Кіріспе
Австро-Венгрияның подводная флоты Бірінші дүниежүзілік соғыстан он жыл бұрын құрылған. Олардың көбі Германиядан лицензия бойынша әртүрлі жобаларға салынған. Олар Жерорта теңізінде итальяндық, француздық және британдық кемелерге қарсы соғыста белгілі бір табысқа қол жеткізді, ал қызметтегі жиырма сегіз қайықтың сегізін жоғалтты. Оларды Неміс императорлық әскери-теңіз флотының Пола флотилиясы күшейтті, негізінен жағалаудағы U- қайықтарды құраған, олар Германияның солтүстік кемежайларынан Адриатика теңізіндегі Австрия порттарына темір жолмен жеткізілді. Соғыс аяқталғаннан кейін 1918 жылы барлық австриялық су асты кемелері Антанта державасына берілді, олар оларды жеке-жеке жоюға мәжбүр болды. Аустрия мен Венгрия соғыстан кейін теңізге шыға алмай қалғандықтан, сол уақыттан бері Австрияның немесе Венгрияның ешқандай су асты кемесі (немесе басқа да әскери кемелері) пайдалануға берілмеген. Кейбір дереккөздерде австро-венгерлік U-қайықтарға римдік цифрлармен сілтеме жасалады, бұл оларды ұқсас нөмірлері бар неміс U-қайықтарынан ажыратудың жолы, бірақ австро-венгерлік әскери-теңіз флотының өзі араб цифрларын қолданды. Сандар арасында бірнеше себептерге байланысты айырмашылықтар бар. Германияда салынып жатқан австро-венгерлік подводный қайықтар сериясының бірі сатылып, Императорлық Германия әскери-теңіз флотына тапсырылды. Басқа жағдайларда, Императорлық неміс теңіз флотына тапсырылған U- қайықтар Жерорта теңізінде жұмыс істегенде уақытша австро-венгерлік нөмірлерге ие болды. Соңғы себеп, тағайындалмаған U 13 жағдайында, ырым-жырым болды. Бұл - Аустрия-Венгрия әскери-теңіз флотына тапсырылған барлық подводный қайықтар тізімі. (Құрылысы басталған, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде аяқталмаған немесе іске қосылмаған субмариналар кірмейді.)
U-20 класы
U-20 класы төрт U-қайықтан тұратын класты құраған, олар U-20, U-21, U-22 және U-23 болды. Бұл сынып кейде Havmanden класы деп аталады, өйткені ол Дания Корольдік Әскери-теңіз күшінің 1911 жылғы Havmanden класының су асты кемелерінің жобасына негізделген, оның үшеуі Фиумеде салынған. Хевманден класының дизайны соғыстың басында ескірген болса да, 1915 жылы Аустрия-Мажарстан әскери-теңіз флоты төрт қайыққа тапсырыс берді, себебі құрылыс дереу басталуы мүмкін еді. Саяси себептер бойынша тапсырысты Австрия мен Венгрия компаниялары арасында бөлуге тура келді, бұл құрылыс проблемаларына және кешіктірулерге ықпал етті, сондықтан 1917 жылдың ортасына дейін қайықтар жұмыс істемеді. Кемелердің ұзындығы 39 метрден асатын, ал екі торпеда түтігі, палубадағы мылтық және пулеметпен жабдықталған. Кемелердің қозғалтқыштары сенімді емес еді, бұл конструкциядағы басқару мәселелерін күшейтті. U-20 класы соғыс кезіндегі жетістіктерге қол жеткізбейді, бірақ соғыс кезінде жаудың әрекетіне U-20 және U-23 қайықтарының екеуін жоғалтты. Қалған екеуі соғыспен байланысты өтемақы ретінде жеткізіліп, бөлшектелді. 1962 жылы көтеріліп, сақталған U-20 кемесіне арналған басқару мұнарасы Венадағы әскери мұражайда қойылған.
