Кіріспе
Ағылшын журналисі, американдық академик Майкл Николсон (9 қаңтар 1937 - 11 желтоқсан 2016 ж.) - ағылшын журналисі және хабар таратушы, соғыс туралы хабарлауға маманданған. Ол ITN-дің шетелдік тілшісі болды.
the American academic
Michael Nicholson (9 January 1937 – 11 December 2016) was an English journalist and newscaster, specializing in war reporting. He was ITN's Senior Foreign Correspondent.
Ерте өмір
Николсон 1937 жылы 9 қаңтарда Ромфордта, Эссекте туған. Балалық шағының бір бөлігін Батыс Германияда өткізді. Ол Лестер университетінде оқыған.
Мансап
1964 жылы ITV-ге қосылған Николсон келесі қырық жыл ішінде 18 соғыс аймағынан хабарлаған: Биафра, Израиль, Вьетнам, Камбоджа, Конго, Кипр, Ауғанстан, Руанда, Родезия / Зимбабве, Индо Пакистан, Солтүстік Ирландия, Фолкленд аралдары, Босния, Хорватия, Косово, шығанақ соғыстары, 1991 жылғы "Шөлдік дауыл" және "Шоқ және қорқыныш", Бағдат 2003. 1974 жылдың шілдесінде Түркия Кипрді басып алған кезде, Николсонның көлігі, түрік десанттары оның басына қарай аралға қонғанда, бұзылып кетті. Ол біріншісіне жақындап келіп: "Мен Майкл Николсонмын. Кипрге қош келдіңіздер!" Оның түсірген фильмі Лондонға RAF ұшағымен ұшып барып, келесі күні кешкі жаңалықтарға шығады. 1975 жылы Никколсон Оңтүстік Вьетнамға барып, Сайгон құлдырауынан кейін болған бірнеше оқиғалар туралы, соның ішінде Ньюпорт көпірінің шайқасы (Cầu Tân Cảng) туралы баяндады. Бұл маңызды өткел, онда ARVN сарбаздары PAVN әскерлеріне және Вьетконгқа қарсы соңғы қарсылық көрсетті. 29 сәуірде түстен кейін Николсон елшілік ғимаратына кірді және Оңтүстік Қытай теңізінде күтіп тұрған Хэнкокка бір тікұшақпен барды. Николсон ITN-дің Оңтүстік Африкадағы алғашқы бюро меңгерушісі болды, 1976 жылдан 1981 жылға дейін Йоханнесбургте орналасқан және апартеидті Оңтүстік Африкада өмір сүруге рұқсат етілген алғашқы телехабаршы болды. Осы уақыт ішінде Николсон Соуэтодағы тәртіпсіздіктерді жариялады, Родезияның тәуелсіздік соғысын жариялау үшін UDI-де көп уақыт өткізді және Роберт Мугабе түрмеден шыққаннан кейін сұхбат берген алғашқы шетелдік журналист болды. 1978 жылы ол өзінің оператор Том Филлипс және дыбыс жазушы Микки Дойлмен Анголада ЮНИТА көшбасшысы Джонас Савимбимен сұхбатқа барды. Коммунистік МПЛА үкіметінің жалдамалы кубалық жасағы қуып жетіп, олар қамауға алынып, төрт жарым ай бойы құтылуға тырысып, 1500 миль жол жүріп, бұтада жүрді. Ақырында олар әуе көлігімен құтылып, таңғажайып оқиғаға ұшырады. 1981 жылы ол Англияға оралды. Ол әйелі Диана және екі ұлы Том мен Уильяммен бірге Африка мен Еуропаны аралап, алты айлық сапармен Лимпопо арқылы жол жүрді. Фолкленд соғысы басталған кезде Николсон көлі ауданында демалып жүрді. Ол Саутгемптонға жалға алынған ұшақпен ұшып, Оңтүстік Атлантикаға алты апталық сапарға ұшақ тасымалдаушы кемеге отырды. Ол оқиға туралы былай деп түсіндірді: "Бұл Солтүстік Ирландиядан басқа, мен өз халқымның арасында болған бірінші соғыс болды. Бұл соғысты ерекше соғысқа айналдырды, Фолклендтер де ерекше орынға айналды". Николсон мен BBC журналисі Брайан Ханрахан (оның алғашқы ірі шетелдік хабарында) Патшалық флоттың көмекші кемелеріне телефон арқылы хабарларын тарату үшін ұшып барады, өйткені Патшалық флот кемелерінен хабар таратуға тыйым салынды. Соғыстан кейін Николсон Оңтүстік Атлантика медалімен