Сандық және аналогтық дыбыс жүйелерінің өнімділіктерінің салыстырмалы талдауы

Кіріспе

Технологиялар арасындағы дыбыс өнімділігінің айырмашылықтары

Дыбысты цифрлық немесе аналогтық әдістерді пайдаланып жазуға, сақтауға және ойнатуға болады. Екі әдіс те дыбысқа қателер мен бұрмалаулар енгізеді, және осы әдістерді жүйелі түрде салыстыруға болады. Музыканттар мен тыңдаушылар цифрлық және аналогтық дыбыс жазбаларының қайсысы артықшылықты екені туралы пікірталас жүргізеді. Аналогтық жүйелерді қолдаушылардың аргументтеріне цифрлық аудио жүйелерінде кездесетін негізгі қателік механизмдерінің болмауы жатады, оның ішінде алиасинг және оған байланысты антиалиасингтік сүзгілерді енгізу, джиттер және кванттау шуы. Цифрлық дыбысты қолдаушылар цифрлық дыбыспен қол жеткізілетін жоғары өнімділікті, соның ішінде дыбыстық диапазондағы тамаша сызықтылықты және төмен деңгейдегі шу мен бұрмалауды, сондай-ақ аналогтық жүйелердің гармоникалық қанықтығы мен жылдамдық өзгеруін атап көрсетеді.

Динамикалық ауқым

Аудио жүйенің динамикалық диапазоны – бұл ортада бейнеленетін ең кішкентай және ең үлкен амплитудалық мәндер арасындағы айырмашылықты өлшеу. Цифрлық және аналогтық жүйелердің беру және сақтау әдістерімен қатар, осы әдістерге байланысты жүйелердің мінез-құлқы да ерекшеленеді. Цифрлық аудио жүйелердің динамикалық диапазоны аналогтық аудио жүйелерден жоғары болуы мүмкін. Тұтынушылық аналогтық кассеталардың динамикалық диапазоны 60-70 дБ құрайды. Аналогтық FM хабар таратудың динамикалық диапазоны көбінесе 50 дБ-тан аспайды. Тікелей кесілген винил пластинкасының динамикалық диапазоны 70 дБ-тан асуы мүмкін. Аналогтық студиялық мастер-таспалардың динамикалық диапазоны 77 дБ-ға дейін жете алады. Міңдеген алмастан жасалған LP-нің атомдық ерекшелігінің мөлшері шамамен 0,5 нанометрге тең, ал 8 микрондық ойық мөлшерімен есептегенде теориялық динамикалық диапазоны 110 дБ-қа жетеді. Таза винилден жасалған LP-нің теориялық динамикалық диапазоны 70 дБ-қа тең. Өлшемдер көрсеткендей, максималды нақты өнімділік 60-70 дБ аралығында болады. Әдетте, 16 биттік аналогтық-цифрлық түрлендіргіштің динамикалық диапазоны 90-95 дБ аралығында болады, ал кәсіби ¼ дюймдік магнитофонның сигнал-шу қатынасы (кванттау шуының болмауына, бірақ таспаның шуына назар ескере отырып, динамикалық диапазонға шамамен тең) магнитофонның номиналдық шығысында 60-70 дБ-қа дейін жетеді. Цифрлық PCM жазу құрылғылары жүктеме кезінде қалыптан тыс мінез-құлық көрсетеді; көптеген жазбаларда сигналдың жоғары нүктелеріндегі жоғары деңгейдегі бұрмалаулар бастапқы сигналмен жасырылуы мүмкін, сондықтан сигналдың жоғары деңгейінде бұрмалаудың үлкен мөлшеріне жол беруге болады. Аналогтық және цифрлық жүйелердің арасындағы айырмашылық жоғары деңгейдегі сигнал қателігінің түрінде. Кейбір алғашқы аналогтық-цифрлық түрлендіргіштер жүктеме кезінде қалыптан тыс мінез-құлық көрсетті, онда жүктеме сигналдары оңнан теріске толық масштабқа "айналдырылды". Сигма-дельта модуляциясына негізделген қазіргі заманғы түрлендіргіштер жүктеме жағдайында тұрақсыз болуы мүмкін. Цифрлық жүйелерді жобалау кезінде жоғары деңгейдегі сигналдарды шектеу арқылы жүктеменің алдын алу мақсаты көзделеді.

