Кіріспе
Феликс Лоуренс Спаркс (2 тамыз 1917 - 25 қыркүйек 2007) - американдық адвокат, үкімет қызметкері және Колорадо штатының әскери қызметкері. Екінші дүниежүзілік соғыстың ардагері, Колорадо армиясының Ұлттық гвардиясында бригадир генерал дәрежесіне ие болды және күміс жұлдыз мен қызыл жүрек орденін алды. Спаркс сонымен қатар Колорадоның 7-ші сот округінің округтiк прокуроры, Колорадоның Жоғарғы сотының көмекшi судьясы және Колорадоның суды қорғау кеңесінің ұзақ уақыт бойы директор болып қызмет еткен. Сан-Антонионың тумасы, Спаркс Аризонада тәрбиеленіп, білім алған және 1936 жылдан 1938 жылға дейін АҚШ армиясында әскери қызмет атқарған. Содан кейін Аризона университетінде оқыды, онда ол әскери қызығушылығын сақтап қалды. 1939 жылы Екінші дүниежүзілік соғысқа шақырылып, 1940 жылы екінші лейтенант болып тағайындалды. 45-ші жаяу әскер дивизиясына тағайындалған Спаркс 157-ші жаяу әскер полкімен соғыста қызмет етті. Соғыстың аяғына таман Спаркс 157-ші жаяу әскердің 3-ші батальонының командирі болды, оны Дахау концентрациялық лагерін азат етуге қатысты. Соғыс уақытындағы қызметі үшін Спаркс екі рет "Күміс жұлдыз" және "Күміс жүрек" ордендерімен, сондай-ақ француздық "Крукс де Гер" ордендерімен марапатталды. Соғыстан кейін Спаркс Колорадо университеті заң мектебін бітіріп, адвокаттық заңгерлікпен айналысты. Жергілікті Демократиялық партияның жетекшісі Спаркс Колорадоның 7-ші сот округінің округтік прокуроры (1949-1953) болып қызмет етті және қысқа уақыт Колорадоның Жоғарғы сотының көмекші судьясы (1956) болып бос орынды толтырыды. 1957 жылы Спаркс Колорадоның су қорғау кеңесінің адвокаты болып тағайындалды. 1958 жылы ол басқарманың директоры болды және 1979 жылы зейнетке шыққанға дейін осы лауазымда қызмет етті. Заң және үкімет саласында мансап құрумен қатар, Спаркс әскери қызметте де қызмет етті. Колорадо армиясының Ұлттық гвардиясының бірлігі 157-ші полктік ұрыс тобының (RCT) атқарушы офицері болып тағайындалған Спаркс кейіннен RCT 1-ші батальонына қолбасшылық етті. Ол 1950-ші жылдардың аяғы мен 1960-шы жылдардың басында полковник ретінде 169-шы далалық артиллерия тобының командирі болды, оның ішінде 1961 жылғы Берлин дағдарысы кезінде бірнеше ай бойы белсенді қызметке шақырылды. 1968 жылы Спаркс бригадир генерал болып тағайындалды және Колорадо Ұлттық гвардиясының армия және Колорадо Ұлттық гвардиясының қолбасшысы генерал-адъютантының көмекшісі болып тағайындалды. Спаркс 1977 жылы міндетті зейнеткерлік жасқа толғанға дейін Ұлттық гвардияда қызмет етті. Спаркс 2007 жылдың 25 қыркүйегінде Колорадо штатының Лейквуд қаласында қайтыс болды. Ол Колорадоның Уайт-Ридж қаласындағы Краун-Хилл зиратында жерленді.
