Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Конфедерация әскерінің офицері Фрисби Хендерсон Маккалоу (1828 жылы 8 наурыз - 1862 жылы 8 тамыз) - Америка Азамат соғысындағы Конфедерация әскерінің сарбазы, Кирксвилл шайқасынан кейін одақ полковнигі (кейін генерал) Джон Макнилдің бұйрығымен қаза тапты.
Confederate Army officer
Frisby Henderson McCullough (March 8, 1828 – August 8, 1862) was a Confederate army soldier in the American Civil War, executed on the orders of Union Colonel (later a general) John McNeil after the Battle of Kirksville.
Алғашқы жылдар
Нью-Касл округі, Делавэр штатында Джеймс және Делия (Пеннингтон) МакКаллоуның баласы болып туған ол 12 жасында ата-анасымен бірге Миссури штатының Марион округіне көшіп барды. Маккалоу 1849 жылғы алтын Rush кезінде Калифорнияға барып, 5 жыл сол жерде қалды. 1856 жылы 26 қарашада Марион округіне келіп, Элоиз Рэндолфқа үйленді. Олар үш баланың ата-анасы болды, оның ішінде Миссури штатының Эдина қаласында заңгер болып жұмыс істеген ұлы бар.
Born in New Castle County, Delaware, to James and Delia (Pennington) McCullough, he moved with his parents to Marion County, Missouri at the age of 12. McCullough went to California during the 1849 Gold Rush and remained there for 5 years. On November 26, 1856, he married Eloise Randolph in Marion County. They became the parents of three children, including a son who went on to practice law in Edina, Missouri.
Әскери мансап
Соғыс басталғанда Маккалоу генерал Томас Гриннің қол астында Конфедерация күштеріне қосылды. Ол Лексингтон шайқасына қатысқаннан кейін, 1862 жылдың көктемінде генерал Стерлинг Прайс оны Джозеф К. Портермен бірге Миссуридің солтүстік-шығысына шақыруға жіберді. 1862 жылдың жазында Солтүстік-Шығыс Миссуридегі партизандық науқан кезінде Маккалоу полковник Портерді одақ күштерін жалдауға және оған қарсы тұруға мәжбүрлеуге ұмтылды. Оның адамдарының бірі Джозеф Маддтың айтуынша, бұл Маккалоу федералды күштердің оңтүстік симпатиялық азаматтарға қарсы жазалау шараларынан қорқатынынан болды. Байқау МакКаллоның жалпы мақталған мінез-құлқын дәл бейнелеуі мүмкін, бірақ ол автордың Конфедерация тұрғысынан боялған. Кирксвиллдегі ұрыстан бұрын Маккалоу Портерді шайқастан бас тартып, өзінің жаңадан қабылданған жауынгерлерін Арканзасқа Confederate желілерінің артында жаттығу және жарақтандыру үшін жіберуге шақырды. Портер бас тартты және Маккалоу Портерге ауылдың өзінде күресудің орнына қала сыртындағы жүгері бақтарында күтуге ұсыныс жасады. Алайда олар оның кеңесіне құлақ аспады.
At the outbreak of the war, McCullough joined the Confederate forces under General Thomas Green. He took part in the Battle of Lexington, before being sent by General Sterling Price to recruit in northeastern Missouri with Joseph C. Porter in the spring of 1862. During the guerrilla campaign in Northeast Missouri in the summer of 1862, McCullough sought unsuccessfully to persuade Colonel Porter to restrict himself to recruiting and not engage the Union forces. According to one of his men, Joseph Mudd (see references), this was because McCullough feared the retaliation Federal forces would inflict upon civilian Southern sympathizers. The observation may accurately reflect McCullough's character, which is universally praised, but it is colored by the author's Confederate perspective. Prior to the engagement at Kirksville, McCullough again urged Porter to decline battle and send his raw recruits to Arkansas for training and equipping behind Confederate lines. Porter refused and McCullough proposed that Porter at least wait in the cornfields outside of town, instead of fighting in the village itself. Again, his advice was ignored.
