Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сесилия Феррацци (1609 17 қаңтар 1684) - итальяндық контрреформациялық католик мистикасы. Оның өмірі XVII ғасырдағы Италияда әйелдер баспаналарын құруға және ұстауға қатысты.
Cecilia Ferrazzi (1609 – 17 January 1684) was an Italian Counter Reformation Catholic mystic whose life was extensively involved with the establishment and maintenance of women's houses of refuge in seventeenth century Italy.
Ерте өмір және мансап
Венецияда салыстырмалы түрде табысты қолөнерші отбасында туған, Альвизе ди Мартин Феррацци немесе Ферраццо мен Маддалена Полистің қызы Феррацци ерте кезден монах болуға ұмтылды және неке идеясына қатты қарсылық білдірді. Өкінішке орай, оның жоспарлары апат кезінде ата-анасының және отбасы мүшелерінің көпшілігінің кенеттен өліміне байланысты бұзылып кетті. Оның кіші қарындасы Мария монастырға кірді және өзінің таңдаған кармелиттер ордені бойынша жоғары дін қызметкері болды. Сесилияға келетін болсақ, ол бірнеше рухани кеңесшілер мен мойындаушыларға қарады, бірақ оның тәуелсіз байлығы оған қарсы реформация діни және әлеуметтік тәртібімен салыстырмалы түрде тәуелсіз өмір сүруге мүмкіндік берді. 1648 жылы ол Венеция абыройы Паоло Льонның анасыз балаларына гувернанта болды және жоғары қоғамдағы байланыстарын пайдаланып, некеден немесе жезөкшеліктен аулақ болғысы келген әйелдер үшін әйелдер үйлерін ашуға мүмкіндік берді.
Born in Venice to a relatively prosperous artisanal family, daughter to Alvise di Martin Ferrazzi or Ferrazzo and Maddalena Polis, Ferrazzi aspired to become a nun from an early age, and showed a strong aversion to the idea of marriage. Unfortunately, her plans went astray due to the sudden death of her parents and most of her family during a plague epidemic, apart from her younger sister, Maria, who did enter a convent and rose to high clerical rank within her chosen Carmelite order. As for Cecilia, she was placed under a series of spiritual advisors and confessors, but her independent wealth enabled her to forge a relatively independent life for herself within the constraints of Counter Reformation religious and social order. In 1648, she became governess to the motherless children of Paolo Lion, a Venetian noble, and used her contacts within high society to open a series of women's houses of refugee for women who wanted to avoid either marriage or prostitution, usually the only vocation available for Counter Reformation Italian women outside holy orders.
Инквизиция
Оның дін қызметкерлері оның дінін мақтағанмен, оның зайырлы қызметкерлері таң қалдырмады, ал көптеген адамдар жеткілікті баспананың жоқтығына, тұрақты кедейлікке, қорлау жазаларына және Ферраццидің өзіндік авторитаризміне шағымданды. Бұл шағымдарға жауап бергенде, инквизицияны көбірек алаңдатқан нәрсе - Сесилия еркек мойындаушының қызметін атқарды деген айыптар болды, бұл дәстүрлі түрде еркек католик діни қызметкерлеріне арналған. Өзінің бай итальяндық тегі болғандықтан, Шутт Феррацци сауатты болуы мүмкін деп тұжырымдады және өзінің әлеуметтік рөлі, діндарлығы мен діни қызметі туралы қоғамдық түсініктерді Авиланың қасиетті Тереза сияқты жақын замандастарының белсенді эмуляциясы арқылы қалыптастыруға тырысты. 1665 жылы инквизиция соты Феррацциді жеті жылға түрмеге қамауға алды. Алайда 1667 жылы ол, мүмкін, Ватиканға өтініш білдіргендіктен, босатылды. Феррацци 1684 жылы қайтыс болғандықтан, тұтқында болған кезінде тыныс алу жолдарымен ауырып қалған болуы мүмкін. Ғалымдар Энн Якобсон Шутт, Кристина Маццони, Элизабет Городович және басқалар оның оқиғасы Контрреформация католиктерінің ықтимал әулиелікке қол жеткізуді қалай бақылауға және реттеуге тырысқанын және әйелдер мен ерлер үшін Контрреформация гендерлік рөлдерінің шектеулерін сақтауға тырысқанын көрсете алады деп мәлімдеді.
While her clerical associates lauded her piety, her secular charges were not as impressed, and many complained about the alleged lack of adequate housing, constant poverty, abusive punishment and Ferrazzi's own authoritarianism. What concerned the Inquisition more when they responded to these complaints were allegations that Cecilia had performed the offices of a male confessor, something traditionally reserved for male Catholic priests. Given her affluent Italian background, Schutte argued that Ferrazzi may have been literate, and tried to shape public perceptions of her own social role, piety and religious vocation through active emulation of near contemporaries such as Saint Teresa of Avila. In 1665, an Inquisition tribunal ordered that Ferrazzi be imprisoned for seven years. However, she was released in 1667, possibly due to an appeal to the Vatican on her behalf. Ferrazzi may have developed a respiratory ailment during her period of imprisonment, as she died in 1684. Scholars Anne Jacobson Schutte, Cristina Mazzoni, Elizabeth Horodowich, and others have asserted that her story may demonstrate how Counter Reformation Catholicism tried to control and regulate access to potential sainthood and preserve the constraints of Counter Reformation gender roles for women and men.