Кіріспе

Африкалық-американдық медбике Мэри Элиза Махони (1845 жылы 7 мамыр - 1926 жылы 4 қаңтар) - Америка Құрама Штаттарында кәсіби медбике болып оқыған және жұмыс істеген алғашқы африкалық америкалық. 1879 жылы Махони американдық медбикелік мектепті бітірген алғашқы афроамерикан болды. 1908 жылы Марта Минерва Франклин және Ада Б. Томс, Махонидің екі әріптесі, Нью-Йоркте жиналып, Ұлттық түске түсетін түлек медбикелер қауымдастығын (NACGN) құрды. Махони, Франклин және Томс білім беру мен медбикелік практикаға қолжетімділікті жақсарту және афроамерикалық тіркелген медбикелердің өмір сүру деңгейін көтеру үшін жұмыс істеді. Махони өз еңбегі үшін бірнеше марапаттар мен марапаттар алды. Ол 1976 жылы Американың медбикелер қауымдастығының атақ-даңқ залына және 1993 жылы Ұлттық әйелдер атақ-даңқ залына кірді.

Ерте өмір және білім

Мэри Элиза Махони 1845 жылы Массачусетс штатының Дорчестер қаласында дүниеге келген. Махонидің ата-анасы Солтүстік Каролинадан бұрын құлдықта болған, азаттыққа жеткен адамдар еді. Олар Америкада Азамат соғысы басталғанға дейін солтүстікке көшіп барып, нәсілдік кемсітушілікке толы өмірді іздеген. Махони үлкен бала болған, оның бір інісі ерте балалық шағында қайтыс болған. Махони жас кезінен баптист және шіркеуге қатысатын адам болды. Он жасында Махони Бостонның алғашқы біріктірілген мектептерінің бірі - Филипс мектебінде оқыды. Филипп мектебінің оқу бағдарламасына ағылшын тілі, тарих және математика сияқты жалпы пәндермен қатар адамгершілік пен адамгершілік сияқты құндылықтар туралы ілімдер кірді. Осы әдіспен оқыған Махони ерте кезден медбикелікке қызығушылық таныта бастады. Махони жас кезінен бастап медбике болғысы келетінін білген, мүмкін, американдық Азамат соғысы кезінде медбикелердің тез пайда болуына байланысты. XIX ғасырдағы қара нәсілді әйелдер лицензиялы медбике ретінде ресми оқыту мен мансаптық мүмкіндіктерге жүйелі кедергілерге тап болды. Американың оңтүстігіндегі медбикелік мектептер афроамерикандық әйелдердің өтініштерін қабылдамады, ал солтүстіктегі мүмкіндіктер әлі де шектеулі болса да, оқыту және аспирантура бағдарламаларына қабылдау мүмкіндігі жоғары болды. Махони 1878 жылы отыз үш жасында тағы отыз тоғыз студенттің қатарында Нью-Англиядағы әйелдер мен балалар ауруханасында (қазіргі Димок қоғамдық денсаулық орталығы) он алты айлық бағдарламаға қабылданды. Оның қарындасы Эллен Махони бір уақыт бойы осы медбикелік бағдарламаға қатысқан, бірақ біліміне қол жеткізе алмады. Оқушыларды іріктеу кезінде аурухана қолданатын критерийлер қырық үміткердің "жасы жиырма бірден отыз бірге дейінгі, дені сау, күшті, мінез-құлқы мен мінез-құлқы жағынан жақсы абыройға ие" болуын атап көрсетті. Қырық адамнан тұратын сыныпта Махони мен екі ақ түсті әйел бағдарламаны аяқтап, диплом алған жалғыз студенттер болды. Махонидің дайындығы жалпы мейірбикелік білім алу үшін аурухананың әртүрлі палаталарында кем дегенде бір жыл өткізуді талап етті. Интенсивті бағдарлама ұзақ күндерді құрайтын, сағат 5:30-дан 9:30-ға дейінгі ауысымды қамтитын, бұл Махониді палатадағы дәрігерлердің нұсқаулары арқылы өзін-өзі тәрбиелеу үшін дәрістер мен сабақтарға қатысуға мәжбүр етті. Бұл дәрістер отбасылық емделу, физиологиялық пәндер, науқастарға тамақ беру, хирургиялық емделу, бала төсегін емделу, дезинфекциялық заттар және жалпы емделуден тұрады. Сабақтан тыс уақытта студенттерге өмірлік белгілерді алу және бинт салу сияқты төсек жағындағы процедуралар үйретілді. Сонымен қатар, Махони бірнеше ай бойы жеке медбике болып жұмыс істеді. Медбикелік бағдарлама студенттерге алғашқы екі апта жұмыс істегеннен кейін аптасына 1 доллардан 4 долларға дейін жалақы алуға мүмкіндік берді. Көптеген медбикелер үшін бұл жалақы жеткіліксіз болды, өйткені олардың көбі қаржы жағынан қиындықтарға тап болды және жалақысының 25% -ын ауруханаға қаржылық көмек ретінде қайтарып берді. Бағдарламаның төрттен үш бөлігін хирургиялық, перзентханалық немесе медициналық бөлімде жұмыс істейтін медбикелер құраған, олар алты науқасқа қамқорлық жасау үшін жауапты болды. 16 айлық бағдарламаның соңғы екі айында медбикелер жаңа білім мен дағдыларын беймәлім ортада, мысалы, ауруханада немесе жеке отбасылық үйде қолдануды талап етті. Осы талаптарды орындағаннан кейін, Махони 1879 жылы тағы 3 әріптесімен бірге тіркелген медбике ретінде бітірді.

