Кіріспе
Мичигандағы тау жынысы, АҚШ Sugar Loaf - 75 фут биіктіктегі (23 м) теңізге шыға алмайтын тау жынысы немесе Хюрон көліне жататын Маккинак аралының ішкі бөлігінде орналасқан тау жынысы. Алгонкин көлі мұздықтан кейінгі кезеңде эрозиядан пайда болған, қант табағы - Макин сағасындағы мұздықтан кейінгі эрозияның ең үлкен белгісі. Алғашында бұл тау жынысы қатаң қорғасыннан құралған. Ал Алгонкин көлі мұздықтардың ерігенінен кейін Ежелгі Макин аралынан бөлініп қалған. Мұз қатқынының артқа шегінуі салдарынан пайда болған полярлық дауылдар Ұлы көлдердегі қазіргіден әлдеқайда күшті эрозиялық күштерді пайда етті. Тау-кен Макинак аралы мемлекеттік паркі шекарасында, Crooked Tree Road және Sugar Loaf Road жолдарының қиылысында орналасқан. Оны аралдың ең биік нүктесіне жақын орналасқан Point Lookout-тан көруге болады.
Sugar Loaf is a 75 foot high (23m) landlocked rock or stack in the interior of Mackinac Island in Lake Huron. Created by erosion during the period of postglacial Lake Algonquin, Sugar Loaf is the largest post glacial erosion feature in the Straits of Mackinac. The immense rock, which consists of resistant limestone breccia, was cut off from Ancient Mackinac Island or the Turtle's Back by the glacial meltwaters of Lake Algonquin. Polar storms released by the retreating ice sheet created erosional forces much stronger than any existing today on the Great Lakes. The rock lies within the boundaries of the Mackinac Island State Park near the junction of Crooked Tree Road and Sugar Loaf Road. It can be seen from Point Lookout, near the Island's highest point.
Этимология
Ұлы көлдердегі шекарадағы барлық ортадан шыққан адамдар сүйікті негізгі тәттілік - шоқ пішінді себеттерге немесе қайың қабығынан жасалған макаунға салынған клен қанты. Sugar Loaf Rock осы конустардың біріне ұқсағаны үшін аталған.
Мәдениет
Американың түпкүлкілері мен шекара тұрғындары қант нан туралы көптеген әңгімелер айтқан. Кейбіреулер бұл жерді Гичи Манитудың мекені деп айтады. Басқа да аңыздар бойынша, бұл тас - бір табуды бұзып, қорқып алып тас болып қалу жазасына ұшыраған, мақтаншақ адам алған соңғы бейнесі. Шахыршықтағы тастың бетіне салынған ер адамның беті осы аңыздың негізін шығарған. Бұл сурет адасқан жанның бейнесі деп айтылады, ол өзінің моральдық айыпталуынан алған жеке басын ешқашан құтқара алмайды. Шәкәрлі нан жартасы жерлеу рәсімдері мен жерлеу рәсімі үшін пайдаланылған көрінеді. 1831 жылы Алексис де Токвиль және оның досы Густав де Бомонт Макинак аралына барды. Де Бомонт бұл жартастың "индейлер өлгендердің сүйектерін кейде тастайтын жарықтармен және ойықпен" толтырылғанын айтты. Мұндай кен орындары көптен бері жойылған. Шәкәрлі нан арқылы табиғи үңгір өте кішкентай, тек шабытқыр балалар ғана өте алады.