Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Форт-Рено, Форт-Коннор немесе Олд-Форт-Рено деп те аталады, 1865 жылы 15 тамызда АҚШ армиясы Дакота территориясында қазіргі Джонсон округі, Вайомингте құрған ағаш форт. Форт Бозман жолындағы саяхатшыларды америкалық тайпалардан қорғау үшін салынған.
Fort Reno also known as Fort Connor or Old Fort Reno, was a wooden fort established on August 15, 1865 by the United States Army in Dakota Territory in present day Johnson County, Wyoming. The fort was built to protect travelers on the Bozeman Trail from Native American tribes.
Құру
1865 жылғы Powder River экспедициясының негізгі мақсаттарының бірі Монтана территориясында немесе Дакота территориясында Powder өзенінде форт салу болды. Экспедицияның сол немесе батыс бағанасы 650 адамнан құралған, 6-шы Мичиган кавалериясының полковник Джеймс Х. Киддтің қолбасшылығымен, экспедицияның жалпы қолбасшысы бригадир генерал Патрик Э. Коннормен бірге 1865 жылы 1 тамызда Дакота аймағындағы Форт-Ларамиден жолға шықты. Колоннадағы әскер бөлімшелері: 2-ші Калифорниялық ерікті ат әскері полкінің L және M роталары, 6-шы Мичиган ерікті ат әскері полкінің төрт ротасы, 11-ші Огайо ерікті ат әскері полкінің E және K роталары, 7-ші Айова ерікті ат әскері полкінің F ротасы, АҚШ-тың Сигнал корпусының жасағы, Пауни скауттары және 2-ші Миссури ерікті жеңіл артиллерия полкінің 14 сарбазы басқаратын екі 1841 үлгісіндегі тау гаубицасы пушкасының бөлімі. 1865 жылы 15 тамызда полковник Киддтің колоннасы Бозман жолының қиылысы маңындағы Паудер өзенінің үстіндегі жартастан форттың орнын таңдады. Құрылысты сол күні Вирджиниядағы Потомак армиясынан жаңадан ауыстырылған 6-шы Мичиган кавалериясының төрт ротасы бастады. Жаңа пост Поудер-Ривер экспедициясының жалпы командирі бригадир генерал Патрик Эдвард Коннордың құрметіне Форт-Коннор деп аталды. Сол айда Форт-Коннор 1865 жылы 29 тамызда қазіргі Вайоминг штатының Шеридан округінде Тунг өзенінің шайқасында шайқасқан сарбаздардың бастау пункті болды. Поудер-Ривер экспедициясының сол, оң және ортадағы бағандар ақырында 1865 жылы 25 қыркүйекте Форт-Коннорда кездесті. Қыркүйекте келген әскер бөлімдеріне 2-ші Миссури ерікті жеңіл артиллерия полкі, 12-ші Миссури ерікті атлы полкі, 15-ші Канзас ерікті атлы полкі және 16-шы Канзас ерікті атлы полк, сонымен бірге АҚШ-тың екінші жасағы кірді. Бұл ер адамдардың көпшілігі 1865 жылдың қазан айында армиядан шығарылу үшін оңтүстікке қарай Форт Ларамиге қарай жүріп кетті, ал полковник Джеймс Х. Киддтің басқаруындағы Мичиган атқышыларының төрт ротасы фортты қоршауға қалды.
