Кіріспе

Каринтиялық словен физигі, математигі және ақын (1835–1893)

Йозеф Стефан (; 24 наурыз 1835 – 7 қаңтар 1893) – Австрия империясының Каринтиялық словен физигі, математигі және ақын болған.

Өмір және жұмыс

Стефан Клагенфурт қаласының шетіндегі Санкт-Петер ауылында (словен: Sveti Peter) Алеш (Александр) Стефан (1805-1872) мен Мария Стартиник (1815-1863) отбасында дүниеге келді. Оның ата-анасы, екеуі де этникалық словендер, Йозеф он бір жасқа толғанға дейін үйленбеген. Стефандардың жағдайы шаруашылық еді; әкесі диірменде жұмыс істесе, анасы үй қызметшісі болды. Йозеф – олардың жалғыз баласы еді. Стефан Клагенфурт қаласындағы бастауыш мектепке барып, қабілетін көрсетті және 1845 жылы Клагенфурт лицейіне оқуға жіберілді. Он үш жасында 1848 жылғы революциялық жылды бастан өткізіп, словен әдеби және ұлттық қозғалысына деген ықыласын арттырды. Орта мектепті үздік бітіргеннен кейін, ол біраз уақыт бенедиктин орденіне қосылуды ойлады, бірақ физикаға деген қызығушылығы басым болды. 1853 жылы математика мен физиканы оқу үшін Венаға кетті. Гимназиядағы физика пәнінің мұғалімі Карел Робида болды, ол словен тіліндегі алғашқы физика оқулығын жазған. Содан кейін Стефан 1858 жылы Вена университетінде математикалық физикадан ғылыми дәреже алды. Студенттік жылдарында ол словен тілінде бірнеше өлеңдер жазып, жариялады. Стефан Вена университетінде физикадан сабақ берді, 1866 жылдан бастап Физика институтының директоры, Вена ғылым академиясының вице-президенті және Еуропадағы бірнеше ғылыми институттардың мүшесі болды. Ол Австрия-Мажарстан империясының Вена қаласында қайтыс болды. Оның өмірі мен еңбегін физик Янез Стрнад жан-жақты зерттеді.

Жұмыс

Стефан 80-ге жуық ғылыми мақала жариялады, көбінесе Вена ғылым академиясының бюллетеньдерінде. Ол 1879 жылы Стефан заңының ашылуымен танымал, бұл физикалық қуат заңы, онда қара денеден шығатын жалпы сәулелену оның термодинамикалық температурасының төртінші дәрежесіне пропорционалды:

Ол бұл заңды француз физиктері Дулон мен Петидің өлшеулерінен шығарды. Түсетін сәулелену және қара денеден шығатын сәулелену әрқашан тең болғандықтан, бұл теңдеу кез келген идеалды денеге, оның бетіне түсетін сәулеленуге ұшыраған жағдайда да бірдей қолданылады. 1884 жылы Стефанның шәкірті Людвиг Болцман бұл заңды сұр денелердің сәулеленуіне қолдану үшін кеңейтті, сондықтан ол Стефан-Болцман заңы деп аталады. Болцман жарықты жылу машинасының жұмыс денені ретінде қарастырды. Бұл заң – словен физигінің атымен аталатын жалғыз физикалық заң. Бүгінде бұл заң Планктың қара дене сәулелену заңынан туындайды:

Оның заңымен Стефан Күн бетінің температурасын анықтады, оны ол есептеп шығарды. Бұл Күн температурасының алғашқы нақтылы мәні болды. Стефан газдардың жылу өткізгіштігін алғаш рет өлшеді, булануды зерттеді және басқалармен бірге сұйықтықтардағы диффузияны, жылу өткізгіштігін зерттеді. Оптика саласындағы еңбегі үшін Вена университеті оған Либен сыйлығын табыс етті. Оның булану және диффузия жылдамдықтарын есептеудегі ерте жұмыстарының нәтижесінде, беттегі булану немесе сублимация салдарынан тамшыдан немесе бөлшектен болатын ағын қазір Стефан ағыны деп аталады. Оның векторлық нотацияда берілген электромагниттік теңдеулері және жылудың кинетикалық теориясы бойынша жұмыстары да өте маңызды. Стефан Максвеллдің электромагниттік теориясын толық түсінген Еуропадағы алғашқы физиктердің бірі және Англиядан тыс оны дамытқан санаулы ғалымдардың бірі болды. Ол квадрат тіктөртбұрышты қимасы бар катушканың индуктивтілігін есептеп, Максвеллдің қателігін түзеді. Ол сондай-ақ, электр тогының жоғары жиілікті ағыны өткізгіштің ішкі бөлігіне қарағанда бетінде жоғары болатын құбылысты, тері эффекін зерттеді. Математикада Стефан проблемалары немесе жылжымалы шекаралы Стефан есептері жақсы белгілі. Бұл мәселені алғаш рет 1831 жылы Ламе мен Клэперон зерттеді. Стефан су бетіндегі мұз қабатының қаншалықты жылдам өсетінін есептегенде бұл мәселені шешті (Стефан теңдеуі).