Кіріспе
Корпус аймағы – 1920 жылдан 1942 жылға дейін әкімшілік, оқу және тактикалық міндеттерді орындау үшін қолданылған Америка Құрама Штаттары армиясының географиялық негіздегі ұйымдық құрылымы (әскери округ). Әр корпус аймағына тұрақты армияның, Ұйымдастырылған резервтің және АҚШ Ұлттық гвардиясының бөлімшелері кірді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде жұмылдырудың қиындықтарының нәтижесінде құрылған бұл ұйым, соғыс немесе Ұлы депрессия сияқты ұлттық төтенше жағдайларда армияны жылдам кеңейтуге мүмкіндік берді. 1920 жылғы 20 тамыздағы №50 бұйрыққа сәйкес құрылған тоғыз корпус аймағы, олар алмастырған алты аумақтық "департаменттер" сияқты, армияның жылжымалы бөлімшелеріне бейбіт уақытта әкімшілік және логистикалық қолдау көрсетуге жауапты болды. Сонымен қатар, корпус аймақтары Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде құрылған посттар мен гарнизонды қолдау бөлімшелерінің ("Ішкі аймақ" бөлімшелері) жауапкершілігін өз мойнына алды. Корпус аймақтарының міндеттеріне өздерінің географиялық аймақтарындағы барлық тұрақты армия, Ұлттық гвардия және Ұйымдастырылған резервтік мобильді бөлімшелердің жұмылдыру жоспарларын жоспарлау және іске асыру, жүздеген жаңа Ұйымдастырылған резерв және Резервтік офицерлерді даярлау корпусы (ROTC) бөлімшелерін әзірлеу және басқару, сондай-ақ мыңдаған резервтік офицерлердің, әскери қызметшілердің, ROTC курсанттарының және Азаматтық әскери оқу лагеріне (CMTC) үміткерлердің жеке іс тізімдерін жүргізу кірді. Корпус аймақтарын құру үшін АҚШ штаттар шекаралары бойынша географиялық бөлініс жасалды, нәтижесінде халық саны шамамен бірдей болатын тоғыз көп штаттық аймақ құрылды. Әр корпус аймағы үш-үштен тұратын екі тактикалық корпусты ұйымдастыруға жауапты болды. Әр корпус аймағы сонымен қатар түрлі далалық армияларды, Бас штаб резервін, Ішкі аймақты (кейін Корпус аймақтық қызмет командасы деп аталды) және Байланыс аймағы бөлімшелерін ұйымдастыруға жауапты болды. Бірінші, екінші, үшінші, төртінші, сегізінші және тоғызыншы корпус аймақтары да жағалау қорғанысын қамтамасыз ету үшін бөлімшелер ұйымдастырды. Корпус аймақтары әрқайсысы екі далалық армиядан тұратын үш армия аймағына біріктірілді.
A corps area was a geographically based organizational structure (military district) of the United States Army used to accomplish administrative, training, and tactical tasks from 1920 to 1942. Each corps area included divisions of the Regular Army, Organized Reserve, and National Guard of the United States. Developed as a result of serious mobilization problems during World War I, this organization provided a framework to rapidly expand the Army in times of war or national emergency, such as the Great Depression. The nine corps areas, created by the War Plans Division under authority of United States War Department General Order No. 50 on 20 August 1920, had identical responsibilities for providing peacetime administrative and logistical support to the army's mobile units as was provided by the six territorial "Departments" they replaced. In addition, the corps areas took on the responsibilities for post and installation support units ("Zone of the Interior" units) created during World War I. Corps areas had the added responsibility for planning and implementing mobilization plans for all Regular Army, National Guard, and Organized Reserve mobile units in their respective geographic areas; the development and administration of hundreds of new Organized Reserve and Reserve Officers Training Corps (ROTC) units; and managing the personnel records for thousands of Reserve officers, enlisted personnel, ROTC cadets, and Citizens Military Training Camp (CMTC) candidates. To create the corps areas, the United States was divided geographically by state lines, making nine multi state areas that were all roughly equal in population. Each corps area was responsible for organizing two tactical corps, consisting of three infantry divisions each. Each corps area also had responsibility for organizing various other field army, General Headquarters Reserve, Zone of the Interior (later designated as Corps Area Service Command), and Communications Zone units. The First, Second, Third, Fourth, Eighth, and Ninth Corps Areas also organized units to man various fixed coastal defenses. The corps areas were further grouped into three army areas of two field armies each.
