Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Торонто университетінің құрамындағы колледж. Осы атқа ие басқа да оқу орындары бар.
Constituent college of the University of Toronto
other institutions with similar names
Тринити колледжі (кейде «Тринити университеті» деп те аталады) – 1851 жылы епископ Джон Страхан құрған, Торонто университетімен федерация құрған колледж. Страхан бастапқыда Тринитиді Торонто университеті Англия шіркеуімен байланысын үзіп, Англикандық бағыты берік университет ретінде қарастырған. Бес онжылдық тәуелсіз оқу орны болғаннан кейін, Тринити 1904 жылы университетке оның колледждік федерациясының мүшесі ретінде қосылды. Бүгінде Тринити колледжі зайырлы бакалавриат бөлімінен және Торонто теология мектебінің құрамына кіретін аспирантуралық діни мектептен тұрады. Діни салада диплом беру құқығы арқылы Тринити заңды университет мәртебесін сақтайды. Тринитиде Торонто университетінің Өнер және ғылым факультетінің үш бакалавриат бағдарламасы бар: халықаралық қатынастар, этика, қоғам және құқық, сондай-ақ иммунология. Тринити студенттерінің жартысынан астамы Торонто университетін үздік немесе жоғары үздік дипломмен бітіреді. Колледж өзінің көлеміне қарай Родос стипендиясын алған студенттердің ерекше көп санын тәрбиеледі – 2020 жылға дейін барлығы 43 адам. Колледждің ең танымал коллекцияларының ішінде XVII ғасырға жататын фламанд гобелені, Мартин Лютердің екі алғашқы басылымы, Уинстон Черчилльдің көптеген түпнұсқа, қол қойылған еңбектері, 1491 жылғы Дантенің «Құдайлық комедиясының» Испания инквизициясы цензуралаған нұсқасы және епископ Страханның күміс эпергні бар. Торонто университетінің колледждері арасында Тринити халқы бойынша ең кішісі болып ерекшеленеді, сонымен қатар Оксбридж мұрасының іздерін сақтайды. Тринити студенттік өзін-өзі басқаруды тікелей демократия арқылы жүзеге асырады және түрлі клубтар мен қоғамдарды ұйымдастырады.
Trinity College (occasionally referred to as The University of Trinity College) is a college federated with the University of Toronto, founded in 1851 by Bishop John Strachan. Strachan originally intended Trinity as a university of strong Anglican alignment, after the University of Toronto severed its ties with the Church of England. After five decades as an independent institution, Trinity joined the university in 1904 as a member of its collegiate federation. Today, Trinity College consists of a secular undergraduate section and a postgraduate divinity school which is part of the Toronto School of Theology. Through its diploma granting authority in the field of divinity, Trinity maintains legal university status. Trinity hosts three of the University of Toronto Faculty of Arts and Sciences' undergraduate programs: international relations; ethics, society and law; and immunology. More than half of Trinity students graduate from the University of Toronto with distinction or high distinction. The college has produced an unusually high number of Rhodes Scholars for an institution of its size, being a total of 43 as of 2020. Among the college's more notable collections are a seventeenth century Flemish tapestry, two first edition theses by Martin Luther, numerous original, signed works by Winston Churchill, a 1491 edition of Dante's Divine Comedy censored by the Spanish Inquisition, and Bishop Strachan's silver epergne. Among the University of Toronto Colleges, Trinity is notable for being the smallest by population, and for its trappings of Oxbridge heritage. Trinity manages its student government through direct democracy, and hosts a litany of clubs and societies.
Негізін қалау
Джон Стречан (1778 – 1867) – англикан дін қызметкері, Йорк архидиаконы және Үстігі Канаданың консервативті Отбасылық келісімінің тұғырлы қолдаушысы. Стречан білім беруге қызығушылық танытты және 1818 жылы колониялық Ассамблеяға теологиялық университет құру туралы петиция ұсынды. 1826 жылы генерал-губернатор сэр Перегрин Мэтланд Стречанға Англияға барып, провинциялық университетке арналған корольдік жарғы алуды тапсырды. Стречан сәтті аяқтады және 1827 жылы Жоғарғы Канадада Король колледжін құру үшін король Георг IV-нің жарғысымен оралды. Король колледжі Англия шіркеуі мен элиталық Отбасылық келісім мүшелерімен тиімді басқарылды және бастапқыда Стречанның консервативті, жоғары англикандық сипаттағы институт құруға деген ниетін көрсетті. Стречан провинциялық университеттің діни байланысы болмауына қарсылық білдіріп, мұндай ұсынысты «атеистік және оның салдары соншалықты қорқынышты, егер сәтті жүзеге асырылса, адамгершілік пен діндегі барлық таза және қасиетті нәрселерді жояды және француз революциясының ақымақтық кезінде қабылданған кез келген нәрседен гөрі үлкен жемқорлыққа әкеледі» деп атады. 1849 жылы Стречанның қатты қарсылығына қарамастан, Роберт Болдуиннің реформашы үкіметі колледжді өз бақылауына алып, оны секуляризациялап, Торонто университетіне айналдырды. 1851 жылдың 30 сәуірінде, енді епископ Стречан дін қызметкерлері, оқушылар және болашақ профессорлар шеруін Сент-Джордж Мартир шіркеуінен жаңа Тринити колледжінің орнына бастап әкелді. Онда Стречан «Кингс колледжінің христиандық мекеме ретінде жойылғанына» наразылық білдіретін сөз сөйледі және Тринити шіркеу университетінің рөлін орындайтынын уәделеді. Провинциялық парламент 1851 жылдың 2 тамызында Тринити колледжін тәуелсіз университет ретінде бекітті. Келесі жылы, енді 70-тен асқан Стречан Виктория патшайымынан Тринитиге арналған Корольдік жарғы алды. Колледж студенттерге 1852 жылдың 15 қаңтарында ашылды. Торонто университетінен айырмашылығы, Тринитидің барлық студенттері мен профессорлары Англия шіркеуінің мүшелері болуы тиіс болды. Бұл, шын мәнінде, алғашқы Король колледжінен күштірек талап болды, ол тек профессорлық-оқытушылар құрамы мен діни білім алушылар үшін ғана діни сынақтан өтуді талап еткен. Тринитидің өнер факультетіне түсуге ниеттенгендер Киелі кітап тарихы, латын, грек, арифметика, алгебра және Евклид пәндерінен емтихан тапсыруы керек еді. Діни мектепке түсуге ниеттенгендер өнер саласында бакалавр дәрежесіне ие болуы және Жаңа өсиеттен, шіркеу катехизисінен, латын және грек тілдерінен Провосттан ауызша емтихан тапсыруы керек еді. Колледждің ашылуында епископ Стречан Тринитиді сипаттау үшін отбасы метафорасын қолданды. Стречанның айтуынша, Тринити «барлық білім іздеушілердің үйі, христиандық ізгіліктермен тәрбиелейтін, барлық дұрыс білімді қалыптастыратын және олардың білімін, қабілеттерін және жетістіктерін Құдайға қызмет етуге және өз адамдарының игілігіне арнайтын үлкен христиандық отбасын құрайтын болады». Отбасылық метафораны қолдану сол кезде кең таралған және Жоғарғы Канададағы мектептер отбасылық модельдің жалғасы деген кең таралған көзқарасты бейнелейтін.
The Reverend John Strachan (1778 1867) was an Anglican priest, Archdeacon of York, and staunch supporter of Upper Canada's conservative Family Compact. Strachan was interested in education, and as early as 1818 petitioned the colonial House of Assembly for the formation of a theological university. In 1826, Lieutenant Governor Sir Peregrine Maitland commissioned Strachan to visit England and obtain a royal charter for a provincial university. Strachan was successful, and returned in 1827 with a charter from King George IV to establish King's College in Upper Canada. King's College was effectively controlled by the Church of England and members of the elite Family Compact, and at first reflected Strachan's ambition for an institution of conservative, High Anglican character. Strachan objected to proposals for the provincial university to be without a religious affiliation, dubbing such a suggestion "atheistical, and so monstrous in its consequences that, if successfully carried out, it would destroy all that is pure and holy in morals and religion, and would lead to greater corruption than anything adopted during the madness of the French Revolution." In 1849, over strong opposition from Strachan, Robert Baldwin's Reformist government took control of the college and secularized it to become the University of Toronto. On April 30, 1851, now Bishop Strachan led a parade of clergy, schoolboys, and prospective faculty from the Church of St George the Martyr to the site of the new Trinity College. There, Strachan delivered a speech repeating his condemnation of the "destruction of King's College as a Christian institution," and promised that Trinity would fulfil the role of a church university. The Provincial Parliament incorporated Trinity College as an independent university on August 2, 1851. The following year, Strachan now in his 70s obtained a Royal Charter for Trinity from Queen Victoria. The college opened to students on January 15, 1852. Unlike the University of Toronto, all of Trinity's students and faculty were required to be members of the Anglican Church. This was actually a stronger condition than the original King's College, which only held a religious test for faculty members and students of divinity. Applicants to Trinity's Faculty of Arts were required to pass exams in biblical history, Latin, Greek, arithmetic, algebra, and Euclid. Applicants for the divinity school were required to have a bachelor's degree in arts, and to pass oral exams from the Provost in the New Testament, church catechism, Latin, and Greek. At the opening of the college, Bishop Strachan used the metaphor of the family to describe Trinity. Per Strachan, Trinity would "constitute a great Christian household, the domestic home of all who resort to it for instruction, framing them in the Christian graces, and in all sound learning, and sanctifying their knowledge, abilities and attainments to the service of God and the welfare of their fellow men." The usage of the family metaphor was common at the time, and reflected a common view in Upper Canada that schools were extensions of the family model.
