Ignaz Schuppanzigh

Кіріспе

Австрия скрипкашысы Игнац Шуппанциг:Игнац Шуппанциг (20 шілде 1776 - 2 наурыз 1830) - Австрия скрипкашысы, Бетховеннің досы және мұғалімі, граф Разумовскийдің жеке саптық квартетінің жетекшісі. Шупанциг пен оның квартеті Бетховеннің көптеген кыллы квартеттерінің, әсіресе соңғы кыллы квартеттердің премьерасын өткізді. 1808 жылдың соңында Шупанциг құрған Разумовский квартеті алғашқы кәсіби аспаптық квартет болып саналады. Бұл квартет құрылғанға дейін квартет музыкасын негізінен әуесқойлар немесе кәсіби музыканттар ойнайтын.

Өмірбаян

Шупанциг Венада туған, ол Терезиан әскери академиясының итальян профессорының ұлы. Алғашқы кездері скрипканы артық көретінін тастап, 21 жасқа толғанға дейін виртуоз скрипкашы және скрипкашы, сондай-ақ дирижер ретінде танымал болды. Ол Бетховенге скрипкадан сабақ берді, олар Бетховен өлгенге дейін дос болып қалды. Шюпанзидің квартетке деген құлшынысы квартет орындау мен композицияның өзгеруінде маңызды рөл атқарды. Бетховенге дейін квартет репертуарын тәжірибелі әуесқойлар немесе кәсіби орындаушылар аз репетициямен ойнай алды. Бетховеннің квартеттері, Оп. 59-шы жылы граф Разумовскийге арналған, арнайы репетициясыз толықтай жеңе алмайтын көптеген жаңа техникалық қиындықтар туды. Бұл қиындықтарға екі немесе одан да көп аспаптар ойнайтын синхронды күрделі орындар, қиылысқан ырғақтар мен гемиолалар, интонацияға ерекше назар аударуды қажет ететін қиын гармониялар жатады. Бетховенге Шуппанзидің өте қиын үзіндіге наразылық білдіргенін естігенде, ол: "Мұса мені композиция жасауға талпындырған кезде, мен оның ақымақ скрипкасы туралы ойлаймын деп шынымен сенді ме?" - деп айтты. Разумовскийдің квартеті басқа композиторлардың шығармаларын да премьералады. Франц Шуберт өзінің "Розамунде" квартётын Шупанциге арнады. Шупанциг - абоненттік төлем жасайтын аудиторияға концерттер берген алғашқы кәсіби аспаптық квартет. Шюпанциг Бетховенді жезөкшеханаға алып келді де, композитордың ашуын туғызды, содан кейін ол Бетховеннен бірнеше ай бойы аулақ болды. Бетховен өзінің денелілігі туралы жиі әзіл-сықақ айтып, оны "Милорд Фальстафф" деп атаған. Бұл пікір оның салмағына да, тамақ ішуге, ішімдік ішуге бейімделуіне де бағытталған. Бетховен оған арнап "Lob auf den Dicken Schuppanzigh ist ein Lump" ("Сүйекті мадақтау Шуппанзиг - қарақшы") атты қысқаша комедиялық ән жазды, WoO 100 (1801). Шоппанциг жас кезінде әдемі болған, бірақ ересек кезінде қатты семіздікке ұшырады. Өмірінің соңында оның саусақтары қатты семіп, күйін ойнай алмады, сондай-ақ Венада сал болып қайтыс болды.

Schuppanzigh was born in Vienna, son of the professor of Italian at the Theresian Military Academy. After abandoning his early preference for the viola, he established himself before his 21st birthday as a virtuoso violist and violinist, as well as a conductor. He gave violin lessons to Beethoven, and they remained friends until Beethoven's death. Schuppanzigh's dedication to his quartet playing played a pivotal role in the transition of quartet performance and composition. Prior to Beethoven, the quartet repertoire could be performed successfully by either competent amateurs or professionals with few rehearsals. Beethoven's quartets, starting with the three of Op. 59 dedicated to Count Razumovsky, introduced many new technical difficulties that could not be completely overcome without dedicated rehearsal. These difficulties include synchronized complex runs played by two or more instruments together, cross rhythms and hemiolas, and difficult harmonies that require special attention to intonation. When informed that Schuppanzigh had complained about a particularly difficult passage, Beethoven is said to have remarked, "Does he really believe that I think about his silly fiddle when the muse strikes me to compose?" Razumovsky's quartet also premiered works by other composers. Franz Schubert dedicated his A minor "Rosamunde" quartet to Schuppanzigh. Schuppanzigh's was the first professional string quartet that gave concerts for subscription paying audiences. Schuppanzigh is said to have brought Beethoven to a brothel, incurring the composer's wrath, after which he avoided Beethoven for several months. Beethoven often joked about his corpulence, referring to him as 'Milord Falstaff', a comment aimed at both his weight and his propensity for food, drink and carousing. Beethoven wrote a short comical song dedicated to him, "Lob auf den Dicken – Schuppanzigh ist ein Lump" (Praise to the Fat One – Schuppanzigh is a rascal), WoO 100 (1801). Schuppanzigh was described as being handsome in his youth, but in adult life he became seriously obese. Toward the end of his life, his fingers reputedly grew so fat that he was unable to play in tune, and reputedly died of paralysis in Vienna.