Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ноа Энтони Тимминс (31 наурыз 1867 - 22 қаңтар 1936) - канадалық тау-кен өндіруші қаржыгер және әзірлеуші, ол қазір Канаданың тау-кен өнеркәсібінің негізін қалаушылардың бірі болып саналады.
Noah Anthony Timmins (March 31, 1867 – January 22, 1936) was a Canadian mining financier and developer who is now counted among the founding fathers of Canada's mining industry.
Жас шағы мен отбасы
Тимминс Антуан Ной, Маттава, Онтариода Генриетт Майнер (1830-1894) және Ноэль Тимминс (1828-1887) туған. Ол Англиядан ата-анасы Джозеф Тимминс (1795-1835) және Маргарита Хиршбек (а.с. 1805)мен көшіп келген саудагер. Соңғысы неміс және француз тектес. Оның анасы Луиза Амабл Морин, 17-ғасырдағы отарлаушылар Ноэль Морин мен оның әйелі Хелен Деспорттың тікелей ұрпағы. Майнер мен Тимминс аналық жағынан бірнеше ерте француздық канадалық отарлаушы отбасылардан тараған, олардың ішінде Бушер, Ланглои, Гюйон, Гагне, Годри, Мерло, Проулкс және Мартин бар. Ноэль Тимминс ағаш және тері саудасында табысты болды және француздық Канаданың Маттава ауылында Тимминс дүкенін құрды, онда отбасы "толық францизизировалась", Люси Гриффит Пареге сәйкес, оның немересі Аль Пареге және авторға үйленген Тұқымдар: Матриархтың өмір тарихы, ол оларды "ағылшыншаға қарағанда французшаға қарағанда көбірек ыңғайлы" деп тапқан. Бүгінде Маттаваның үштен бірі франкофондық болып қала береді. Ноэль Тимминс өзінің дүкені мен байлығын екі ұлына, Ноа және Генри Тимминске қалдырды.
Timmins was born Noé Antoine, in Mattawa, Ontario, to Henriette Miner (1830 1894) and Noël Timmins (1828 1887), a merchant who had emigrated from England with his parents, Joseph Timmins (1795 1835) and Marguerite Hirschbeck (aka Aspeck, died 1805), the latter being of German and French descent — her mother, Louise Amable Morin, was a direct descendant of 17th century settlers Noël Morin and his wife, Hélène Desportes, who is often counted as the first white child born in Canada. Both Miner and Timmins maternally descend from several early French Canadian settler families, include Boucher, Langlois, Guyon, Gagné, Gaudry, Merlot, Proulx and Martin. Noël Timmins prospered plying the lumber and fur trades, and founded the Timmins General Store in the French Canadian hamlet of Mattawa, Ontario, where the family became "thoroughly francicized", according to Lucy Griffith Paré, wed to nephew Al Paré and author of The Seeds: The Life Story of a Matriarch, who encountered them "more at ease in French than in English". Today, Mattawa remains one third francophone. Noël Timmins bequeathed his general store and fortune to his two sons, Noah and Henry Timmins.
Тау-кен ісі
Нұх Тимминс 1903 жылы ағасы Генримен бірлесіп, Онтариодағы Кобальт күмісі қарқынының басталуы кезінде Кобальт қаласындағы Ла Роуз күмісі туралы талапқа сатып алды. Фред Ла Роуз, темірші, ағайынды Дункан мен Джон МакМартин үшін Темискаминг және Солтүстік Онтарио теміржолының құрылысында жұмыс істеп жүрген кезде, Онтарионың Солтүстік Бей қаласынан 103-ші миляда, ол кішкентай кабина салып, эритритке тап болды, көбінесе кобальт пен жергілікті күмістің белгісі. Кейіннен Ла Роза бұл тамырды ашу үшін қара түлкіге балғамен атқан деген қиялданған әңгіме пайда болды. Кейін Ноа келісімшарт мерзімі аяқталғаннан кейін Халл қаласындағы үйіне қайтып бара жатқанда, Маттаудағы Тимминс бауырларының дүкенінде тоқтаған Ла Роуздан талап еткенін естіді. Нұх Монреальда болған Генриге жеделхат жіберіп, дереу Халлға жолға шығады, онда ол Ла Роузбен кездесіп, оған талаптың төрттен бір бөлігі үшін 3500 доллар ұсынды, бұл МакМартин ағайындыларымен тиімді серіктестікке ие болды. Төрт адам көп ұзамай Тимминс ағайындыларының досы, адвокат Дэвид Александр Данлапты (1863-1924), Дэвид Данлап обсерваториясы аталған, ол "жаман дау" кезінде бұрынғы Темискаминг және Солтүстік Онтарио темір жолының комиссары М. Дж. О'Брайенмен өздерінің талаптарын сәтті қорғағаннан кейін, толық бесінші серіктес ретінде қосты. 1910 жылы бес серіктес Канаданың тау-кен және қаржы компаниясы, Лимитед (кейінгі Холлингер Майнз) ретінде құрылды, Ноа президент болып тағайындалды. 1916 жылы корпорацияның басшылары туралы хабарланған: "Президент, Л. Х. Тимминс, Монреаль; вице-президент, Дж. МакМартин, Корнуолл, Онтарио. ; кассир, Д. А. Дунлап, Торонто; хатшы, Джон Б. Холден, Торонто; бас менеджер, П. А. Боббинс, Тимминс, Онтарио". Ноа мен оның немере інісі Альфонс "Ал" Паре, ол кезде Канаданың Корольдік әскери колледжінде тау-кен инженері болып оқыған, Алекс Гиллис (Гиллис көлі сол үшін аталған) және Бени Холлинджермен келіссөздер жүргізді, ол Холлинджер алтын кеніші деп аталатын кен орнын ашқан. Паре бұл табылған нәрсе туралы былай деп баяндады: "Бұл алтын түйіршіктерін таза көк кварц кристалдарынан жасалған төсекке алып қазан шашырағандай болды. Ноа Холингер кенішінің әлеуетін бағалаған Пареге компания құрылғаннан кейін екі жыл бойы оның жұмысын басқаруға тапсырды. Холлингер кен орындары Дом кен орны мен МакИнтайр кен орындарымен бірге "Үш үлкен" канадалық кен орындарының бірі ретінде танылды. Отбасылық компания бүкіл әлемде кен орнын және кен өндіру жұмыстарын зерттегенімен, олардың ең үлкен дамуы Онтарио штатының Тимминс қаласындағы маңызды Холлингер кеніші болды. Ол бастапқыда компанияның кеншілерін орналастыру үшін құрылған қала ретінде құрылған. Парэ 1912 жылы оны өзінің ағасы Нұхтың есімімен атаған.
