Herb Plews

Кіріспе

Herbert Eugene Plews; 1928 жылы 14 маусым - 2014 жылы 12 желтоқсан) - американдық баскетболшы. Ол 1956 жылдан 1959 жылға дейін Вашингтон сенаторларымен және 1959 жылы Бостон Ред Сокспен төрт жыл баскетбол ойнады. Кіші лигаларда ол 1956 жылы бас лигаға дейін Канзас-Сити, Бингемтон, Норфолк және Денвер үшін ойнады, ал бас лигалық мансабы аяқталғаннан кейін Торонто, Бирмингем, Гавайи, Такома және Арканзас үшін ойнады. Өзінің ойыншы карьерасында ол 1951 жылдан 1952 жылға дейін Корея соғысы кезінде әскери қызмет атқарды. Plews сол қолмен шайқасты және оң қолмен атқылады; оның биіктігі 5 фут (2 м) және Монтана штатының Шығыс Хелена қаласында туған, Plews (өлген кезде) Хелена аймағынан бас лигаға жеткен жалғыз ойыншы болады. Ол Иллинойс университеті, Урбана-Шампейнде төрт жыл оқығаннан кейін, 1950 жылы Нью-Йорк Янкис клубымен келісімшартқа отырды. Плевстің кіші лигадағы уақыты әскери қызметпен үзілді, бірақ ол 1955 жылға дейін Денвер Медведях (янкилердің жүйесінің ең жоғары филиалы) болды. Бірақ маусымнан кейін ол көп ойыншылы сауда-саттық арқылы Сенаторларға жіберілді. Плюс 1956 жылы Вашингтон командасында дебют жасады және келесі үш жылдың басым бөлігінде екінші базада басталды. 1959 жылы жартылай уақыт ойнаған ол шілде айында Ред Соксқа ауыстырылды, кіші жастағыларға жіберілмес бұрын тағы 13 ойынға қатысты. Ол 1965 жылдың соңында зейнеткерлікке шыққанға дейін тағы алты жыл кәсіби бейсбол ойнады. Бейсбол карьерасынан кейін Плевс алдымен Монтанада, содан кейін Денвер аймағында цемент зауыттарында жұмыс істеді. Ол 2014 жылы қайтыс болды.

Ерте өмір

Плевс 1928 жылы 14 маусымда Монтана штатының Ист-Хелена қаласында дүниеге келген. Плевс Шығыс Хеленада өскен және 1946 жылы бітіргенге дейін Хелена орта мектебінде спринтер және кең секіруші болған. Жоғары мектепте бейсбол командасы болмаса да, Плевс сонымен қатар .400 бейсбол ойнаған Американдық легион және бір рет Монтананың өкілі ретінде таңдалды Ұлттық жоғары мектептің жұлдызды ойыны , оны "Эсквайр" демеушілік етті; Тай Кобб командасын жаттықтырды. Оның "Блюз" командасында жұмыс істеуі қысқа болды, өйткені ол екі ойында ойнаған, бірақ соққы кезінде ресми есеп жазған жоқ. Плеус жылдың көбісін Иллинойс Индиана Айова Лигасының Б класы Куинси Жемс командасында өткізді, 13 ойында .298 ұпай жинады. Түстен кейін ойын кезінде күн батқанда Плюздің бас сүйегі сынып, оның басын бір шайба соқты. Ол ауруханада төрт күн болды, содан кейін Монтанаға оралды, қалған жылы қайта ойнамады. Ол сәуірге дейін командада қалады, ол маусым басталғанға дейін Шығыс лигасының кіші лигасы А класы Бингемтон Триплетс командасына тағайындалды. Плеус Бингемтон үшін 28 ойын өткізді, бірақ оны B класындағы Норфолк Тарсқа қайта тағайындады, өйткені Янкилерде Бингемтонда екі ойын комбинациясы болды, Шарновский егіздері, олар бірге ойнағылары келді. Шарновскийлер күн сайын ойнаса, екінші бас ойыншы Плеус өте аз ойын уақыты алады. Плеус маусымды .304 орташа көрсеткішпен аяқтады, бұл лигада алтыншы орынға жетеді, екі үйге ұшып, 111 соққы алады. 1954 жылы көктемгі жаттығулар кезінде Плевс және команда мүшесі Джим Людтка бір ойын кезінде екі Inside the park үйіне ұшып, екеуі де Литтл-Рок Трейлерс командасының питчері Роджер Хиггинске қарсы болды. Плеус маусымды Оңтүстік Ассоциацияның АА класындағы Бирмингем барондарымен өткізді. 129 ойында ол .299 соққысын соқты, 157 соққысы мен тоғыз гол соғып, гол соқты. Денвердегі оның күшті жылы Вашингтон сенаторларының назарын аударды, олар Микки Макдермот пен Бобби Клайнды Янкилерге Плюс, Лу Берберет, Дик Теттелбах, Боб Вислер және кейін аталатын ойыншымен (әдетте Уайти Герцог) алмастырды. Плеус келесі он ойында .450 соқты, оның соққылау орташасын .316-ға дейін арттырды, 8 тамызда Янкилерге 12 еседен 2 есеге жеңілгенде төрт рет соққы (үш рет қос) көрсетті. 29 тамызда "Вашингтон Пост" газетінің Bob Addie-нің пікірі бойынша, Плевс, Береберт немесе Герцог Америка лигасының (AL) Жыл жаңашылы сыйлығына үміткер болуы мүмкін, бірақ Луис Апарисио жеңімпаз атанды. Плеус өзінің жаңа маусымда 91 ойында ойнап, 24 ұпай, 69 хит және 25 RBI-мен .270-ті ұтып алды. 1957 жылы Плюс сенаторлардың екінші баскетболшысы ретінде жылды бастады. 23 маусымға дейін 0,261 соққы берді, содан кейін Рокки Бриджеске бастауыш рөлін жоғалтты. Плюс 11-16 шілде аралығында үшінші базада ойнаған және 13-20 тамыз аралығында күн сайын екінші базада ойнаған, бірақ одан басқа кездейсоқ орындар ғана алған немесе маусымның қалған бөлігінде кешке ауыстырған. Жыл ішінде бес рет ол маусымдағы ең көп үш рет соққы берді: 13 мамыр, 18 мамыр, 15 маусым, 11 шілде және 14 тамыз. 1958 жылдың алғашқы үш ойынын ойнағаннан кейін Плевс өзін Малкмустың пайдасына орындыққа отырғанын көрді. 18 мамырдағы қос ойынның екінші ойындарында ол үшінші базаны .208 соққан Эдди Йосттан ауыстырды. Екі күннен кейін, Тайгерлерге қарсы қос ойынның алғашқы ойында, Плеус 72 жеңіліске ұшыраған Джим Баннингке қарсы үйді ұтып алды. Йост 27 мамырдан 31 мамырға дейін үшінші орынды иеленді, бірақ одан кейін Плеус бірінші кезекте 15 маусымға дейін ойынды өткізді. Содан кейін Плевс маусымның қалған бөлігінде екінші баскетболшы, үшінші баскетболшы және шұңқыр соққышы ретінде шілде айының соңына дейін ара-тұра пайдаланылды. Карьералық 111 ойында Плеус .258 ұпай жинап, 46 ұпай жинады, 98 соққы және 29 RBI. Плюс 10 маусымға дейін 27 ойынға қатысып, 40 шайқаста 9 соққымен .225 соққы берді. Кейіннен қол жарақаттан зардап шеккен Хайд сенаторларға, ал Уолл 14 маусымда Ред Соксқа қайтарылды. Екі күннен кейін Плюс пен Уолл төменгі лигаға жіберілді, сондықтан Бостон Эрл Уилсон мен Джим Махониді шақыра алды.