The dynamic range of an audio system is a measure of the difference between the smallest and largest amplitude values that can be represented in a medium. Digital and analog differ in both the methods of transfer and storage, as well as the behavior exhibited by the systems due to these methods. The dynamic range of digital audio systems can exceed that of analog audio systems. Consumer analog cassette tapes have a dynamic range of 60 to 70 dB. Analog FM broadcasts rarely have a dynamic range exceeding 50 dB. The dynamic range of a direct cut vinyl record may surpass 70 dB. Analog studio master tapes can have a dynamic range of up to 77 dB. An LP made out of perfect diamond has an atomic feature size of about 0.5 nanometer, which, with a groove size of 8 micron, yields a theoretical dynamic range of 110 dB. An LP made out of perfect vinyl LP would have a theoretical dynamic range of 70 dB. Measurements indicate maximum actual performance in the 60 to 70 dB range. Typically, a 16 bit analog to digital converter may have a dynamic range of between 90 and 95 dB, whereas the signal to noise ratio (roughly the equivalent of dynamic range, noting the absence of quantization noise but presence of tape hiss) of a professional reel to reel ¼ inch tape recorder would be between 60 and 70 dB at the recorder's rated output. In contrast, digital PCM recorders show non benign behaviour in overload;

With many recordings, high level distortions at signal peaks may be audibly masked by the original signal, thus large amounts of distortion may be acceptable at peak signal levels. The difference between analog and digital systems is the form of high level signal error. Some early analog to digital converters displayed non benign behaviour when in overload, where the overloading signals were 'wrapped' from positive to negative full scale. Modern converter designs based on sigma delta modulation may become unstable in overload conditions. It is usually a design goal of digital systems to limit high level signals to prevent overload.

Физикалық бүліну

Аналогтық көшіруден өзгеше, цифрлық көшірмелер – нақты репликалар болып табылады, оларды қағида бойынша, шексіз қайта көшіруге болады және буын жоғалтусыз. Қателерді түзету цифрлық форматтарға деректердің жоғалуын тоқтатуға мүмкіндік береді, бірақ цифрлық медианың өте нашарлауына төзбейді. Тұтынушылық CD-R дискілерінің қызмет мерзімі шектеулі және өзгермелі, себебі оларда ішкі және өндіріс сапасымен байланысты мәселелер бар. Винилдік пластинкаларда әр ойнату кезінде дыбыстың сапасы төмендейді. Бұл жазу бетімен жанасқан стилустың тозуынан болады. Магниттік таспалар, аналогтық және цифрлық, таспаның бастарымен, жетекшілермен және таспа механизмінің басқа бөліктерімен үйкелісуден тозады, таспа олардың үстінен жылжығанда. Таспа тазалағыш машинасының таспа жолын тазалау кезінде шүберектерге түсетін қоңыр қалдықтар – бұл таспалардан түскен магниттік жабынның бөлшектері. Ескі таспаларда «жабысқақ таспа синдромы» жиі кездеседі. Таспалар пластикалық таспаның негізінің жиектерінің бүгілуіне, созылуына және шеттерінің бұзылуына да ұшырауы мүмкін, әсіресе сапасы нашар немесе дұрыс реттелмеген таспа басқару құрылғыларында. CD ойнатылғанда, физикалық контакті болмайды, себебі деректер лазер сәулесі арқылы оптикалық түрде оқылады. Сондықтан, мұндай медианың нашарлауы болмайды және CD дұрыс күтіммен әр ойнату кезінде бірдей дыбыстайды (ойыншының және CD-нің өзінің ескіруін ескермегенде); бірақ бұл цифрлық жазудың емес, оптикалық жүйенің артықшылығы, ал Laserdisc форматы аналогтық оптикалық сигналдармен бірдей контактісіз артықшылыққа ие. CD дискілері уақыт өте келе нашарлап, шіріп кетуі мүмкін, тіпті дұрыс сақталса және ойнатылмаса да. M DISC, 1000 жыл бойы оқуға болатынын мәлімдейтін жазуға болатын оптикалық технология, кейбір нарықтарда қол жетімді, бірақ 2020 жылдың соңына дейін CD-R форматында сатылмады. (Дегенмен, дыбысты DVD Audio форматын пайдалана отырып, M DISC DVD-R дискісінде сақтауға болады.)

