Department of Trade and Industry (Philippines)

Кіріспе

Сауда және өнеркәсіп департаменті (қысқаша DTI) - Филиппин үкіметінің өнеркәсіп пен сауданың дамуы, ілгерілеуі, басқаруы, реттеуі, басқаруы және өсуі үшін жауапты атқарушы департаменті. Департаменттің No 2019 жылғы 18 тамыздағы No 19 бұйрығында ведомствоның ұйымдық құрылымы мынадай функционалдық топтарға бөлінді: Бәсекеге қабілеттілік және инновациялық топ (CIG); Тұтынушыларды қорғау тобы (CPG); Өнеркәсіпті дамыту және сауда саясаты тобы (IDTPG); Басқару қызметтері тобы (MSG); Өңірлік операциялар тобы (ROG); және Сауданы ілгерілету тобы (TPG). Оның иерархиялық ұйымына 27 сыртқы сауда қызметі, 17 аймақтық кеңсе (оның ішінде Негрос аралы аймағы), 87 провинциялық / қалалық / аймақтық кеңселер, 12 бюро, 4 қосымша агенттік, 7 қосымша корпорация және 8 қызмет кеңсесі кіреді. Департаментті хатшы (министрге теңестіріледі) басқарады, оған әрқайсысы белгілі бір бөлімдерді басқаратын хатшы-орынбасарлар (министрдің орынбасары) және хатшының арнайы көмекшілері ретінде қызмет ететін хатшы-орынбасарлар көмектеседі.

Сауда және полиция департаменті

1901 жылы 6 қыркүйекте Филиппин комиссиясы Құрама үкіметінің Сауда департаменті (және полиция) құрды. Уильям Камерон Форбс, Филиппиннің болашақ генерал-губернаторы, 1904 жылдан 1908 жылға дейін оның комиссары болды.

Сауда және өнеркәсіп департаменті (DCI)

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін президент Мануэль Роксас No Executive Order (EO) No. 94-ші заң бойынша 1947 жылдың 4-ші қазанында Сауда және өнеркәсіп департаменті (DCI) құрылды. Көптеген сұранысқа ие экономика профессоры және Сауда бюросының (BOC) директоры Корнелио Балмаседа жаңадан құрылған Сауда және өнеркәсіп департаментінің хатшысының міндетін атқарушы болып тағайындалды. 94-ші бұйрыққа дейін Сауда бюросына елдің саудасы мен өнеркәсібін дамыту және дамыту міндеті жүктелген. Бұл іс 1932 жылы 5 желтоқсанда қабылданған Филиппин заң шығарушы органы 4007-ші заңда белгіленгендей, Ауыл шаруашылығы және сауда департаментінің жалпы қадағалауымен жүзеге асырылды. 1972 жылы DCI өзінің тікелей бақылауында 10 тұрақты бюросы мен 22 агенттіктері бар үлкен ұйымға айналды. DCI-ге сыртқы және ішкі сауда мен өнеркәсіпті, сондай-ақ туризмді дамыту, дамыту, кеңейту, реттеу және бақылау міндеті жүктелді. Қатаң қадағалауды және қызметтерді тиімді жеткізуді қамтамасыз ету үшін президент Фердинанд Э. Маркос 1973 жылы 11 мамырда Президент Жарлығы (ПД) 189 шығарды, ол туризмге қатысты барлық мәселелерді шешу үшін Туризм департаменті құрылды. Бір жылдан кейін 1974 жылы 21 маусымда Маркос PD 488 шығарды, оның негізгі қызметі елдің қазіргі және өркендеген салаларының өсуін ынталандыру және арттыру болды. 1975 жылы 2 маусымда ҚР-да сауда департаменті құрылды. Бұл ведомствоның мақсаты - елдің әлеуметтік-экономикалық дамуын, әсіресе коммерциялық қызмет саласында, нығайту. Жаңа департаменттің негізгі стратегиясы экспортты ынталандыру болып табылады. Сондай-ақ, ішкі сауда мен маркетинг бағдарламаларын іске асыру үшін Сыртқы сауда бюросы құрылды. 1980 жылдардың басында ұлттық экономикалық дамудың бұл мақсаты Филиппиннің шетелдегі саудасын кеңейтумен өнеркәсіптік ынталандыру күшін азайту қажеттігін талап етті. Нәтижесінде 1981 жылы 27 шілдеде Сауда және өнеркәсіп министрлігі құрылды, ол кейіннен жойылған Сауда және өнеркәсіп департаменттерінің функцияларын өз мойнына алды. 1986 жылғы EDSA революциясынан кейін түбегейлі өзгерістер болды. Президент Корасон Акино No 133 1987 жылы 27 ақпанда сауда және өнеркәсіп министрлігін қайта ұйымдастырып, оны сауда және өнеркәсіп департаменті (DTI) деп атады. Бұл ереже 1987 жылғы 292 (Әкімшілік кодекс) атқару бұйрығының шығарылуымен күшейтілді. Кейінгі уақыттағы басқа заңдар да оның функциялары мен құрылымын өзгертті.

After World War II, President Manuel Roxas issued Executive Order (EO) No. 94 on October 4, 1947, creating the Department of Commerce and Industry (DCI). Cornelio Balmaceda, a much sought after professor of economics and director of the Bureau of Commerce (BOC), was appointed acting secretary of the newly created Department of Commerce and Industry. Prior to EO 94, the Bureau of Commerce was tasked to develop and promote the country's trade and industry, under the overall supervision of the Department of Agriculture and Commerce, as stipulated by Act 4007 by the Philippine Legislature, enacted on December 5, 1932. By 1972, the DCI had grown into a big organization with 10 regular bureaus and 22 agencies under its direct supervision. The DCI was mandated to promote, develop, expand, regulate and control of foreign and domestic trade and industry, as well as tourism. To have closer supervision and to ensure more effective delivery of services, President Ferdinand E. Marcos issued Presidential Decree (PD) 189 on May 11, 1973, creating the Department of Tourism to handle all tourism related matters. A year later on June 21, 1974, Marcos issued PD 488 creating the Department of Industry whose principal function was to promote and enhance the growth of the country's existing and thriving industries. On June 2, 1975, the Department of Trade was created under PD 721 to pursue efforts of the government toward strengthening the country's socio economic development, particularly in the area of commercial activities. A key strategy of the new department was vigorous export promotion to generate much needed foreign exchange. A Bureau of Foreign Trade was also particularly established to push for domestic trade and marketing programs. In the early 1980s, this goal of national economic development required the need to hew industrial promotion efforts with the expansion of Philippine trade overseas. This resulted in the creation of the Ministry of Trade and Industry (MOTI) on July 27, 1981, which took over the functions of the subsequently abolished Departments of Trade and of Industry. Drastic changes followed after the 1986 EDSA Revolution. President Corazon Aquino signed Executive Order No. 133 on February 27, 1987, effectively reorganizing the Ministry of Trade and Industry and renaming it the Department of Trade and Industry (DTI). This was further strengthened by the issuance of Executive Order 292 (Administrative Code of 1987). Other latter legislations have also amended its functions and structures.