Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс физигі (1884-1976) Роберт Вихард Поль (10 тамыз 1884 - 5 маусым 1976) - Геттинген университетінің неміс физигі. Невилл Фрэнсис Мотт оны "қатты дене физикасының атасы" деп сипаттады.
German physicist (1884–1976)
Robert Wichard Pohl (10 August 1884 – 5 June 1976) was a German physicist at the University of Göttingen. Nevill Francis Mott described him as the "father of solid state physics".
Алғашқы жылдар және білім
Роберт Вичард Поль Гамбургте теңіз инженері Юген Роберт Поль мен оның әйелі Мартаның ұлы болып дүниеге келді. Ол жеке "Др. Вихард Ланге мектебінің директоры, Фридрих Фробельмен бірге алғашқы неміс балабақшасын құрған de. Доктор Вихард Ланге мектебін бітіргеннен кейін, Поль 1895 жылы "Gelehrtenschule des Johanneums" -ге түсіп, абитурын алды. 1903 жылдың жазғы семестрінде Гейдельберг университетінде жаратылыстану ғылымдарын оқыды. Ол жерде ол Джеймс Франкпен танысты, ол 1964 жылы Франк қайтыс болғанға дейін жақын досы болды. 1903 жылдың қысқы семестрінде Поль Берлин университетінің физика мамандығы бойынша оқуға түсті. 1904 жылдың жазғы семестрінен бастап ол физика институтында Эмиль Варбургпен докторлық диссертациясына айналған тақырыпта ғылыми жұмыс бастады. Оның алғашқы жарияланымдары осы кезеңнен басталады, оған Гамбург мемлекеттік физикалық зертханасының Бернхард Вальтер ынталандырады, онда Поль демалыс кезінде жұмыс істеді, атап айтқанда рентген сәулелерінің дифракциясын байқауға тырысты.
Robert Wichard Pohl was born in Hamburg as the son of the naval engineer Eugen Robert Pohl and his wife Martha. She was the daughter of de, founder of the private 'Dr. Wichard Lange School', and granddaughter of de, who founded the first German kindergarten, together with Friedrich Fröbel. After completing the Dr. Wichard Lange School, Pohl entered the 'Gelehrtenschule des Johanneums' in 1895 and obtained his Abitur. In the summer semester of 1903, he enrolled for studies of natural science at the University of Heidelberg. There, he met James Franck, who up until Franck's death in 1964 remained a close friend. In the winter semester of 1903, Pohl transferred to the University of Berlin, where he majored in physics. Beginning in the summer semester of 1904, he had already begun scientific work in the Physics Institute with Emil Warburg on the topic which became his doctoral thesis. His first publication dates from this period, motivated by Bernhard Walter of the Hamburg State Physical Laboratory, where Pohl worked during his vacations, in particular attempting to observe the diffraction of X ray radiation.
Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі мансап
1906 жылы жазда Пол докторлық дәрежесін (Dr. Филь.) және Берлинде физика сабақтарында нұсқаушы болып жұмыс істеді. Институттың директоры Генрих Рубенс. Ол Джеймс Франкпен газдардағы иондық қозғалыс және рентген сәулелерінің таралу жылдамдығы туралы бірлескен мақалалар жариялады. 1909 жылдан бастап ол металдардағы қалыпты және селективті фотоэлектрлік әсерді зерттеді, ал 1910 жылдан бастап ол Питер Прингсхайммен металл айналарды жасаудың техникалық маңызды мәселесі бойынша жұмыс істеді. 