Шу

Электрондық аудио сигналдар үшін шу көздері механикалық, электрлік және жылулық шуды жазу және ойнату циклында туындайды. Аудио құрылғының бастапқы сигналға қосатын шу мөлшерін өлшеуге болады. Математикалық тұрғыдан, бұл сигнал-шу қатынасы (SNR немесе S/N қатынасы) арқылы көрсетіледі. Кейде жүйенің ең жоғары динамикалық диапазоны келтіріледі. Цифрлық жүйелерде сапа аналогты-цифрлық және цифрлық-аналогтық түрлендіру қадамдарына байланысты, ал жазба құралының сапасы цифрлық мәндерді қатесіз сақтауға жеткілікті болса, маңызды емес. Қатеге төзімсіз бағдарламалық қамтамасыз ету үшін әзірленгендіктен, бітсіз сақтау және алу мүмкіндігі бар цифрлық медиалар көптен бері қолданылып келеді. Теория бойынша, аналогты-цифрлық түрлендіру процесі әрқашан кванттау бұрмалауын тудырады. Бұл бұрмалауды дитерді пайдалану арқылы корреляциясыз кванттау шуы ретінде бейнелеуге болады. Бұл шудың немесе бұрмалаудың мөлшері кванттау деңгейлерінің санымен анықталады. Бинарлық жүйелерде бұл биттер санымен анықталады және әдетте биттер саны арқылы көрсетіледі. Әрбір қосымша бит шамамен 6 дБ SNR-ды арттырады (мысалы, 24 x 6 = 144 дБ 24 бит үшін және 120 дБ 20 бит кванттау үшін). Red Book аудио CD-нің 16 биттік цифрлық жүйесінде 216 = 65 536 мүмкін сигнал амплитудасы бар, бұл теориялық тұрғыдан 98 дБ SNR-ға мүмкіндік береді.

Шұғыл

Гром – дискілік аспаптардың подшипниктеріндегі қателіктерден туындайтын дыбыс түрі. Дискінің айналумен қатар, шамалы қозғалысы болуы мүмкін, сондай-ақ дискілік аспаптың беті жоғары-төмен және бүйірге қарай аздап қозғалады. Бұл қосымша қозғалыс қажетті сигналға шу ретінде қосылады, көбінесе өте төмен жиіліктерде, тыныш бөлімдерде гулді дыбыс тудырады. Арзан дискілік аспаптар кейде шарлы подшипниктерді пайдаланады, олар естілетін деңгейде гром тудыруы мүмкін. Қымбат дискілік аспаптар көбінесе массивті жеңді подшипниктерді қолданады, олардың гром тудыру ықтималдығы төмен. Дискілік аспаптың массасының артуы да громды азайтуға көмектеседі. Сапалы дискілік аспаптың громы белгіленген шығыс деңгейінен кемінде 60 дБ төмен болуы керек. Цифрлық жүйелерде сигнал жолында қозғалатын бөліктер болмағандықтан, олар громға ұшырамайды.

