Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ричард және Джейн Маногиан Макинак өнер мұражайы - Мичиган штатының Макинак аралында тарихи Үндістан жатақхана ғимаратында орналасқан өнер мұражайы. Музей экспонаттарында Макинак аралынан шабыт алған өнер, соның ішінде тарихи сурет пен карталар, 19 ғасырдың ортасынан 20 ғасырдың ортасына дейінгі фотосуреттер, америкалық өнер және буындармен жасалған киімдер, қазіргі заманғы өнер және суретшілер суреттері бар. Мұражай Макинак аралы мемлекеттік саябағының көптеген көрікті жерлерінің бірі болып табылады.
The Richard and Jane Manoogian Mackinac Art Museum is an art museum located in the historic Indian Dormitory building on Mackinac Island, Michigan. The museum's exhibits feature art inspired by Mackinac Island, including historic painting and maps, photographs from the mid 19th to the mid 20th century, Native American art and beaded garments, and contemporary art and photography from area artists. The museum is one of many attractions in Mackinac Island State Park.
Тарих
Индиялық жатақхана - 1838 жылы Мичиган штатының Макинак аралында АҚШ үкіметінің есебінен салынған федералды стильдегі құрылым. Бұл - аралдағы үнді агенттіктеріне келген америкалықтар үшін үй салудың алғашқы идеясы. "Сыбайлас жемқорлықпен күрес" ұйымының жергілікті бөлімшесі, МакКинак бөлімшесі No. 23 (1847 - 1851), 1847 және 1848 жылдар аралығында Индиандық жатақханадағы жалға алынған бөлмеде апта сайынғы кездесулер өткізді, кейін кездесулерін жергілікті Сот үйіне көшірді. 1867 жылдан 1960 жылға дейін ол мемлекеттік мектеп, ал 1966 жылдан 2003 жылға дейін Американың түпкүллі мәдениет мұражайы ретінде пайдаланылды. 2010 жылдың 2 шілдесінде ол Макинак мемлекеттік тарихи парктері басқаратын Ричард және Джейн Маногиан Макинак өнер мұражайы ретінде ашылды. Ғимарат тарихи орындардың ұлттық тізілімінде тіркелген.
The Indian Dormitory is a Federal style structure built at U. S. government expense on Mackinac Island, Michigan, in 1838. It was a pioneering idea in building housing for Native Americans visiting the Indian agency on the island. The local Sons of Temperance chapter, Mackinac Division No. 23 (1847 1851), held weekly meetings there in a rented room in the Indian Dormitory between 1847 and 1848, before moving their meetings to the local Court House. From 1867 until 1960, it was used as a public school, and from 1966 until 2003 as a museum of Native American culture. On July 2, 2010, it opened as the Richard and Jane Manoogian Mackinac Art Museum, operated by Mackinac State Historic Parks. The building is listed on the National Register of Historic Places.
Генри Скулкрафт, үнді агенті
Индейлер жатақханасы - бұл Американың жергілікті америкалық істерін бақылайтын және Макинак аралында орналасқан АҚШ үкіметінің өкілі Генри Скулкрафтың ассимиляциялық көзқарасының сақталған фрагменті. 19 ғасырдың басында Скулкрафт америкалықтардың басым көпшілігінің мәдениеті азық-түлік аулау мен жинаумен байланысты екенін байқаған. Скулкрафт америкалықтар аңшылық жерлерін АҚШ-тың федералды үкіметінің иелігіне беруге көндірілуі мүмкін деп сенді және үкімет осы жерлерді қайта сатудан түскен табыстың бір бөлігін "индейлерге" шаруашылық техникасын үйрету үшін қайта инвестициялай алады. Жер сатудан түскен басқа да кірістер Американың түпкүлкілік отбасыларын ауыспалы кезеңде қолдауға жұмсалуы мүмкін. Солт-Сте. қаласында орналасқан үнді агенті ретінде Мари, Мичиган, кейіннен Макинак аралында, Скулкрафт өзінің агенттікке аяқпен немесе каноэмен келген көптеген америкалықтардың қажеттілікпен тасымалданатын, уақытша баспаналармен шектелгенін көрді. Олар оңай салатын. Бұл еуропалық америкалық тұрғыдан жеткіліксіз болып көрінді.
