Кіріспе

Индияның далалық хоккейші Лесли Уолтер Клаудиус:Лесли Уолтер Клаудиус (25 наурыз 1927 жыл - 20 желтоқсан 2012 жыл) - Биласпурдан шыққан үндістандық далалық хоккейші. Ол Биласпурдағы Оңтүстік-Шығыс темір жолының ағылшын орта мектебінде оқыды. Лесли Клаудиус Удхам Сингхпен бірге далалық хоккейден төрт Олимпиада медаліне ие болған екі ғана Үндістан ойыншыларының бірі. 1948, 1952 және 1956 жылдары алған алтын медальдарына 1960 жылы Пәкістанға қарсы финалға жеткен команданың капитаны болған кезде күміс медаль қосты. Ол 100 рет алаңға шыққан алғашқы ойыншы болды. Ол Олимпиададан басқа, 1949 жылы Еуропа турнесінде, 1952 жылы Малайзия турнесінде, 1955 жылы Австралия және Жаңа Зеландия турнелерінде және 1958 жылы 3-ші Азия ойындарында Үндістан үшін жарысты. 1960 жылғы Олимпиададан кейін ол отандық жарыстарға қатысып, 1965 жылғы маусымнан кейін зейнеткерлікке шықты. 1971 жылы ол Үндістан үкіметінің "Падма Шри" азаматтық сыйлығын алған алтыншы хоккейші болды. Лесли Клаудиус Калькутта кеден басқармасына алдын алу қызметкері болып кірісіп, кеден инспекторының көмекшісі болып қызметтен шыққан. Ол Калькуттаның кеден клубының мүшесі болды және 1948 жылы Ага Хан турниріне Калькуттаның порттық кеден комиссариатының атынан қатысты. Лесли Клаудиус халықаралық атақ-даңққа ие болып қана қоймай, Калькуттаның кеден клубының туын да биік тұтады. Алайда оның хоккейге деген талантын 1936 жылғы Олимпиадада алтын медальді жеңген Үндістан құрамасының мүшесі Дики Карр байқады. Кейін Клаудиус Бенгал және Нагпур темір жолының хоккей командасына қабылданды, оның құрамында Карр да болды. Команда Бигтон кубогында екінші орынға ие болды, ал Клаудиус футболдан хоккейге ауысты.

Халықаралық мансап

Клаудиус - 1948, 1952 және 1956 жылдары Олимпиада ойындарында алтын, 1960 жылы күміс медальді жеңіп алған хоккейшілердің ұрпағының мүшесі. 1959 жылы бірінші командада Үндістан құрамасының капитаны болды. Дхян Чанд, көбінесе, Үндістанның ең үздік хоккейшісі деп саналады. Леслидің тағы үш ұлы бар, біреуі Калькуттада, екеуі Мельбурнда тұрады. Оның ұлы Роберт (Бобби) Клаудиус 1978 жылы Аргентинада өткен хоккей әлем чемпионатында Үндістан құрамасында ойнады. Сол жылы ол Калькуттада (содан кейін Калькуттада) жол апатынан қайтыс болды.

Марапаттар мен мойындау

1971 жылы "Падма Шри" сыйлығын алды. Гиннес рекордтар кітабына Удхам Сингхпен бірге ең көп Олимпиадалық медальді жеңіп алғандығы үшін кірді. 2011 жылы Батыс Бенгалияның бас министрі Мамата Банерджи Лесли Клаудиуске Шығыс Бенгалия клубы құрған "Бхарат Гаурав" сыйлығын табыс етті. 2012 жылғы Олимпиада ойындары үшін Бушей метро станциясы арнайы "Олимпиада аңыздары картасында" Клавдий есімімен аталды. Ол осылайша құрметке бөленген алты хоккейшілердің бірі болды. 2012 жылы "Банга бибхушан" сыйлығын алды. 2015 жылы Майдандағы бір жолға оның есімі берілді.

Өлім

Клаудиус 2012 жылы 20 желтоқсанда бауыр циррозымен ұзақ күрестен кейін Калькуттада қайтыс болды. Оның артында әйелі мен үш ұлы қалды. Ол Көлкатадағы төменгі шеңберлі жолдың зиратында жерленген.