Алғашқы жылдар
Кивас Тулли жобалаған Троица колледжінің алғашқы ғимараты 1851 жылы Куин-стрит-Уэстке, сол кезде Торонто қала шегінен тыс, дамымаған батыс жағына салынған. Ғимарат готикалық жаңғырту стилінде салынған және Бёркенхедтегі Сент-Айдан теологиялық колледжінен шабыт алған. Алғашқы жылдары тәртіп қатаң болды. Барлық студенттер қатаң комендант сағатына бағынып, күнделікті шіркеуге қатыну міндетті болды. Студент колледж аумағынан шығуға ниеттенсе, шапан мен бас киім киюі керек еді. Колледж қаланың азғыруларынан қасақана алшақ салынған. Бұл Страханның Торонто университетінің секуляризміне қарсы тұру жоспарының бір бөлігі болды, ол консервативті ағылшын білімін үлгі етіп алды. Осы жобада Стреканға Кембридж университетінің дін қызметкері Джордж Уитакер қолдау көрсетті. Стреканның секулярлық университеттерге деген жек көруі соншалық, Троицаның студент-спортшыларына Торонто университетінің студенттерімен жарысуға тыйым салынды. Студенттердің бұл ережелерге қалай қарағаны көпшілікке белгісіз, бірақ студенттердің ресми киімдерін колледжтің шатқалында жасырып, бейресми киіммен қалаға жасырын сапар шеккені туралы жазбалар бар. Қатаң ережелер мен шіркеу мәдениетіне қарамастан, сыра ішу студенттік өмірдің маңызды бөлігі болды және студенттер жақын маңдағы сыра зауытынан жылына 100 галлоннан астам сыра сатып алатын. Хьюрон епископы Бенджамин Кронин 1860-шы жылдардың басында Тринити колледжінің оқыту саясатына шабуыл жасады. Кронин евангелисттік төмен шіркеудің өкілі болды және провист Уитакерді "қауіпті" римдік ілімдерді таратуда айыптады. Колледж корпорациясы Крониннің талаптарын тексеру үшін тергеу комиссиясын құрды. Комиссия өз қорытындыларын жариялағаннан кейін, провист Уитакер корпорациядан, Торонто Синодынан, Онтарио Синодынан және Епископтар үйінен сенім дауысын алды. Епископ Кронин корпорациядан отставкаға келіп, Хьюрон епархиясы мен Тринити колледжі арасындағы барлық байланыстарды үзіп, Хьюрон колледжін (қазір Батыс университетіне қарасты) құрды. 1877 жылы Сент-Джеймс соборына қарасты евангелисттік ағылшыншылар Уиклиф колледжін Торонтодағы Тринитиге балама ретінде құрды. Епископ Страхан 1867 жылдың 1 қарашасында (Барлық Әулиелер күні) қайтыс болды. Провист Уитакер Страханның университетке қатысты көзқарасын сақтауға міндеттенді және институтты консервативті шіркеу принциптеріне сәйкес қатаң басқаруды жалғастырды. Уитакер біртіндеп жаңа курстарды ұсынуға рұқсат бергенімен, Тринитидің негізгі пәндері теология, классика және математика болып қалды. Колледж кеңесі мен кейбір студенттердің ұсыныстарына қарамастан, Уитакер Торонто университетімен бірігуге келіспеді. Уитакердің пікірінше, үлкен, секулярлық университетке қосылудың пайдасы "христиандық принциптер бойынша және Мәсіх шіркеуінің қасиетті қорғауында ғана берілетін білімнің баға жетпес пайдасынан" асып түседі. 1879 жылы провист Уитакер Торонто епископы лауазымына даулы сайлауда жеңіліп қалды. Бұл оның үшінші сәтсіз әрекеті болды және жеңілістен кейін ол Англиядағы үйіне оралуға шешім қабылдады. Уитакер 1881 жылы кетіп, оның орнына колледж кеңесі Кембриджден келген тағы бір дін қызметкері, преподобный Чарльз Бодиді тағайындады. Ол тағайындалған кезде отыз жаста болды және Тринити колледжінің оқу бағдарламасын және саясатын айтарлықтай реформалады. Провист Боди кезінде діни талаптар діни мамандық емес студенттер үшін жойылды және алғашқы әйел студенттер оқуға қабылданды. Колледж аумағынан шығып бара жатқанда шапан мен бас киім кию талабы алынып тасталды, бірақ шіркеуге қатыну діни және гуманитарлық пәндерді оқитын студенттер үшін міндетті болып қалды. Бодидің реформалары жаңа студенттерді тартуға мүмкіндік берді және он жыл ішінде студенттер саны екі есеге артты. Колледждің алғашқы ғимараты сәулеттік ақауларға тап болды. Ғимарат қыста суық болды және отыннан шыққан түтін тұрғын бөлмелерді толтырды. 1888 жылға дейін колледж жылу үшін көмірді пайдаланды, ол зиянды газдар шығарды. Уақыт өте келе колледжге қосымша қанаттар салынды, мысалы, 1877 жылы Джон Страханның есіне арналған конвокация залы. 1883 жылы арнайы шіркеу салынды, бұрын шіркеу колледж кітапханасына арналған бөлмеде өткізілген. Провист Боди мен Уэлч басшылығымен колледжге оқуға түсу саны айтарлықтай өсті, сондықтан 1894 жылы колледж студенттерге арналған шығыс қанатын салды. Провист Боди мен оның ізбасары Эдвард Уэлч басшылығымен Тринити колледжі біртіндеп гуманитарлық және діни пәндерден асып, оқытуын кеңейтті. 19 ғасырдың соңына қарай Тринити медицина, құқық, музыка, фармация және стоматология сияқты мамандықтар бойынша дипломдар берді. Кәсіби факультеттер мен колледж арасындағы байланыс аздау болды, өйткені студенттер көбінесе Торонтодағы басқа оқу орындарында сабақ алатын және емтихан тапсыру және диплом алу үшін ғана Куин-стрит кампусына келетін. Тринити алты Торонто дәрігерлері басқарған медицина мектебімен құрылды және Тринитиде берілген алғашқы лекция "медициналық сот тәжірибесі" тақырыбында болды. Алайда, медицина факультеті 1856 жылы діни талаптарға наразылық білдіріп, өзін таратып жіберді. Тринити медицина мектебі 1971 жылы қайта құрылды және Торонтоның шығыс жағындағы жеке ғимаратта студенттерге сабақ берді. (1888 жылы Тринити медициналық колледжі деп аталды) мектеп Тринити колледжімен ерікті түрде байланыста болған тәуелсіз құқықтық тұлға ретінде өмір сүрді. Тринитидің Музыка факультеті 1880-ші жылдары дипломдар беруді бастады және Торонтомен қатар Лондондағы (Англия) және Нью-Йорк қаласындағы дипломдарға емтихан тапсыру мүмкіндігін ұсынды. 1884 жылы Хелен Грегори Тринити колледжінің алғашқы әйел студенті болып тіркелді. Грегори үш дипломмен бітірді және кейін Ванкувердегі жасөсперімдер сотының судьясы болды. Сент-Хилда колледжі 1888 жылы Тринитидің әйелдерге арналған жатақханасы ретінде құрылды. Құрылған алғашқы алты жыл ішінде әйел студенттер Сент-Хилдада тұрды және барлық сабақтарын онда алды. Провист Уэлч басшылығымен Тринитиде біріктірілген білім беру енгізілді және екі оқыту құрамы мен курстар біріктірілді.