Уау және желбіреген

Уоу және флетер – аналогты құрылғылардың жиілігінің өзгеруі, олар механикалық кемшіліктердің салдарынан туындайды. Уоу – флетердің баяу жылдамдықпен болатын түрі. Уоу және флетер таза тонды сигналдарда ең жақсы байқалады. LP пластинкалары үшін айналмалы дискінің сапасы уоу және флетер деңгейіне үлкен әсер етеді. Сапалы айналмалы дискіде уоу және флетер көрсеткіштері 0,05%-дан кем болуы керек, бұл орташа мәннен жылдамдық ауытқуын білдіреді. Төменгі деңгейлерде (-10 дБ) кассеталардың жиілік диапазоны таспаның өзін-өзі жоюына байланысты әдетте 20 кГц-бен шектеледі. Стандартты LP ойнатқыштың жиілік диапазоны 20 Гц-тен 20 кГц-ге дейін, ±3 дБ құрайды. Винил пластинкаларының төменгі жиіліктері дөңгелек шуымен (жоғарыда сипатталғандай) және пікап қол мен трансляторының физикалық және электрлік сипаттамаларымен шектеледі. Винилдің жоғары жиіліктері картриджге байланысты. CD4 пластинкаларында 50 кГц-ге дейінгі жиіліктер кездеседі. Эксперименттік жағдайда LP пластинкаларына 122 кГц-ге дейінгі жиіліктер жазылған.

Аталық атауы

Цифрлық жүйелерге Nyquist жиілігінен жоғары барлық жоғары жиілікті сигналдарды сынама алу алдында жою қажет, әйтпесе бұл ультрадыбыстық жиіліктер естілетін жиіліктерге "қайырылып", алиасинг деп аталатын бұрмалауға себеп болады. Алиасинг цифрлық жүйелерде антиалиасингтік сүзгі арқылы болдырмайды. Дегенмен, нақты бір шекті жиіліктен жоғары немесе төмен жиілікті толықтай жоятын аналогты сүзгі жасау іс жүзінде мүмкін емес. Оның орнына, әдетте, Nyquist талабынан асып түсетін сынама жиілігі таңдалады. Бұл шешім oversampling деп аталады және оның арқасында аз күшті әрі төмен құнмен жасалған антиалиасингтік сүзгілерді қолдануға болады. Алғашқы цифрлық жүйелер аналогты антиалиасингтік сүзгілерді пайдалануға байланысты сигналдың нашаруына ұшыраған, мысалы, уақыттың таралуы, сызықты емес бұрмалау, тербеліс, сүзгілердің температураға тәуелділігі сияқты мәселелер туындаған. Oversampling дизайны мен дельта-сигма модуляциясын қолдану арқылы, аналогты антиалиасингтік сүзгіге қосымша сандық сүзгі қосылуы мүмкін. Аналогты жүйелерде Nyquist шегі немесе алиасинг болмайды, сондықтан антиалиасингтік сүзгілерге немесе олармен байланысты ескертулерге мұқтаждық жоқ. Оның орнына, аналогты сақтау форматтарының шектері олардың құрылымының физикалық қасиеттерімен анықталады.