Ертедегі әскери әкімшілік бірліктер
1920 жылға дейінгі ғасырда АҚШ армиясы географиялық тұрғыдан әскери бөлімдерге, "департаменттерге" және кіші "аудандар" мен субдистрикттерге бөлінген. Департаменттер мен бөлімдер өз географиялық орналасқан жеріне қарай нөмірленген немесе аталған. 1812 жылғы соғысқа дейін бұл әкімшілік бірліктер географиялық атаулармен, Шығыс және Батыс департаменттерінен басталып аталған. 1815 жылдан бастап, Азамат соғысынан кейінге дейін аймақтар нөмірленді. Азамат соғысынан кейін, Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін қолданылған жүйе қайтадан географиялық тұрғыдан анықталды, яғни Шығыс департаменті немесе Миссури департаменті және оларға бағынышты бөлімдер бөлімдер немесе аудандар деп аталды. Департаменттердің соңғы қайта ұйымдастырылуы 1917 жылы, Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін жүзеге асты.
1920 жылғы Ұлттық қорғаныс туралы заң және корпус аймақтық деңгейдегі ұйымдарды құру
1920 жылғы Ұлттық қорғаныс заңымен, 1916 жылғы Ұлттық қорғаныс заңына түзетулер енгізіліп, 1920 жылғы 20 тамызда АҚШ армиясының Бас штабы Соғыс департаментінің 50-ші бұйрығы арқылы тоғыз штаттық "корпус аймағы" құрылды. Корпус аймақтары армияның басқару, оқыту және тактикалық бақылауы үшін құрылды, бұрынғы 1917 жылдан бері және Азамат соғысынан бері аз өзгерген алты географиялық (немесе аумақтық) әскери бөлімдерді алмастырды. Үш теңіздік құрама: Гавайи бөлімі, Панама арнасы бөлімі және Филиппин бөлімі бөлімдер ретінде сақталды. 1920 жылғы заң азаматтық армияны жұмылдыру АҚШ-тың қорғаныс қажеттіліктерін қанағаттандыра алмайтынын көрсетті және алғаш рет бейбіт уақыттағы дайындыққа баса назар аударды. Дегенмен, Конгресс бұл бағдарламаны толыққанды қаржыландырмады. Бірақ Конгресс кәсіби офицерлік білім беру бағдарламасының маңыздылығын мойындап, Форт-Ливенуорт, Канзас штатындағы Командалық және штаб мектебі және Карлайл казармасы, Пенсильвания штатындағы Армия соғыс колледжі сияқты қолданыстағы жалпы қызмет мектептерін жақсартты. Заң қазіргі заманғы әскери білім беру қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін, мысалы, 1924 жылы құрылған Армия өнеркәсіп колледжі сияқты жаңа мектептер ашуға рұқсат берді. Армияның әртүрлі тармақтарына оқыту үшін тағы да отыз бір арнайы қызмет мектебі құрылды немесе жақсартылды. Заң дивизияны армияның негізгі бірлігі ретінде белгіледі, Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі полк тұжырымын соғыс жоспарлауда алмастырды. Тактикалық және әкімшілік