Plews was born in East Helena, Montana, on June 14, 1928. Plews grew up in East Helena and was a sprinter and broad jumper at Helena High School before his graduation in 1946. Though the high school did not have a baseball team, Plews also batted .400 playing American Legion baseball and was once selected as the Montana representative in a National High School All Star Game sponsored by Esquire; Ty Cobb coached his team. His stint for the Blues was brief, as he appeared in two games but did not record an official at bat. Plews spent more of the year with the Class B Quincy Gems of the Illinois Indiana Iowa League, tallying 13 hits as part of a .298 batting average in 13 games. During a late afternoon game, as the sun was going down, Plews was hit by a pitch, suffering a fractured skull. He spent about four days in the hospital, then returned to Montana, not playing again for the rest of the year. He stuck with the team until April, when he was assigned to the minor league Class A Binghamton Triplets of the Eastern League before the start of the season. Plews played 28 games for Binghamton but was reassigned to the Class B Norfolk Tars because the Yankees had a double play combination at Binghamton, the Charnofsky twins, that they wanted to play together–with the Charnofskys playing every day, Plews, a second baseman, would have gotten very little playing time. Plews ended the season with a .304 average, good enough for sixth in the league, two home runs, and 111 hits. During 1954 spring training, Plews and teammate Jim Ludtka accomplished the rare feat of hitting two Inside the park home runs in a single game, both coming against pitcher Roger Higgins of the Little Rock Travelers. Plews spent the season with the Class AA Birmingham Barons of the Southern Association. In 129 games, he batted .299 with 157 hits and nine home runs. His strong year at Denver drew the attention of the Washington Senators, who traded Mickey McDermott and Bobby Kline to the Yankees for Plews, Lou Berberet, Dick Tettelbach, Bob Wiesler, and a player to be named later (eventually Whitey Herzog) before the 1956 season began. Plews batted .450 over his next ten games, raising his batting average to .316 with a four hit (three double) performance in a 12–2 loss to the Yankees on August 8. Bob Addie of the Washington Post speculated on August 29 that Plews, Bereberet, or Herzog might be contenders for the American League (AL) Rookie of the Year Award, though Luis Aparicio was the eventual winner. Plews played in 91 games in his rookie season and batted .270 with 24 runs scored, 69 hits, and 25 RBI. In 1957, Plews began the year as the Senators' starting second baseman. He batted .261 through June 23, then lost the starting role to Rocky Bridges. Plews started at third base from July 11 through 16 and played second base every day from August 13 through 20 but other than that received only occasional spots or was used as a late inning replacement for the rest of the season. Five times during the year, he had a season high three hits: May 13, May 18, June 15, July 11, and August 14. After playing the opening three games of 1958, Plews found himself benched in favor of Malkmus. Starting in the second game of a doubleheader on May 18, though, he took over the third base job from Eddie Yost, who was batting .208. Two days later, in the first game of a doubleheader against the Tigers, Plews hit a home run against Hall of Famer Jim Bunning in a 7–2 loss. Yost played third again from May 27 through May 31, but after that, Plews played the position primarily through June 15. After that, Plews was used intermittently as a second baseman, third baseman, and pinch hitter until the end of July, when he became the starting second baseman for most of the rest of the season. In a career high 111 games, Plews batted .258 with 46 runs scored, 98 hits, and 29 RBI. Plews appeared in a mere 27 games through June 10, batting .225 with nine hits in 40 at bats. Hyde, who was subsequently found to be suffering from an arm injury, was returned to the Senators, and Wall was returned to the Red Sox on June 14. Two days later, Plews and Wall were both sent to the minor leagues so Boston could call up Earl Wilson and Jim Mahoney.