Кіріспе

Ganja & Hess - 1973 жылы түсірілген американдық қара нәсілді қорқынышты фильм. Фильмнің сценарийін және режиссерін Билл Ганн, оның басты рөлдерін Марлен Кларк және Дуэйн Джонс сомдаған. Фильмде антрополог доктор Гесс Гриннің (Джонс) ерліктері баяндалады. Ол өзінің ақылды, бірақ тұрақсыз көмекшісі (Ганн) ежелгі қарғыс кілегеймен оны салғаннан кейін вампирге айналады. Грин өзінің көмекшісінің жесірі Ганджаға (Кларк) ғашық болады, ол Гриннің қараңғы құпиясын біледі. Бұл 1968 жылы "Түнгі тірі өлілер" фильмінде (басқа фильмдерде біртүрлі роль ойнаса да) басты рөлді ойнаған Джонстың екі фильмінің бірі. Фильм 1973 жылы Канн кинофестивалінде көрсетілді. Оны 2014 жылы Спайк Ли "Исаның тәтті қаны" деп қайта жасады.

Сюжет

Фильмде қан ішуші ежелгі африкалық халық - мирттықтар туралы зерттеулер жүргізетін бай қара антрополог доктор Гесс Грин (Дуэйн Джонс) туралы әңгіме болады. Бір күні түнде Гриннің африкалық өнермен сәнделген сәнді сарайда тұрып, оның тұрақсыз көмекшісі Джордж Меда (Билл Ганн) өзін-өзі өлтірумен қорқытады. Грин оны сәтті сөйлетеді, бірақ сол түні Меда Гринге шабуыл жасап, Мирттық салтанатты пышақпен пышақтайды, содан кейін өзін өлтіреді. Грин аман қалады, бірақ денені тапқаннан кейін Меданың қанын ішеді; ол өлместікке ие және жаңа қанға мұқтаж вампирге айналды. Ол дәрігердің кеңсесінен бірнеше қап қан ұрлап алады, бірақ оған жаңа құрбандар қажет екенін біледі. Көп ұзамай Меданың бұрынғы әйелі Ганджа Меда (Марлин Кларк) Гриннің үйіне күйеуін іздеп келеді. Грин мен Меда тез арада ғашықтар болып, Гриннің үйіне көшіп келеді. Ол күйеуінің өлтірілген денесін Гриннің шараптар қоймасында тауып алады, ол бастапқыда ашуланады, бірақ кейін оны вампирге айналдыратын қожайынына үйленуге келіседі. Ганджа бастапқыда жаңа өмір сүруінен қорқады, бірақ Грин оған қалай өмір сүру керектігін үйретеді. Көп ұзамай ол үйге жас жігітті алып келеді, оны Ганжа азғырып, содан кейін өлтіреді. Екі вампир Гриннің жерінде жатқан далаға барып, оның денесін алып кетеді. Ақырында Грин осы өмірден көңілі қалып, өзінің жүргізушісі, преподобный Лютер Уильямс (Сэм Уэймон) басқаратын христиан шіркеуіне қайтуға шешім қабылдайды. Үйіне оралған соң, ол айқышқа іліп, өзін-өзі өлтіреді. Ганджа, оның өліміне қайғыра жүрсе де, өмір сүруде, оның вампирлік өмір салтын жалғастыратыны сөзсіз. Фильм Гэнджаның бұрын өлтірген жігіт судан жалаңаш, бірақ тірі шығып, Гесстің қызметшісі Арчидің өлі денесі үстінен секіріп, оған қарай жүгіріп келе жатқанымен аяқталады.

Өндіріс

1972 жылы тәуелсіз продюсерлік компания Келли Джордан Энтерпрайззс сол кезде драматург және сахна режиссері ретінде танымал болған қара нәсілді суретші Уильям Ганнға 350 000 доллар бюджетпен "қара вампир фильмін" жасау идеясымен жақындады. Кейінірек Ганн досына: "Менің жасағым келетін соңғы нәрсе - қара вампирлер туралы фильм түсіру", - дегенімен, ол вампиризмді тәуелділіктің метафорасы ретінде пайдалану ниетімен жобаны қабылдады. Продюсерлердің фильм түсірудегі тәжірибесі аз болғандықтан, Ганн фильмге жоғары деңгейде шығармашылық бақылау жасады. Фильмдер Apple Bee Farms (Хадсондағы Кротон, Нью-Йорк) және Нью-Йорктегі Бруклин мұражайында түсірілді. Ол 12-ші Халықаралық сыншылар аптасында Канн кинофестивалінде көрсетілді, ал Амстердам жаңалықтарының Джеймс Мюррей оны "Свитт Свиттбектің Бадасссс әнінен бері ең маңызды қара фильм" деп атап өтті. 2014 жылы сыншы Скотт Фундас фильмді "вампиризмді қара түстерді ассимиляциялаудың, ақ түстердің мәдени империализмі мен ұйымдасқан діннің екіжүзділігі үшін тапқыр метафора ретінде қолданған 1973 жылғы тәуелсіз фильм" деп сипаттады.

Қайта кесу нұсқасы

Фильмнің продюсерлері Келли мен Джордан кассадағы нашар табыстан ұялып, фильмнің ерекше құрылымы мен стиліне риза болмады. Келли Джордан фильмді таратудан алып тастады және оны басқа компанияға, Heritage Enterprises-ке сатып жіберді, ол Blood Couple деген атпен қайтадан және қатты кесу нұсқасын шығарды. Сценарий Ли мен Ганнның еңбегі деп аталатын бұл фильм "Ганжа мен Хесс фильмдерінің кейде сахнадан сахнаға, кейде кадрдан кадрға қайта түсірілгені" ретінде сипатталған, ал кино сыншысы Лейла Латиф бұл фильмнің "Лидің кинографиясындағы ең күшті фильмдердің бірі емес" деп мәлімдеді. Ол фильмнің "әдетті культ классигі мәртебесі соңғы бес жылда нығайып отырғанын" мәлімдеді, бұл дамудың бір себебі "бұл кезеңде бейнелеу және камера алдындағы және оның артындағы қара нәсілді адамдармен қарым-қатынас туралы әңгімелер болды".