тұрғыдан, әр корпус аймағының командирі өзінің географиялық аймағындағы аға армия офицері болып табылды, әдетте сол аймақтағы қолданыстағы тұрақты армия корпусының немесе дивизиясының қолбасшысы ретінде қызмет ететін. Азаматтық тәртіпсіздік, еңбек даулары немесе табиғи апаттар кезінде корпус аймағының командирлері төтенше жағдайды жоюға қажетті армия ресурстарын ұсынды. Әр корпус аймағына екі "үлгілік" корпус (стандартты ұйымдастыру кестесімен) және алты жаяу әскер дивизиясы бекітілді. Корпустар өздерінің корпус аймағының атауына сәйкес нөмірленді, мысалы, Бірінші корпус аймағындағы I және XI корпус. Төменгі нөмірленген корпус (I-ден IX-ға дейін) корпус аймағындағы әртүрлі штаттардан тұратын бір тұрақты армия және екі Ұлттық гвардия дивизиясынан құралды. Жоғары нөмірленген корпус (XI-ден XIX-ға дейін) әрқайсысы жаңадан құрылған (бірақ көбінесе қаржыландырылмаған) Ұйымдастырылған резервтің штат шекаралары бойынша тағайындалған үш дивизиясынан тұрды. 1925 жылға қарай, Кулидж әкімшілігі мен Конгресс бюджетін үнемдеуге бағытталған тұрақты саясатының нәтижесінде, АҚШ армиясының бүкіл елде тек үш белсенді тұрақты дивизиясы болды; оның қалған дивизиялары, тұрақты және резервтік құрамдары тек қағаз жүзінде ғана болды. Ұлттық қорғаныс заңына енгізілген түзетулер үш корпус аймағын "армия деңгейіндегі" жұмылдыру ұйымына біріктірді, оның шекаралары сол ішінде орналасқан екі "үлгілік" армия үшін бірдей болды. Мысалы, Бірінші, Екінші және Үшінші корпус аймақтары, сондай-ақ Бірінші және Төртінші (далалық) армиялар Бірінші "Армия аймағын" құрады. 1921 жылғы жұмылдыру жоспары алты далалық армия штабын құрғанмен, бейбіт уақытта белсенді далалық армия деңгейіндегі басқару қажеттілігін көздемеді, сондықтан штабтар тұрақты армияның орнына Ұйымдастырылған резервте құрылды. Армия аймағы өз штабымен толыққанша белсендірілгенше, әдетте бірлесіп басқарылып, штаб-пәтері мен қолбасшылығы сол аймақтағы ең аға корпус командиріне жүктелді. 1927 және 1933 жылдар аралығында барлық алты далалық армия штабы құрылым, жұмылдыру және кадрлық мәселелермен күрескен армия тарапынан деактивацияланды.
Корпус аймағы мен армия аймағы ұйымдары, 1921-1932
Армия аймағы үш корпус аймағынан тұрды, ал бастапқы жылдары бір корпус аймағымен бірге штаб-пәтерлері мен штабы біріктірілген. Мысалы, Бірінші армия аймағы штабы Нью-Йорк штатындағы Губернатор аралындағы Форт-Джейде орналасқан Екінші корпус аймағы штабының да штабы болды; Алтыншы корпус аймағы Екінші армия аймағы штабын қамтамасыз етті.