Designed by Kivas Tully, the original Trinity College building was constructed in 1851 on Queen Street West, in what was then an undeveloped western end outside the Toronto city bounds. The building featured Gothic Revival design, and was inspired by St. Aidan's Theological College, Birkenhead. Discipline in the early years was strict. All students were subject to a rigid curfew, and daily chapel attendance was mandatory. If a student wished to leave college grounds, they were required to wear a cap and gown. The college was deliberately built away from the temptations of the city proper. This was all part of Strachan's plan to counteract the University of Toronto's secularism through modelling his vision of conservative Anglican education. Strachan was supported in these efforts by George Whitaker, a clergyman from Cambridge University who served as Trinity's divinity professor and first Provost. Strachan's hatred of the secular university was so great that Trinity's student athletes were forbidden to compete against students from the University of Toronto. It is not well known what the general student body thought of these rules, although there are records of students having cached their formal garb in the college ravine and clandestinely visiting town in informal clothes. Despite the rigid rules and church culture, beer consumption formed an important element of student life, and students purchased over 100 gallons of ale a year from a nearby brewery. Bishop Benjamin Cronyn of Huron led an attack on the teaching of Trinity College in the early 1860s. Cronyn was an evangelical low church Anglican, who accused Provost Whitaker of spreading "dangerous" Romish doctrines. The College Corporation struck an investigatory committee to investigate Cronyn's claims. After the committee published its findings, Provost Whitaker received votes of confidence from the corporation, the Synod of Toronto, the Synod of Ontario, and the House of Bishops. Bishop Cronyn responded by resigning from the corporation, withdrawing all connections between the Diocese of Huron and Trinity College, and founding Huron College (today affiliated with Western University). In 1877, Evangelical Anglicans affiliated with St. James Cathedral founded Wycliffe College as a low church alternative to Trinity within Toronto. Bishop Strachan died on November 1, 1867 (All Saints' Day). Provost Whitaker committed to maintaining Strachan's vision for the university, and continued to run the institution in strict conformity with conservative church principles. While Whitaker slowly permitted new courses to be offered, Trinity's core subjects remained theology, classics, and mathematics. Despite the urges of the College Council and some students, Whitaker steadfastly rejected federation with the University of Toronto. To Whitaker, the benefits of joining the larger, secular University were outweighed by the "priceless benefits of such an education as can be given only on Christian principles, and under the hallowed shelter of the Church of Christ." In 1879, Provost Whitaker lost a contentious election to become Bishop of Toronto. This was his third failure seeking the position, and after the loss he resolved to return to his home in England. Whitaker left in 1881, and in his place the College Council appointed the Reverend Charles Body, another clergyman from Cambridge. Body was thirty at the time of his appointment, and significantly reformed the curriculum and policies of Trinity College. Under Provost Body, religious entry requirements were abolished for non divinity students, and the first female students were admitted to study. The requirement to wear a cap and gown while leaving College grounds was dropped, although chapel attendance remained mandatory for both divinity and arts students. Body's reforms succeeded in attracting new students, and within a decade enrollment more than doubled. The original College building suffered from architectural defects. The building was cold in winter, and fireplaces filled the residence rooms with smoke. Until 1888, the college used coal for heating, which generated noxious fumes. Over time, additional wings were added to the college, such as a convocation hall added in 1877 in memory of John Strachan. A designated chapel was built in 1883 previously, chapel had been held in a room originally intended for the college's library. Enrolment grew substantially under Provosts Body and Welch, such that in 1894 the college erected an east wing devoted entirely to student residences. Under Provost Body and his successor Edward Welch, Trinity College gradually expanded its teaching beyond arts and divinity. By the end of the 19th century Trinity offered degrees in a variety of disciplines, including medicine, law, music, pharmacy and dentistry. The connections between the professional faculties and the college proper were however somewhat tenuous, as students generally took classes elsewhere in Toronto, and only came to the Queen Street campus to write exams and accept degrees. Trinity was founded with a medical school run by six Toronto doctors, and the first lecture ever given at Trinity was on "medical jurisprudence". However, the medical faculty dissolved itself in 1856 in protest of the religious entry requirements. Trinity Medical School re founded itself in 1871, and taught students in a separate building in Toronto's east end. The school (renamed Trinity Medical College in 1888) existed as an independent legal body in voluntary association with Trinity College. Trinity's Faculty of Music started offering degrees in the 1880s, and offered examinations for degrees in London, England and New York City, as well as Toronto. In 1884, Helen Gregory enrolled as the first female student at Trinity College. Gregory graduated with three degrees, and later became a judge in the Vancouver Juvenile Court. St. Hilda's College was created in 1888 as Trinity's women's residence. For the first six years of its existence, female students lived and took all their classes in St. Hilda's. Under Provost Welch, co education came to Trinity, and the two teaching staffs and sets of courses merged into one.
Федерация
Торонто университетімен федерация алғаш рет 1868 жылы ұсынылды, сол кезде қаржылық дағдарыс колледж кеңесін банкроттықтан сақтау үшін университетпен бірігуді қарастыруға мәжбүр етті. Провост кеңесі ақырында федерациядан бас тартып, өтінімдерді көбейту үшін маңызды реформаларды жүзеге асырды. Кеңестің реформалары сәтті аяқталды және колледж оның он үш жылдық мерзімінде берік қаржылық жағдайға ие болды. 1894 жылы Боди провост лауазымынан зейнетке шықты, ал оның орнына Реверенд Эдвард Уэлч экономикалық дағдарыстың бастапқы кезеңінде келді. Провост Уэлчтің кезінде студенттер саны күрт төмендеді және ғасыр басында Тринити қайтадан қаржылық қиындыққа тап болды. 1900 жылы профессор Томас С. С. Макклем Уэлчтің орнын басып, Торонто университетімен федерацияны қолдап қызметке кірісті. Газетке берген сұхбатында преподобный Макклем «Торонто университеті де, Тринити университеті де ұлы ұлттық мүдделерді құрбан етусіз енді бірін-бірінен қашықтап тұра алмайды» деді. Макклем Тринитидің Канадада туған алғашқы проректоры болды және студенттердің қарсылығына қарамастан, сыра мен әскери дайындықтан тез бас тартқан белсенді реформатор болды. 1901 жылы провинциялық заң шығарушы орган Торонто университеті туралы заңға түзетулер енгізді, бұл Тринитимен федерация құруға мүмкіндік берді. Тринити 1902 жылы өзінің елу жылдығын тойлады, әлі де тәуелсіз университет болды, бірақ Торонто университетімен федерация мәселесі бойынша келіссөздер жүргізіліп жатты. Осы мерекеге орай Тринити премьер-министр Джордж Уильям Росс пен танымал дәрігер Уильям Ослерге құрметті дипломдар табыс етті. Келесі жылы Макклем «ұзаққа созылған және ащы» пікірсайыстар сериясы деп сипаттағаннан кейін колледж корпорациясы 121 дауысқа 73 қарсы федерация құруға келісім берді. Федерацияға қарсылар келісімге қарсы сотқа шағымдануға тырысты, бірақ сәтті болмады. Торонто университеті Тринитиге теология саласындағы өз дипломдарын беруге рұқсат берді, бұл университеттен басқару жарғысынан шектеуді алып тастауды талап етті. Тринити қасақана Торонтоның шулы ортасынан алыс, тыныш жерде салынған болса да, қала кеңейді және колледж енді қаланың шеткі, нашар ауданында орналасқан еді. Тринити негізгі университет кампусына жақындап, Куин-стриттегі кеңейту жоспарларынан бас тартты. Колледж 1913 жылы университет аумағындағы Куинс-парк маңындағы қазіргі үй-жайын сатып алды, бірақ Кивас Туллидің алғашқы ғимараттарының үлгісі бойынша жаңа колледж ғимараттарының құрылысы Бірінші дүниежүзілік соғыс салдарынан 1925 жылға дейін аяқталмады. Тринитидің бес жүз қырық үш студенті, қызметкерлері және түлектері соғысқа қатысты, олардың елу алтысы қаза тапты және сексен алтысы жарақат алды. Тринити колледжінің алғашқы кампусы Тринити Беллвудс паркіне айналды. Бастапқы ғимарат 1950 жылдары бұзылды. Бастапқы кампустан тек Санкт-Хильданың әйелдер үйі мен 1904 жылы салынған кіреберіс қақпалары сақталған.
Federation with the University of Toronto was first suggested in 1868, when a financial crisis compelled the College Council to consider uniting with the university to stave off bankruptcy. Provost Body ultimately eschewed federation, favouring significant reforms to encourage applications. Body's reforms were successful, and the college entered a strong financial position across his thirteen year term. Body retired as Provost in 1894, and his successor Reverend Edward Welch arrived at the beginning of an economic depression. Under Provost Welch, enrollment declined steeply, and by the turn of the century Trinity had returned to financial crisis. Provost Thomas C. S. Macklem succeeded Welch in 1900, and entered office in favour of federation with the University of Toronto. In a newspaper interview, Reverend Macklem declared that "the time has come when neither the University of Toronto nor Trinity University can afford to stand aloof from one another any longer without sacrificing a great national ideal." Macklem was Trinity's first Canadian born Provost, and proved an ardent reformer, who quickly banned beer and hazing over the strong opposition of the student body. In 1901, the Provincial Legislature amended the University of Toronto Act to facilitate a possible federation with Trinity. Trinity celebrated its fiftieth anniversary in 1902, still an independent university, but undergoing negotiations with the University of Toronto on federation. To mark the occasion, Trinity conferred honorary degrees to Premier George William Ross, and renowned physician William Osler. The next year, after what Macklem described as a "long drawn and bitter" series of debates, the College Corporation voted 121 to 73 in favour of federation with the University of Toronto. Opponents of federation sought a judicial injunction against the agreement, but were unsuccessful. The University of Toronto made a concession to allow Trinity to grant its own degrees in theology, which required the university to remove the restriction from its governing charter. While Trinity had been intentionally built in a quiet environment away from the bustle of Toronto, the city had expanded, and the college was now located in a seedy outskirt. Trinity resolved to relocate closer to the main University campus, and so abandoned plans for a significant expansion at its Queen Street site. The college acquired its present property near Queen's Park at the university grounds in 1913, but construction of the new college buildings, modeled after the original buildings by Kivas Tully, was not completed until 1925 due to World War I. Five hundred and forty three Trinity students, staff, and alumni fought in the War, of whom fifty six died and eighty six were wounded. Trinity College's original campus became Trinity Bellwoods Park. The original building was torn down in the 1950s. Of the original campus, only the St. Hilda's women's residence and the entrance gates constructed in 1904 remain standing.
