Кіріспе
Полисахаридтер класы Гепариноидтар - гепаринмен химиялық және фармакологиялық жағынан туысқан гликозаминогликандар. Оларға өсімдік, жануар немесе синтетикалық шығу тегінің олигосахаридтері мен сульфатты полисахаридтері кіреді. Гепариноидтар туралы көптеген ғылыми зерттеулер жүргізілді. Гепариноидтар, гепарин сияқты, гепаринді байлайтын ақуыздармен өзара әрекеттеседі, әдетте иондық өзара әрекеттесу немесе сутекті байланысу арқылы. Гепаринді байлайтын ақуыздарға антитромбин III жатады. Гепаринмен көптеген белоктардың өзара әрекеттесуі тікелей емес деп есептеледі, оның орнына гепаринді байлайтын белок шынымен гликозаминогликан (GAG) жанама тізбектерімен немесе гепарин полимеріне байланған муциндермен өзара әрекеттеседі, сондықтан гепариноидтардың осы белоктармен ұқсас әрекеттесуі мүмкін, бұл GAG жанама тізбектерін in vivo алады. Бір қарсы мысал - гепаринмен тікелей байланысатын ақуыз химаза. Алгино қышқылы сульфатталғанда гепариноид ретінде жұмыс істейді. Fagus sylvatica қабығынан алынған пентозан сульфатталғанда гепариннің оннан бір бөлігімен әрекет етеді.
Heparinoids are glycosaminoglycans which are chemically and pharmacologically related to heparin. They include oligosaccharides and sulfated polysaccharides of plant, animal, or synthetic origin. Multiple scientific studies have been conducted on heparinoids. Heparinoids, like heparin, act by interacting with heparin binding proteins, generally through ionic interactions or hydrogen bonding. Some examples of heparin binding proteins include antithrombin III. It is thought that much protein interaction with heparin is not direct, and instead heparin binding protein actually interact with glycosaminoglycan (GAG) side chains or mucins bound to the heparin polymer, so it is possible that heparinoids interact with these proteins in a similar way, acquiring GAG side chains in vivo. One counterexample is the protein chymase, which directly binds to heparin. Alginic acid functions as a heparinoid when it is sulfated. Pentosan from the bark of Fagus sylvatica, when sulfated, acts with one tenth of the efficacy of heparin.
Микробтық көздерден
Е. coli бактериясынан алынған K5 полисахариді сульфатталғанда гепариноид ретінде әрекет етеді.
Тарих
Гепаринді алғаш рет 1916 жылы дәрігерлік оқушы Джей МакКлиан ит бауырынан бөліп шығарған. Жорпес гепарин полисахаридінің құрылымын 1935 жылы анықтап, оның гликозаминогликогликан (ГАГ) мен уроно қышқылының жоғары сульфатты полимері екенін анықтады. Сол кезде гепаринді операциядан кейінгі тромбозды алдын алу және емдеу үшін қолдануға бастады.
Өндіріс
Гепаринді толық синтездеудің өндірістік процесі жоқ; гепарин жануарлар тінінен, әдетте, сиыр өкпелерінен, шошқалардан және ішек шырышты қабығынан бөлінеді.