Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жасушалардың ішкі қаңқасын құрайтын жіп тәрізді ақуыздардың желісі.
Network of filamentous proteins that forms the internal framework of cells
Цитоскелет – барлық жасушалардың, бактериялар мен археялардың жасуша цитоплазмасында кездесетін, бір-бірімен байланысқан ақуыздық жіптердің күрделі, динамикалық желісі. Эукариоттарда ол жасуша ядросынан жасуша мембранасына дейін созылады және түрлі организмдердегі ұқсас ақуыздардан тұрады. Ол үш негізгі компоненттен тұрады: микрофиламенттер, аралық филаменттер және микротубулалар. Бұл компоненттердің барлығы жасушаның қажеттілігіне қарай жылдам өсуге немесе ыдырауға қабілетті. Цитоскелет көптеген функцияларды атқарады. Оның басты қызметі – жасушаға пішін беру және деформацияға қарсы механикалық тұрақтылықты қамтамасыз ету. Сондай-ақ, жасушадан тыс байланыстыру тіндерімен және басқа жасушалармен байланыс арқылы бүкіл тіндерді тұрақтандырады. Одан бөлек, ол көптеген жасушалық сигналдық жолдарға, жасушадан тыс материалды сіңіруге (эндоцитозға), жасушалық бөліну кезінде хромосомалардың бөлінуіне қатысады және жасуша ішіндегі құрылымдарды кеңістікте ұйымдастыруға арналған тіреуші құрылым ретінде қызмет етеді. Тропомиозин актин мен миозин арасындағы өзара әрекеттесуді тежейді, ал тропонин кальций деңгейінің жоғарылауын сезініп, бұл тежеуді босатады. Бұл әрекет бұлшық жасушасын қысқартады, ал көптеген бұлшық жасушаларындағы синхронды процестердің нәтижесінде бүкіл бұлшық қысқарады.
The cytoskeleton is a complex, dynamic network of interlinking protein filaments present in the cytoplasm of all cells, including those of bacteria and archaea. In eukaryotes, it extends from the cell nucleus to the cell membrane and is composed of similar proteins in the various organisms. It is composed of three main components: microfilaments, intermediate filaments, and microtubules, and these are all capable of rapid growth or disassembly depending on the cell's requirements. A multitude of functions can be performed by the cytoskeleton. Its primary function is to give the cell its shape and mechanical resistance to deformation, and through association with extracellular connective tissue and other cells it stabilizes entire tissues. Moreover, it is involved in many cell signaling pathways and in the uptake of extracellular material (endocytosis), the segregation of chromosomes during cellular division, as scaffolding to organize the contents of the cell in space Tropomyosin inhibits the interaction between actin and myosin, while troponin senses the increase in calcium and releases the inhibition. This action contracts the muscle cell, and through the synchronous process in many muscle cells, the entire muscle.
Тарих
1903 жылы Николай К. Колцов жасушалардың пішіні цитоскелет деп аталатын түтікшелер желісімен анықталады деп ұсынды. Цитоплазмалық биохимияны динамикалық үйлестіретін ақуыз мозаикасы туралы ұғымды 1929 жылы Рудольф Петерс енгізді, ал «цитоскелет» терминін (француз тілінде) алғаш рет француз эмбриологы Пол Винтреберт 1931 жылы қолданды. Цитоскелет алғаш таныстырылған кезде, ол органеллалардың орнында тұруына көмектесетін қарапайым гель тәрізді зат деп есептелді. Цитоскелеттің және оның құрамдас бөліктерінің қызметін түсіну үшін көптеген зерттеулер жүргізілді. Алғашқыда цитоскелет тек эукариоттарға ғана тән деп ойылған, бірақ 1992 жылы ол прокариоттарда да кездесетіні анықталды. Бұл жаңалық бактериялардың тубулин мен актинге гомологты ақуыздарға ие екенін анықтағаннан кейін болды; тубулин мен актин – эукариоттық цитоскелеттің негізгі құрамдас бөліктері.
