Кіріспе

Куинстегі қоғамдық саябақ, Нью-Йорк Аллей Понд Парк - Нью-Йорк қаласындағы Куинстегі екінші ірі қоғамдық саябақ. Парк шығысында Дугластонмен, батысында Бейсайдпен, солтүстігінде Литтл Нек Бэймен, оңтүстігінде Юнион Теннпайкпен шектеседі. Крос Айленд Парквейі солтүстік-оңтүстікке қарай саябақ арқылы өтеді, ал Лонг Айленд экспресс-жолы мен Гранд-Сентрал Парквейі шығыс-батысқа қарай саябақ арқылы өтеді. Парк негізінен Лонг-Айленд автожолының оңтүстігіндегі орманды алқаптардан және автожолдың солтүстігіндегі шалғынды алқаптардан тұрады. Оны Нью-Йорк қаласының парктер және демалыс бөлімі басқарады. Алли Понд Паркі негізінен қаламен 1929 жылы сатып алынған және тазартылған, бұл туралы Нью-Йорк қаласының бағалау кеңесінің 1927 жылғы қаулысы бекіткен. Бұл саябақта Нью-Йорктегі ең биік ағаш және Нью-Йорк мегаполисі аймағындағы ең көне тірі зат болып табылатын Квинс гиганты, лала топырағы (Лириодендрон тульпифера) бар. Аллей Понд Экологиялық Орталығы (APEC) кітапханасы, мұражайы және жануарлар экспонаттары бар, парктің солтүстік бөлігінде, Солтүстік бульвардың оңтүстік жағында орналасқан.

Сайт

Қазіргі Алли Понд Паркі кезінде Матинкок америкалықтардың мекені болған, олар Литтл Нек шығанағынан моллюстерді жинаған. 1630 жылдары ағылшындар бұл аймақты отарлай бастады, ол кезде Чарльз I Томас Фостерге , қазіргі Солтүстік бульвардың жанында тас коттедж салдырды. Алли-Крик өзенінде ағылшындар Томас Хикс пен Джеймс Хеджес диірмендер салған. 1764 жылы осы аңғарда алғашқы пошта жолы да ашылған. 1828 жылы Бурман дүкені ашылып, бұл аймақтағы жалғыз дүкен болды. Доңғалақтың батыс жағында Уильям Дуглас (шығыстағы Дугластон маңының атауын алған) 1827 жылы Окленд көлінің айналасын сатып алды. Көлдің өзі Фредерик Н. Лоуренстің "Окс" деген басқа иелігінен аталған: бұл иелік жақын маңдағы көптеген дуа ағаштарына байланысты аталған және аңғардың батыс жағындағы Окленд Гарднс маңындағы ауданның аты болған. Көлдің өзі Флашинг қаласының су көзі ретінде 19 ғасырдан бастап 1898 жылы Үлкен Нью-Йорк қаласының құрылуы арқылы пайдаланылды. Бұл кезде қала көлге су сорғы зауытын салды; 20 ғасырдың басында қала өз суын штаттан жоғары орналасқан су қоймаларынан алды. Оның орнын басқан Бернард М. Паттен де жерді сатып алуды қолдады, ал Дугластонның азаматтық топтары парктің пайдасына дау айтты. Нью-Йорк қаласының бағалау кеңесі 1927 жылы саябақ жерін сатып алуға рұқсат беру туралы қаулы қабылдағаннан кейін, қала 1929 жылы 24 маусымда осындай мақсаттар үшін Аллей жерін сатып алды. Сол жылы Нью-Йорк қаласының парктер және демалыс бөлімі (NYC Parks) саябақты аллеяны қоршап тұрған ландшафтқа кеңейтті және кейбір ескі құрылыстарды, соның ішінде Бурман дүкенін алып тастады. Бұл сатып алуды мақұлдағаннан кейін, қала әкімі Джеймс Дж. Уокер саябақ үшін "Квинсте одан жақсы жер жоқ" деп мәлімдеді. Бұл бөлімдер 1935 жылы ресми түрде ашылды. Парк ашылған кезде жаңа ойын алаңдары болды; Алли Понд Парк Табиғат жолы, қаладағы тұңғыш; құстар қорымы; елік жолдар; теннис корты; пикник аймақтары; және 200 орындық паркинг. Алли Понд паркінің оңтүстік бөлігінің бір бөлігі табиғат жолы ретінде жаңартылып, 1940 жылы қайта ашылды.