1910 жылы суреттерді қашықтан беру туралы монографиясы жарық көрді, ал 1912 жылы ол Habilitation-ті аяқтады. Оның Хабилитациялық диссертациясында Фон Лауэдің рентген дифракциясын ашуы туралы талқылау бар. Хабилитациядан кейін Пол эксперименталды физика бойынша лекция курстарын өткізе бастады, бұл оны жеке лекцияларды көрсету аппаратын сатып алуға итермеледі. Сонымен қатар Физикалық қоғамның кездесулерінде эксперименттер жүргізді. Бірінші дүниежүзілік соғыстың басталуына дейін ол 54 ғылыми мақала және үш кітап жариялаған. (бірінші бөлік) Олар алмасты кристаллдар жарықпен сәулеленгеннен кейін электр өткізгіштікке ие болатынын анықтады. Кейіннен олар сол әсерді сілтілік галоидты натрий хлоридімен байқады; бірақ рентген сәулесінен боялғаннан кейін ғана. Жасанды дайындалған кристаллдарды қолдану арқылы осы бояу әсерін жүйелі түрде бақылау түстер орталықтарын табуға әкелді, олар келесі жылдары егжей-тегжейлі зерттелді. Поль мен Рудольф Хилш калий бромыды кристаллына үш электродты енгізе отырып, 1938 жылы түстер орталығына негізделген транзистордың алғашқы моделін көрсете алды. Өз институтында жүргізілген зерттеу жұмысымен қатар, Поль өзінің ғылыми әріптестерімен әртүрлі жолдармен ынтымақтасты. Зоолог Альфред Кюнмен бірге аралардың түстерді қабылдауын зерттеді; химик Адольф Виндаус үшін ол эргастерол мен холестеролдың бөлінуіне оптикалық спектроскопияны қолданды. Ол археолог Курт Мюллерге (Archäologe) ескі вазаларды алаңдататын ерекшеліктерсіз суретке түсіруге көмектесті. Ол өзінің студенті Ханс Йоахим Пабст фон Охайнға физика институтында докторлық диссертациясын аяқтағаннан кейін реактивті қозғалтқыштағы алғашқы тәжірибелерді бастаған кезде белсенді қолдау көрсетті, бірақ жеке қаржыландырылды.
In the summer of 1906, Pohl completed his doctorate (Dr. Phil.) and took an assistantship in Berlin, working as instructor in the physics teaching labs under Heinrich Rubens, the Institute's director. He published joint articles with James Franck on ionic mobility in gases and on the propagation velocity of X rays. From 1909 onward, he carried out research on the normal and the selective photoelectric effect in metals, and from 1910 he worked with Peter Pringsheim, on, among other things, the technically important problem of the fabrication of metal mirrors. In 1910, his monograph on the remote transmission of images appeared, and in 1912 he completed the Habilitation. In an addendum, his Habilitation thesis contains a discussion of von Laue's discovery of X ray diffraction. Following his Habilitation, Pohl began giving lecture courses on experimental physics, which also motivated him to start acquiring a private collection of lecture demonstration apparatus. He also performed demonstration experiments at the meetings of the Physical Society. By the outbreak of WW I, he had published 54 scientific articles and three books. (first part).) They discovered that diamond crystals become electrically conducting after irradiation with light. Later, they observed the same effect in the alkali halide sodium chloride; however only after it had been colored as a result of X ray irradiation. Systematic observations of this coloration effect using artificially prepared crystals led to the discovery of color centers, which were investigated in detail in the following years. By inserting three electrodes into a potassium bromide crystal, Pohl and Rudolf Hilsch were able to demonstrate the first model of a transistor based on color centers in 1938. Alongside this research work in his own institute, Pohl collaborated with his scientific colleagues in a variety of ways. With the zoologist Alfred Kühn, he investigated the color perception of bees; for the chemist Adolf Windaus, he applied optical spectroscopy to the separation of Ergosterol from Cholesterol. He helped the archeologist Kurt Müller (Archäologe) to photograph antique vases without disturbing highlights. He gave active support to his student Hans Joachim Pabst von Ohain when the latter began the first experiments on jet propulsion following completion of his doctoral thesis, in the Physics Institute but privately financed.