Хоскин даңғылында
Тринити колледжі 1925 жылы Хоскин даңғылындағы қазіргі орнына көшкен кезде студенттер жатақтарына орын болмады. Соғыстың қаржылық қиындықтары ғимарат құрылысын ғана кешіктірмеді, сонымен қатар жобаны айтарлықтай қысқартуға мәжбүр етті. Колледж бастапқыда екі төртбұрыш, шіркеу және мәжіліс залы бар кампусты жоспарлаған, бірақ қаржылық жағдай 1925 жылға дейін тек оңтүстік қанатын салуға мүмкіндік берді. Ғимаратта жатақ бөлмелері болмағандықтан, колледж ерлер мен әйелдер студенттері үшін Сент-Джордж көшесіндегі бөлек ғимараттарды жалға алды. Студенттердің үлесі артқан сайын, жатақханада тұрмауды қалаушылар көбейді, нәтижесінде студенттік мәдениетке ірі университеттің ықпалы күшейді. Торонто университетінің Тринити мәдениетіне тигізер ықпалын азайту мақсатында студенттер кампуста сабақтарға колледж формасын (көйлек және блейзер) киіп баруды талап етті. 1949 жылы кейбір студенттер бірінші курс студенттерінің студенттік ұйымдарға қосылуына тыйым салуды ұсынды, бірақ бұл жеке бас бостандығына кедергі келтіреді деген үкіммен қабылданбады. Тринити жақын орналасқан колледждермен бәсекелестікке түсті, 1920 жылдары Университет колледжінен бірнеше зорлық шабуылдары жасалды. 1950 жылдары Тринити өзінің көршісі (және бәсекелес англикандық діни мектеп) Уиклиф колледжімен қатал, бірақ жақсы ниетпен бәсекелестікке түсті. Бұл бәсекелестікке колледждер арасындағы өзара шабуылдар, колледж мүліктерін ұрлау және 1953 жылдың қараша айында Уиклиф студенттері құрылыс кезіндегі шіркеуден кірпіштерді алып, Тринитидің кіреберісін толтырған жағдай кірді. 1937 жылы Девоншир-плейстің шығыс жағында орналасқан жаңа Сент-Хильда ғимаратының құрылысы басталды. Құрылыс жылдам аяқталды және келесі жылы студенттер көшіп келді. Сент-Хильданың Картрайт залы келесі төрт онжылдық бойы Тринитидегі драмалық өнерге арналған негізгі сахнаға айналды. 1941 жылы колледж шығыс қанатын қосты, бұл еркек студенттерге Сент-Джордждағы уақытша жатақханадан колледж аумағына көшіп келуге мүмкіндік берді. Сол жылы колледж батыс қанатын, Страхан асханасы мен кіші ортақ бөлмені аяқтады. Бұл ауқымды кеңейтуді "Салада" шай компаниясының өкілі Джеральд Ларкиннің қайырымдылығы қаржыландырды. Екінші дүниежүзілік соғыста Тринитидің 1018 студенті, қызметкері және түлегі қатысты. 66 адам қаза тауып, 37 адам жарақат алды. Екеуі Британ империясы орденінің командирі, екеуі Оранж-Нассау орденінің офицері, екеуіне Круа де Гер ордені табысталды. 1940 жылы Англиядағы Уитбидегі Сент-Хильда қыздар мектебінің 160 оқушысы мен 15 мұғалімі Германияның соғыс кезіндегі бомбалауынан қашу үшін Тринитиге жіберілді, олар Сент-Хильда колледжінде орналастырылды. 1961 жылы Тринити колледжі солтүстік-батыс жағында қайырымдастырушы Джеральд Ларкиннің есімімен аталатын жаңа көп мақсатты ғимаратты аяқтады. Тринити колледжінің төртбұрышы 1963 жылы солтүстік қанаты аумақты қоршағанда аяқталды. 1979 жылы Ларкин ғимаратына Провост Джордж Игнатьевтің есімімен аталатын театр қосылды, ол студенттік драманың негізгі форумы ретінде Картрайт залын тез алмастырды. 1966 жылдың қаңтар айында Тринити колледжі "Тринити колледжінің Канадалық үндістер туралы конференциясын" өткізді. Конференцияда резервациядағы және одан тыс жерлестердің баяндамалары оқылды, бұл Канаданың алғашқы студенттік ұйымдастырылған жерлестер мәселесі бойынша форумы деп есептеледі. Джордж Игнатьев, Канаданың Югославиядағы, НАТО-дағы және Біріккен Ұлттар Ұйымындағы бұрынғы елшісі, 1972 жылы проректор болды; ол теологиялық білімі жоқ Тринитидің алғашқы проректоры болды. Игнатьев басшылығымен колледж өзінің академиялық бағдарламасын Торонто университетінің кең ауқымымен бұрын-соңды болмаған деңгейде біріктірді. Игнатьев билікке келген кезде колледж ауыр қарызға батқан еді. Колледжге түсу көрсеткіштері жоғары болғанымен, ол провинциялық үкіметтің діни мекемелерге мемлекеттік қаржыны бөлуден бас тарту саясатынан зардап шекті. Тринитидің діни мектебіне байланысты ол мемлекеттік көмек алуға құқылы емес еді. Проректор ретінде Игнатьев Тринити факультетінің көп бөлігін босатты, ал 1974 жылы ол университеттің өнер және ғылым факультетімен өзара түсіністік туралы меморандумға қол қойды, бұл Тринитидің тәуелсіз академиялық бағдарламаларының көп бөлігін тоқтатты. Бұрын Тринити студенттері көптеген курстарды колледжде оқыған болса, енді көптеген курстар басқа колледждердің студенттерімен бірге жалпы университет кафедраларында оқылды. Сонымен қатар, Діни факультет 1978 жылы Торонто теология мектебіне қосылды, бұл оның студенттеріне университеттегі барлық теологиялық колледждердегі курстарға қатысуға мүмкіндік берді. Бұл академиялық интеграция үрдісіндегі бірден-бір ерекшелік – 1976 жылы колледжде құрылған халықаралық қатынастар бағдарламасы болды.
When Trinity College moved to its present site on Hoskin Avenue in 1925, there was no space for student residences. Not only had the financial pressure of the War delayed construction of the building, it also necessitated a significant scaling back of the design. While the college originally planned for a campus with two quadrangles, a chapel, and a convocation hall, finances only permitted the construction of the south wing by 1925. The building had no residence space, and so the college rented separate buildings on St. George Street for the male and female students. An increasingly large proportion of students chose not to stay on College residence, and the student culture began slowly to be influenced by the larger University. To counteract the perceived diluting influence of the University of Toronto on Trinity culture, concerned students insisted on wearing College gowns and blazers around campus to classes. In 1949, some students proposed a ban on freshmen joining fraternities, but this was defeated on grounds of impeding on individualism. Trinity engaged in rivalries with nearby Colleges, starting with a series of violent raids from University College in the 1920s. Across the 1950s, Trinity entered into a fierce, yet good natured rivalry with its immediate neighbour (and competing Anglican divinity school) Wycliffe College. This rivalry included reciprocal raids between the colleges, thefts of college artifacts, and one instance in November 1953 when Wycliffe students filled up Trinity's entryway with bricks from the under construction chapel. In 1937, construction began on the new St. Hilda's building, located on the east side of Devonshire Place, a short walk from the main Trinity building. Construction was swift, and female students moved in the next year. St. Hilda's Cartwright Hall became the primary stage for dramatics at Trinity for the subsequent four decades. In 1941, the college added an east wing, allowing male students to move out of the temporary accommodations on St. George and onto the college grounds. The same year, the college added a west wing, complete with the Strachan Dining Hall and the Junior Common Room. This substantial expansion was funded by donations from Gerald Larkin of the Salada Tea Company. One thousand and eighteen Trinity students, staff, and alumni served in the Second World War. Sixty six were killed, and thirty seven wounded. Two were made Commanders of the Order of the British Empire, two Officers of the Order of Orange Nassau, and two granted the Croix de Guerre. In 1940, one hundred and sixty pupils and fifteen teachers from St. Hilda's School for Girls at Whitby in England were sent to Trinity to escape the German wartime bombings, where they were housed at St. Hilda's College. In 1961, Trinity College completed a new multi purpose building to its north west, named after benefactor Gerald Larkin. The Trinity College quadrangle was completed in 1963, when a completed north wing enclosed the land. In 1979, a theater was added to the Larkin Building, named after Provost George Ignatieff, which quickly replaced Cartwright Hall as the primary forum for student drama. In January 1966, Trinity College hosted the "Trinity College Conference on the Canadian Indian." The Conference included presentations from on and off reserve indigenous persons, and is believed to be Canada's first student organized forum on indigenous issues. George Ignatieff Canada's former Ambassador to Yugoslavia, NATO, and the United Nations became Provost in 1972; he was Trinity's first Provost without a theological background. Under Ignatieff, the college integrated its academic programming with the wider University of Toronto to an unprecedented degree. When Ignatieff came to office, the college was deeply in debt. While enrollment remained high, the college was suffering from the policies of the Provincial Government which denied public funds to religious institutions. Due to Trinity's divinity school, it was therefore ineligible for government assistance. As Provost, Ignatieff relieved much of Trinity's faculty, and in 1974 he signed a memorandum of understanding with the university's Faculty of Arts and Science, ending much of Trinity's independent academics. Where previously Trinity students had taken many of their courses in College, thenceforth most courses were taken with students from other colleges under general University departments. Similarly, the Faculty of Divinity joined the Toronto School of Theology in 1978, granting its students access to courses at all the university's theological colleges. One exception to this trend of academic integration was the international relations program, founded at the college in 1976.