Сынама алу мөлшерлері

CD сапалы дыбыс 44,100 Гц (Найквист жиілігі = 22,05 кГц) және 16 биттік жиілікпен үлгіленеді. Толқынды жоғары жиіліктерде үлгілеу және бір үлгідегі бит санының артуына мүмкіндік беру шу мен бұрмалауды одан әрі азайтуға болады. DAT 48 кГц-ге дейін аудионы үлгілей алады, ал DVD Audio 96 немесе 192 кГц және 24 битке дейінгі ажыратымдылыққа ие болуы мүмкін. Осы үлгі алу жылдамдықтарының кез келгенінде сигнал ақпараты адамның есту жиілік диапазонынан жоғары жиналады. Жоғары үлгі алу жиіліктері антиалиасингтік сүзгілерді енгізуге аз шектеулер қояды, бұл олардың күрделілігін төмендетіп, сигналдың бұрмалануын азайтуға әкелуі мүмкін. 1981 жылы Мураока және авторлар тобы жасаған зерттеу, 20 кГц-тен жоғары жиілік компоненттері бар музыкалық сигналдарды 176 сынаққа тартылған субъектілердің тек азы ғана ажырата алғанын көрсетті. Нишигучи және авторлар тобының (2004) жүргізген қабылдау зерттеуі мынаны көрсетті: «Дыбыс стимулдары мен қатысушылар арасында өте жоғары жиілікті компоненттері бар және жоқ дыбыстар арасында ешқандай маңызды айырмашылық табылған жоқ, алайда [Нишигучи және авторлар тобы] кейбір қатысушылар өте жоғары жиілікті компоненттері бар және жоқ музыкалық дыбыстарды ажырата алатындығын нақтылай да, жоққа да шығара алмайды». 1996 жылы Боб Кац жүргізген, оның «Аудионы өңдеу: өнер және ғылым» кітабында баяндалған соқыр тыңдау сынақтарында, бірдей жоғары үлгі алу жылдамдығымен жаңартылатын жабдықты қолданған қатысушылар 20 кГц-тен жоғары жиілікті алып тастау үшін бірдей сүзгіленген материалдар арасында ешқандай естілетін айырмашылықты анықтай алмады. Бұл ультрадыбыстық контенттің болуы немесе болмауы үлгі алу жиіліктері арасындағы естілетін айырмашылықтарды түсіндірмейді. Оның пікірінше, бұл айырмашылық көбінесе конвертерлердегі жолақты шектеу сүзгілерінің жұмысына байланысты. Бұл нәтижелер жоғары үлгі алу жылдамдықтарын қолданудың басты артықшылығы – бұл дыбыстық диапазоннан тыс фазалық бұрмалауды жолақты шектеу сүзгілерінен шығару және идеалды жағдайларда жоғары үлгі алу жылдамдықтары қажет болмауы мүмкін екенін көрсетеді. Данн (1998) цифрлық конвертерлердің жұмысын зерттеді, конвертерлерде қолданылатын жолақты шектеу сүзгілері және олар тудыратын артефакттар осы өнімділік айырмашылықтарын түсіндіре алатынын анықтау үшін.

CD quality audio is sampled at 44,100 Hz (Nyquist frequency = 22.05 kHz) and at 16 bits. Sampling the waveform at higher frequencies and allowing for a greater number of bits per sample allows noise and distortion to be reduced further. DAT can sample audio at up to 48 kHz, while DVD Audio can be 96 or 192 kHz and up to 24 bits resolution. With any of these sampling rates, signal information is captured above what is generally considered to be the human hearing frequency range. The higher sample rates impose less restrictions on anti aliasing filter implementation which can result in both lower complexity and less signal distortion. Work done in 1981 by Muraoka et al. showed that music signals with frequency components above 20 kHz were only distinguished from those without by a few of the 176 test subjects. A perceptual study by Nishiguchi et al. (2004) concluded that "no significant difference was found between sounds with and without very high frequency components among the sound stimuli and the subjects however, [Nishiguchi et al] can still neither confirm nor deny the possibility that some subjects could discriminate between musical sounds with and without very high frequency components." In blind listening tests conducted by Bob Katz in 1996, recounted in his book Mastering Audio: The Art and the Science, subjects using the same high sample rate reproduction equipment could not discern any audible difference between program material identically filtered to remove frequencies above 20 kHz versus 40 kHz. This demonstrates that presence or absence of ultrasonic content does not explain aural variation between sample rates. He posits that variation is due largely to performance of the band limiting filters in converters. These results suggest that the main benefit to using higher sample rates is that it pushes consequential phase distortion from the band limiting filters out of the audible range and that, under ideal conditions, higher sample rates may not be necessary. Dunn (1998) examined the performance of digital converters to see if these differences in performance could be explained by the band limiting filters used in converters and looking for the artifacts they introduce.