The Indian Dormitory is a surviving fragment of the assimilationist vision of Henry Schoolcraft, the U. S. government official supervising Native American affairs and based at Mackinac Island. Schoolcraft noticed in the early 19th century that the culture of most Native Americans centered on the hunting and gathering of food, activities which were less productive in terms of food production than agriculture. Schoolcraft believed that Native Americans could be persuaded to cede much of their hunting lands to the U. S. federal government, and that the government could reinvest some of the proceeds to be earned from reselling these lands to teach farming techniques to "the Indians." Other income from land sales could be used to support Native American families during the transitional period. As the Indian Agent in Sault Ste. Marie, Michigan, and later on Mackinac Island, Schoolcraft had seen that many of the Native Americans who travelled by foot or canoe to visit his agency were limited by necessity to portable, temporary shelters they could easily build. These did not seem adequate from the European American point of view.
Вашингтон келісім-шарты, 1836
Макинак аралындағы үнді агенті ретінде Скулкрафт Мичиган территориясының көптеген америкалықтар, әсіресе Оджибва және Оттава тайпаларының мүшелерін Мичиганның солтүстік Төменгі жарты аралы мен шығыс Жоғарғы жарты аралының көп бөлігін федералды үкіметке сатуға көндіре алды. Алмасу 1836 жылы Вашингтон келісімінде бекітілді. Сатылған жердің үлкен бөлігі үшін федералды үкімет зардап шеккен америкалықтар үшін жыл сайынғы төлем төлеуге, егіншілік пен соған байланысты қолөнерге, мысалы, теміршілікке оқытуды қамтамасыз етуге және Макинак аралында жатақхана құрылымын салуға уәде берді. Осы уәдеге сай 1838 жылы "Индия жатақханасы" салынды.
As the Mackinac Island Indian Agent, Schoolcraft was able to persuade many Native Americans of Michigan Territory, especially members of the Ojibwa and Ottawa tribes, to sell most of the northern Lower Peninsula and eastern Upper Peninsula of Michigan to the federal government. The exchange was sealed in the 1836 Treaty of Washington. In exchange for the vast tract of land sold, the federal government promised to pay an annuity to affected Native Americans, provide training in farming and allied crafts, such as blacksmithing, and build a dormitory structure on Mackinac Island to which recognized Native Americans with tribal standing could come for shelter when doing business on Mackinac Island with the Indian Agency. In fulfilment of this promise, the Indian Dormitory was built in 1838.
Арал мектеп үйі
1836 жылғы келісімде белгіленген аннуитет кестесі аяқталғаннан кейін, түпкүлкі американдықтар Макинак аралына көптеп келуді тоқтатты. Үнді жатақханасы өзінің бастапқы функциясы бойынша қызмет көрсетуді тоқтатты. 1867 жылы ғимарат Макинак аралының барлық этникалық топтарының балалары үшін мемлекеттік мектеп ретінде бейімделген. 1867-1960 жылдар аралығында мектеп ретінде қызмет еткен Томас У. Ферри мектебі Мичиган штатының ең көп этникалық топтарының біріне сынып бөлмелерін берді. 1960 жылы ағаштан салынған ғимарат мектеп қауіпсіздігі туралы заң талаптарының талаптарына сай келмеді. Мектеп ғимараты өзінің Schoolcraft мұрасымен ұзақ уақыт бойы Макинак аралы мемлекеттік паркімен қоршалған болатын, ал 1963 жылы оны Парк комиссиясы сатып алды. Индиялық жатақхана тарихи орындардың ұлттық тізіліміне қосылды және Макинак аралының жалпы мәртебесіне ұлттық тарихи ескерткіш ретінде ықпал ететін мүлік болып табылады.
After the expiration of the annuity schedule laid out in the 1836 treaty, Native Americans stopped coming to Mackinac Island in large numbers. The Indian Dormitory ceased to be of service in its original function. In 1867, the building was adapted as a public school for the children of Mackinac Island of all ethnic groups. Serving as a schoolhouse from 1867 to 1960, the Thomas W. Ferry School provided classroom space to one of the most ethnically diverse populations in Michigan. By 1960, the wooden building could not meet the standards of school safety required by law. The school building, with its Schoolcraft heritage, had long been surrounded by Mackinac Island State Park property, and in 1963 it was purchased by the Park Commission. The Indian Dormitory has been added to the National Register of Historic Places, and is a contributing property to Mackinac Island's overall status as a National Historic Landmark.