Соңғы жылдары
Тринити колледжі 1990-шы жылдары жағымсыз жаңалықтардың көптеген толқынына тап болды. 1991 жылы студенттер ұзақ жылдар бойы Тринити студенттік қоғамы болған Эпископонға қарсы науқан бастады. Эпископон 1858 жылы колледждің бұрыс жолға түскен мүшелеріне "ақырын жазалау" мақсатымен құрылған. 1980-ші жылдары кейбір студенттер қоғамды нәсілшілдік, сексистік және гомофобиялық шабуылдар жасады деп айыптады. Бұл науқан көптеген баспасөз назарына ілікті, сондай-ақ Онтарионың Әйелдер мәртебесі жөніндегі министрі Марион Бойд қолдау білдірді. 1991 жылдың күзінде Эпископонды ашық сынаған студент бір шелек небәрі мен нәжіспен суарылды, бұл оқиға өш алу актісі ретінде жарияланды. 1992 жылы Колледж кеңесі Тринитиді Эпископоннан бөліп, оған студенттік қаржыландыруды, ресми мәртебені және колледж мүлкін пайдалану құқығын жоққа шығарды. 1996 жылы Тринитидің дінтану факультетінің деканы Дэвид Холетон, жыныстық зорлық-зомбылыққа қатысты бірнеше шағымды мойындағаннан кейін лауазымынан кетті. Үш жыл өткен соң газеттер Эпископонның қайтадан іс-шаралар өткізуге кіріскенін, бірақ енді бұл іс-шаралар Тринити колледжінің аумағынан тыс жерде өтетінін хабарлады. Ғасырдың басында Тринити колледжіне маңызды өзгерістер енгізілді. 2005 жылы атақты тарихшы және өзі Тринити түлегі болған проректор Маргарет Макмиллан әйелдер мен ерлерге бөлінген жатақханалар тәжірибесін тоқтатты. Бұрын барлық әйелдер Сент-Хильда колледжінде, ал барлық ерлер Тринитидің бас ғимаратында тұрса, Макмилланның басшылығымен екі ғимаратта да біріктірілген білім беру жүйесі енгізіліп, әр қабат жеке жыныс бойынша бөлінді.
Trinity College suffered from a spate of negative media stories across the 1990s. In 1991 students began campaigning against Episkopon, a long standing Trinity student society. Episkopon was founded in 1858 with the objective of providing "gentle chastisement" to errant members of college. By the 1980s, some students began accusing the society of singling out students for racist, sexist, and homophobic attacks. This campaign attracted considerable press, and a statement of support from Marion Boyd, Ontario's Minister for the Status of Women. In fall 1991, an outspoken student critic of Episkopon was doused in a bucket of urine and feces in what was reported as an act of retribution. In 1992, the College Council voted to dissociate Trinity from Episkopon, denying it student funds, official status, and the use of college property. In 1996, Trinity's Dean of Divinity David Holeton resigned his position after admitting to multiple claims of sexual abuse. Three years later, newspapers reported that Episkopon had returned to holding events, now simply off Trinity grounds. The turn of the century brought substantial changes to Trinity College. In 2005, Provost Margaret MacMillan famed historian and herself a Trinity graduate ended the practice of gender segregated residences. Whereas previously all women lived in St. Hilda's College and all men in the main Trinity building, under MacMillan co education came to both buildings, with individual floors being designated single sex.
Ғимараттар мен олардың айналасы
Троица колледжі бүгінде Торонто университетінің Хоскин даңғылында, Уиклиф колледжінің солтүстігінде орналасқан. Колледждің негізгі аумағы солтүстік жағынан Varsity стадионымен, ал батыс жағынан Devonshire House (Тринити колледжіне тиесілі, бірақ көбінесе Munk School of Global Affairs and Public Policy мектебіне жалға беріледі) шектеледі. Колледж шығысқа қарай тікелей Философтар жолына қарайды, ал шатқырдың қарсы бетінде Торонто университетінің құқық факультеті орналасқан.
Trinity College is today located on Hoskin Avenue within the University of Toronto, directly north of Wycliffe College. The primary College grounds are bounded to the North by Varsity Stadium, and to the west by Devonshire House (owned by Trinity College but mostly leased to the Munk School of Global Affairs and Public Policy). Directly to its east, the college overlooks Philosopher's Walk, with the University of Toronto Faculty of Law on the opposite side of the ravine.
Асхана
Батыс қанаттың ең ірі бөлігі, сондай-ақ Троица колледжінде тұратын студенттерге арналған орталық асхана және әлеуметтік орын – Страчан залы, қазіргі колледждің сәнділігімен үйлесетін мақсатта әсем ағаш пен таспен салынған. Ол колледж тарихы мен құндылықтарын дәріптеу үшін жасалған әртүрлі безендірулермен толық, геральдикалық суретші А. Скотт Картерге колледждің негізін қалаушы Джон Страханға, королева Викторияға, Сент-Хильда колледжіне, Троица медициналық колледжіне, проректор Косгрейвке және Джеральд Ларкинге тиесілі гербтердің суреттерін және мүсіндемелерін жасау тапсырылды. Жоғары үстелдің артындағы алдыңғы қабырғаға Джеральд Ларкиннің ынталы демеушілігінің арқасында ортағасырлық үлкен гобелен ілінген, ол Фландрияда 16 ғасырда патшайым Шебаның Сүлеймен патша сарайына келуін бейнелеу үшін тоқылған деп саналады. Капелла рередосқа дейін 30 метрге (100 фут) созылып, күмбездерде 14 метрге (47 фут) биіктікке жетеді. Капеллада Алан Джордж жобалаған, А. Скотт Картердің әріптері мен медальондары бар Индиана әктасынан жасалған ескерткіш тақташа, Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстарда қаза тапқан Троица колледжінің студенттеріне арналған. Бірнеше қола ескерткіш тақталар Бірінші дүниежүзілік соғыста мерт болған түлектерді құрметтейді. Капеллаға кіре берістегі қабырғада үш бөліктен тұратын мемориалдық триптих – 1942 жылы Троица колледжінің елдеріне қызмет ету кезінде қайтыс болған шамамен 1000 ер және әйелге арналған Құрмет кітабы орнатылған. Канадалық суретші Джек МакНи әріптерді қолмен аяқтаған.
The largest component of the western wing, as well as the central dining hall and social space for students residing at Trinity College, Strachan Hall was built in elaborate wood and stone with the intention of matching the aesthetics of the existing college. It is replete with decorations intended to extol the history and values of the college, with heraldric artist A. Scott Carter commissioned to execute paintings and carvings of the coats of arms belonging to founder John Strachan, Queen Victoria, St Hilda's College, the Trinity Medical College, Provost Cosgrave, and Gerald Larkin. Hanging on the front wall prominently behind the High Table is a large medieval tapestry provenant of Gerald Larkin's enthusiastic patronage, believed to have been woven in Flanders in the sixteenth century to depict the coming of the Queen of Sheba to the court of King Solomon. The chapel extends 100 feet (30 m) to the reredos and is 47 feet (14 m) high at the vault bosses. In the chapel a memorial tablet in Indiana limestone designed by Allan George, with lettering and medallions by A. Scott Carter, is dedicated to the members of Trinity College who gave their lives in the First and Second World Wars. A number of bronze memorial plaques also honour alumni who died during the First World War. On the wall outside the entrance to the chapel, a memorial Triptych illuminated manuscript in three frames is an Honour Roll erected by Trinity College in 1942 dedicated to the approximately 1000 men and women of Trinity College who died while serving their country; Canadian artist Jack McNie completed the lettering by hand.
Төртбұрышты
Колледждің солтүстік қанатын 1963 жылы Somerville, McMurrich және Oxley сәулетшілері аяқтады, осылайша колледж төртбұрышы толығымен жабылды. Троица төртбұрышы колледж студенттерінің өміріндегі маңызды орын болып табылады. Бұл жерде 1949 жылдан бері жыл сайын өткізіліп келе жатқан «Шекспир төртбұрышында» фестивалі өтеді, ол ашық ауада Шекспирдің пьесаларын қоюмен және көркемдік көрмелермен әйгілі. 2007 жылдың жазында төртбұрыш жаңартылғанға дейін онда күн сағаты орнатылған болатын. Бастапқыда жеке, бірақ толыққанды мекеме ретінде жоспарланған Сент-Хильда қысқа ғана уақытқа өз сабақтарын өткізді, бірақ 21-ғасырға дейін жеке әкімшілік және әлеуметтік құрылымды сақтап келді. 2004 жылы Сент-Хильда колледжінің барлық студенттерін қамтитын жатақханаға айналдырылды. Кейіннен ғимаратқа солтүстік және оңтүстік қанаттар салынды, ал 2010 жылы колледж жасыл шатырды орнату жұмыстарын жүргізді. Тринити кітапханасында 200 000-ға жуық кітап, компьютерлік ресурстар және шамамен 200 оқу орны бар. Кітапхана негізінен Тринитидің өнер және ғылым факультетінің студенттеріне, Тринити және Уиклиф колледждерінің аспиранттары мен оқытушыларына, сондай-ақ Мунк мектебінің және Англикан шіркеуінің қауымдастығына қызмет етеді. Пәндік бағыттары Тринитидің академиялық бағдарламалары мен мүдделерін көрсетеді: халықаралық қатынастар, этика, ағылшын әдебиеті, философия, теология, Англикан шіркеуінің тарихы және Библияны зерттеу. Кітап жәрмеңкесінен кітапханаға әдетте 100 000 доллардан астам түсім түседі.