U-27 класы
U 27 класы - сегіз U қайығының класы U 27, U 28, U 29, U 30, U 31, U 32, U 40, U 41неміс Императорлық Әскери-теңіз флотының UB II типті жобасына негізделген және Австрия-Мажарстанда лицензия бойынша салынған. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін, Аустрия-Мажарстан әскери-теңіз флоты су асты кемелеріне деген ең шұғыл қажеттілігін қанағаттандырғаннан кейін, олар 1915 жылдың ортасында өзінің келесі су асты кемелері тобы үшін неміс UB II типті жобаны таңдады. Алғашқы алты қайыққа 1915 жылдың қазан айында Австрияның Cantiere Navale Triestino және Венгрияның Ganz Danubius фирмаларына тапсырыс берілді. 1916 жылы тағы екі қайыққа тапсырыс беріліп, жалпы саны сегізге жетті. Қайықтардың ұзындығы 37 метрден асатын, ал екі торпеда түтігі, палубадағы тапанша және пулеметпен қаруланған. Олар жер бетінде жүруге арналған қос дизельдік қозғалтқышпен және жер астындағы қозғалыс үшін қос электрлік қозғалтқышпен жабдықталған. Бұл сынып неміс жобасына негізделгенімен, австро-венгерлік U қайықтары су астында ауыр және сәл жылдам болды, бірақ неміс әріптестерінен аз қаруланды. Барлық сегіз қайық 1917 және 1918 жылдар аралығында австро-венгерлік теңіз флотына тапсырылды және соғыс кезінде белсенді қызмет көрсетті. және кемелердің суға батуы және жалпы тоннаж бойынша ең табысты болды. Екі қайық тек бір-бір кеме, ал үшіншісі, , кемелерді суға батырмады. Сонымен қатар, U-30 - соғыс кезінде жоғалған жалғыз кеме. Қалған жеті кеме соғыс репарациясы ретінде Франция мен Италияға берілді, ал алтысы 1920 жылы жойылды; жетіншісі бұзылу үшін Бизертаға сүйретіп әкетілген кезде батып кетті.
All eight boats were commissioned into the Austro Hungarian Navy between 1917 and 1918 and saw active service during the war. and were the most successful in terms of ships sunk and gross register tonnage sunk, respectively. Two boats sank only one ship each, and a third, , sank no ships. U 30 was also the only boat of the class to be lost during the war. The remaining seven were ceded to France and Italy as war reparations and six were scrapped by 1920; the seventh sank while being towed to Bizerta for scrapping.
U-43 класы
U 43 класы - екі жағалаулық U қайықтың класы, олар UB II типті субмариналар - U 43 және U 47 - Императорлық неміс теңіз флотының екі класын бірдей етеді. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан бері Австрия-Мажарстан өзінің U қайықтар флотының көлемін ұлғайту үшін жұмыс істеді, сондықтан Германияның императорлық әскери-теңіз флоты, оқытылған су асты кемелері экипаждарын табу қиындық туды, ол өзінің екі UB II қайығын және 1917 жылдың маусымында өзінің одақтасына сатты. UB II типті неміс кемесі UB I типті кемелерге қарағанда жақсартылды. Олардың арасында қос қозғалтқыш пен ұшақтар болды, олар жұмыс кезінде артық жүктемеге ие болды, жоғары жылдамдықты және екі есе көп торпедалы үлкен торпеда түтіктерін қамтамасыз етті. Нәтижесінде UB II қайықтары бұрынғы UB I қайықтарынан екі есе ауыр болды. Екі кеме де Германияға арналып, Жерорта теңізінде қызмет етуге таңдалды. Олар Полаға темір жол арқылы жеткізіліп, құрастырылып, іске қосылды және Германия Императорлық Әскери-теңіз флотына тапсырылды, онда екеуі де одақтас кемелерге қарсы үлкен жетістікке жетті. 1917 жылы маусымда қайықтар қызметінен шығарылып, Австрия-Мажарстанға берілді, содан кейін шілдеде Австрия-Мажарстан әскери-теңіз флотына тапсырылды. Екі қайықтың да атауларындағы B-ге тоқтатылды, бірақ су асты кемелері бірдей нөмірлерді сақтап қалды, олар Австрия-Мажарстан туының астында U 43 және U 47 болды. Соғыстың соңында олар Италия мен Францияға тиісінше берілді және 1920 жылы жойылған болатын.