One of the primary goals of the Powder River Expedition of 1865 was to construct a fort on the Powder River in Montana Territory or Dakota Territory. The expedition's left, or western column of about 650 men under the command of Colonel James H. Kidd of the 6th Michigan Cavalry, accompanied by the expedition's overall commander Brigadier General Patrick E. Connor, set out from Fort Laramie, Dakota Territory on August 1, 1865. Army units with the column included Companies L, and M, of the 2nd California Volunteer Cavalry Regiment, four Companies of the 6th Michigan Volunteer Cavalry Regiment, Companies E, and K, of the 11th Ohio Volunteer Cavalry Regiment, Company F, of the 7th Iowa Volunteer Cavalry Regiment, a detachment of the United States Signal Corps, the Pawnee Scouts and a section of two Model 1841 Mountain Howitzer Cannon manned by 14 soldiers of the 2nd Missouri Volunteer Light Artillery Regiment. On August 15, 1865, Colonel Kidd's column selected the site of the fort on a bluff above the Powder River near the crossing of the Bozeman Trail. Construction began the same day by the four companies of the 6th Michigan Cavalry that had recently been transferred from the Army of the Potomac in Virginia. The new post was named Fort Connor in honor of Brigadier General Patrick Edward Connor, the overall commander of the Powder River Expedition. That month, Fort Connor was the jumping off point for the soldiers that fought at the Battle of the Tongue River on August 29, 1865 in present day Sheridan County, Wyoming. The left, right, and center columns of the Powder River Expedition all finally rendezvoused at Fort Connor on September 25, 1865. Army units that arrived in September included companies from the 2nd Missouri Volunteer Light Artillery Regiment, 12th Missouri Volunteer Cavalry Regiment, 15th Kansas Volunteer Cavalry Regiment, and the 16th Kansas Volunteer Cavalry Regiment, along with a second detachment of the U. S. Signal Corps. Most of these men marched south to Fort Laramie in October, 1865 to be mustered out of the army, leaving the four companies of Michigan cavalry under Colonel James H. Kidd to garrison the fort.
Атауын өзгерту
Бигхорн тауларын айналып өтетін Бозман жолы Форт-Коннордағы Powder өзенінен өтіп, оған саяхаттайтын эмигранттарға қорғаныс ұсынды. Коннорда салынған ғимараттардың шатыры топырақпен жабылған, едендері топырақтан жасалған. 1865 жылдың қазан айында 6-шы Мичиган және полковник Кидт Форт-Коннор гарнизонын капитан Джордж Уиллифордқа және 5-ші АҚШ ерікті жаяу әскер полкінің C және D компанияларына, галвандық янкилер компанияларына және үнділік барлаушыларға тапсырды. 1865 жылы қарашада оның атауы Форт-Рено деп өзгертілді, ол 1862 жылы 14 қыркүйекте Мэриленд штатының Саут-Маунтин шайқасында Фокс-Гаптағы Одақтың IX корпусына қолбасшылық еткенде өлімге ұшыраған генерал-майор Джесси Ли Реноның құрметіне берілді. Атауының Майор Маркус Реномен ешқандай байланысы жоқ, ол Little Bighorn шайқасында соғысқан 7-ші кавалерияның мүшесі. Форттың гарнизоны 1865-1866 жылдардағы қатал қысты бастан кешірді. Осы уақыт ішінде дезертирлік, аурудан 33 адам қаза тапты, бір сарбаз кездейсоқ оқ атудан қаза тапты және 1866 жылы 29 сәуірде аурудан қайтыс болған оның командалық офицері капитан Джордж Уиллифордтың өлімі болды. Капитан Джордж М. Бейли Виллифордтың мұрагері болды.
The Bozeman Trail, built as a way around the Bighorn Mountains, crossed the Powder River at Fort Connor, offering emigrants traveling on it protection. Buildings constructed at Connor had sod covered roofs and dirt floors. In October 1865, the 6th Michigan and Colonel Kidd turned the garrison of Fort Connor over to Captain George W. Williford, and Companies C, and D, of the 5th United States Volunteer Infantry Regiment, companies of the Galvanized Yankees, and a company of Indian scouts. In November 1865, its name was changed to Fort Reno, in honor of Major General Jesse Lee Reno, who had been mortally wounded on September 14, 1862 at the Battle of South Mountain, Maryland, while commanding the Union IX Corps at Fox's Gap. The name had no connection with Major Marcus Reno, a member of the 7th Cavalry who fought in the Battle of the Little Bighorn. The garrison of the fort endured the harsh winter of 1865–1866, and during this time suffered 33 casualties from desertions, illnesses, one soldier killed by an accidental gunshot, and the death of its commanding officer, Captain George W. Williford, who died of illness on April 29, 1866. Captain George M. Bailey became Williford's successor.
