Кіріспе

Алехо Сантос Сантос (туған аты Алехо де Лос Сантос де Лос Сантос; 17 шілде 1911 - 18 ақпан 1984) - филиппиндік солдат және Екінші дүниежүзілік соғыстың батыры. Оның беделі 1981 жылы Филиппин президенттік сайлауында Фердинанд Маркосқа қарсы жалғыз ірі кандидат ретінде қатысуға келіскен кезде өмірінің кейінгі кезеңінде біршама бұзылып кетті.

Ерте өмір және мемлекеттік қызмет

Сантос Булаканның Барагай Бонга Менор, Бустос деген жерінде фермер Педро де Лос Сантос и де ла Круз пен Регина де Лос Сантос и Франсисконың отбасында дүниеге келген. Алдымен ол 1933-1934 жылдары Түрме бюросында түрме күзетшісі болып қызмет етті. Сантос 1934 жылы Булакан штатының Балиуаг қаласынан Хуанита Гарсияға үйленді және олардың сегіз баласы болды: Рейнальдо, Эдгардо, Равенал, Ламберто, Алексис, Либерти, Дейзи және Ненита. Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде ол USAFFE капитаны болды. Ол жапондық императорлық армияға қарсы соңғы күресу үшін Батанға кері қайтқан USAFFE жасақтарының бірі болды. Алайда, Батан құлаған кезде ол жапондықтардың тұтқындауынан қашып, туған қаласына қашып кетті. Сантос кейін Бернард Л. Андерсонның басшылығымен жапонға қарсы партизандық қозғалысқа қосылуға келісті. Ол Булакандағы 23 000 адамнан тұратын басты партизандық қозғалыстың негізін қалаушылардың бірі болды. Жапондықтардың билігіне қарсы шыққан көптеген патриот филиппиндіктерді өзіне тартты және көп ұзамай сегіз дивизияға бөлінді. Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін Сантос филиппиндік және американдық үкіметтерден көптеген мақтаулар мен марапаттар алды. Ол Америка үкіметі бригадалық генерал дәрежесін берген жалғыз филиппиндік болды.

Саяси мансап

1945 жылы Булаканды филиппиндіктер мен американдықтардың бірлескен құрлық әскерлері азат еткеннен кейін Сантосты оның әскери губернаторы етіп тағайындады. Ол 1946 жылы өкілдер палатасына сайланды, солшыл Демократиялық Альянс туының астында Булаканның 2-округін білдірді, бірақ бірден бірнеше партиялық әріптестерімен бірге АҚШ-пен Белл сауда туралы заңның мақұлдануы туралы конгресс дауысымен байланысты деп саналатын даулы маневрде орнынан алынды. Дегенмен, Сантос 1949 жылы тағы да Палатаға сайланды және ол 1951 жылы Булаканның губернаторы болып сайланғанға дейін 2-ші Конгрессте қызмет етті. Сол кезде Сантос Националист партиясына қосылған болатын. Сантос 1957 жылға дейін губернатор болып қызмет етті, онда Булаканда 705 қоғамдық жұмыстар жобасы салынды және ұлттық үкімет бұларға рұқсат берді. 1959 жылдан 1961 жылға дейін Сантос президент Карлос П. Гарсияның кабинетінде Ұлттық қорғаныс министрі қызметін атқарды. 1967 жылы президент Маркос оны түрме бюросының басшысы етіп тағайындады, ол бұл лауазымға 1971 жылға дейін қызмет етті.

Президенттікке үміткерлік

1981 жылы Сантос саяси өмірден зейнеткерлікке шығып, өзінің қызметін ардагерлердің істеріне арнады; сондықтан ол 1981 жылғы сайлауда Фердинанд Маркосқа қарсы президент сайлауына қатысуға келіскенде таң қалдырды. Сайлау Маркостың 9 жыл бұрын жарияланған әскери жағдайды жойғаннан кейін, бір мезгілде авторитарлық билікті сақтап, демократияның көрінісін сақтаудың құралы ретінде қарастырылды. Алайда, Маркосқа қарсы саяси оппозиция 1978 жылғы парламент сайлауында жеңіске жетпеді деп ойлап, президент сайлауына қатысудан бас тартты және бойкотқа шақырды. Сантостың сол кездегі жойылып бара жатқан Националистік партияның туындысы ретінде үміткерлігі Маркосқа кем дегенде бір "негізгі" үміткерді ұсынды. Сантос Маркостың жалғыз танымал қарсыласы болса да, күшті науқан ұсынбады және ол сайлауда жеңілді, Маркостың 88% -ына қарсы 8% -ға ғана дауыс жинады.

Өлім

Сантос президент сайлауына үміткер болғаннан кейін үш жыл өткен соң қайтыс болды және Либинанг мага Баяниде жерленді. Кейін оның сүйегі туған жері Булакандағы мемориалдық саябаққа көшірілді. Булакандағы Филиппин ұлттық полициясының лагері Сантостың есімімен аталған.