The college's northern wing was completed by architects Somerville, McMurrich and Oxley in 1963, thereby completely enclosing the college quadrangle. The Trinity quadrangle has long been a focal point of student life at the college. The site is home to Shakespeare in the Quad, an annual tradition dated to 1949 famed for its of hosting of open air Shakespeare performances and artistic exhibits. It was outfitted with a sundial until the quadrangle's renovation in the summer of 2007. Originally envisioned as a complementary but separate institution, St. Hilda's only briefly had its own classes, but it retained a separate administrative and social existence until the 21st century. In 2004 St. Hilda's was converted into a mixed residential space inclusive of all students of the college. North and south wings were added later to the building, and in 2010 the college undertook the installation of a green roof. Trinity's library contains some 200,000 volumes, computing resources, and approximately 200 study spaces. The Library primarily serves Trinity's undergraduate students in the Faculty of Arts and Science and the graduate Divinity students and faculty of Trinity and Wycliffe Colleges, as well as the Munk School and Anglican Church communities. Subject strengths reflect Trinity's academic programs and interests: international relations, ethics, English literature, philosophy, theology, Anglican church history, and biblical studies. The book sale routinely raises over $100,000 for the Library.
Джеральд Ларкин ғимараты
Джеральд Ларкин ғимараты 1962 жылы ашылды, ал сол кездегі проректор Джордж Игнатьевтің есімімен аталатын Джордж Игнатьев театры 1979 жылы Ларкин ғимаратының солтүстік-батыс бұрышына салынды. Ларкин ғимаратында университеттің Этика орталығы, сондай-ақ бірнеше сынып бөлмелері мен кеңселер орналасқан. Бірінші қабатта "Баттери" кафесі және студенттер демалатын зал орналасқан. Сірәсінде 1960 жылдардан бері тастап кетілген, бірақ толық сақталған тілдер зертханасы бар. Джеральд Ларкин "Салада" шай компаниясының президенті болған және Тринити колледжінің ең жомарт демеушілерінің бірі болды. Колледждің асханасы мен шіркеуі оның қайырымдылығының арқасында салынды. Ларкин өсиетімен Тринитиге шамамен 4 миллион доллар қалдырды, ал колледж осы ақшаны өз атын иеленген ғимаратты салуға жұмсады.
The Gerald Larkin Building opened in 1962, while the George Ignatieff Theatre, named for then provost George Ignatieff, was added to the northwest corner of the Larkin Building in 1979. The Larkin Building is home to the university's Center for Ethics, as well as several classrooms and offices. The ground floor is dominated by "The Buttery," a cafe and student lounge space. In the basement, there is an abandoned, yet perfectly preserved language lab from the 1960s. Gerald Larkin was President of the Salada Tea Company, and one of Trinity's most generous benefactors. The college's dining hall and chapel were made possible through his donations. Larkin bequeathed Trinity almost $4 million in his will, which the college used to construct the building bearing his name.
Академиктер
Тринити университеті Торонто университетінің өнер және ғылым факультетінің құрамындағы бакалавриат бөлімшесінен және Торонто теология мектебінің құрамындағы теология факультетінің аспирантурасынан тұрады. Бакалавриат студенттері Торонто университеті белгілеген ортақ қағидалар негізінде Тринитиге қабылданады, онда университет колледждерінің қабылдау принциптері мен процедуралары айқындалады. Тринитиге үміткерлер колледждерді бағалау кезінде Тринитиді бірінші орынға қоюы және қосымша өтінішті толтыруы міндетті. Колледж университеттердің арасындағы ең аз студент санын сақтауға тырысады және бірінші курсқа қабылдауды шамамен 450 студентпен шектейді. 2018 жылы Тринитидің бірінші курсқа түскен студенттерінің орташа көрсеткіші 94,6 пайызды құрады. 2020 жылы Тринити колледжінің ғылым бакалавры (BSc) бітірушілерінің 63,7%-ы және өнер бакалавры (BA) бітірушілерінің 61,7%-ы жоғары жетістікке қол жеткізді (Торонто университетінің жиынтық GPA >3,5 ретінде анықталған), бұл Торонто университетінің барлық бітірушілерінің 33,7%-ы және 28,5%-ынан (сәйкесінше) асып түседі.
Trinity consists of an undergraduate division that is part of the University of Toronto Faculty of Arts and Science, and a postgraduate Faculty of Divinity that is part of the Toronto School of Theology. Undergraduate students are admitted to Trinity in line with a common framework established by the University of Toronto, which sets the general principles and procedures for admission observed by its colleges. Applicants to Trinity are required to place the college first when ranking their preferences in colleges, and must complete a supplemental application. The college aims to have the fewest undergraduate students among the university's colleges, and limits first year enrollment limited to about 450 students. In 2018, Trinity's first year class had an entrance average of 94.6 per cent. In 2020, 63.7% of Bachelor of Science (BSc) graduates and 61.7% of Bachelor of Arts (BA) graduates from Trinity College achieved high distinction (defined by the University of Toronto as a cumulative GPA >3.5) compared to 33.7% and 28.5% (respectively) of total University of Toronto graduates.
Бірегей бағдарламалар
Тринити колледжінде иммунология, халықаралық қатынастар, этика, қоғам және құқық салалары бойынша бакалавриат бағдарламалары бар. Колледж сонымен қатар бұрынғы Тринити проректоры Маргарет Макмилланның есімімен аталған "Маргарет Макмиллан Тринити Бір бағдарламасы" аясында бірінші курс студенттері үшін семинарлық курстар өткізеді. Тринити Бір бағдарламасына Торонто университетінің барлық студенттері қатыса алады, бірақ қосымша өтініш қажет. Тринити Бір бағдарламасында алты бағыт бар, олардың әрқайсысы 20-25 студентке дейін қабылдайды: Саясат, философия және экономика; Этика, қоғам және құқық; Халықаралық қатынастар; Биомедициналық денсаулық сақтау; Экологиялық тұрақтылық; Медицина және жаһандық денсаулық. Тринитидің бакалавриат бағдарламалары колледж аумағындағы Девоншир үйінде орналасқан Munk халықаралық істер және қоғамдық саясат мектебінің арқасында даму мүмкіндігіне ие. Көптеген Тринити оқытушыларының Мунк мектебінде кеңселерi бар. Мунк мектебінде Азия институты және Еуропа, Ресей және Еуразияны зерттеу орталығы сияқты мамандандырылған зерттеу орталықтары орналасқан. Мунк мектебі мен оған қатысты институттар Тринити қауымдастығы үшін ашық түрде жиі дәрістер, панельдік талқылаулар мен іс-шаралар ұйымдастырады.
Trinity College offers undergraduate programs in immunology, international relations, and ethics, society, and law. The college also hosts first year seminar courses within the "Margaret MacMillan Trinity One Program", named after former Trinity Provost Margaret MacMillan. Admission to the Trinity One program is open to all students at the University of Toronto, but requires a supplemental application. There are six Trinity One streams, each capped at 20 25 students: Policy, Philosophy & Economics; Ethics, Society, & Law; International Relations; Biomedical Health; Environmental Sustainability; and Medicine & Global Health. Trinity's undergraduate programs benefits from the presence of the Munk School of Global Affairs and Public Policy, which is housed in Devonshire House on college grounds. Many Trinity faculty members have offices in the Munk School. The Munk School also houses specialized research centers, such as the Asian Institute and the Centre for European, Russian, and Eurasian Studies. The Munk School and its associated institutes host frequent lectures, panels, and events which are open to the Trinity community.