Тұтқындау және өлтіру
Портердің Кирксвиллдегі апатты жеңілісінен кейін Маккалоу ауырып қалды. Портердің ертіп жүру ұсынысынан бас тартып, ол қалпына келіп, жаңадан жауынгерлерді тарту үшін жалғыз өзі Эдинаға қарай аттанды. Федералды әскерлер оны тауып алды да, тапсырды. Маккалоу Кирксвиллге емес, Палмираға жіберілуді сұрады, мүмкін ол сол жерде тұтқындардың өлім жазасына кесілгенін естіген шығар, бірақ өтінішті қабылдамады. Эдина қаласында оған жақсы қарағанмен, куәгерлердің айтуынша, оны Кирксвилл көшелерінде мазақтап отырған қалың топқа шығарып салды. Ол әскери комиссиясы жоқ деп айыпталды, өз билігімен соғысты, яғни бушвакер болып табылады және шартты түрде конфедерациялық қызметке оралуға көндірді. 8 тамызда, жұма күні, Мериллдің жылқысының подполковник В. Ф. Шаффердің соты шақырылды. Маккалоу өзінің полковник Сайрус Франклин полкының екінші қолбасшысы болып сайланғанын, бірақ әлі де комиссиясын алмағандығын мәлімдеді. Бұрын ол Миссури штатының күзетші жасағында подполковник болды, бірақ бұл лауазымның мерзімі біткен еді. Маккалоу кінәлі деп танылып, ату жазасына кесілді. Өлім жазасын оқыған офицердің көзіне жас келді. Маккалоу өлтіру алдында екі өтініш жасады: әйеліне хат жазуға рұқсат беру және атыс жасағына оқ ату туралы бұйрық беру. Екеуі де орындалды. Ол Кирксвиллдің батысына өлтіру үшін әкелінгеннен кейін, атылу отрядына бұйрық берді: "Мен не істесем де, мен оны дұрыс принцип ретінде істедім. Жүрекке нысана. Өрт!" - деп айқайлады. Бірінші залптың тек бір ғана атысы Маккалоуға тиді, ол аман қалды. Ол өзінің аяғын түзеуді сұрады, содан кейін оны пісталетпен ату арқылы өлтірді. МакКаллоның соңғы сөзі: "Құдай сізді осы қатал қылмысыңыз үшін кешірсін". Одақ полковнигі МакНейл былай деп жазды: "Полковник МакКаллоу No No бұйрығы бойынша сотталды. 2 генерал Халлек және No. 8 және 18-ші, генерал Скофилдтің. Оның Конфедерация армиясына жауынгерлерді шақыруға рұқсат беретін қағаздан басқа тапсырмасы болған жоқ. Ол бұқаралық тәртіпті бұзу немесе партизандық жасағаны үшін кінәлі деп танылды. Ол батыл жігіт, ерліктің тамаша үлгісі еді. Егер менің міндетім рұқсат етсе, мен оны қуана құтқарып қалар едім. Ол да сол сияқты, егер біз Конфедерация қатарына жауынгерлерді шақырып жатсақ, ол да бізге солай болар еді. Ол жауынгерлік өліммен кездесті, әрі солай болды да". Просоюздық "Пальмира курьері" Маккалоуны сынға алуда өзін ұстады: "Біз оны бала кезінен бастап жеке танимыз. Ол әрқашан азамат ретінде, жоғары тоналған мырза, шынымен адам абыройлы үлгісі болды. Арыстан сияқты батыл, ешбір қауіп-қатер оны қорқыта алмады. Біз көтерілісшілердің қатарында одан да құрметті адам бар ма деп күмәнданамыз. Алайда, оның ақыл-ойы, оны елге қарсы қару алудың өлімге әкелетін қателігіне ұшыратты. Ол Солтүстік-Шығыс Миссуридегі ең белсенді және абай бүлікшілердің бірі болды. Алайда, ол мырза ретінде құрметке лайық болғандықтан, жердің билігіне қарсы заңсыз және варварлық соғыста бүлікші ретінде алған тағдырына лайық болды. Егер ол өз елінің мүддесін қорғауға осындай құлшыныспен атсалысқан болса, жоғары мәртебеге ие болып, атақ-даңққа ие болар еді". Ол Стеффенвиллдің оңтүстігіндегі Эшбери методистік шіркеуінде жерленді. Шіркеу қазір жоқ, бірақ зират әлі күнге дейін бар.