Бірінші армия аймағы
Бірінші армия аймағына Бірінші армия (белсенді) және Төртінші армия (қағаз жүзіндегі резерв) кірді. Бірінші корпус аймағы Солтүстік-Шығыс департаментін алмастырды және штаб-пәтері Массачусетс штатының Бостон армия базасында орналасты, Мэн, Массачусетс, Нью-Гэмпшир, Род-Айленд, Вермонт және Коннектикут штаттарын қамтыды. Ол Бірінші АҚШ армиясын (1936–1938) жұмылдыру және басқаруға жауапты болды; Төртінші армия, 9-шы дивизиясы бар I армия корпусы, 26-шы дивизия, 43-ші дивизия; үш дивизиясы бар XI корпус; Бірінші жағалау артиллерия округінің жағалау қорғаныс бөлімшелері, GHQ резервінің бірнеше бөлімшелері және Бірінші корпус аймақтық қызмет командасының ішкі қолдау бөлімшелері. Бірінші корпус аймағы 1941 жылдың мамырында Бірінші CASC болып қайта аталды. Екінші корпус аймағы Нью-Йорктегі Губернатор аралындағы Форт-Джейде орналасқан Шығыс департаментін алмастырды және Нью-Йорк, Нью-Джерси, Делавэр штаттарын, сондай-ақ 1921 жылдан 1937 жылға дейін Пуэрто-Рико округін қамтыды. Құрамына АҚШ-тың Бірінші армиясы (1921–1936 және 1938–1941); Төртінші армия (1921–1933); 1-ші жаяу әскер дивизиясы бар II корпус (АҚШ), аймақтағы жалғыз белсенді дивизия; Нью-Йорк Ұлттық гвардиясының 27-ші жаяу әскер дивизиясы; және Нью-Джерси, Нью-Йорк және Делавэр Ұлттық гвардиясының 44-ші жаяу әскер дивизиясы; сондай-ақ 77-ші дивизия, 78-ші дивизия және Ұйымдастырылған резервтің 98-ші дивизиясы тағайындалған XII корпус (АҚШ) кірді. Корпус аймағында Нью-Йорк, Пенсильвания, Род-Айленд және Нью-Джерси Ұлттық гвардиясының 21-ші кавалерия дивизиясы (АҚШ); Ұйымдастырылған резервтің 61-ші кавалерия дивизиясы; Екінші жағалау артиллерия округі; және Екінші корпус аймақтық қызмет командасы болды. Үшінші корпус аймағының штаб-пәтері Балтимор, Мэриленд штатындағы Форт МакГенри және Форт Ховардта орналасқан, және Пенсильвания, Мэриленд, Колумбия округі және Вирджиния штаттарын қамтыды. Бірінші және Төртінші армиялардың, III армия корпусының (8-ші, 28-ші, 29-шы дивизиялар) және XIII армия корпусының (79-шы, 80-шы, 99-шы дивизиялар), Үшінші жағалау артиллерия округінің жағалау қорғаныс бөлімшелері, GHQ резервінің таңдалған бөлімшелері және Үшінші CASC-тің ішкі қолдау бөлімшелері үшін жауапты болды. 1921 жылдың 15 қазанынан бастап 62-ші кавалерия дивизиясы, Ұйымдастырылған резерв (Төртінші армияның бір бөлігі) қосылды; 1920 жылдың 20 тамызынан бастап 2-ші бақылау қанаты, кейіннен 2-ші қанаты қосылды. 1921 жылдан 1927 жылдың 30 қыркүйегіне дейін Вашингтон округі Үшінші корпус аймағынан алынып, Вашингтон округі ретінде құрылды. Ауысымды тоқтатқаннан кейін, DC міндеттерін 16-шы жаяу әскер бригадасы иеленді. 14-ші әуе эскадрильясы (немесе 14-ші бомбалау эскадрильясы) 1933 жылдың 28 тамызында Үшінші корпус аймағына тағайындалды, содан кейін 1935 жылдың 1 наурызында 9-шы бомбалау тобына ауыстырылды. 1940 жылдан 1942 жылға дейін Үшінші корпус аймағына Уолтер С. Грант басшылық етті, ал ұйым 1941 жылдың мамырында Үшінші корпус аймақтық қызмет командасы болып тағайындалды.
