Кіріспе

Үндістанның далалық хоккейші, саясаткері Кунуар Дигвижай Сингх (1922 жылы 2 ақпан - 1978 жылы 27 наурыз), "Бабу" деген атпен танымал. Ол Уттар Прадеш штатының Барабанки қаласында дүниеге келген. Ол өзінің өткізу қабілетімен кеңінен танымал және көптеген адамдар оны Дхян Чандпен салыстыратын ойынның ең үздік дриблирі деп санайды.

Білім

Сингх Барабанкидегі мемлекеттік орта мектепте және Лакхнаудағы Каньякубж колледжінде білім алды.

Ерте өмір

Сингх Уттар Прадеш штатының Барабанки қаласында дүниеге келген. Сингх Хоккейден кейін Дева Мелада өткен турнирде өнер көрсетті. 1937 жылы колледждер арасындағы турнирде өзінің хоккей командасын таныстырды. 15 жасында ол Лакхнаудағы LYA клубында Делидегі Trades Cup турниріне қатысты. Сол Трейдерс кубогында Лакхнаудың жас командасы Делидің атақты командасымен кездесті, оның құрамында Олимпиада ойындарының ойыншысы Мұхаммед Хусейн де ойнады. К.Д. Сингхке Олимпиада ойындарының жеңімпазы Хуссейннің де қарсылас командада ойнайтынын айтпаған еді. Хоккейдің шебері Хөсейнді бүкіл матч бойы қысым жасап, қашудан сақтады. Хұсайн осы жас баланың спорттық қабілетіне таңғалды. Ойыннан кейін Хөсейн бұл бала бір күні далалық хоккейдің ең үздік ойыншыларының бірі болатынын айтты. Ол 1939 жылдан 1959 жылға дейін үздіксіз барлық ұлттық турнирлерде Отырар хоккей командасының құрамында ойнады.

Ойыншы ретінде

Сингх алғаш рет 1946-1947 жылдары Ауғанстанға сапармен барша Үндістан хоккей командасына таңдалды. Содан кейін артқа бұрылып қарауға болмайды. Ол тез арада хоккей әлеміндегі ең қауіпті форвардтардың біріне айналды. 1947 жылы Шығыс Африка турнесі кезінде Дхян Чандпен бірге ойнап жүргенде ол 70 гол соққан, ал сиқыршы 62 гол соққан. 1948 жылғы Олимпиадаға вице-капитан болып тағайындалғанға дейін оны Дхян Чандпен салыстырып жүрді. 1948 жылғы Олимпиада ойындарында вице-капитан ретінде ойнады. Бұл жолы да Үндістан құрамасы алтын медаль жеңіп алды. 1948 жылғы Олимпиадаға қатысу - тәуелсіз ел ретінде Үндістанның алғашқы Олимпиадалық қатысуы. Бұл 1928 жылы, 1932 және 1936 жылдары Олимпиадалық алтын жүлдеге ие болған жаңадан пайда болған ел үшін алтын медаль жеңісінің маңызды жетістігіне айналды. 1948 жылы Олимпиада ойындарында оның көрсеткен өнерінің арқасында Британияның бір танымал газетінде былай деп жазылды: "Бабудың өнер көрсетуі мүмкіндігінше кемелділікке жақын болды. Ол Англияның қатал қорғанысын толықтай теңестіруде басты себепші болды. Көп жағдайда ол турнирде барлық қорғаныстан оңай өтіп кетеді. Ол шабуылдардың артында тұрған адам. Бабу Дхян Чанд сияқты жасырын" деп жазуға азғырушы еді. 1949 жылы Үндістан құрамасының капитаны болды. Осы жылы 236 голдың ішінде 99 гол соқты. Ол 1952 жылы Хельсинки Олимпиадасында алтын медальді жеңіп алған Үндістан құрамасының капитаны болды. 1952 жылы өткен Олимпиада ойындарында оның өнерін "поэтикалық" деп сипаттаған. Жаңа Зеландияның бұрынғы капитаны Сирил Уолтер былай деп жазды: "Мен оның керемет дриблингін, оның уақытты және геометриялық дәлдігін сипаттауға тырысқанда, қосымша сөздерден айырылып қалдым. Бабудың дриблингтері - қозғалыстағы поэзия".

Тренер ретінде

Кейін Сингх 1972 жылы Мюнхен Олимпиадасында Үндістан хоккей командасының жаттықтырушысы болды. К.Д.Синг Бабу көптеген ұйымдардың мүшесі болды, соның ішінде Бүкіл Үндістан спорт кеңесі, Теміржол басқармасы, Үндістанның атысшы қауымдастығы және Уттар Прадештің жабайы табиғатты қорғау комитеті.

Өлім

1978 жылы 27 наурызда ол өз қаруынан атып, оны тазалап жатқанда қайтыс болды. Сондай-ақ, ол өзін-өзі атып өлтірген болуы мүмкін деген болжам да айтылды. Сингх депрессиядан зардап шегіп, соңғы күндері психиатриялық емделіп жатқан. Олимпиада ойындарында Сингхпен бірге ойнаған және оның досы Ашвини Кумар Сингхтің "сезімтал адам" екенін және "Бюенос-Айрес қаласында өткен әлем чемпионатында Үндістан құрамасының нашар өнер көрсеткені үшін эмоционалды күйзелген болуы мүмкін" деп мәлімдеді.

Танымал мәдениетте

1948 жылғы жазғы Олимпиада ойындарын сахнаға алған "Алтын" (2018) атты үнді спорттық драмалық фильмде Амит Садх К.Д. Сингх кейіпкері - Үндістан ерлер ұлттық хоккей командасының вице-капитаны рөлін ойнады.

Құрмет белгілері мен ескерткіштер

Сингх 1953 жылы әлемдегі ең үздік хоккейші және Азияның ең үздік спортшысы болғандығы үшін Хелмс трофисін алды. Бұл бірінші рет Хелмс кубогының иегері атанған үнді азаматы еді. 1958 жылы оған Үндістан Үкіметі "Падмашри" сыйлығын берді. Барабанки мен Лакхнау стадиондары оның есімімен аталды. Лакхнау мен Барабанкидегі стадиондар "К. Д. Сингх Бабу стадионы" деп аталады. Барабанкидегі Чхая Чаураха мен Лакхнау Файзабад жолыны байланыстыратын көшеге оның есімі берілген.