Felix Laurence Sparks (August 2, 1917 – September 25, 2007) was an American attorney, government official, and military officer from Colorado. A veteran of World War II, he attained the rank of brigadier general in the Colorado Army National Guard and received the Silver Star and the Purple Heart. Sparks also served as District Attorney of Colorado's 7th Judicial District, an Associate Justice of the Colorado Supreme Court, and the longtime director of the Colorado Water Conservation Board. A native of San Antonio, Sparks was raised and educated in Arizona and served as an enlisted soldier in the United States Army from 1936 to 1938. He then attended the University of Arizona, where he maintained his military interest by taking part in the Reserve Officers' Training Corps and several Citizens' Military Training Camps while also serving in the Army Reserve. In 1939, he was called to active duty for World War II, and in 1940 he received his commission as a second lieutenant. Assigned to the 45th Infantry Division, Sparks served with the division's 157th Infantry Regiment throughout the war, from its arrival in North Africa through combat in Sicily, Italy, France, and Germany. Near the end of the war, Sparks was commander of the 157th Infantry's 3rd Battalion, which he led during its participation in the liberation of the Dachau concentration camp. For his wartime service, Sparks was twice awarded both the Silver Star and the Purple Heart, as well as the French Croix de Guerre. After the war, Sparks graduated from the University of Colorado Law School, was admitted to the bar, and practiced in Delta, Colorado. A leader of the local Democratic Party, Sparks served a term as District Attorney of Colorado's 7th Judicial District (1949–1953), and briefly filled a vacancy as an Associate Justice of the Colorado Supreme Court (1956). In 1957, Sparks was appointed attorney for the Colorado Water Conservation Board. In 1958, he became the board's director, and he served in this position until retiring in 1979. In addition to pursuing careers in law and government, Sparks continued to serve in the military. Assigned as executive officer of the 157th Regimental Combat Team (RCT), a unit of the Colorado Army National Guard, Sparks subsequently commanded the RCT's 1st Battalion. He commanded the 169th Field Artillery Group as a colonel in the late 1950s and early 1960s, including recall to active duty for several months during the Berlin Crisis of 1961. Sparks was promoted to brigadier general in 1968 and assigned as the Colorado National Guard's assistant adjutant general for army and commander of the Colorado Army National Guard. Sparks served in the National Guard until reaching the mandatory retirement age in 1977. Sparks died in Lakewood, Colorado, on September 25, 2007. He was buried at Crown Hill Cemetery in Wheat Ridge, Colorado.
Ерте өмір
Феликс Л. "Ларри" Спаркс 1917 жылы 2 тамызда Сан-Антониода, Техаста, Феликс Франклин Спаркс пен Марта Эстель (Рэй) Спаркстың бес баланың ең үлкені болып дүниеге келді. Төрт жасында оның отбасы Аризона штатының Майами қаласына көшіп келеді, онда оның әкесі мыс шахтасында жұмыс істеді. 1936 жылы наурыз айында ол АҚШ армиясына қосылды. Жағалаудағы артиллерия полкіне тағайындалып, Гавайиде екі жыл қызмет етті. 1941 жылы ақпанда әскери қызметке шақырылып, 45-ші жаяу әскер дивизиясына тағайындалды. Спаркс Италия, Оңтүстік Франция және Орталық Еуропа кампанияларына қатысқан. 1942 жылы ақпанда бірінші лейтенант, 1942 жылы қазанда капитан, 1944 жылы тамызда майор, 1944 жылы қарашада подполковник болды. Соғыс кезінде Спаркстың тапсырмаларына 2-ші батальонның 157-ші жаяу әскер полкінің адъютанты және батальонның Е ротасының командирі кірді. Майор және подполковник ретінде ол 1944 және 1945 жылдары 45-ші дивизияның 3-ші батальонды, 157-ші жаяу әскер полкін басқарды.
Аудандық прокурор
Соғыстан кейін Спаркс Колорадо университетінің заң факультетіне оқуға түсіп, 1948 жылы бітірді. LL.B. бітіргеннен кейін. Б. дәрежесімен, Спаркс адвокаттық заңгерлікке қабылданды және Колорадо штатының Дельта қаласында практикасын бастады. Спаркс сонымен қатар Дельта округінің Демократиялық партиясының төрағасы болды. Сонымен қатар, ол Дельта округінің округтік прокуроры және Хотчкисс қаласының прокуроры болып қызмет етті. 1957 жылдың қаңтар айында Спаркс Колорадоның суды қорғау кеңесінің адвокаты болып тағайындалды. 1958 жылдың маусым айында Спаркс басқарманың директоры болып тағайындалды. Спаркс 1979 жылы сәуірде зейнетке шыққанға дейін басқарма директоры болып қызмет етті. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Спаркс су ресурстарын басқару мәселелері бойынша кеңесші болды және Жоғарғы Колорадо өзені комиссиясының мүшесі болды.
Әскери мансабының жалғасы
Саясатта және үкіметте мансабынан басқа, Спаркс Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін де әскери қызметте болды. 1946 жылы Колорадо армиясының Ұлттық гвардиясының 157-ші полк ұрыс тобының (RCT) атқарушы офицері болып тағайындалды. Қайта ұйымдастырылған бөлімшелер RCT-ге тағайындалған кезде, Спаркс 1-батальонға басшылыққа тағайындалды. 1950 жылы мамыр айында Спаркс Канзастағы Форт-Левенворттағы АҚШ армиясының командалық және штабтық колледжінде курсты аяқтады. 1-ші батальонның командирі қызметін аяқтағаннан кейін, Спаркс Колорадо Ұлттық гвардиясының штаб-пәтерінде бірнеше жыл қызмет етті. 1959 жылы тамыз айында ол 169-шы далалық артиллерия тобының қолбасшысы болды. 1961 жылы қазан айында Спаркс полковнигі болды, оның командасы 1961 жылғы Берлин дағдарысына АҚШ-тың жауабының бір бөлігі ретінде белсенді қызметке шақырылды. Спаркс 1962 жылдың тамызына дейін Оклахома штатындағы Форт-Силл қаласында белсенді қызмет атқарды, содан кейін мемлекеттік суды қорғау кеңесіндегі лауазымына оралды. 1968 жылдың тамызында Спаркс Форт Ливенворттағы жаңартылған командалық және бас штаб колледжін аяқтады. Содан кейін ол бригадир генерал болып тағайындалды және Колорадоның армия және Колорадо армиясының ұлттық гвардиясының қолбасшысы генерал-адъютантының көмекшісі болып тағайындалды.