Сигналдарды өңдеу

Бастапқы жазбадан кейін дыбыс сигналы әдетте қандай да бір жолмен өзгереді, мысалы, қысым, теңестіру, кешігу және реверберация қолдану арқылы. Аналогтық жағдайда бұл сыртқы аппараттық құрылғылар арқылы, ал цифрлық жағдайда цифрлық аудио жұмыс станциясында (DAW) плагиндер арқылы іске асырылады. Аналогтық және цифрлық сүзгілеуді салыстыру екі әдістің де техникалық артықшылықтарын көрсетеді. Цифрлық сүзгілер дәл және икемдірек. Аналогтық сүзгілер қарапайым, тиімдірек болуы мүмкін және кешігу тудырмайды.

Аналогты аппараттық жабдық

Сигналды сүзгі арқылы өзгерткенде, шығыс сигналы кіріс сигналынан уақыт бойынша өзгеше болуы мүмкін, бұл оның фазалық жауабымен өлшенеді. Барлық аналогтық теңестіргіштер осы қасиетті көрсетеді, фазалық ығысу мөлшері белгілі бір үлгіде өзгереді және түзетіліп жатқан жиілік диапазонының төңірегінде шоғырланады. Бұл әсер сигналды жиілік реакциясын тікелей өзгертпесе де, көбінесе тыңдаушыларға қолайсыздық тудырмайды.

Цифрлық сүзгілер

Қатысушы айнымалыларды есептеулерде нақты анықтауға болатындықтан, цифрлық сүзгілер аналогтық компоненттерге қарағанда объективті түрде жақсы жұмыс істей алады. Кешіктіру және араластыру сияқты басқа да өңдеулерді де дәл орындауға болады. Цифрлық сүзгілер әмбебапқа жатады. Мысалы, сызықтық фазалық теңестіргіш жиілікке байланысты фазалық өзгерістерді тудырмайды. Бұл сүзгі шекті импульстік жауап сүзгісі арқылы цифрлық түрде жүзеге асырылуы мүмкін, бірақ аналогтық компоненттерді пайдаланып іске асыруға болмайды. Цифрлық өңдеудің маңызды артықшылығы – параметрлерді ыңғайлы сақтау мүмкіндігі. Плагин параметрлерін компьютерде сақтауға болады, ал аналогтық құралдардағы параметрлерді жазып алу немесе қайта пайдалану үшін басқаша тіркеу қажет. Бұл, егер бүкіл микстерді аналогтық консоль мен сыртқы құралдарды қолданып қолмен қайтару қажет болса, қиындық тудыруы мүмкін. Цифрлық жұмыс істеген кезде барлық параметрлерді DAW жоба файлында сақтап, дереу қайтаруға болады. Көптеген қазіргі заманғы кәсіби DAW-тер плагиндерді нақты уақыт режимінде өңдейді, яғни өңдеу соңғы микстеуге дейін көбінесе бұрмаланбастан қалуы мүмкін.

Аналогты модельдеу

Қазіргі кезде аналогты модельдеуді қолданатын көптеген плагиндер бар. Кейбір дыбыс инженерлері оларды жақтайды және олардың дыбысы имитациялайтын аналогтық процестермен бірдей екенін айтады. Аналогты модельдеудің аналогтық құралдарға қарағанда бірнеше артықшылықтары бар, мысалы, алгоритмдерден шуды жою және параметрлерді икемді етуге мүмкіндік беру. Дегенмен, басқа инженерлер модельдеу әлі де нағыз сыртқы құрылғылардан нашар деп санайды және «қораптан тыс» араластыруды қалайды.