Діни факультет
1837 жылдан бастап Жоғарғы Канададағы Англия және Ирландия Біріккен шіркеуінің өкілдері жергілікті дін қызметкерлерін оқытуға арналған стипендиялар алу үшін Ізгі хабарды тарату қоғамымен кездесті. 1852 жылы Троица колледжі Кобургтегі Епархиялық теологиялық институтті өз құрамына қосты. Соңғы жылдары Православие теология мектебі де апталық құлшылықтар үшін ғибадатхананы пайдалана бастады. Троицаның Діни факультетіне тіркелген шамамен 100 аспирант Торонто теология мектебінің басқа колледждерінде курстарды тыңдай алады. Бакалавриат деңгейінде Троица бірнеше Магистрлік бағдарламаларды ұсынады: негізгі бағдарлама, өзіндік оқу элементтері бар «ынтымақтастық оқыту» моделі және дипломдық жұмыс қорғалған құрметті бағдарлама. Қасиетті сан алуға ниеті жоқ студенттер үшін Теология магистрі, сондай-ақ Теология саласындағы сертификат ұсынылады. Жоғары деңгейде студенттер Теология магистрі, Теология магистрі, Теология докторы және Діни қызмет докторы атағын алуға мүмкіндік алады. Ph.D. бағдарламасына түсушілер M.Div. дәрежесіне ие болуы керек. Студенттер M.Div. және M.A. бағдарламаларына бірдей қатыса алады. 2006 жылы Діни факультет Православие және Шығыс Христиандық зерттеулер бағдарламасын ашты. 2015 жылы бұл бағдарлама Православие теология мектебіне трансформацияланды, ол Магистрлік теология бағдарламасы аясында Шығыс Православиесі бойынша курстар ұсынады. Троица колледжінің Діни факультеті Теологиялық мектептер қауымдастығымен аккредиттелген және білім берудің тиімділігі туралы мәлімдеме жариялайды. Троица колледжі – Канададағы православиелік теологиялық білім беруге аккредитациясы бар жалғыз колледж немесе университет. Діни факультеттің гербі мен белгісі Канаданың геральдикалық органында тіркелген.
Beginning in 1837, representatives of the United Church of England and Ireland in Upper Canada met with the Society for Propagation of the Gospel to solicit support for fellowships to enable the education of local clergy. Trinity College absorbed the Diocesan Theological Institute in Cobourg in 1852. In recent years, the Orthodox School of Theology has also begun using the chapel for weekly services. The approximately 100 graduate students enrolled in Trinity's Faculty of Divinity may take courses at other colleges at the Toronto School of Theology. At the basic degree level, Trinity offers several Master of Divinity programs a basic program, a "collaborative learning" model with self directed study components, and an honours programme, which includes a thesis. For students not seeking Holy Orders, a Master of Theological Studies is offered, as well as a Certificate in Theological Studies. At the advanced degree level, students may pursue the Master of Arts in Theology, the Master of Theology, the Doctor of Theology and the Doctor of Ministry. Applicants to the Ph. D. must hold an M. Div. Students can also enroll jointly in the M. Div. and MA. In 2006, the Faculty of Divinity began offering an Orthodox and Eastern Christian Studies program. In 2015, this program developed into the Orthodox School of Theology, which offers courses on Eastern Orthodoxy within the Masters of Divinity program. The Trinity College Faculty of Divinity is accredited by the Association of Theological Schools, and publishes a statement of educational effectiveness. Trinity College is the only college or university in Canada accredited to offer Orthodox theological education. The Faculty of Divinity's Arms and Badge are registered with the Canadian Heraldic Authority.
Студенттік өмір
Тринити колледжінің студенттік өмірі өте бай, апта сайын бірнеше колледж шаралары өткізіледі. Тринити студенттері әртүрлі клубтар мен қоғамдарды ұйымдастырады және көптеген дәстүрлерді сақтайды. Колледж жылына екі рет галстукпен киініп би кештерін өткізеді және Гай Фокс пен Робби Бернс күндері сияқты британдық мерекелерді атап өтуді жалғастырады. Алғашқы онжылдықтарда "Лит" колледж өмірі үшін маңызды мәселелерді, мысалы, міндетті түрде шіркеуге бару және сенбі күнгі көліктерді талқылаған. Пікір-таластардың сипаты Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін өзгерді; бүгінде "Лит" жиналысының әдеттегі бағдарламасына әзіл-қалжыңға толы сатирикалық пікір-таластар, колледж жаңалықтары және Ақын лауреатының сатирикалық өлеңдері кіреді. Жиын әдетте студенттік шара болғанымен, профессорлар, көрнекті түлектер және тіпті проректорлар да кейде қатысып, пікір білдіреді. Апталық жиналыстардан басқа, "Лит" басқа да шараларды ұйымдастырады, олардың ішінде тарихи түрде жыл сайынғы Гай Фокс оттығы, Октоберфест, алаңдағы шахмат, Робби Бернс және шампан тақырыбындағы ресми "Баббли" кеші бар. Институттың басқару құрылымы Канада парламенті үлгісінде жасалған және премьер-министр, спикер, оппозиция жетекшісі және спикердің орынбасарынан тұрады. Бір ғасырдан астам уақытқа сонатын бұрынғы спикерлер мен премьер-министрлердің тізімдері шіркеу мен Страхан залының арасындағы шығыс дәлізінде мақтанышпен ілінген.
Trinity College enjoys a rich student life, with multiple college events held on a weekly basis. Trinity students maintain a diverse range of clubs and societies, and celebrate numerous traditions. The college hosts two black tie balls annually, and continue to celebrate British holidays including Guy Fawkes and Robbie Burns Days. In its early decades, the Lit debated issues of serious important to College life, such as compulsory chapel attendance and Sunday street cars. The tone of the debates shifted starting around the end of World War I; today, a typical meeting of the Lit usually includes satirical debates on a humorous topic, updates on college news, and satirical poetry from the Poet Laureate. While the meetings are typically crass student affairs, sitting faculty, distinguished alumni and even Provosts have been known to attend and debate on occasion. Beyond weekly meetings, the Lit organizes other events, historically including the annual Guy Fawkes bonfire, Oktoberfest, Chess in the Quad, Robbie Burns and "Bubbly" a champagne themed formal ball. The institute's executive is modeled after Canadian parliament, and consists of a Prime Minister, Speaker, Opposition Leader, and Deputy Speaker. Lists of former Speakers and Prime Ministers going back over a century are prominently displayed in the east hall between the chapel and Strachan Hall.
Топтар
Тринитиде жылына екі рет салтанатты билер өткізіледі. "Сентс" биі жыл сайын күзге, қараша айында Сент-Хильда колледжінде, ал "Conversazione" ("Conversat") биі қысқы семестрде Тринити колледжінде өтеді. Дәстүр бойынша, "Сентс" биін колледж студент қыздары өздерінің жатақханаларында, ал "Conversat" биін колледж студент ұлдары өздерінің жатақханаларында ұйымдастыратын. Соңғы жылдары студенттер санының өсуіне байланысты билер кампустан тыс жерлерге көшірілді. "Conversat" биін тарихи тұрғыдан Әдеби институттың комитеті ұйымдастырған. Бірінші рет тіркелген "Conversat" 1869 жылы болған, бірақ бұл шара 1883 жылы ғана бимен байланысты болды. "Conversat" 1869 жылдан бері жыл сайын өткізіліп келеді және Тринитидегі әлеуметтік өмірдің маңызды бөлігіне айналды. Бұл би бұрын Торонтоның әлеуметтік өмірінің орталық бөлігі болған және провинцияның түкпір-түкпірінен келген көрнекті тұлғаларды тартқан. 1891 жылы "Conversat" биіне генерал-губернатор лорд Стэнли қатысқан. 2005 жылдан бері жатақханалар бөлінбесе де, дәстүр бойынша колледж студент қыздары "Сентс" биіне шақырады, ал колледж студент ұлдары "Conversat" биіне шақырады.
Formal dances are held twice annually at Trinity. The Saints Ball is held annually in the fall semester around November at St. Hilda's College, and the Conversazione ("Conversat") ball is held at Trinity College in the winter semester. Traditionally, the Saints Ball was hosted by women of college in their residence, while Conversat was hosted by men of college in theirs. In recent years, the growing size of the student body has necessitated moving the balls to off campus venues. Conversat was historically organized by a committee of the Literary Institute. The first recorded Conversat occurred in 1869, but it was not until 1883 that the event became associated with dancing. Conversat has been held annually since 1869, and has become a key part of social life at Trinity. The ball used to be a central component of Toronto social life, and attracted dignitaries from across the province. The Governor General Lord Stanley attended the 1891 Conversat. While the residences have been desegregated since 2005, the tradition remains that the women of college ask their date to Saints, and the men ask their date to Conversat.
Студенттік басылымдар
Троица студенттері 1981 жылы Trinlight ретінде құрылған Salterrae (лат. "Жердің тұзы" деген мағына береді) атты журнал шығарады. Жылдық кітап Стефанос (грекше, "тажы" дегенді білдіреді) деп аталады. Сондай-ақ, студенттердің қысқа әңгімелері, фотосуреттері мен өлеңдері жарияланатын екі жылдық «Тринити Университетінің шолу» журналы бар; ол алғаш рет 1880 жылы Rouge et Noir (французша, "қызыл және қара" дегенді білдіреді) деп жарық көрді. Журналдың алғашқы жылдарында студенттердің эсселері, соның ішінде колледждегі федерация және әйел студенттердің мәртебесі сияқты қырқыс талқылаулар туралы мақалалар жарияланды.
Trinity students publish a magazine called Salterrae (Latin, meaning The Salt of the Earth) which was founded as Trinlight in 1981. The annual yearbook is Stephanos (Greek, meaning Crown). There is also a bi annual journal of students' short stories, photographs and poetry, called the Trinity University Review; it was first published in 1880 as Rouge et Noir (French, meaning Red and Black). In its early days, the Review published student essays, including on contentious debates at the college such as federation and the status of female students.
