Кіріспе

Джозеф Хамильтон Стивенот (23 желтоқсан 1888 – 8 маусым 1943) – көптеген жетістіктері болған америкалық кәсіпкер және Филиппиндегі АҚШ армиясының офицері, бірақ қазір көбінесе Филиппин скауттары ұйымының негіз қоюшыларының бірі ретінде еске алынады.

Түпнұсқасы мен мансабы

Джозеф Эмиль Гамильтон "Джо" Стивенот Калифорния штатының Мелонес қаласында Эмиль Кнопфлер Стивенот (1846–1906) және Сара Элизабет Гамильтон Стивенс Стивенот (1855–1928) отбасында дүниеге келген. Эмиль Кнопфлер Стивенот Эльзас-Лотарингияда дүниеге келді, тау-кен инженері мамандығын алды және Калифорнияда кенші болып жұмыс істеген әкесі Жан Диодонн Габриэль Кнопфлер Стивенотқа (1813–1885) қосылу үшін АҚШ-қа көшіп барды. Джоның сегіз бауырласы болған. Джо және оның үш ағасы – Фред, Арчибальд және Казимир түрлі кәсіпкерлік жобалармен айналысып, Калифорния мен Филиппиндегі кен байлықтарына мүдделі Стивенот корпорациясын құрды. Казимир сондай-ақ импорт-экспорт жұмыстары үшін Калифорния Филиппин корпорациясын құрды. Джо Филиппин аралдарындағы бизнесті басқару үшін Филиппинге орналасты. Джозеф Стивенот Филиппин Траст компаниясының директоры, Филиппин ұзақ қашықтықтық телефон компаниясының (PLDT) президенті және бас директоры, Филиппин аралдары банкінің (BPI) директоры, Филиппин ұн тартатын компаниясының директоры, Филиппин жылжымайтын мүлік корпорациясының директоры және Fidelity & Surety компаниясының директоры қызметін атқарды. Сонымен қатар, Стивенот әскери істерге қатысып, әрекеттегі резервте майор болды. Армия ұшқышы ретінде ол Филиппин Ұлттық гвардиясының авиациялық бөліміне командир болып тағайындалды (бұл бөлім Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуы жоспарланған, бірақ соғысқа қатыспады). Стивенот өзінің ұшу нұсқаушысы Альфред Джон Крофтті (1887–1970) шақырды, және олар бірлесіп Кёртисс авиация мектебін (нағыз Кёртисс ұшу мектебінің үлгісінде) Камп Клаудио, Паранаке, Ризал қаласында құрды, онда алғашқы 25 филиппин ұшқышын даярлады. Олар кейіннен 1921 жылғы 21 маусымда студенттерінің әуе шоуын ұйымдастырды. 1941 жылғы маусымда Вашингтонда Соғыс министрі Генри Льюис Стимсонмен кездескен Стивенот Филиппин армиясының фельдмаршалы Дуглас Макартур мен АҚШ армиясының Филиппин департаменті командирі генерал-майор Джордж Грунерт арасындағы жақым ынтымақтастықты қадағалауға шақырды. Соғыс қаупі күшейгенде, Стивенот барлау жұмысына белсендірек қатысты. Екінші дүниежүзілік соғыста Одақтас әскерлерінің барлау қызметінде жұмыс істеген полковник Стивенот Вануатуда ұшақ апатында қаза тапты. Алғашқы жерлеуден кейін оның мәйіті Филиппин скауттарының өтініші бойынша Ла-Лома зиратына қайта жерленді.