In 1903, Nikolai K. Koltsov proposed that the shape of cells was determined by a network of tubules that he termed the cytoskeleton. The concept of a protein mosaic that dynamically coordinated cytoplasmic biochemistry was proposed by Rudolph Peters in 1929 while the term (cytosquelette, in French) was first introduced by French embryologist Paul Wintrebert in 1931. When the cytoskeleton was first introduced, it was thought to be an uninteresting gel like substance that helped organelles stay in place. Much research took place to try to understand the purpose of the cytoskeleton and its components. Initially, it was thought that the cytoskeleton was exclusive to eukaryotes but in 1992 it was discovered to be present in prokaryotes as well. This discovery came after the realization that bacteria possess proteins that are homologous to tubulin and actin; the main components of the eukaryotic cytoskeleton.
Эукариоттық цитоскелет
Эукариоттық жасушаларда цитоскелеттік талшықтардың үш негізгі түрі бар: микрофиламенттер, микротубулалар және аралық талшықтар. Нейрондарда аралық талшықтар нейрофиламенттер деп аталады. Әрбір түрі әртүрлі ақуыз суббірлігінің полимерленуі арқылы қалыптасады және өзіне тән пішінге және жасушаішілік таралуға ие. Микрофиламенттер актин ақуызының полимерлері болып табылады және диаметрі 7 нм-ге тең. Микротубулалар тубулинден тұрады және диаметрі 25 нм. Аралық талшықтар жасушаның түріне байланысты әртүрлі ақуыздардан құралған; олардың диаметрі әдетте 8-12 нм. Цитоскелеттік элементтер жасушалық мембраналармен тығыз байланыста болады. Паркинсон ауруы, Альцгеймер ауруы, Хантингтон ауруы және амиотрофиялық бүйірлік склероз (АБС) сияқты нейродегенеративті ауруларға қатысты зерттеулер осы ауруларда цитоскелет зардап шегетінін көрсетеді. Паркинсон ауруы нейрондардың деградациялануымен сипатталады, бұл дірілге, қатаюға және қозғалысқа қатысты емес басқа да симптомдарға әкеледі. Зерттеулер көрсеткендей, цитоскелеттегі микротубулалардың құралуы мен тұрақтылығы бұзылып, нейрондардың уақыт өте келе деградациялануына себеп болады. Альцгеймер ауруында микротубулаларды тұрақтандыратын тау ақуыздарының бұзылуы, ауру прогрессиясында цитоскелет патологиясына алып келеді. Хантингтон ауруына байланысты белоктағы артық глутамин, цитоскелетке везикулаларды байланыстыруға қатысты, сонымен қатар аурудың дамуына ықпал етеді деп саналады. Амиотрофиялық бүйірлік склероз қозғалыс нейрондарының деградациялануынан туындаған қозғалыс жоғалуымен және цитоскелет ақауларымен байланысты. Стюарт Хамерофф пен Роджер Пенроуз сананың пайда болуында нейрондардағы микротубулалардың дірілдерінің ролі бар екенін ұсынады. Моторлық ақуыздарды қоса алғанда, қосымша ақуыздар талшықтарды басқа жасушалық құралымдармен және бір-бірімен реттеп, байланыстырады және цитоскелеттік талшықтардың белгілі бір жерлерде бақыланатын құралуы үшін маңызды. Актинмен және микротубулалармен өзара әрекеттесетін цитоскелеттік препараттардың бірнеше шағын молекулалары табылды. Бұл қосылыстар цитоскелетті зерттеуде пайдалы болды және олардың кейбіреулері клиникалық қолданыста қолданылады.