Бекіту
1866 жылы 28 маусымда полковник Генри Биби Карингтон мен 18-ші АҚШ жаяу әскерінің 700-ге жуық адамы Форт-Реноға жетіп, янкилерді жеңілдетті. 18-ші жаяу әскері Powder River аймағына көшіп, Бозман жолында солтүстікке қарай посттар (Форт Фил Керни және Форт С. Ф. Смит) салуды бастады. Каррингтон сол жерге жеткенде, 5 -ші СВВИ-нің С және Д роталарының бастапқы 137 адамының тек 104-і ғана қалды, қалғандары негізінен аурудан және цинк ауруынан қайтыс болды. Полковник Кэррингтон 18-ші жаяу әскердің B, E және H роталарын қалдырып, 9 шілдеде Бозман жолында солтүстікке қарай жорығын жалғастырды, ал 5-ші U.S.V.I. 11 қазанда Форт-Кирниге (Небраска штаты) сапар шегіп, "бірде-бір өкінішсіз" жиналды. Жаңадан келген 18-ші жаяу әскердің Регламенттік армиясы сарбаздары қорғалмаған гарнизон ғимараттарының айналасына, солтүстік-батыс және оңтүстік-шығыс бұрыштарында бүркеме қоршаулармен толықтай бүркеме қоршау салды. Олар сондай-ақ, мықты ағаштан жасалып, қолбасшы бөлмелерін де салған. 1867 жылы пошта жаңартылып, кеңейтілді. Гарнизонның саны 125-тен 300-ге дейін жететін. 1867 жылы 27-ші АҚШ жаяу әскер полкі деп аталатын 18-ші жаяу әскердің екінші батальоны гарнизон өмірінің күнделікті өмірін және қатал қыс пен ыстық жазда, кейде жаушы үндістермен ұрысып, Бозман жолының оңтүстік шетін ашық және өтуі мүмкін етіп сақтады.
On June 28, 1866 Colonel Henry Beebe Carrington and about 700 men of the 18th U. S. Infantry reached Fort Reno, relieving the galvanized yankees. The 18th Infantry had moved into the Powder River country to begin construction of posts (Fort Phil Kearny and Fort C. F. Smith) on the Bozeman trail farther to the north. When Carrington reached the post, only 104 of the original 137 men of Companies C, and D, 5th U. S. V. I. remained, the rest having died mainly of illness and scurvy. Colonel Carrington left Companies B, E, and H of the 18th Infantry to garrison the post, and resumed his march north on the Bozeman trail on July 9, 1866, while the 5th U. S. V. I. traveled south to Fort Kearney, Nebraska to muster out on October 11, 1866, "without a single regret." The newly arrived Regular Army soldiers of the 18th Infantry constructed a log stockade around the unprotected garrison buildings, complete with log bastions on the northwest and southeast corners. They also built a sturdy adobe commanding officer's quarters. In 1867, the post was renovated and expanded. The garrison ranged from 125 to a high of 300 soldiers. The second battalion of the 18th Infantry, which was renamed the 27th United States Infantry Regiment in 1867, endured the routines of garrison life and the harsh winters and hot summers, occasionally skirmishing with hostile Indians and keeping the southern end of the Bozeman Trail open and passable.
Басқа Форт-Ренос
Тағы екі әскери бекет де аталды Форт-Реноодан бірі Форт-Рено паркі Вашингтонның қорғанысында Азаматтық соғыс кезінде және тағы бір шекаралық форт-Рено деп аталады, 1874 жылы қазіргі Оклахома штатында салынған.
Two other army posts were also named Fort Reno—one Fort Reno Park in the defenses of Washington D. C. during the Civil War, and another frontier outpost called Fort Reno, built in 1874 in what is now Oklahoma.