Екінші армия аумағы
Екінші армия аймағына Екінші армия (белсенді) және Бесінші армия (қағаз жүзіндегі резерв) кірді. Төртінші корпус аймағы Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласында орналасқан Оңтүстік-Шығыс департаментінің орнын басты және бастапқыда сонда штаб-пәтері орналасқан, содан кейін Атлантаға, Джорджияға көшірілді. Оған Алабама (бір кезеңде), Флорида, Джорджия, Луизиана, Миссисипи, Солтүстік Каролина, Оңтүстік Каролина және Теннесси штаттары кірді. Құрамында үшінші армия (1936–40 жж.); IV корпус: 4-дивизия, 30-дивизия, 31-дивизия; XIV корпус: 81-дивизия, 82-дивизия, 87-дивизия; Төртінші жағалау артиллериясы округі; және Төртінші корпус аймақтық қызмет командасы болды. Бесінші корпус аймағы 1920 жылғы 20 тамызда Форт Бенджамин Харрисонда, Индиана штатында құрылды және таратылған Орталық департаменттің бөліктерінен ұйымдастырылды. Штаб-пәтері 1922 жылғы 20 маусымда Колумбус, Огайо штатындағы Форт-Хейз қаласына көшірілді. Бесінші корпус аймағына Индиана, Огайо, Батыс Вирджиния және Кентукки штаттары кірді. Штаб-пәтері Екінші және Бесінші армиялардың, V армия корпусының (5-ші, 37-ші және 38-ші дивизиялар) және XV армия корпусының (83-ші, 84-ші, 100-ші жаяу әскер дивизиялары), GHQ резервтік бөлімшелерінің және Бесінші корпус аймақтық қолдау командасының ішкі аймақ бөлімшелеріне жауапты болды. Корпус аймағының мобильді бөлімшелері, GHQ резервтік және Z.I. бөлімшелері 1921 жылдан 1933 жылға дейін Екінші және Бесінші армияларға бекітілді. 1933 жылғы 1 қазанда төрт далалық армия жоспары қабылданғаннан кейін, Бесінші корпус аймағының бөлімшелері Екінші армияға, GHQR-ға қайта бекітілді немесе демобилизацияланды. Алтыншы корпус аймағы Висконсин, Мичиган және Иллинойс штаттарын, сондай-ақ Миссури штатындағы Джефферсон казармасын қамтыды. Штаб-пәтері 1920 жылғы тамызда Иллинойс штатының Форт-Шеридан қаласында бұрынғы Орталық департаменттің бөліктерінен құрылды, бірақ кейін 1921 жылғы 10 қазанда Чикагодағы 1819 Батыс Першинг жолындағы АҚШ пошта ғимаратына көшірілді. Алтыншы корпус аймағы Екінші және Бесінші армиялардың, I кавалерия корпусының (кәсіби армия, бірақ 1927–1940 жылдары белсенді емес), VI армия корпусының (кәсіби армияның 6-шы дивизиясы, 32-ші және 33-ші дивизиялар) және XVI армия корпусының (85-ші, 86-шы, 101-ші дивизиялар), GHQ резервтік бөлімшелерінің және Алтыншы корпус аймақтық қолдау командасының ішкі аймақ бөлімшелерінің жұмылдырылуы, басқаруы және оқытылуы үшін жауапты болды.
