Кіріспе

Индиана штатындағы автокөлік жолы 30 (US 30) - АҚШ-тың Асториядан (Орегон штаты) Атлантик-Ситиге (Нью-Джерси штаты) дейін созылатын нөмірленген автокөлік жолы жүйесіндегі жол. Индианада маршрут Иллинойс штатының шекарасынан Дайерден Форт-Уэйн мен Нью-Хейвеннің шығысында Огайо штатының шекарасына дейін өтеді. Индиана штатында орналасқан 251 км ұзақтықтағы US 30 магистралі негізгі арна болып табылады. Индианадағы АҚШ-тың 30-шы магистралінің бүкіл ұзындығы Ұлттық автомобиль жолдары жүйесіне (NHS) кіреді. Автомобиль жолы төрт жолақты, ауылдық учаскелерді, урбанизацияланған, төрт жолақты бөлінген автомобиль жолын және бірнеше жоғары қозғалыс, алты жолақты автокөлік жолдары аймақтарын қамтиды. 1926 жылы АҚШ тас жолы ретінде тағайындалған, US 30 түпнұсқалық Мемлекеттік жол 2 (SR 2) және Индиана Мемлекеттік жолы жүйесінің құрылуына дейінгі SR 44 тас жолының атауын алмастырды. Бастапқыда автожолдың бір бөлігі Линкольн тас жолының бөлігі ретінде қызмет еткен. Қайта реттеу және құрылыс жобалары магистральды штаттың төрт жолағына дейін кеңейтті, ал жол енді Нью-Ленокс, Иллинойс штатынан Кантон, Огайо штатына дейінгі АҚШ 30-дың ұзақ бөлігіне кіреді, онда жолдың кем дегенде төрт жолағы бар (рампаларды қоспағанда). Мэрриллвиллдегі I-65 және Форт-Уэйндегі I-69 арасында 40-тан астам жол белгілері бар.

Маршрут сипаттамасы

Индианадағы АҚШ-тың 30-шы магистралінің бүкіл ұзындығы Ұлттық автомобиль жолдары жүйесіне (NHS) кіреді, бұл автомобиль жолдары желісі АҚШ экономикасы, қозғалысы және қорғанысы үшін маңызды деп танылады. Автомагистральді Индиананың Көлік департаменті (INDOT) басқа барлық АҚШ автомобиль жолдары сияқты ұстайды. Департамент барлық мемлекеттік автомобиль жолдары бойындағы көлік қозғалысын бақылауда. Бұл ретте ол орташа жылдық күнделікті көлік қозғалысы (AADT) деп аталатын метриканы қолданады. 2010 жылы INDOT-тың мәліметтері бойынша, ең төменгі көлік қозғалысы деңгейі 10 870 көлік құралы және 4 750 коммерциялық көлік құралы күн сайын 31 АҚШ пен 331 SR арасындағы тас жолды пайдаланған. Жол қозғалысының ең жоғары көлемі 69 280 көлік және 12 660 коммерциялық көлік құралы болды.

Иллинойс - Вальпараисо

US 30 Линкольн тас жолының бастапқы тізбегі бойынша, төрт жолақты бөлінген тас жол ретінде, Линвудтан, Иллинойстан Дайерге кіреді. Моеллер көшесінде жол CSX темір жол жолдарымен қиылысқа дейін төрт жолақты автомобиль жолы болып табылады. Содан кейін жол Шерервиллдегі 41-ші АҚШ-тағы жол-көлік жарығының алдында төрт жолақты автомобиль жолына қайта оралады және Норфолк Оңтүстік темір жолының астында өтеді. US 41-ден кейін Линкольн тас жолының бастапқы тізбегі US 30-дан шығып, бұрынғы 330-шы мемлекеттік жолмен (SR 330) жалғасады. 30 шоссе оңтүстік-шығысқа қарай бұрылады, әлі де төрт жолақты магистраль ретінде бөлінеді. Автомагистральда SR 55-те жолдың шығысына қарай жолдың Мерриллвиллге кіргенінде жолдың алты жолақты магистралі болады және 65-ші мемлекетаралық (I 65) жолмен алмасады. Мериллвиллдегі Колорадо көшесінде жол төрт жолақты магистральға дейін тарылады.

Тарих

Линкольн тас жолы 1913 жылы Индиананың батысынан шығысқа қарай, соның ішінде Саут-Бенд пен Форт-Уэйнге дейін жүруге жоспарланған. 1915 жылы тас жол ашылып, Индиана арқылы өтетін Форт-Уэйн қаласының орталығынан өтті және 1917 жылы 2-ші негізгі базар бағыты атағы берілді. Одан әрі атаулар бойынша маршрут Иллинойс штатының шекарасынан Валпараисоға дейінгі SR 2, Валпараисодан Форт-Уэйнге дейінгі SR 44 және Форт-Уэйннен Огайо штатының шекарасына дейінгі SR 2 болып өзгерді. 1920-ші жылдардың басында Линкольн тас жолы оңтүстікке Вальпараисо мен Форт-Уэйн аралығына көшірілді, ол қазір көбінесе Ескі АҚШ 30-ы деп аталады, Плимут пен Варшавадан өтеді. Линкольн тас жолының "идеалдық бөлімі" деп аталатын Дайердегі US 30 учаскесі 1923 жылы ашылды және 1990 жылдары қайта құрылды. 1924 жылы түпнұсқа Линкольн тас жолының бөлігі болған жолдың бөліктері асфальтталды, содан кейін қалған US 30 тас жолы асфальтталды, ол 1926 жылы пайдалануға берілді. 1927 жылы Ханна мен SR 29 (қазіргі US 35) арасында кішігірім қайта үйлестіру жүргізілді. 1950 жылдары Форт-Уэйндегі US 30 автожолы Форт-Уэйннің көп бөлігін айналып өту үшін Бейтер жолы мен Калифорния жолының бір бөлігі бойына салынған "шаһар айналасындағы" автожолға ауыстырылды. Кейіннен бұл жолды Колосеум бульвары деп атады, өйткені ол тікелей Аллен округінің соғыс мемориалдық колосеумінен өтеді, тез арада автокөлік жолы стандарттарына сәйкес салынбағандықтан, ол өздігінен тығыздалған қалалық автомобиль жолы болды. 1998 жылы Форт-Уэйндегі US 30 I 69 және I 469 автокөлік жолдары арқылы қайта бағытталды, бұл екі қаланың солтүстік және шығысындағы Форт-Уэйн мен Нью-Хейвеннің көпшілігі үшін шынайы бақыланатын автокөлік жолы болды. Нәтижесінде, жергілікті лауазымды адамдар INDOT-тің маршрутты толықтай жоюға және оның жауапкершілігін қалаларға немесе округке тапсыруға рұқсат бермеген кезде, ескі Coliseum Boulevard бағытына SR 930 атағы берілді.