Субъективті бағалау

Субъективті бағалау адам құлағына сәйкес дыбыс компонентінің қаншалықты жақсы жұмыс істейтінін өлшеуге бағытталған. Субъективті тестілеудің ең көп таралған түрі – тыңдау тестілеуі, онда дыбыс компоненті оған арналған мақсатта ғана қолданылады. Бұл тест жоғары сапалы дыбыс жазатынтарда танымал, олар компонентті белгілі бір уақыт бойы қолданып, содан кейін өнімділігін субъективті түрде сипаттайды. Көбінесе компоненттің жарқын немесе жылы дыбысы бар-жоғы, немесе компонент кеңістіктік бейнені қаншалықты жақсы көрсете алатыны сияқты сипаттамалар қолданылады. Субъективті тестілеудің тағы бір түрі қатаң бақыланатын жағдайларда жүргізіледі және тыңдау тестілерінен ықтимал бұрмалануды жоюға тырысады. Мұндай тестілерде компонент тыңдаушыдан жасырылады, оларды "көрсетілмеген тестілер" деп атайды. Тестіні жүргізушінің ықтимал бұрмалануын болдырмау үшін көрсетілмеген тестілер осы адамның сыналып жатқан компонентті де білмеуі үшін жүргізілуі мүмкін. Бұл тесті түрі "қос көрсетілмеген тесті" деп аталады. Бұл тестілер көбінесе сапасы төмен аудио форматтардың өнімділігін бағау үшін қолданылады. Қос көрсетілмеген тестілерді сынап бағалаушылар олардың тыңдаушыға жүйелік компонентті бағалау кезінде толыққанды демалуға мүмкіндік бермейтінін, сондықтан әртүрлі компоненттер арасындағы айырмашылықтарды көрсетілген (көрсетілмеген) тестілердегіден нашар бағалай алатынын айтады. Қос көрсетілмеген тестілеу әдісін қолданушылар тыңдаушының стрессін азайту үшін оқытуға белгілі бір уақыт бөліп, тыңдаушыға жаттығу жасауға мүмкіндік беру арқылы тыңдаушының жағдайын жақсартуға тырысады.

Алғашқы цифрлық жазбалар

Алғашқы цифрлық аудио машиналары көңіл көншілік нәтижелер берді, цифрлық түрлендіргіштер құлақ сезе алатын қателер енгізді. Диск компаниялары 1970-ші жылдардың соңында цифрлық аудио мастерлеріне негізделген алғашқы LP-лерін шығарды. CD дискілері 1980-ші жылдардың басында қолжетімді болды. Осы кезде аналогты дыбыс өндіру дамыған технология еді. CD-де шығарылған алғашқы цифрлық жазбаларға ара-жібір пікірлер айтылды. Винилдік жазбамен салыстырғанда, CD жазба ортасының акустикасын және қоршаған шуын жақсырақ көрсететіні байқалды. Сондықтан, аналогты дискіге арналған жазу техникалары, мысалы, микрофон орналастыру, жаңа цифрлық форматқа бейімделуі керек болды. Ремастеринг процесі кейде дұрыс орындалмағаны үшін сынға ұшырады. Алғашқы аналогты жазба жарқын болса, ремастеринг кейде табиғи емес жоғары жиілікті күшейтуге әкеп соқты. Бұл талап 1980 жылы доктор Джон Даймондтың мақаласынан бастау алған сияқты. ПКМ жазбаларының (сол кездегі жалғыз цифрлық жазу әдісі) стресс реакциясын тудырады деген пікірдің негізінде қолданбалы кинезиологияның ғылыми емес әдісі қолданылды, мысалы, доктор Даймонд AES 66-шы конвенциясында (1980) осы тақырыпта баяндама жасады. Даймонд бұрын осыған ұқсас әдіс қолданып, рок музыкасының (классикалық музыкадан өзгеше) денсаулыққа "тоқтатылған анапестикалық ритм" болғандықтан зиян екенін көрсеткен. Даймондтың цифрлық аудио туралы пікірлерін Марк Левинсон қолдады, ол ПКМ жазбалары стресс реакциясын тудырады, ал DSD жазбалары тудырмайды деп мәлімдеді. Дегенмен, жоғары сапалы сызықтық PCM (DVD Audio) мен DSD арасындағы қос соқыр сынақ статистикалық мағынадағы айырмашылықты көрсетпеді. Бұл сынаққа қатысқан тыңдаушылар екі форматтың арасындағы ешқандай айырмашылықты анықтаудың қиын екенін атап өтті.

