Кіріспе
Филиппин ұлттық тілін реттейтін филиппин мемлекеттік органы.
thumb|Фасад
Филиппин тілі комиссиясы (CFL) 1987 жылғы Филиппин Конституциясына сәйкес құрылған. 1991 жылы 7104 нөміріндегі Республикалық заңмен құрылды.
The Commission on the Filipino Language (CFL), The commission was established in accordance with the 1987 Constitution of the Philippines. Established by Republic Act No. 7104 in 1991,
Тарих
1936 жылғы №184 Заңына сәйкес Ұлттық тіл институты (Сүріян нг Виканг Памбанса) құрылды. 1937 жылдың 12 қаңтарында президент Мануэль Л. Кесон INL құрамына мүшелерді тағайындады. 1937 жылдың 30 желтоқсанында президент Кесон шығарған және қол қойған №134 жарлықта тагалог тілі ұлттық тілдің негізі ретінде қабылданып, тагалог тіліне негізделген ұлттық тіл Филиппиннің ұлттық тілі деп жарияланды. Кесонның өзі Балер қаласында, Аурора аймағында туып өскен, ол табиғи тагалог тілді аймақ. 1938 жылы INL таратылып, оның орнына Ұлттық тіл институты құрылды. Оның мақсаты – стандартталған орфографиялық сөздік пен грамматикалық оқулық жасау арқылы тагалог тіліне негізделген ұлттық тілді (Wikang Pambansa na batay/base sa Tagalog) бүкіл ел бойынша оқытуға дайындалу болды. 1940–1941 оқу жылында елдегі барлық мемлекеттік және жеке орта мектептердің төртінші сыныбында ұлттық тіл (виканг панбанса) жаңа стандартталған орфографиямен оқыту заңмен бекітілді. Тагалог тіліне негізделген ұлттық тіл 1940 жылы мектепте тек бір пән ретінде оқытылды, бірақ оқу құралы ретінде қолданылмады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жапон оккупациялық билігі мектептерде ағылшын тілінен гөрі ұлттық тілді қолдануға ынталандырды. Сондықтан тагалог тіліне негізделген ұлттық тіл білім беруден бөлек, бұқаралық ақпарат құралдарында және ресми хабар алмасуда да таратылды. 1948 жылғы халық санауы бойынша 7 126 913 адам, яғни халықтың 37,11%-ы осы тілде сөйлейтін болды, бұл 1939 жылғы 4 068 565 адамнан 11,7%-ға артық. Осы жеті миллион адамның 47,7%-ы оны екінші тіл ретінде үйренген. Қазіргі комиссия 1991 жылғы №7104 Заңмен құрылды, ол бұрын 1987 жылдың қаңтарында құрылған Филиппин тілдері институтының (IPL) орнын басты (№117 жарлық); ол өзі 1937 жылы құрылған Ескі Ұлттық тіл институтының (INL) орнын басты. 2018 жылғы қазан айындағы хабарламаға сәйкес, қазіргі уақытта (эксперименттік және пилоттық сынақ кезеңінде) Ұлттық орфографияға (Ortograpiyang Pambansa) және Ұқыпты жазу нұсқаулығына (Manwal sa Masinop na Pagsulat) сәйкес ресми орфографиялық тексеру әзірленуде.
Комиссияның алғашқы мүшелері (1937 ж. шамасында)
Хайме С. де Вейра (Варай-Варай Висайян), Ethnologue төрағасы, әлем тілдері жинағы, Филиппиннің 28 тілінің қиын жағдайда екенін, 2016 жылы бұл көрсеткіш 13 болғанын атап өтті. Он бір тіл өліп барады, ал бірнешеуі жойылып кеткен. Тілдерді қорғау институты Филиппинді әлемдегі ең маңызды 10 "тілдік ошақтың" бірі деп санайды, яғни Филиппинде көптеген тілдер бар, бірақ олар құжатталудан гөрі жылдам жоғалып барады. Нагтипунан, Кириноның арта тілі дерлік жойылып барады, себебі осы тілде сөйлейтін адамдардың саны тек 11-ге жетеді. Жою алдында тұрған тілдерге мыналар жатады: Кадис қаласының Ината тілі (Негрос Оксидентал); Аврораның Альта тілі (Нюэва Эсия); Абукайдың Айта Магбукун тілі (Батан). Айта Магбукунда кем дегенде 114 отбасы бар, ал қалғандары 29-дан 113 адамға дейін жетеді. Сонымен қатар, оларда кедейленген техникалық және ғылыми сөздік бар, ол шетелдік сөздерге және жиі конструкцияларға көп тәуелді. Әр сала үшін өз терминологиясын әзірлеу міндеті көбінесе университеттерге жүктеледі, бұл біркелкілік жоқтығына және жалпы халықтың қолданудан шығаруына әкеледі. Филиппин тілінің қазіргі жағдайы 7104 нөміріндегі Республика Заңының (РА) мақсатына қайшы келеді деп саналады, ол ұлттық тілді елдің басқа тілдерінің лексикасымен дамыту және байытуды талап етеді. Алайда, ұлттық тілді "Метро Манила және елдің басқа да іскерлік орталықтарында қолданылатын тіл" деп анықтайтын 921 қаулы, 7104 нөміріндегі РА-ға тікелей қарсы келмейді.
Ethnologue, a compendium of world languages, notes that 28 Philippine languages are in trouble, up from 13 in 2016. Eleven languages are dying, and several are already extinct. The Living Tongues Institute for Endangered Languages has identified the Philippines as being one of the top 10 "language hotspots" of the world, which means that the Philippines has a wealth of languages but such languages are being lost at a rate faster than those languages can be documented properly. The Árta language of Nagtipunan, Quirino is considered nearly extinct as only 11 persons are speaking the language. Languages that are moribund (near extinction) include: the Inatá language of Cadiz City, Negros Occidental; Álta language of Aurora, Nueva Ecija; and Ayta Magbukun language of Abucay, Bataan. The Ayta Magbukun has at least 114 practicing families, while the others range from only 29 to 113 persons. and with an impoverished technical and scientific vocabulary, at that, which relies heavily on foreign borrowings and, often, constructions. It is often left to the universities to develop their own respective terminologies for each field, leading to a lack of uniformity and general public disuse. It is argued that current state of the Filipino language is contrary to the intention of Republic Act (RA) No. 7104 that requires that the national language be developed and enriched by the lexicon of the country's other languages. However, Resolution 92 1, which defines the national language as "the language spoken in Metro Manila and other business centers of the country", does not necessarily run counter to RA No. 7104.