Eukaryotic cells contain three main kinds of cytoskeletal filaments: microfilaments, microtubules, and intermediate filaments. In neurons the intermediate filaments are known as neurofilaments. Each type is formed by the polymerization of a distinct type of protein subunit and has its own characteristic shape and intracellular distribution. Microfilaments are polymers of the protein actin and are 7 nm in diameter. Microtubules are composed of tubulin and are 25 nm in diameter. Intermediate filaments are composed of various proteins, depending on the type of cell in which they are found; they are normally 8 12 nm in diameter. Cytoskeletal elements interact extensively and intimately with cellular membranes. Research into neurodegenerative disorders such as Parkinson's disease, Alzheimer's disease, Huntington's disease, and amyotrophic lateral sclerosis (ALS) indicate that the cytoskeleton is affected in these diseases. Parkinson's disease is marked by the degradation of neurons, resulting in tremors, rigidity, and other non motor symptoms. Research has shown that microtubule assembly and stability in the cytoskeleton is compromised causing the neurons to degrade over time. In Alzheimer's disease, tau proteins which stabilize microtubules malfunction in the progression of the illness causing pathology of the cytoskeleton. Excess glutamine in the Huntington protein involved with linking vesicles onto the cytoskeleton is also proposed to be a factor in the development of Huntington's Disease. Amyotrophic lateral sclerosis results in a loss of movement caused by the degradation of motor neurons, and also involves defects of the cytoskeleton. Stuart Hameroff and Roger Penrose suggest a role of microtubule vibrations in neurons in the origin of consciousness. Accessory proteins including motor proteins regulate and link the filaments to other cell compounds and each other and are essential for controlled assembly of cytoskeletal filaments in particular locations. A number of small molecule cytoskeletal drugs have been discovered that interact with actin and microtubules. These compounds have proven useful in studying the cytoskeleton, and several have clinical applications.
Микротубульдер
Микротубулалар диаметрі шамамен 23 нм (ішкі кеңістік диаметрі шамамен 15 нм) болатын қуыс цилиндрлер болып табылады, көбінесе 13 протофиламенттен тұрады, олар өз кезегінде альфа және бета тубулиннің полимерлері болып табылады. Олардың өте динамикалық қасиеттері бар, полимерлену үшін ГТФ-қа байланысады. Көбінесе центросомамен ұйымдастырылады. Тоғыз үштік жиынтықта (жұлдыз тәрізді) олар центриолаларды құрайды, ал тоғыз жұпты тілде екі қосымша микротубулаға (дөңгелек тәрізді) бағытталғанда, кірпікшелер мен қамшыларды құрайды. Соңғы құрылым әдетте "9+2" реттелгендігімен сипатталады, онда әр жұп микротубула басқасына динеин ақуызы арқылы байланысады. Қамшы мен кірпікшелер жасушаның құрылымдық компоненттері болғандықтан және микротубулалармен ұсталып тұрғандықтан, оларды цитоскелеттің бөлігі деп санауға болады. Кірпікшелердің екі түрі бар: қозғалмалы және қозғалмайтын кірпікшелер. Кірпікшелер қамшылардан қысқа және саны көп. Қозғалмалы кірпікшелер қозғалмайтын кірпікшелерге қарағанда ырғақты толқынды немесе соққылы қозғалысқа ие, ал қозғалмайтын кірпікшелер жасуша үшін сезімдік ақпаратты қабылдайды; басқа жасушалардан немесе оны қоршаған сұйықтықтардан келетін сигналдарды өңдейді. Сонымен қатар, микротубулалар кірпікшелер мен қамшылардың соғуын (қозғалысын) бақылайды. Сондай-ақ, микротубулаларға бекітілген динеин қолдары молекулалық моторлар ретінде жұмыс істейді. Кірпікшелер мен қамшылардың қозғалысы микротубулалардың бір-бірінің басынан жылғалануы арқылы туындайды, бұл үшін АТФ қажет.