After Porter's disastrous defeat at Kirksville, McCullough became ill. Declining Porter's offer of escort, he rode alone towards Edina to recover and continue recruiting. He was discovered by Federal troops and surrendered. McCullough requested to be sent to Palmyra, rather than to Kirksville, possibly because he had already heard of the executions of prisoners there, but the request was denied. Although he had been treated well in Edina, according to eyewitnesses he was paraded up and down the streets of Kirksville to jeering crowds. He was accused of lacking a military commission, of fighting on his own authority — that is, of being a bushwhacker— and of persuading parolees to return to Confederate service. A drumhead court martial was convened on Friday, August 8, by Lt. Col. W. F. Schaffer of Merrill's Horse. McCullough stated that he had been elected second in command of the regiment of Colonel Cyrus Franklin, but had not yet received his commission. He had also previously held the rank of lieutenant colonel in the Missouri State Guard, but that commission had long since expired. McCullough was found guilty and sentenced to be shot. The officer who read the death sentence did so with tears. McCullough made two requests before his execution: that he be allowed to write a letter to his wife, and for permission to give the firing squad orders to fire. Both were granted. After being taken west of Kirksville to be executed, he gave the order to the firing squad "What I have done, I have done as a principle of right. Aim at the heart. Fire!" Of the first volley, only one shot hit McCullough, and he survived. He requested for his leg, which had been pinned under him, to be straightened, and was then executed via pistol shots. McCullough's final words were "May God forgive you this cold blooded murder." Union Colonel McNeil wrote: "Col. McCullough was tried [ ] under order No. 2 of General Halleck and Nos. 8 and 18, of General Schofield. He had no commission except a printed paper authorizing 'the bearer' to recruit for the Confederate Army. He was found guilty of bushwhacking, or of being a guerilla. He was a brave fellow, and a splendid specimen of manhood. I would have gladly spared him had my duty permitted. As it was, he suffered the fate that would have fallen to you or to me if we had been found recruiting inside the Confederate lines. He met a soldier's death, as became a soldier." The intensely pro Union Palmyra Courier was restrained in its criticism of McCullough: "We have known him personally since he was a boy. He was ever, as a citizen, a high toned gentleman – really a noble specimen of a man. Brave as a lion, no danger could intimidate him. We doubt whether the rebel ranks contain a more honorable man than he was. Yet his judgment led him to commit the fatal error of taking up arms against his country. He has been one of the most active and vigilant rebels in the Northeast Missouri [sic]. Honorable as he was, however, as a gentleman, he justly merited the fate he received, as a rebel, in unlawful and barbarous warfare against the authorities of the land. Had he engaged in the service of his country with the zeal he evinced against it, he would doubtless have risen to a high position of honor and renown." He was interred at the Ashbury Methodist Church South of Steffenville Mo. The church is no longer there but the cemetery still exists today.
Бағалау
МакКаллоуның тапсырмасына қатысты кейбір техникалық мәселелер болған шығар, бірақ ол тұтқындалған кезде Конфедерация офицерінің киімін киіп, генерал Прайстың бұйрығы бойынша әрекет еткен. Оның өлім жазасына кесілгені туралы пікірлер жалпы алғанда жағымсыз болды. Көптеген адамдар оны қажет емес және әділ деп санамады және Маккалоу айыпталған түрдегі әрекеттерді басудан гөрі оңтүстік жақтастарына деген сүйіспеншілікті арттыруға көмектескен болуы мүмкін.
While there may have been some technicalities as to McCullough's commission, he was in fact wearing a Confederate officer's uniform when captured and was acting under orders from General Price. Reaction to his execution was generally negative. It was viewed by many as neither necessary nor just, and may have done more to galvanize pro Southern sympathies than to discourage activities of the type McCullough was charged with.