Кіріспе

Үндістанның далалық хоккейшісі Зафар Икбал (1956 жылы 12 маусымда туған) - бұрынғы үндістандық далалық хоккейші және Үндістанның ұлттық құрамасының капитаны.

Ерте өмір

Зафар Иқбал 1956 жылы 12 маусымда Алигарх мұсылман университетінің профессоры Мұхаммед Шахабуддин Ахмедтің және Наджмун Нишаның отбасында бес баланың үшіншісі болып дүниеге келді. Ол Үндістанның Бихар штатындағы Бихар Шариф ауылында туған. Оның отбасы Әлигархқа (Уттар-Прадеш) көшіп барды, ол сол жерде өсті. Икбал бала кезінен футбол ойнай бастады, кейін 1969-1970 жылдары әкесімен бірге жұмыс істеген және хоккейге құмар профессор Ханның жігерлендіруімен хоккейге ауысты. Оған сол кездегі АМУ-дың хоккей жаттықтырушысы және 1936 жылғы Берлин Олимпиадасында Үндістан ұлттық құрамасының менеджері Свами Джаган Натх тәлімгер болды. Хоккейден бөлек, Иқбал 1978 жылы АМУ-де азаматтық инженерлік мамандық бойынша 74% балды алып, бітірген.

Кәсіби мансап

Икбал университеттіктер арасындағы ойындарда жақсы өнер көрсеткеннен кейін біріктірілген университет сынақтарына таңдалды; Зафар АМУ-да ойнады. Икбалдың Үндістан құрамасына қарсы жақсы өнер көрсетіп, Лесли Фернандеске қарсы гол соғуымен 1977 жылы Нидерландыға сапарға шыққан ұлттық құрамаға таңдалды. Икбал сол уақытқа дейін әрдайым сол жақ позицияда ойнаған, бірақ жаттықтырушы Кишан Лалдан сол жаққа ойнауын сұрады, өйткені Суриндр Сингх Содхи сол жақта ойнады. Икбал 1978 жылы Бангкокте өткен Азия ойындарында ойнады және 1982 жылы Нью-Делиде команданың капитаны болды, екеуінде де күміс медаль жеңіп алды. 1980 жылы ол Москва Олимпиадасында Үндістанның намысын қорғап, ұзақ уақыттан кейін алтын медальді жеңіп алды. 1984 жылы Лос-Анджелестегі Олимпиада ойындарының ашылу салтанатында Үндістан құрамасының үш түсті туын көтеріп жүру мәртебесіне ие болды. Ол сондай-ақ 1982 жылы Голландияда өткен Чемпиондар кубогында ел үшін қола медальді жеңіп алды және басқа да көптеген турнирлерде Пәкістан, Малайзия, Австралия, Жаңа Зеландия, Батыс Германия және басқа да еуропалық елдерге қарсы жеңіске жетті.

Жетістіктер

Оның "Лефт-Аут" ретінде "Индия" футболкасының артқы жағында 11 нөмірі бар көк футболкамен ойнағаны - Үндістан хоккейінің тарихындағы салтанатты оқиға. Хоккей таяқтарын іліп тастағаннан кейін ол бас бапкер, бас бапкер және ұлттық құрамадағы іріктеуші ретінде жаттықтырушылыққа кірісті. Оның жетекшілігімен команда 1994 жылы Хиросимада өткен Азия ойындарында күміс медаль жеңіп алды. Зафар Иқбал мырза команда мүшелерінің арасында еңбекқорлық, ұжымдық рух, достық қарым-қатынас пен симбиозиялық серіктестікті нық қолдайды. Ол спорттық физиология мен психология сияқты заманауи инновацияларды қолдануды спорттық басқаруда қолданады. Оның айтуынша, университеттер - таланттардың бақшасы, оларды елге танымал ету үшін жетілдіреді. Ол баспа және электрондық бұқаралық ақпарат құралдарында "Хоккейдің мырзасы" ретінде танылған. 1983 жылы елдік спортшылар арасында ең жоғары марапатты - "Арджуна" сыйлығын иеленді. 2012 жылы Үндістан Президенті оған "Падма Шри" марапатын берді. 1994 жылы УП Үкіметі оған "Йасх Бхарти" атты ең жоғарғы азаматтық сыйлықты берді. 2012 жылы "Хоккей Үндістан" "Алтын ұлылар" платформасында басқа 34 Олимпиадалық алтын жүлдегермен бірге марапатталған. Оның елімізге атқарған еңбегін мойындау үшін Әлигарх қаласындағы бір жолға оның есімі берілді. "Honoris Causa" 60 жылдық жиналысында.