Марапаттар
Спаркс ерлігі үшін екі күміс жұлдыз, сондай-ақ екі қызғылт жүрек орденін алған. Сонымен қатар, Спаркс Франция үкіметінен Croix de Guerre орденін алды. Ол 1944 жылы ақпанда Италиядағы шайқаста ерлігі үшін 157 -ші жаяу әскердің 2-ші батальоны Е ротасының командирі болған кезде күміс жұлдызды алды. Бірінші күміс жұлдызының марапаты: text=While Capt. 16 ақпанда Италияның Кароцето қаласының маңында Спаркстың жаяу әскері жаудың шабуылдарына ұшырады. Ол өз офицерлері мен адамдарына жағдай туралы кеңес беру үшін бірнеше рет өзін ашық көрсетті. Бір шабуыл кезінде екі Mark IV танкісі оның командалық бекетінен 25 метр қашықтықтағы нүктеге жетіп, базука мен артиллерия оғынан сүрінгенше позицияға оқ атқан. Ол артиллерия, пулемет және миномет отына ұшыраған кезде өз орнында қалып, өз адамдарын бақылап, батальон штабына құнды ақпаратты жеткізді. Компанияны жылжыту туралы бұйрық келіп түскенде, ол жауды жеңілдетіп, жаңа қорғаныс позициясын ұйымдастырды, бұл арқылы үзіліске жол бермеді.
text=While Capt. Sparks' Infantry company was subjected to a series of enemy attacks near Carroceto, Italy, on February 16, he repeatedly exposed himself in order to advise his officers and men of the situation. During one attack two Mark IV tanks reached a point within 25 yards of his command post and fired on the position until repelled by bazooka and artillery fire. He remained at his post under artillery, machinegun and mortar fire, controlling his men and relaying valuable information to his battalion headquarters. When orders came to move the company, he successfully disengaged the enemy and organized a new defensive position, preventing a break through.
Дахаудың азат етілуі
1956 жылдың қыркүйегінде қазан айында Денверге жоспарланған 157 -ші жаяу әскер полкінің 3-ші батальонының жоспарланған қайта қосылуы туралы хабарлар Спаркстың Дахау концентрациялық лагерін азат етудегі рөлінің егжей-тегжейін қамтыды. 1945 жылы 29 сәуірде 3-ші батальонның бірліктері, 157-ші жаяу әскер полкі, Спаркс командалық етті, Дахау лагерін қорғауға бұйрық берілді; ол өз әскерлерін лагерьге кіргенде, олар қабырғадан өтіп кетті. Германиялық лейтенант Генрих Викердің лагерьдің ресми берілуін қабылдауға келісті. Линден Маргарита Хиггинс пен басқа да репортерлермен бірге саяхаттап жүрді, нәтижесінде Линденнің жасағы лагердің берілуін қабылдап, халықаралық тақырыпқа айналды. 30 000-нан астам яһудилер мен саяси тұтқындар босатылды. 1945 жылдан бастап оқиғалардың 42-ші және 45-ші дивизия нұсқаларының жақтаушылары Дахауды бірінші азат еткен бөлім туралы айтысып келеді.
Өлім және жерлеу
Спаркс 2007 жылы 25 қыркүйекте Колорадо штатының Денвер қаласындағы Сент-Антони орталық ауруханасында пневмониядан қайтыс болды. Ол Колорадоның Уайт-Ридж қаласындағы Краун-Хилл зиратында жерленді. Спаркстың Дахауды азат етудегі рөлі Алекс Кершоудың "Азаттықшы" кітабының тақырыбы болып табылады, ол мини-сериалға негізделген. 2008 жылы Колорадо штатының Лейквуд қаласындағы 10799 Батыс Аламеда даңғылындағы АҚШ пошта кеңсесіне Спаркс құрметіне аталған.
Қосымша оқу
Беухнер, Эмаджан Джордан (1991). Шабыт. Metairie, LA: Thunderbird Press, Inc.