Драмалық
Тринити колледжінің драмалық қоғамы (TCDS) 1919 жылы құрылды, ал 1921 жылдан бері жыл сайын кем дегенде бір толық көлемді қойылым қояды. Соңғы жылдары TCDS маусым сайын төрт қойылым ұйымдастырады, оның ішінде колледж сайлаған TCDS комитеті таңдаған көктемгі музыкалық қойылым да бар. TCDS 1921 жылдан 1979 жылға дейін Харт Хаусты өнер орталығы ретінде пайдаланды, содан кейін Тринитиде Джордж Игнатьев театры (GIT) салынды. Қазіргі кезде көптеген қойылымдар GIT-де қойылса да, пьесалар Тринитидің басқа бөлмелерінде және аулада, әсіресе жыл сайынғы «Квадраттағы Шекспир» қойылымында сахналанған – бұл Канададағы ең ежелгі ашық ауадағы Шекспир фестивалінің жалғасы. TCDS студенттер жазған пьесаларды жиі қояды. Бұрынғы TCDS студент-драматургтарының арасында канадалық кинорежиссер Атом Эгоян және журналист Джон Иббитсон бар.
The Trinity College Dramatic Society (TCDS) was established in 1919, and since 1921 has put on at least one full length production each year. In recent years the TCDS has produced four shows per season, including a spring musical, selected by the college elected TCDS committee. The TCDS used Hart House as a performance venue from 1921 until 1979, when the George Ignatieff Theatre (GIT) was constructed at Trinity. While most productions are now in the GIT, plays have also been staged in other rooms at Trinity and outside in the quadrangle, most notably the annual Shakespeare in the Quad production a continuation of the oldest outdoor Shakespeare festival in Canada. The TCDS frequently performs student written productions. Prior TCDS student playwrights include the Canadian film director Atom Egoyan and the journalist John Ibbitson.
Студенттік үкімет
Тринитиде студенттік басқарудың соңғы органы – Тринити колледжінің мәжілісі (ТКМ), барлық студенттердің тең құқықтары бар тікелей демократиялық органы (мәжілістерге академиялық халат кию шартымен). ТКМ маңызды саяси мәселелерді және студенттік қаражатты тікелей басқарады, сондай-ақ студенттік өмірдің барлық салалары бойынша ұсынымдар беру үшін бірнеше комитеттерді шақырады. ТКМ жыл сайынғы сайлаудан кейін күнделікті мәселелерге жауапкершілікті алты студенттік басшыға жүктейді. Колледждің екі басшысы, өнер (әлеуметтік) саласының екі басшысы, колледжде тұрмайтын студенттердің екі басшысы және дін тану саласының бір-екі басшысы болады; әрбір жағдайда бір басшы әйел, ал екіншісі ер адам болады. Дін тану факультетінің студенттері жыл сайын бір немесе екі басшыны сайлайды, бірақ олар ТКМ қызметкерлері ретінде жұмыс істемейді.
At Trinity, the final student government authority is the Trinity College Meeting (TCM), a direct democracy body in which all students have equal standing (conditional on the wearing of gowns at meetings). The TCM directly governs major policy questions and the allocation of student funds, and convenes a series of committees to provide recommendations on all aspects of student life. The TCM delegates responsibility for daily affairs to six student Heads, following annual elections. There are two Heads of college, two Heads of Arts (social), two Heads of Non Residents and one to two Head(s) of Divinity; in each case, one Head is female and one male. Students of the Faculty of Divinity additionally elect one or two Heads each year, although they do not serve as officers of the TCM.
Шәулет хоры
1890 жылдары құрылған Троица хор клубынан өркендеген Троица колледжінің шіркеу хоры, Музыка директоры хорды басқарады, органшыға тәлім береді және кейде қызметтер кезінде органмен ойнайды. 2006 жылдан бері Музыка директоры қызметін профессор Джон Таттл атқарып келеді, ол сонымен қатар Музыка факультетінде орган профессоры, Санкт-Томас Англикан шіркеуінде хормейстер және органшы (1989 жылдан 2016 жылға дейін) болған, ал 2010 жылы зейнетке шыққанға дейін Exultate камералық әншілер тобын жетекшілік еткен.
The Trinity College Chapel Choir, which grew out of the Trinity Choral Club established in the 1890s, A Director of Music conducts the choir, mentors the organ scholar, and occasionally plays the organ during services. Since 2006, the Director of Music has been Prof. John Tuttle, who is also Professor of Organ at the Faculty of Music, sometime Choirmaster and Organist at St. Thomas's Anglican Church (from 1989 to 2016), and conducted the Exultate Chamber Singers until his retirement in 2010.
Тұрғын үй өмірі
Тринити – Торонто университетінің академиялық жылында Формальды зал дәстүрін сақтап қалған соңғы бакалавриат колледжі; Жоғары үстел кешкі асы әдетте сәрсенбі күні кешкі әннен кейін өткізіледі. Тамақтан алдында студенттік басшылардың бірі немесе колледждің басқа да өкілі (еңбек жылдығы бойынша анықталатын басымдық ретімен) латынша дұғаны оқуға жауапты: Quae hodie sumpturi sumus, benedicat Deus, per Iesum Christum Dominum Nostrum. Амин. (Бүгін жейтін нәрсемізді Құдай Иеміз Иса Мәсіх арқылы нығметтендірсін. Амин.) Формальды зал «Страхан Холл этикеті» деп аталатын бірқатар ережелердің сақталуымен ерекшеленеді. Олардың ең көзге түріскені – киім талабы, онда Тринитидің ерекше академиялық халаттары колледждің барлық мүшелері үшін қажетті элемент болып табылады. Халат киюден басқа, ерлер тарихи тұрғыдан жағалы көйлек, ұзын шалбар және галстук, сондай-ақ жабық аяқ киім киюге міндетті болған. Егер колледж мүшесі белгілі бір құрметке ие болса, онда ол галстугін халатының қалдықтарына байлап тағуға құқылы. Колледж студенттері үшін киім талабы ашық аяқ киім киюге тыйым салады. Киім ережелері енді барлық студенттерге қатысты емес, бірақ мүмкіндігі болса, «әдемі киінуге» ынталандыру бар. Этикеттің әртүрлі талаптарын екінші курс студенттері, екінші курс басшыларының жетекшілігімен сақтайды. Екінші курс студенттері «залдың өкілдері» ретінде әрекет етеді және киім талабын сақтаумен, сондай-ақ тамақтану кезінде тәртіпті ұстаумен жауапты. Киім талабын бұзған студенттер тиісті киім кимегенше залға кіре алмайды; бұл ереже колледжде тұрмайтын студенттерге қатысты жеңілдетіледі. Екінші курс студенттері тамақтану кезінде тәртіпсіздік тудырған кез келген студентті физикалық күш қолданып залдан шығаруға құқылы. Колледждің Оксбридж дәстүріне еліктеп, бірінші курс студенттері кейде өзге студенттерге бөлкелер лақтырып, тамақтың ресмилігін бұзатын. Мұндай жағдайларда екінші курс студенттерінің міндеті – барлық кінәлі бірінші курс студенттерін немесе кейде жоғары курс студенттерін залдан шығару болған. Бұл көбінесе күреспен, бірақ ешкімге зиян келтірмей орындалған. Дәстүрлі түрде артиллерия қарапайым нан орамаларымен шектелгендіктен, мұндай оқиғалардан айтарлықтай зиян болмаған. Бұл дәстүр кейіннен тоқтатылды, себебі ресми кешкі ас күнделікті өткізілетін шарадан апталық шараға айналды.
Trinity is the last undergraduate college at the University of Toronto that continues the tradition of Formal Hall during the academic year; High Table dinners are usually held after Evensong on Wednesdays. Before the meal, one of the Student Heads or another positioned member of college (in order of precedence determined by seniority) is responsible for saying the Latin grace: Quae hodie sumpturi sumus, benedicat Deus, per Iesum Christum Dominum Nostrum. Amen. (May God bless what we are about to receive this day, through Jesus Christ our Lord. Amen.) Formal Hall is marked by the enforcement of a number of regulations known as “Strachan Hall Etiquette.” The most evident of these is the dress code, of which Trinity's distinctive academic gowns are the essential element for all members of college. In addition to the wearing of the gown, men were historically required to wear a jacket, collared shirt, long pants and a tie, as well as close toed shoes. If a member of college has had the honour of being "", they are then permitted to wear their tie tied on the remains of his gown. For women of college, the dress code consists of a similar prohibition on open toed shoes. The dress code is not longer enforced on all students, though there still is a healthy encouragement to 'dress up' if at all possible. The various points of etiquette are enforced by the second year students, led by the Heads of Second Year. The Second Year students act as “deputies of the hall” and are in charge of enforcing the dress code as well as maintaining discipline during the meal. Any student in violation of the dress code will not be allowed to enter the hall until they are dressed appropriately; this regulation is relaxed for non resident students. The second year students also have the authority to physically eject any student who causes a ruckus during the meal. In parody of the college's Oxbridge traditions, the first year students would occasionally disrupt the formality of the meal by hurling buns at their fellow undergraduates. When this occurred, it was the job of the second years to eject all offending first years, or occasionally fellow upper years, from the hall. This was generally done with much struggle, however with little injury to any of the parties concerned. As the artillery was traditionally limited to simple bread rolls, no significant damage results from these incidents. This tradition has since fallen into abeyance, as formal dinners went from a daily to a weekly event.