марапатталды. Николсон сонымен қатар теледидар жаңалықтарын таратушы ретінде он жыл бойы кейде болды, ол ITN-дің кешкі жаңалықтарын 545-те жүргізуші ретінде танылды. Бастапқыда ол 1976 жылдың қыркүйегінде (ол күні World News сегментін қосуға байланысты) жұма күндері бюллетеньді өткізді, ал көмекші хабар таратушы ретінде Леонард Паркинмен бірге 545-тің тұрақты жүргізушісі ретінде 1980 жылдан 1982 жылға дейін ауысып жүрді. Жоғарыда айтылғандай, ол Фолкленд соғысын қамтуға арналған соғыс репортері ретінде еске алынды. 1983 жылдың қаңтарында ол News At 545 телеарнасына қайта оралды, бұл жолы жалғыз тұрақты жүргізуші ретінде, сондай-ақ келесі үш жыл ішінде ITN-дің демалыс күндері хабарларында кейде пайда болды. Ол бұл рөлін 1986 жылдың наурызына дейін жалғастырды, содан кейін ол студиялық хабар таратудан бас тартып, "жолға" оралды. 1989 жылы "Breakfast News" телеарнасының Вашингтондағы тілшісі, 1989-1999 жылдары ITN-дің бас шетелдік тілшісі болды. Соғыс репортері ретінде өзінің мансабын жалғастыра отырып, Николсон 1991 жылы Перс шығанағындағы соғыстан хабарлар жіберіп, Корольдік әскери-теңіз флотының эсминц HMS Gloucester кемесіне қосылды. 1992 жылы ол негізінен Сараевода орналасқан Югославия соғыстарынан хабарлаған. Ол 1991 жылы This Is Your Life бағдарламасының тақырыбы болды, ол ITN-дің Лондон кеңсесінде Майкл Аспелдің таңғалдыруымен болды. 1999 жылдан 2009 жылға дейін ол ITV-дің "Tonight" бағдарламасының жүргізушісі/журналисі болды және BBC Radio 2 және 4-те жұмыс істеді. Ол сондай-ақ көптеген британдық ұлттық газеттерде жұмыс істеді.
Марапаттар
Халықаралық кино және теледидар Монте-Карло "Күміс нимфа сыйлығы" (1976), Вьетнам соғысынан соғыс туралы хабарлаған. Оңтүстік Атлантика медалі (1982). Royal Television Society-нің "Жыл журналисі" (1991) (кейіннен үш рет жеңіп алды). "Ричард Димблби сыйлығы" теледидарға көрсеткен еңбегі үшін (1992). Британ империясының ордені (1992). "Жылдың маманы" (1998), Корольдік теледидар қоғамы. Николсон сонымен қатар 1969 жылы "Биафрадағы Рождество" және 2009 жылы "Хабаршыны ату" үшін EMMY Honours финалисі, Sony Broadcasting Awards финалисі (2007) және Нью-Йорктегі Broadcasting Guilds Award үш рет алтын медаль иегері болды.
Наташа
1992 жылы Сараеводан хабарлаған кезде, Николсон 200 жетім балалардың минометпен және снарядпен атып тасталған ғимаратта тұрғанын тапты; төрт адам өлтірілді. Никсон билік өкілдеріне оларды, оның ішінде анасы тастап кеткен тоғыз жасар Наташаны да алып кетуді өтінді. Ол оны қызы деп атап, елден алып шығып, Лондонның Хитроу әуежайындағы иммиграциялық органдарға тапсырды. Босния билігі мен журналистік сыншылардың наразылығына қарамастан, Николсон оны асырап алуға қол жеткізді. Наташа Суррейдегі үйіне жақын жердегі жергілікті мемлекеттік бастауыш және орта мектептерге барып, кейін Бат университетінен спорт ғылымы бойынша HND алды. Николсон өзінің өмірлік тәжірибесін "Наташаның оқиғасы" атты кітабында жариялады, ол 1997 жылы "Сараевоға қош келдіңіз" фильміне негізделген.
Жеке өмір
Николсон әйелі Дианамен, екі ұлы Томас және Уильяммен және асырап алған қызы Наташамен Грейсвудта, Хаслемерде, Суррейде өмір сүрді. Оның Бразилиядан асырап алған Ана есімді қызы да бар.
Өлім
Николсон 79 жасында Персия шығанағында әйелімен бірге демалыс кезінде круиздік кемеде қайтыс болды.