Microtubules are hollow cylinders about 23 nm in diameter (lumen diameter of approximately 15 nm), most commonly comprising 13 protofilaments that, in turn, are polymers of alpha and beta tubulin. They have a very dynamic behavior, binding GTP for polymerization. They are commonly organized by the centrosome. In nine triplet sets (star shaped), they form the centrioles, and in nine doublets oriented about two additional microtubules (wheel shaped), they form cilia and flagella. The latter formation is commonly referred to as a "9+2" arrangement, wherein each doublet is connected to another by the protein dynein. As both flagella and cilia are structural components of the cell, and are maintained by microtubules, they can be considered part of the cytoskeleton. There are two types of cilia: motile and non motile cilia. Cilia are short and more numerous than flagella. The motile cilia have a rhythmic waving or beating motion compared to the non motile cilia which receive sensory information for the cell; processing signals from the other cells or the fluids surrounding it. Additionally, the microtubules control the beating (movement) of the cilia and flagella. Also, the dynein arms attached to the microtubules function as the molecular motors. The motion of the cilia and flagella is created by the microtubules sliding past one another, which requires ATP.
Септиндер
Септиндер – эукариоттарда кездесетін, жоғары сақталған GTP байланысатын ақуыздар тобы. Әртүрлі септиндер бір-бірімен ақуыздық кешендер құрайды. Олар жіпшелер мен сақиналар түрінде жиналуы мүмкін. Сондықтан септиндерді цитоскелеттің құрамына жатқызуға болады. Септиндердің жасушадағы функцияларына басқа ақуыздар үшін локальді бекітілу орталығы болып қызмет ету және белгілі бір молекулалардың жасуша ішіндегі бір бөлімінен екінші бөліміне таралуына кедерілсіздік тудыру кіреді.
Septins are a group of the highly conserved GTP binding proteins found in eukaryotes. Different septins form protein complexes with each other. These can assemble to filaments and rings. Therefore, septins can be considered part of the cytoskeleton. The function of septins in cells include serving as a localized attachment site for other proteins, and preventing the diffusion of certain molecules from one cell compartment to another.
Спектрин
Спектрин – эукариоттық жасушалардың плазмалық мембранасының ішкі жағын астарлайтын цитоскелеттік ақуыз. Спектрин бесбұрыш немесе алтыбұрыш пішіндес құрылымдарды жасайды, қаңқа ретінде қызмет етеді және плазмалық мембрананың тұтастығын және цитоскелеттік құрылымды сақтауда маңызды рөл атқарады.
Spectrin is a cytoskeletal protein that lines the intracellular side of the plasma membrane in eukaryotic cells. Spectrin forms pentagonal or hexagonal arrangements, forming a scaffolding and playing an important role in maintenance of plasma membrane integrity and cytoskeletal structure.
Ашытқы цитоскелеті
Құрғақ ашытқыда (маңызды модельді организмде) актин қабықшалық жамауларды, актин кабельдерін, цитокинетикалық сақинаны және қақпақты құрайды. Қабықшалық жамаулар – мембранадағы дискретті актин денелері және эндоцитоз үшін, әсіресе жасуша қабырғасының синтезі үшін маңызды глюкан синтезасының қайта өңдеуі үшін өте қажет. Актин кабельдері – актин жіпшелерінің жиынтығы және қақпаққа қарай (жасуша өсуін поляризациялайтын бірнеше түрлі ақуыздарды қамтиды) және митохондриялардың орналасуына қатысады. Цитокинетикалық сақина жасуша бөліну орнының айналасында пайда болып, тарылады.
In budding yeast (an important model organism), actin forms cortical patches, actin cables, and a cytokinetic ring and the cap. Cortical patches are discrete actin bodies on the membrane and are vital for endocytosis, especially the recycling of glucan synthase which is important for cell wall synthesis. Actin cables are bundles of actin filaments and are involved in the transport of vesicles towards the cap (which contains a number of different proteins to polarize cell growth) and in the positioning of mitochondria. The cytokinetic ring forms and constricts around the site of cell division.