Көңіл көтеру және ластану

1930 жылдан кейін Нью-Йорк парктері паркті қорғаудан гөрі, Алли Понд паркіне көбірек көңіл бөледі. 1957 жылы ашылған автожол Парктің ортаңғы бөлігі, Алли Крикті қоршап тұрған, 20-ғасырдың ортасына дейін дамытылмаған және "көзге көрінбейтін" болып саналған. Осыған байланысты заңнаманы Нью-Йорк қалалық кеңесі бір ауыздан қабылдамады, кеңеюді қала әкімі Джон Т. Клэнсидің екі өкілі ғана қолдады. Оукленд гольф клубы 1952 жылы таратылды, бірақ 1961 жылға дейін қалада жұмыс істейтін курс ретінде қызмет етті, содан кейін ол Куинсборо қауымдастық колледжіне, Бенджамин Н. Кардозо орта мектебіне және тұрғын үй құрылысына айналды. Бұл Оукленд көлінің Алли Понд паркіндегі ластануына ықпал етті. 1968 жылы Ford Motor Company компаниясы Солтүстік бульвардың солтүстік жағында автокөлік салонын салуды көздеп, жер сатып алды, бірақ компанияның жоспары даулы болды және оны Нью-Йорк қаласының стандарттар және апелляциялық кеңесінен бас тартты. 1977 жылы тағы бір сот ісі қозғалды, бұл Alley Pond Park маңындағы теннис спасының құрылысына кедергі келтірді, бұл талапкерлер паркте ластануға әкеледі деп дәлелдеді, бірақ спа иелері сот ісіне жеңіске жетті.

Қорғау

1960 жылдары азаматтық топтар Алли Понд паркін қалпына келтіруді талап етті. 1969 жылы Куинсборо Коомдық колледжінің деканы Джон О. Ридл бастаған алғашқы "Көшеде жүру" шарасына екі мың адам қатысты. Жергілікті топтар сонымен қатар Алли Понд пен Каннингэм парктерін сақтау үшін дауласты. Қаланың саябақ жүйесі 1970 жылдары әртүрлі күйде болды, ал Алли Понд Паркіндегі техникалық қызмет көрсету ғимараты өртенді. NYC парктері көптеген саябақтарда қызметкерлерді қысқартты: 1970 жылы Алли Понд паркін 17 жұмысшы ұстаған болса да, бұл сан 1972 жылы 11-ге дейін азайды. Агенттік 1974 жылы парктің табиғи ылғалды жерлерін қалпына келтіру үшін ылғалды жерлерді қалпына келтіру жобасын бастады. 1972 жылы құрылған Алли Понд Экологиялық Орталығы (APEC) төрт жылдан кейін Солтүстік бульвардағы жеке ғимаратына көшіп барды. Қала сондай-ақ парк үшін 10,9 миллион доллардан астам жер сатып алды. Алайда екі жылдан кейін жел тегершігі өртеніп кетті. АПЕК-тің еріктілері 12 метрлік көшірме жасау үшін ақша жинады, ол 2005 жылы аяқталды. Парктің екінші жағында Гертруд Уолдейер Оукленд көлін сақтау үшін адвокаттық топты басқарды, бұл NYC парктерін 1987 жылы көлді қалпына келтіру үшін 1 миллион доллар жұмсап, Нью-Йорк штатының қоршаған ортаны қорғау департаменті қоршаған ортаны келесі жылы тұщы сулы ылғалды жерлер деп белгіледі. 1993 жылы Пикник-Гроувты қалпына келтіру, екі тас ғимаратты жөндеу және ойын алаңын және футбол алаңын қайта құру үшін шамамен 1 миллион доллар жұмсалды. Бұл жергілікті топтарды қала шығыс Куинсте көптеген саябақтарды, соның ішінде Алли Понд паркін, Крошерон паркін, Каннингэм паркін, Дугластон паркін, Форт Тоттенді және Удаллс Ковты басқару үшін әкімші жалдауға шақырды. 1995 жылы Крос Айленд Парквейі мен Лонг Айленд Экспресс-жолының арасындағы алмасуды жаңарту туралы ұсыныс жарияланды, бұл табиғат қорғаушыларды ағаштарды алып тастау мүмкіндігінен алаңдаушылық тудырды. Бірлескен алмасу жоспары 2000 жылы мақұлданды. Ауыспалы жолдың жаңартылуымен, ауыспалы жолдың бөлігі саябақ пайдалану үшін қалпына келтірілді, ал Аллей тоғаны қалпына келтірілді. Жоба 2005 жылы аяқталды. Оукленд көлінің айналасындағы аймақ 2011 жылы қайта қалпына келтірілді. АТЭК ғимаратының жаңарту жұмыстары COVID-19 пандемиясына байланысты кейінге қалдырылды. Қайта қалпына келтірілген кешен қазір ашық, ал күн сайын экскурсиялар жоспарланған.