Мансап

Медбике дипломын алғаннан кейін, Махони көп жылдар бойы жеке медбике болып жұмыс істеді, ол ерекше беделге ие болды. Ол ақ тәнді, бай отбасыларда жұмыс істеді. Оның жұмысы көбінесе жаңа туған аналар мен жаңа туған нәрестелермен болды және Нью-Джерсиде, кейде басқа штаттарға сапармен. Оның алғашқы жылдары афроамерикалық медбикелерге кәсіби мамандыққа емес, үй қызметшілері ретінде қаралған. Махони кешкі асқа жалғыз тамақтануды, үйдегі көмекшілермен тамақтанудан аулақ болуды, кәсіптер арасындағы байланысты одан әрі жоққа шығаруды қалайтынын атап өтті. Махони Роксберидегі пәтерде жалғыз өмір сүрді, онда ол уақытын оқу мен демалуға арнады, сонымен қатар әпкесімен бірге шіркеу іс-шараларына қатысты. Дегенмен, Махониді жұмысқа алған отбасылар оның мейірбикелік мамандығының тиімділігін мақтады. Махонидің кәсібилігі барлық медбикелердің, әсіресе азшылықтардың мәртебесін көтеруге көмектесті. Махони өзінің шеберлігі мен дайындығымен де танымал болды. Махонидің беделі тез тарағандықтан, ол солтүстік және оңтүстік-шығыс жағалаудағы штаттардағы пациенттерден жеке медбикелік өтініштерді алды. Махонидің көптеген мақсаттарының бірі - науқастар мен отбасылардың азшылықтан шыққан медбикелерге деген көзқарасын өзгерту еді. Махони медбикелік қызметтегі кемсітушіліктерді жоюды қалады. Ақ нәсілді әйел болғандықтан, ол көбінесе алалаушылыққа ұшырайды. Массачусетс штатында афроамерикалық медбикелер үшін мектеп бітіргеннен кейін жұмыс табу қиын болды, өйткені афроамерикалықтардың үйлерінде жұмыс істеу немесе үй жұмысында афроамерикалық қызметкерлері бар ақ үйлерде жұмыс істеу шектеулері болды. Ол барлық адамдар өз арманын нәсілдік кемсітусіз жүзеге асыру мүмкіндігіне ие болуы керек деп сенді. Фредерик Дуглас, белгілі африкалық-америкалық аболиционист және сол кездегі құлдыққа түскен адам, Махонимен алыстан байланысты болған, бұл оның құлдықтың салдары мен АҚШ-тағы азшылықтарға қатысты нәсілдік кемсітушілікке қарсы белсенді қатысуына ықпал еткен. 1896 жылы Махони АҚШ пен Канаданың (NAAUSC) ассоциацияланған альмуналарының (содан кейін Америка медбикелер қауымдастығы (ANA) болып табылатын) бастапқы мүшелерінің бірі болды. XX ғасырдың басында NAAUSC афроамерикалық медбикелерді өз қауымдастығына қабылдамады. Осыған жауап ретінде Махони Марта Минерва Франклин мен Ада Б. Томстың көмегімен жаңа, мейірімді мейірбикелер қауымдастығын құрды. Оның қабірі Массачусетс штатының Эвереттегі Вудлон зиратында орналасқан. 1968 жылы Мэри Э. Махони медалімен марапатталған Хелен Салливан Миллер ескерткіш орнату үшін бастамашылық етті.