Кіріспе

Янко Вукович, кейде Янко Вукович немесе фон Вукович деп те жазылады, сондай-ақ Янко Вукович де Подкапельский немесе Янко Вукович Подкапельский (27 қыркүйек 1871 – 1 қараша 1918) – Хорватия теңіз офицері, ол Австрия-Мажарстан теңіз күштерінде қызмет етті және оның құлау кезінде, Словен, Хорват және Серб мемлекетінің жаңадан құрылған флотының қысқа мерзімге қолбасшысы болды. Вукович Бірінші дүниежүзілік соғыста қатысты және 1918 жылдың қазан айында Австрия-Мажарстан ыдырағанда және бүкіл флот Словен, Хорват және Серб мемлекетіне берілгенде флоттың қолбасшысы болып тағайындалды. Ол итальяндық коммандостар батырған кемеде қайтыс болды.

Өмірбаян

Ол Фьемадағы (қазіргі Риека) әскери-теңіз академиясын бітірді. Теңіз қызметінде ол Dreadnought-қа дейінгі кемелерге, жылдам жеңіл крейсерлерге қолбасшылық етті және Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңына қарай флоттың флагманы – Dreadnought-тың басқарушысы болды.

Viribus Unitis суға батуы

1918 жылы 29 қазанда Словения, Хорватия және Сербияның Ұлттық кеңесі Австрия және Венгриямен барлық қарым-қатынасты үзіп, Словения, Хорватия және Сербия мемлекетін құрды. Кейіннен император Карл I бүкіл австро-венгерлік теңіз флотын, сауда флотын және оның барлық базаларын жаңа мемлекетке берді. Ұлттық кеңестің өкілдері 31 қазанда Пула теңіз базасына келгенде, бас қолбасшы адмирал Миклош Хорти флот басшылығын кімге тапсыру керектігін сұрады. Өкілдер бұл мәселені ойластырмағандықтан, біршама талқыдан кейін Хортидің ұсынысын қабылдады. Хортидің туы сағат 5-те түсірілген кезде ол контр-адмирал шеніне көтеріліп, жаңа мемлекеттің теңіз флотының бас қолбасшысы болды. Түнде, жаңа мемлекет құрылғаны және соғыс жарияланбағаны туралы хабарсыз, жақын маңдағы патрульдік қайықтан келген итальяндық диверсанттар тобы портоға кіріп, сағат 6:30-да жарылуға дайын екі 200 кг минаны орналастырды. Екі адамнан тұратын топ тұтқындалып, «Вирибус Юнитис» кемесіне жеткізілді, онда олар Вуковичке жасаған ісін айтты. Вукович тұтқындарды (Раффаэле Паолуччи және Раффаэле Россетти) бауырлас кемеге қауіпсіз жеткізуді ұйымдастырды және кемені эвакуациялауға бұйрық берді. Бірақ сағат 6:30-да жарылыс болған жоқ, Вукович көптеген теңізшілермен бірге кемеге қайта оралды. Осылайша ол кемесінде болып, миналар көп ұзамай сағат 6:44-те жарылғанда, кемемен және оның 300-400 экипажымен бірге суға батып кетті. Вукович өз елінің флотының бас қолбасшысы болып он екі сағаттан астам уақыт қызмет етпеді.

Мұра

1919 жылы Вуковичтің жесірі Хелена Пуладағы теңіз бейіштегі теңіз шіркеуіне оның есімін жазған тақта орнатты. 1994 жылы оның туған жері Езерандағы туған үйіне ескерткіш тақта ілінді. Оның есімі сондай-ақ 2011 жылы Хорватия президенті Иво Йосиповичтің Әскери-теңіз күнінде ашқан Риекадағы бұрынғы Marineakademie Fiume-ден бітірген барлық адмиралдарды құрметтейтін тақташада сақталған. Бриньедегі орталық алаң мен Загребтегі бір көше Вуковичтің есімімен аталды. Вуковичтің трагикалық тағдыры және оның ар-намысы мен міндет сезімі Пуладан шыққан кабаре рок-тобы "Gori Ussi Winnetou" атты әніне, сондай-ақ Стьепан Вукушичтің "Адмирал" және Иван Катушичтің "Адмиралский стиг" атты екі романына шабыттандырды.