Прокариоттық цитоскелет
2001 жылы Джонс және авторлар тобының жұмысына дейін жасуша қабырғасы көптеген бактерия жасушаларының пішінін, оның ішінде таяқшалар мен спиральдардың пішінін анықтайтын маңызды фактор деп есептелген. Зерттеулер көрсеткендей, пішін бұзылған көптеген бактерияларда жасуша қабығының дамуымен байланысты мутациялар табылды. Цитоскелет бұрын тек эукариоттық жасушаларға тән ерекшелік деп саналған, бірақ эукариоттық цитоскелеттің негізгі барлық ақуыздарына гомологтар прокариоттарда да кездеседі. Гарольд Эриксон 1992 жылға дейін цитоскелет компоненттері тек эукариоттарда ғана болатын деп есептелген. Дегенмен, 90-жылдардың басындағы зерттеулер бактериялар мен археяларда актин мен тубулинге гомологтар бар екенін, және олар эукариоттық микротубулалар мен микрофиламенттердің құрамына кіретінін көрсетті. Эволюциялық байланыстар соншалықты алыс болғандықтан, оларды тек ақуыз тізбектерін салыстыру арқылы анықтау қиын, бірақ олардың үш өлшемді құрылымдарының ұқсастығы және жасуша пішіні мен полярлығын сақтаудағы ортақ функциялары эукариоттық және прокариоттық цитоскелеттердің нағыз гомолог екенін қуатты дәлелдейді. Үш тәуелсіз зертхана FtsZ ақуызында, бактериялық цитокинезде маңызды рөл атқаратыны белгілі, барлық α, β және γ тубулиндерге тән "тубулиннің ерекше тізбегі" бар екенін анықтады.
Prior to the work of Jones et al., 2001, the cell wall was believed to be the deciding factor for many bacterial cell shapes, including rods and spirals. When studied, many misshapen bacteria were found to have mutations linked to development of a cell envelope. The cytoskeleton was once thought to be a feature only of eukaryotic cells, but homologues to all the major proteins of the eukaryotic cytoskeleton have been found in prokaryotes. Harold Erickson notes that before 1992, only eukaryotes were believed to have cytoskeleton components. However, research in the early '90s suggested that bacteria and archaea had homologues of actin and tubulin, and that these were the basis of eukaryotic microtubules and microfilaments. Although the evolutionary relationships are so distant that they are not obvious from protein sequence comparisons alone, the similarity of their three dimensional structures and similar functions in maintaining cell shape and polarity provides strong evidence that the eukaryotic and prokaryotic cytoskeletons are truly homologous. Three laboratories independently discovered that FtsZ, a protein already known as a key player in bacterial cytokinesis, had the "tubulin signature sequence" present in all α , β , and γ tubulins.
FtsZ
FtsZ прокариот цитоскелетінде алғашқы анықталған ақуыз болды. Тубулин сияқты, FtsZ гуанозин трифосфаты (GTP) қатысында жіпшелер құрайды, бірақ бұл жіпшелер түтікшелерге бірікпейді. Жасуша бөліну кезінде FtsZ бөліну орнына алғашқы көшетін ақуыз және бөлінетін жасушалар арасындағы жаңа жасуша қабырғасын синтездейтін басқа ақуыздарды тарту үшін қажетті.
FtsZ was the first protein of the prokaryotic cytoskeleton to be identified. Like tubulin, FtsZ forms filaments in the presence of guanosine triphosphate (GTP), but these filaments do not group into tubules. During cell division, FtsZ is the first protein to move to the division site, and is essential for recruiting other proteins that synthesize the new cell wall between the dividing cells.
