Кіріспе

Автоматтандырылған темір жолды тексеру көлігі Жол геометриясы көлігі (сонымен қатар жолды тіркеу көлігі деп те аталады) - темір жол көлігі жүйесіндегі жол геометриясының бірнеше параметрлерін тестілеу үшін пайдаланылатын, темір жолдың қалыпты жұмысына кедергі келтірмейтін автоматтандырылған жолды тексеру көлігі. Жалпы өлшенетін кейбір параметрлерге жолдың орналасуы, қисықтығы, жолдың туралауы, тегіс болуы және екі рельстің қиылысу деңгейі жатады. Автомобильдер тексерілетін жолдың профилін құру үшін әр түрлі сенсорларды, өлшеу жүйелерін және деректерді басқару жүйелерін қолданады.

Тарих

Жолдар геометриясы 1920 жылдары пайда болды, темір жол қозғалысы жеткілікті тығыз болғандықтан, қолмен және визуалды тексерулер енді практикалық емес болды. Сонымен қатар, сол дәуірдегі пойыздардың жылдамдығы артып, жолдарды мұқият күтіп-ұстау қажет болды. 1925 жылы Chemins de fer de l'Est компаниясы Эмил Халладе әдісін ойлап тапқан акселерографты тасымалдайтын жол геометриясы машинасын іске қосты. Акселерограф көлденең және тік қозғалысты, сондай-ақ дөңгелетуді тіркей алады. Ол қолмен батырмамен жабдықталған, бұл жазбадағы маңызды оқиғалар мен станцияларды жазуға мүмкіндік береді. Мұндай машинаны қазір GEISMAR тобының құрамына кіретін travaux Strasbourg компаниясы әзірледі. 1927 жылы Атчисон, Топека және Санта-Фе темір жолының рельсті вагоны жұмыс істеді, содан кейін 1929 жылы Эстрада де Ферро Централь до Бразил болды. Бұл екі автокөлікті Болдуин Sperry корпорациясының гироскоп технологиясын қолдана отырып жасады. Германиядағы алғашқы жол геометриясы 1929 жылы пайда болды және оны Deutsche Reichsbahn жүргізді. Бұл машинаның жабдықтары қазіргі уақытта Raytheon компаниясына тиесілі Кильдегі Аншюцтен келді. Швейцарияда алғашқы жол геометриясын жазу құрылғысы 1930 жылы бұрыннан бар динамометрлі көлікке қосылды. Бірінші геометриялық вагондардың көбі локомотивтің артына қосылған, тиісті сенсорлармен, аспаптармен және жазу жабдықтарымен жабдықталған ескі жолаушылар вагондарынан жасалды. 1977 жылы өздігінен жүретін геометриялық машиналар пайда болды. Оңтүстік Тынық мұхитының GC 1 (Plasser American компаниясы жасаған) алғашқылардың бірі болды және он екі өлшегіш дөңгелектерді кернеу өлшегіштермен, компьютерлермен және электронды кестелермен біріктіріп, менеджерлерге теміржолдың жай-күйін анық түсінуге мүмкіндік берді. 1981 жылы "The Encyclopedia of North American Railroads" энциклопедиясы бұл машинаны Солтүстік Америкадағы ең озық жол геометриясы деп санады.

Артықшылықтар

Бастапқыда жолды тексеруді теміржол инспекторлары жүргізді және жолдың әрбір бөлігін көзбен бақылады. Бұл қауіпті, өйткені оны пойыздар жүріп жатқан кезде жасау керек еді. Сонымен қатар, бұл жұмыс күшін қажет ететін, ал инспекторлар бір күнде тексеруге болатын жолдың санын шектейтін. Жолдың түрлі параметрлерін өлшеу үшін қол аспаптарын қолдану керек болды.

Болашақ

АҚШ-та теміржолдар пойыздарды басқаруға кедергі келтірмейтін геометриялық өлшеудің жаңа тәсілдерін іздестіруде. Транспорттық технология орталығы (Transportation Technology Center, Inc.) (TTCI) Колорадо штатының Пуэбло қаласындағы Транспорттық технология орталығында жүргізген сынақтарда стандартты жүк вагонына бекітілген тасымалданатын сапаны бақылау жүйесі қолданылады. TTCI сонымен қатар "Өнімге негізделген жол геометриясына" немесе PBTG көшуді алға тартады. Қазіргі кездегі жол геометриялық жүйелерінің көпшілігі тек жолдың жай-күйіне ғана назар аударады, ал PBTG жүйесі жолдың жай-күйіне байланысты көлік құралдарының динамикасына да назар аударады.