Физикаға кіріспе лекциялық курстар
Пол үшін физика бойынша кіріспе лекция курстары басынан бастап маңызды болды; ол жиі ғылыми әдебиетке өзінің лекциялары мен оқулықтарында әзірлеген және қолданған демонстрациялық эксперименттер үшін жаңа идеяларды енгізді. Физикаға арналған танымал кіріспе мәтіндерінің бірінші басылымы, оның "Электромагнетизм" 1927 жылы жарық көрді. 1930 жылы "Механика және акустика" атты серік том пайда болды, ал ол үшінші басылымнан бастап "Термодинамика" кіретін болды. "Оптика" сериясының үшінші томы алғаш рет 1941 жылы жарық көрді, ал 1954 жылы 9-шы басылымнан бастап "Атомдық физика" кіретін болды. "Қатты денелердің кванттық оптикасы" атты жаңа тарауда Польдің Геттинген институтындағы ғылыми-зерттеу жұмыстары қорытындыланды. Қатты денелердің электрлік қасиеттері "Электромагнетизм" жинағында 15-ші басылымнан бастап (1955 ж.) қарастырылды, оның ішінде Польдің Геттингендегі жұмысының нәтижелері. 1976 жылы қайтыс болғаннан кейін үш том екі томға дейін қысқарды және осы тараулар алынып тасталды. Қазіргі заманғы нұсқасында екі томда да Pohl-дің алғашқы аппаратурасын қолдана отырып, барлығы 110 тәжірибе жасалғаны туралы бейне бейнелер бар. Екінші томда Еккехард Сикердің Поль өмірбаянын қамтитын бейне бейне бар (Видео 1). Соғыстан кейін Геттинген университетін қайта құруда белсенді болды, 1948 жылға дейін Денацификация комиссиясының мүшесі болды. Поль институтының жұмысы халықаралық деңгейде тек Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін белгілі болды, ол кезде Поль және оның ғылыми көмекшісі Хилш 1937 жылы Бристольде "Қатты денелердегі электр өткізгіштігі" тақырыбында өткен конференцияға шақырылды. Нәтижесінде 1951 жылы Урбанадағы Иллинойс университетіне шақырылды, оның ішінде Белл телефон зертханаларына, Әскери-теңіз зерттеу зертханасына және басқа да зерттеу институттарына сапарлар жасалды. Осы кезде Пол тағы да Джеймс Франкпен кездесті және олар 1933 жылы Франктың мәжбүрлі эмиграциясынан кейін үзілген достығын жаңартты. 1956 жылы Аргонн ұлттық зертханасында алғашқы Халықаралық түсті орталық конференциясы өтті; ол 1977 жылға дейін келесі жылдары үш жыл аралығында қайталанды. 1952 жылы зейнетке шыққаннан кейін, Поль уақытын оқулықтарын жетілдіруге арнады. 1974 жылы өзінің бұрынғы студенті Хайнц Пикпен сұхбаттасқанда, ол Геттингендегі кейбір тәжірибелерін егжей-тегжейлі сипаттады. 1980 жылы Нобель сыйлығының иегері сэр Невилл Мотт Геттингендегі Польдің зерттеулерінің маңыздылығын былай деп қорытты: "Менің ойымша, Геттингендегі Р. В. Поль қатты дене физикасының нағыз атасы".
For Pohl, the introductory lecture courses on physics were important from the very beginning; he frequently contributed new ideas for demonstration experiments, which he had developed and used in his lectures and textbooks, to the scientific literature. The first edition of his famous introductory texts in physics, his "Electromagnetism", was published in 1927. In 1930, the companion volume on "Mechanics and Acoustics" appeared, and it was extended from the third edition on to include "Thermodynamics". The third volume of the series, "Optics", was first published in 1941, and from the 9th edition in 1954 it was extended to include "Atomic Physics". A new chapter on "Quantum Optics of Solids" summarized the research work at Pohl's Göttingen Institute. The electrical properties of solids were treated in the volume on "Electromagnetism" as well, from the 15th edition (1955) on, including the results of Pohl's work in Göttingen. After his death in 1976, the three volumes were reduced to two and these chapters were removed. In their modern form, both volumes contain videos with all together 110 experiments, many carried out using Pohl's original apparatus. Volume two also includes a video with a biography of Pohl by Ekkehard Sieker (Video 1). It also includes a video on current amplification by a three electrode crystal, Following the War, he was active in re establishing the University of Göttingen, until 1948 as a member of the Denazification Commission. The work of Pohl's Institute became internationally known only shortly before the outbreak of WW II, when Pohl and his research assistant Hilsch were invited to a conference on The conduction of electricity in solids at Bristol in 1937. This resulted in a 1951 invitation to the University of Illinois in Urbana, including visits to Bell Telephone Laboratories, the Naval Research Laboratory and other research institutes. On this occasion, Pohl once again encountered James Franck and they renewed their friendship which had been interrupted in 1933 by Franck's forced emigration. In 1956, the first International Color Center Conference took place at Argonne National Laboratory; it was repeated at three year intervals in the following years until 1977. Following his retirement in 1952, Pohl dedicated his time to improving his textbooks. In an interview with his former student Heinz Pick in 1974, he described some of his experiences at Göttingen in detail. In 1980 Nobel prize winner Sir Nevill Mott summarized the significance of Pohl's research at Göttingen: "R. W. Pohl of Göttingen is in my view the real father of solid state physics."