Үшінші армия аумағы
Үшінші армия аймағына Үшінші армия (белсенді) кірді, соның ішінде, көрінеді, Резервтік 23-ші кавалериялық дивизия (АҚШ) және Алтыншы армия (қағаздағы резерв). Жетінші корпус аймағы бастапқыда Канзас, Миннесота, Миссури (бірақ Джефферсон казармасы емес), Солтүстік Дакота, Оңтүстік Дакота, Айова және Небрасканы қамтыды. 1920 жылдың 1 желтоқсанында Арканзас үшін жауапкершілік Төртінші корпус аймағынан Жетінші корпус аймағына ауыстырылды. Штаб-пәтер 1920 жылдың 20 тамызында Небраска штатындағы Форт-Крукта бұрынғы Орталық департаменттің бөлімшелерінен құрылды. Жетінші корпус аймағының штаб-пәтері 1922 жылдың 27 мамырында Омаха фортына, ал 1929 жылдың 25 наурызында Омахадағы 15-ші және Додж көшелеріндегі армия ғимаратына көшірілді. Сегізінші корпус аймағы, штаб-пәтері Даллас және Сан-Антониодағы Форт-Сэм Хьюстон қалаларында орналасқан, Оңтүстік департаментті алмастырды және Техас, Оклахома, Колорадо, Нью-Мексико және Аризона штаттарын қамтыды. 1922 жылдан бастап 44-ші бақылау эскадрильясы Полевой артиллерия мектебіне, бастапқыда Оклахома штатындағы Пост-Филдке тіркелді. 154-ші бақылау эскадрильясы 1940 жылдың 16 қыркүйегінде Сегізінші корпус аймағына бекітілді, бірақ кейіннен Үшінші армияға қайта бекітілді. 1939 жылдың 1 наурызында генерал Фрэнк М. Эндрюстің GHQ Әуе күштерінің бас қолбасшысы лауазымындағы төрт жылдық мерзімі аяқталғанда, ол қайта тағайындалмады, полковник шеніне оралды және Сан-Антониодағы Сегізінші корпус аймағына әуе офицері болып тағайындалды – Билли Митчеллге де осылай «жерсіздікке» жіберілген еді. Зейнеткерлікке шығуға дайын болған ол, төрт айдан кейін Маршаллға шақырылды, себебі президент Франклин Д. Рузвельт Джордж К. Маршаллды АҚШ армиясының штаб бастығы қызметіне тағайындады, содан кейін Малин Крейг зейнетке шықты. Сан-Францискодағы Президиода орналасқан Тоғызыншы корпус аймағы Батыс департаментін алмастырды және Аляска, Айдахо, Монтана, Калифорния, Вайоминг, Вашингтон, Юта, Невада және Орегон штаттарын қамтыды. Оған 41-ші дивизия, 1921 жылдың қазанынан 1922 жылдың шілдесіне дейінгі 18-ші (бақылау) эскадрильясы, 1921 жылдың қазанынан 1922 жылдың маусымына дейінгі 19-шы (құғын) эскадрильясы, сондай-ақ 1928 жылдың 1 маусымынан 30 қазанға дейін, содан кейін 1933 жылдың 1 қазанынан 1935 жылдың 1 наурызына дейін болған 7-ші бомбалау тобы кірді. 17-ші шабуыл тобы 1931 жылдан бастап Март алаңында орналасқан, бірақ 1-ші бомбалаушы қанатына бағынышты болды. 91-ші әуе эскадрильясы, кейіннен 91-ші бақылау эскадрильясы, 1920 жылдың 20 тамызында қайта құрылғаннан бастап 1940 жылға дейін Тоғызыншы корпус аймағымен тығыз байланыста болды. 805-ші бақылау эскадрильясы 1924 жылдың 31 наурызында Ұйымдастырылған резервте (Орегон) құрылды, ал 1936 жылдың 8 желтоқсанында 805-ші әуе эскадрильясымен біріктірілді. Оның міндеті Тоғызыншы корпус аймағының қолбасшысына әуе бақылауын қамтамасыз ету болды. 805-ші бақылау эскадрильясы 1937 жылдың 11 маусымында әрекетсіз жағдайға көшірілді, ал 1942 жылдың 31 мамырында таратылды. Азаматтық консервациялық корпус армия корпус аймақтарының шекаралары бойынша ұйымдастырылды, себебі осы 1930 жылдардағы Ұлы депрессия кезеңіндегі төтенше жұмыс бағдарламасы үшін логистикалық әкімшілік және қолдаудың көп бөлігі (азық-түлік, баспана, киім-кешек, көлік) АҚШ армиясымен қамтамасыз етілді. Корпус аймақтары осы міндеттерді қадағалау үшін Регламенттік армия офицерлерін ұсынды. Уақыт өте келе, олардың орнына Ұйымдастырылған резервтегі офицерлер тағайындалды, бұл Регламенттік армия офицерлерін өздерінің міндеттеріне қайта оралуға және резервтегі офицерлерге тәжірибе алуға мүмкіндік берді.