MreB және ParM
Прокариоттық актинге ұқсас ақуыздар, мысалы MreB, жасуша пішінін сақтауға қатысады. Сфера пішіндес емес барлық бактерияларда актинге ұқсас ақуыздарды кодтайтын гендер бар, және бұл ақуыздар жасуша мембранасының астында спиральді желі құрайды, ол жасуша қабырғасының биосинтезіне қатысатын ақуыздарды бағыттайды. Кейбір плазмидалар актинге ұқсас ақуыз ParM қатысатын жеке жүйені кодтайды. ParM жіпшелері динамикалық тұрақсыздық көрсетеді және еукариоттық митоз кезінде микротубулалар қолданатын сияқты механизм арқылы плазмидалық ДНК-ны бөлінетін қызыл жасушаларға бөлуге мүмкіндік береді.
Prokaryotic actin like proteins, such as MreB, are involved in the maintenance of cell shape. All non spherical bacteria have genes encoding actin like proteins, and these proteins form a helical network beneath the cell membrane that guides the proteins involved in cell wall biosynthesis. Some plasmids encode a separate system that involves an actin like protein ParM. Filaments of ParM exhibit dynamic instability, and may partition plasmid DNA into the dividing daughter cells by a mechanism analogous to that used by microtubules during eukaryotic mitosis.
Ай жарым шамасы
Caulobacter crescentus бактериясы еукариот клеткаларының аралық жіпшелеріне байланысты үшінші белок – кресцентин қамтиды. Кресцентин бактериялардың спираль және вибриоид пішіндері сияқты клетка пішінін сақтауға да қатысады, бірақ оның қалай істелетіні әзірге белгісіз. Бұған қоса, пептидогликан синтезі бұзылған жағдайда қисықтық, жарты ай тәрізді жіпшелердің орын ауысуы арқылы сипатталуы мүмкін.
The bacterium Caulobacter crescentus contains a third protein, crescentin, that is related to the intermediate filaments of eukaryotic cells. Crescentin is also involved in maintaining cell shape, such as helical and vibrioid forms of bacteria, but the mechanism by which it does this is currently unclear. Additionally, curvature could be described by the displacement of crescentic filaments, after the disruption of peptidoglycan synthesis.
Цитоскелет пен жасуша механикасы
Цитоскелет – жоғары анизотроптық және динамикалық желі, жасушалық микроортаның өзгеруіне жауап ретінде үнемі өздігінен қайта құрылады. Бұл желі жасушаның механикалық қасиеттері мен динамикасына құрамдас талшықтарын (негізінен актин мен миозин, бірақ микротубулалар мен аралық талшықтар да маңызды рөл атқарады) дифференциалды полимерлендіру және деполимерлендіру арқылы әсер етеді. Бұл күштерді жасайды, олар жасушаға оның микроортасы туралы ақпарат беруде маңызды рөл атқарады. Атап айтқанда, кернеу, беріктік және серпімді күштер жасушаның тағдырына, дифференциациясына, миграциясына және жылжу қабілетіне әсер ететіні дәлелденді. Механотрансдукция нәтижесінде цитоскелет өзінің құрамын және/немесе бағытын күштің әсеріне бейімдеп, жасушаның тиісті жауап беруін қамтамасыз етеді. Цитоскелет анықталған күштерге жауап ретінде жасушаның механикалық қасиеттерін өзгертеді. Мысалы, плазмалық мембранадағы кернеудің артуы иондық каналдардың ашылу ықтималдығын арттырады, бұл иондық өткізгіштікті күшейтеді және жасушаның иондардың кіруі немесе шығуы мүмкіндігін арттырады. Цитоскелетпен тығыз байланыспаған мембраналық ақуыз, егер ол нақты бағытталған күшке ұшыраса, кортикальдық актин желісіне елеулі әсер етпейді. Дегенмен, цитоскелетпен тығыз байланысты мембраналық ақуыздар күштірек жауапты тудырады. Диаметрі 10–50 мкм болатын жасушалар, цитоплазмадағы жасушалық қызметті үйлестіруге қажетті молекулалардан мыңдаған есе үлкен. Жасушалар маңызды биомолекулалардан әлдеқайда үлкен болғандықтан, цитоплазманың әртүрлі бөліктерінің бір-бірімен байланысуы қиын. Сонымен қатар, биомолекулалар жасушаның ұзындығымен салыстырылатын ұзындыққа дейін полимерленуі керек, бірақ нәтижедегі полимерлер ұйымсыз болуы және цитоплазманың бір бөлігінен екіншісіне сигналдарды тиімді жеткізе алмауы мүмкін. Осылайша, полимерлерді ұйымдастыру және олардың жасушаның барлық бөлігімен тиімді байланыс құруын қамтамасыз ету үшін цитоскелет қажет.