Аналогтық артықшылық

Винилді қайта жаңғыртудың бір себебі – аналогтық дыбыстың жетілмейтіндігі, ол "жылу" сезімін қосады. Кейбір тыңдаушылар осындай дыбысты CD-ден артық көреді. "The Absolute Sound" журналының негізін қалаушы және редакторы Гарри Пирсон: «Винилдік пластинкалар анық түрде музыкалық. CD-лер музыкадан жанды шығарып алады. Эмоционалдық байланыс жоғалады» дейді. Дуб-продюсер Адриан Шервуд аналогтық кассетаға қатысты да осындай пікірде, ол оны "жылырақ" дыбыс болғандықтан артық көреді. Цифрлық форматты жақтаушылар цифрлық жазғыштардың жоғары өнімділігін көрсететін, соқыр сынақтардың нәтижелеріне сілтеме жасайды. Олардың пікірінше, «аналогтық дыбыс» – аналогтық форматтың қателіктерінен туындайды, басқа ештеңеден емес. Цифрлық аудионың алғашқы және ең белсенді қолдаушыларының бірі – классикалық дирижер Герберт фон Караян болды. Ол цифрлық жазбаның «бізге белгілі кез келген басқа жазба түрінен әлдеқайда жоғары» екенін айтты. Сондай-ақ ол сәттілікке жетпеген Digital Compact Cassette-ті дамытты және алғашқы рет коммерциялық мақсатта CD-де жарық көрген жазбаны жүргізді: Рихард Штраустың «Eine Alpensinfonie» шығармасын. Аналогтық дыбыстың айқын артықшылығы туралы түсінікке музыкалық сарапшылар күдік туғызды, себебі аудиофильдік лейбл Mobile Fidelity Sound Lab аналогтық мастер-таспалардан жасалған деп сатылған винилдік пластинкаларды шығару үшін Direct Stream Digital файлдарын құпия түрде пайдаланғаны анықталды. Заңгер және аудиофиль Рэнди Браун: «Алтын құлақтары бар және аналогтық пен цифрлық арасындағы айырмашылықты ести алатындарын айтқан адамдардың бұл қабілетіне күмәнді екені белгілі болды» деді.

Гибридтік жүйелер

Аналогтық аудио термині көбінесе дыбыс үздіксіз сигнал тәсілімен сипатталатынын, ал цифрлық аудио термині дискретті тәсілді білдіретінін көрсетеді, бірақ олардың арасында аудионы кодтаудың да әдістері бар. Шындығында, барлық аналогтық жүйелер микроскопиялық деңгейде дискретті (квантталған) мінез-құлықты көрсетеді. Винилдік пластинкалар мен кең таралған компакт-кассеталар аналогтық орталар болып табылады және көзге түсетін кванттау немесе жиілік қисайтусыз квази-сызықтық физикалық кодтау әдістерін (мысалы, спиральды жолақтың тереңдігі, таспаның магниттік өрісінің күші) қолданады, бірақ сандық жүйелерде кездесетін жиілік қисайту және "қатты" динамикалық шектеулер сияқты әсерлерді көрсететін аналогтық сызықсыз жүйелер де бар (мысалы, бейнекассеталардағы жиілік модуляцияланған жоғары сапалы аудио, PWM кодталған сигналдар).