Noah Timmins partnered with his older brother Henry in 1903 to buy into the La Rose silver claim in Cobalt, Ontario at the onset of the Cobalt silver rush. Fred La Rose, a blacksmith, while working for brothers Duncan and John McMartin in the construction of the Temiskaming and Northern Ontario Railway at Mile 103 from North Bay, Ontario, where he had built a small cabin, there chanced upon Erythrite, often an indication of associated cobalt and native silver. A fanciful story later developed that La Rose discovered the vein when he threw a hammer at a pesky fox. Noah subsequently heard of the claim from La Rose, who, at the end of his contract, had stopped at the Timmins brothers' general store in Mattawa, while returning to his home in Hull, Quebec. Noah cabled Henry, who was in Montreal, and immediately set out for Hull, where he met with La Rose and offered him $3,500 for a quarter share of the claim, effectively partnering with the McMartin brothers. The foursome soon added a friend of the Timmins brothers, attorney David Alexander Dunlap (1863 1924), for whom the David Dunlap Observatory was named, as a full fifth partner after he had successfully defended their claim in a "nasty dispute" with then former Temiskaming and Northern Ontario Railway Commissioner M. J. O'Brien. In 1910, the five partners incorporated as the Canadian Mining and Finance Company, Limited (later Hollinger Mines), with Noah appointed president. In 1916, officers of the corporation were reported as: "President, L. H. Timmins, Montreal; vice president, J. McMartin, Cornwall, Ont. ; treasurer, D. A. Dunlap, Toronto; secretary, John B. Holden, Toronto; general manager, P. A. Bobbins, Timmins, Ont." Noah and his nephew, Alphonse "Al" Paré, then a student mining engineer at the Royal Military College of Canada, had negotiated with Alex Gillies (for whom Gillies Lake is named), and Benny Hollinger, who had uncovered what became known as the Hollinger Gold Mine. Paré described the find: “It was as if a giant cauldron had splattered the gold nuggets over a bed of pure blue quartz crystals as a setting for some magnificent crown jewels of inestimable value.” On the strength of his nephew's information, Noah committed himself to paying $530,000. Noah put Paré, who had assessed the Hollinger Mine's potential, in charge of its operation for two years after incorporation. Hollinger Mines became known as one of the "Big Three" Canadian mines, together with the Dome Mine and the McIntyre Mines. Although the family company explored stakes and mining operations all over the world, their greatest development remained the important Hollinger Mine in Timmins, Ontario, originally founded as a company town to house miners, which Paré had named after his uncle, Noah, in 1912.
Өлім және мұра
Тимминс 1936 жылы Флорида штатының Палм-Бич қаласында демалып жүргенде қайтыс болды. Тимминс қаласы оның есімімен аталған. 1987 жылы Тимминс Канаданың бизнес даңқы залына, ал 1996 жылы Канаданың тау-кен даңқы залына кірді. Тимминстің немересі, Жюль Роберт Тимминс (1889-1971), ағасы Генридің ұлы, 1989 жылы Канаданың Тау-кен өнерінің даңқ залына кірді. Ол алғаш рет солтүстік Квебек пен Лабрадордың темір кен кен орындарын игерген, "Канаданың тау-кен тарихындағы ең үлкен жобалардың бірі" деп аталды. Альфонс және Люси Гриффит Паре Қоры Ноаның немере інісінің тоғыз баласы, әпкесі Жозефина, Аль Паре және оның әйелі Люсимен құрылған. Тимминстің төрт немересі белгілі ойын-сауықшылар: Марго, Майкл және Питер альтернативті кантри тобы Ковбой Джункистерді құрды, ал Кали - актриса.
Timmins died in 1936 while vacationing in Palm Beach, Florida. The City of Timmins is named for him. In 1987, Timmins was inducted into the Canadian Business Hall of Fame and, in 1996, into the Canadian Mining Hall of Fame. Timmins' nephew, Jules Robert Timmins (1889 1971), son of brother Henry, was inducted into the Canadian Mining Hall of Fame, in 1989, for first developing iron ore fields of northern Quebec and Labrador, called "one of the greatest projects in Canadian mining history", and, in the 1950s, building an "iron ore empire which was truly one of the most imaginative, most difficult mining projects ever undertaken". The Alphonse and Lucy Griffith Paré Foundation was founded by the nine children of Noah's nephew, by sister Josephine, Al Paré, and his wife, Lucy. Four of Timmins' great grandchildren are notable entertainers: Margo, Michael and Peter formed the alternative country band Cowboy Junkies, and Cali is an actress.