signed him to a National Hockey League (NHL) contract. The Flames were impressed with the power of his shot and his speed; he finished his first NHL season with 30 points. The 1981–82 season was Rautakallio's best in the NHL. He again led the team's defencemen in scoring, and was fourth overall, with 68 points in 80 games. He played for the Campbell Conference team at the 1982 All Star Game, and in doing so became the first Finn in NHL history to appear in the mid season contest.

Жаттықтырушылық мансап

Раутакаллио SC Rapperswil Jona командасында қалып, оған жаттықтырушы ретінде қосылды. Кейіннен Берн мен Цюрихте жаттықтырушы болды.