The cytoskeleton is a highly anisotropic and dynamic network, constantly remodeling itself in response to the changing cellular microenvironment. The network influences cell mechanics and dynamics by differentially polymerizing and depolymerizing its constituent filaments (primarily actin and myosin, but microtubules and intermediate filaments also play a role). This generates forces, which play an important role in informing the cell of its microenvironment. Specifically, forces such as tension, stiffness, and shear forces have all been shown to influence cell fate, differentiation, migration, and motility. As a result of mechanotransduction, the cytoskeleton changes its composition and/or orientation to accommodate the force stimulus and ensure the cell responds accordingly. The cytoskeleton changes the mechanics of the cell in response to detected forces. For example, increasing tension within the plasma membrane makes it more likely that ion channels will open, which increases ion conductance and makes cellular change ion influx or efflux much more likely. A membrane protein that is not closely coupled to the cytoskeleton, for instance, will not produce a significant effect on the cortical actin network if it is subjected to a specifically directed force. However, membrane proteins that are more closely associated with the cytoskeleton will induce a more significant response. Cells, which are around 10–50 μm in diameter, are several thousand times larger than the molecules found within the cytoplasm that are essential to coordinate cellular activities. Because cells are so large in comparison to essential biomolecules, it is difficult, in the absence of an organizing network, for different parts of the cytoplasm to communicate. Moreover, biomolecules must polymerize to lengths comparable to the length of the cell, but resulting polymers can be highly disorganized and unable to effectively transmit signals from one part of the cytoplasm to another. Thus, it is necessary to have the cytoskeleton to organize the polymers and ensure that they can effectively communicate across the entirety of the cell.
Прокариоттар мен эукариоттардың ортақ ерекшеліктері мен айырмашылықтары
Анықтама бойынша, цитоскелет – барлық организмдерде бойлық құрылымдар (талшықтар) құрайтын ақуыздардан тұрады. Бұл талшық құраушы ақуыздар 4 классқа бөлінеді: тубулинге ұқсас, актинге ұқсас, Уолкер А цитоскелеттік АТФазалар (WACA ақуыздары) және аралық талшықтар. Өсімдіктер мен балдырлар жасушалары көбінесе басқа көптеген жасушалардан ірі болады, сондықтан цитоплазмалық ағыс осы жасушалар үшін маңызды. Себебі жасушаның артық көлемі органеллаларды бүкіл жасушаға тарату үшін цитоплазмалық ағысқа мұқтаж. Органеллалар цитоскелеттегі микроталшықтармен миозин моторларының көмегімен қозғалады, актин талшықтарының жиынтығына байланысып, итеріп жылжытады.
By definition, the cytoskeleton is composed of proteins that can form longitudinal arrays (fibres) in all organisms. These filament forming proteins have been classified into 4 classes. Tubulin like, actin like, Walker A cytoskeletal ATPases (WACA proteins), and intermediate filaments. Plant and algae cells are generally larger than many other cells; so cytoplasmic streaming is important in these types of cells. This is because the cell's extra volume requires cytoplasmic streaming in order to move organelles throughout the entire cell. Organelles move along microfilaments in the cytoskeleton driven by myosin motors binding and pushing along actin filament bundles.