География

Алли Понд Паркі - Куинстегі екінші үлкен қоғамдық парк, Флашинг Медоус-Корона Паркіне артта қалып, қаладағы тоғызыншы үлкен қоғамдық парк. Ол Лаврентид мұздықтарының оңтүстік шетінде 15000 жыл бұрын мұздықтың пайда болуымен құм мен тау жыныстарынан тұратын соңғы моренаның бір бөлігін алып жатыр. Парктің оңтүстік шетіндегі төбе беткейлеріндегі мұздықтар тастаған тас тас, мұз ерігеннен пайда болған шашыраңқы тоғандар әлі де бар. Парктің көп бөлігі Аллей Понд табиғи қорығының бөлігі болып табылады.

Аллеялық өзен

Алли өзені солтүстікке қарай парк орналасқан аңғар арқылы ағып, Литтл-Нек шығанағына құяды. Алли-Крикті Куинстегі соңғы қалған ескі орман қоршап тұр. Өзенді Солтүстік бульварды алып баратын тас және металл аралық және Лонг-Айленд темір жолының Порт-Вашингтон бөлімшесін алып баратын виадукт кесіп өтеді. соңғы екеуі - ылғалды жерлердегі көлдер. Көлде балық аулауға рұқсат етілген балықтардың көптеген түрлері бар. Қалалық аңыздар бойынша көлдің тереңдігі 183 метр, ал су асты бұлағы Литтл Нек шығанағына ағады, бірақ 1969 жылы жүргізілген зерттеулер көлдің тереңдігі 6 метр екенін анықтады. Оукленд көлі ресми түрде 19 ғасырдың ортасынан бастап 1950 жылдары су көзі ретінде пайдаланылды. Көлге апаратын бұлақ 1930 жылдары арнамен толтырылып, кейіннен сумен толтырылды, ал 1941 жылы сулы-боз жерлер ішінара сумен толтырылды.

Сулы-жасыл жерлер мен шалғынды жерлер

Алли Понд паркінің солтүстік шетінде тұщы және тұщы сулы ылғалды жерлер бар. Алдағы уақытта ішкі судың тұщы суы Кіші Нек шығанағының тұщы суымен араласады. Бұл ылғалды жерлерде көптеген құс пен балық түрлері бар күрделі экожүйелер бар. 1975 жылы Куинстегі оңтүстік бульвардың оңтүстік жағында орналасқан APEC ғимараты Куинстегі жақсартулар сериясының бір бөлігі ретінде жарияланды. Ғимарат 1976 жылы ашылған және онда кітапхана, мұражай және жануарлар экспонаттары бар. Бұл Нью-Йорктегі ең биік ағаш, 2004 жылы оның биіктігі 41 метр, ал айналасы 6 метр. Сондай-ақ, бұл Нью-Йорк мегаполисінің ең көне тірі заты болуы мүмкін, 2004 жылы 350 мен 450 жас аралығында. Стейтен аралында орналасқан Клов-Лейк-колос деп аталатын ағаш бұдан да үлкен діңгекке ие, бірақ оның биіктігі 36 метр ғана. Жақын жердегі Дугластондағы Үлкен ақ дуа, кішірек болса да, 2009 жылы кесілген кезде 600 жылдай болған болуы мүмкін, бірақ сол ағаштың жасы да дау тудырады. Квинс Гиганты батысқа қарай бара жатқан Лонг Айленд автожолынан елестетіп көрінетін бақ ішінде жасырылған. Квинс Гигант барлық жағынан қоршалған, оны қорғау үшін металл қоршау, ал оның алдында ағаш туралы суреттейтін дөңес пен белгі тұр. Гранд-Сентрал Парквейдің оңтүстігінде Alley Athletic ойын алаңы орналасқан, онда бес бейсбол алаңы, крикет / футбол алаңы, футбол алаңы, гандбол алаңы, көптеген соққы қақпалары және ойын алаңы бар. Алли Понд паркі де көптеген жаяу жүргін және серуендеу жолдары бар.

Аллеялы тоғандағы саяхаттық курс

Аллей Понд Әдебиет Курсы паркінің оңтүстік шетінде орналасқан. 2007 жылы ашылған арқандар курстары жер бетінен 45 футқа дейін созылады.