Скауттыққа қатысу

Стивеноттың Филиппиндегі скаутингке қатысуы Америка Скауттарының Филиппин аралдары кеңесі №545-те Қаржы комитетінің төрағасы ретінде басталды. Кеңес қаржылық тұрақсыздыққа тап болғандықтан, оны скаутингті қолдаушы, Вест-Пойнттің генералы Висенте Лим шақырды. Стивеноттың басшылығымен кеңес едәуір жақсарды және 1934 жылы ол Америка Скауттарының Филиппин аралдары кеңесі №545-тің соңғы президенті болып сайланды. 1946 жылы АҚШ Филиппинге тәуелсіздік беруге дайындалып тұрғанда, Стивенот Филиппин скауттары ұйымын құру үшін жұмыс істеді. «Президент Стивенот дерлік жеке күшімен скаут ұйымына біртіндеп автономия беру үшін күш салды» (— Филиппин балалары үшін скаутинг, 11-бет). Ол қажетті құжаттарды дайындады, алты белгілі қоғам қайраткерінің қолдауын алып, олардың есімдерін ұйымды құрушылар ретінде тіркеді, сондай-ақ Филиппин Ұлттық Ассамблеясынан заңдық жарғы алу үшін лобби жасады, бұл Америка Скауттарының АҚШ Конгресінен алған жарғысын үлгі етті. Оның күш-жігері Ассамблея депутаты Томас Валенсуэла Конфесор (1891–1951) ұсынған заң жобасына әкелді, ал президент Мануэль Л. Кесон 1936 жылдың 31 қазанында оны Комонвелт заңы №111 ретінде бекітті. Филиппин скауттарының негізін қалаушы ретінде Стивенот ұйымның корпоративтік басшысы – бірінші президент және Гилвеллдің Барон Баден-Пауэлл мен Эрнест Томпсон Сетон үлгісінде, бүкіл скаут қозғалысын жандандырған жастардың шабытына ортақ болатын – бірінші бас скаут атанды. 1937 жылы Теодор Рузвельт кіші өзінің 1937 жылдың 28 қазанындағы «Филиппин аралдарының халқына» деген хатында Стивенотты мақтап: «Майор Стивенот – өте қабілетті және қоғамдық санасы жоғары адам» деді. 1939 жылы Стивенот Хосефа Лланес Эскоданы АҚШ пен Ұлыбританияға оқуға жіберіп, қыз скауттар ұйымын құруды қолдады. Эскода Филиппинге оралғаннан кейін ол Филиппин қыз скауттарын құруға көмектесті. 1941 жылы БСП-ның өтініші бойынша БСА Стивеноттың жастарға сіңірген қызметі үшін оған «Күміс Буффало» орденін табыс етті.

Өлім

Стивенот Жаңа Каледонияда жерленген. Кейін оның денесі АҚШ армиясы және оның досы, Филиппин скауттарының негіздеуші мүшесі Дон Габриэль Даза тарапынан эксгумацияланды. Оның қалдықтары Филиппиндегі Ла-Лома зиратында толық скауттық салтанатпен қайта жерленді. Қырық жыл өткен соң Стивеноттың әйелі Калифорнияда дүниеден өтті, ал Стивеноттың қызының бірі мен Даза оның күлін Филиппинге әкеліп, күйеуінің қасына жерледі.

Стандартты көздер

Келесі бес кітап Филиппиндегі скауттар тарихының негізгі дереккөздері болып табылады. Олардың барлығы дерлік Стивенот туралы бірдей, стандартты мәліметтерді келтіреді. Филиппин скауттарының барлық веб-сайттары мен веб-беттерінде осы еңбектерден алынған ақпараттың қайта жазылған нұсқасы ғана ұсынылған:
«Филиппин балалары үшін скауттар», 1-том, Манила: Филиппин скауттары, 1949. «Алмаз мерейтой жылнамасы», Манила: Филиппин скауттары, 1996, бір басылым, бір таралым. «Бойскаут кітабы», 1-том, Манила: Филиппин скауттары, бірнеше басылым; соңғы басылым 1972 жыл. «Менің сөзіммен: Іс-қимылдағы скауттар туралы әңгімелер», Манила: Филиппин скауттары, бір 1-ші басылым таралым; бір 2-ші (түзетілген) басылым таралым. «Қош келдіңіз!», Манила: Филиппин скауттары, 2012, бір басылым, бір таралым.