Басқа кластар
Басқа бірнеше сыныптар жасалды, бірақ олардың ешқайсысы австро-венгерлік теңіз флотында қолданылмайды. U 7 класы - Германияның Киль қаласындағы кеме жасау зауыты 506d жобасына сәйкес австро-венгерлік әскери-теңіз флотына арналған бес U-қайық класы. Бес қайық Бірінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде Германияның императорлық әскери-теңіз флотына сатылды. U-қайықтарды Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германия Императорлық Әскери-теңіз флоты (Kaiserliche Marine) қолданған. Олар U 66 класы немесе UD типті деп аталды. Австрия-Венгрия әскери-теңіз флоты үш шетелдік жобаның алты су асты кемесін бәсекелестік тұрғыдан бағалағаннан кейін U 7 класы үшін Уайтхед пен Ко компаниясының жобасына қарағанда Germaniwerft 506d жобасын таңдады. U 7 - U 11 нөмірлері берілген қайықтар ұзындығы 228 фут (69 м) болатын және су бетінен шыққаннан бастап суға батып кеткенге дейін аралықта жүретін. Олардың қатарында бес торпеда түтігі мен палубалық пуля бар еді. Қозғалтқыштар үшін жобада жер үстіне жүруге арналған қос дизельдік қозғалтқыштар мен жер асты қозғалысына арналған қос электрлік қозғалтқыштар талап етілді. 1913 жылы ақпанда Аустрия-Мажарстан әскери-теңіз флоты қайықтарға тапсырыс берді және қарашада алғашқы қайықтарда құрылыс басталды. 1914 жылдың тамызында Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін, австро-венгерлік теңіз флоты Гибралтар арқылы Жерорта теңізіне әлі де аяқталмаған су асты кемелерін жеткізу мүмкін емес екеніне сенімді болды. Нәтижесінде олар 1914 жылдың қарашасында бес қайықты Германияның императорлық әскери-теңіз флотына сатып жіберді. Неміс әскери-теңіз флоты бес субмаринага U 66 - U 70 нөмірлерін берді және оларды қайта жобалап, өз ерекшеліктеріне сәйкес қайта жасатты. Бұл өзгерістердің арқасында кемелердің ығысуы көбейіп, су бетінде қатып қалған. U 48 класы - Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Австрия-Венгрия әскери-теңіз флотына (Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine немесе K. u. K. Kriegsmarine) арналған төрт U-қайықтан тұратын класы. Қайықтардың дизайны 1916 жылы қаңтарда AG Weser неміс фирмасынан сатып алынған жоспарларға негізделген. Теңіз флоты 1916 жылдың қыркүйегінде Полада су асты кемелерін салуды бастауға Триестинаның Cantiere Navale компаниясына рұқсат берді. Жоспарланған төрт қайықтың тек екеуі ғана салынды, бірақ екеуі де ешқашан іске қосылмаған немесе аяқталмаған. Соғыстың соңында екі кеме де жойылып кетті. U 50 класы - Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Австрия-Венгрия әскери-теңіз флотына (Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine немесе K. u. K. Kriegsmarine) арналған төрт океанға баратын U қайығының класы. Қайықтардың дизайны 1915 жылы шілдеде Германия Werft фирмасынан сатып алынған 835 жобасының дизайнына негізделген. Әскери-теңіз флоты 1916 жылдың ақпан айында Фьемеде Ganz Danubius-ке субмариналарды салуды бастауға рұқсат берді. Жоспарланған төрт қайықтың тек екеуі ғана салынды, бірақ олардың ешқайсысы іске қосылмаған немесе аяқталмаған. Соғыстың соңында екі кеме де жойылып, қайтадан қайтадан пайдалануға берілді. U 52 класы - Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Австрия-Венгрия әскери-теңіз флотына (Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine немесе K. u. K. Kriegsmarine) арналған төрт океанға баратын U қайығының класы. Су асты кемесі жобасы А6 жобасына негізделген, оны Треневский техникалық тұрақ (STT) әскери-теңіз флотының жобалау конкурсының аясында ұсынған. STT 1916 жылы алғашқы екі қайықты соғыс уақытындағы Austriawerft атауымен салуды бастады, бірақ соғыс аяқталғанға дейін бірде-бір кеме іске қосылмады немесе аяқталмады. Соғыстың соңында екі кеме де жойылып кетті. Үшінші және төртінші субмариналардың ешқайсысы да суға қойылмаған. U 101 класы - Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Австрия-Венгрия әскери-теңіз флотына (Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine немесе K. u. K. Kriegsmarine) арналған тоғыз U-қайықтан тұратын класы. Бұл класты 1916 жылы Ungarische Unterseebotsbau AG компаниясының S 1 типті конструкциясы негізінде жасады. Алғашқы үш қайықты 1917 жылдың аяғы мен 1918 жылдың басында Триесттегі Австрия кемежайы салды, бірақ соғыс аяқталғанға дейін олардың ешқайсысы іске қосылмаған немесе аяқталмаған. Ал қалған алты су асты кемесі де суға қойылмаған. U 107 класы - Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Аустрия-Венгрия әскери-теңіз флотына (Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine немесе K. u. K. Kriegsmarine) арналған U қайықтарының класы. Бұл жоба Германияверфт UD жобасына ұқсас болды, ол Аустрия-Мажарстан әскери-теңіз күшінің U 107 және U 108 кемелерінің негізін құрады. 1918 жылдың басында Ганц Дунайбиус Фиумеде екі қайық (U 107 және U 108) құйды, бірақ соғыс аяқталғанға дейін іске қосылмаған неме�...