Кіріспе

2004 және 2005 жылдардағы қалалық жиналыстарда Вермонт штатының Киллингтон қаласындағы шаңғы курорты қауымдастығының азаматтары Вермонт штатынан бөлінуді және шығысқа қарай 40 шақырым қашықтықта орналасқан Нью-Гэмпшир штатына кіруді қолдады.

Қатысушылардың талаптары

Қолдаушылар қала тұрғындары жылына 10 миллион доллар мүлік салығы және жылына 10 миллион доллар сату салығы (сонымен қатар табыс және басқа да салықтар) төлейді, бірақ мектеп жүйесін қаржыландыруға көмектесу үшін жылына 1 миллион доллар алады деп мәлімдейді. Қалалық селектор Буч Финдейзеннің сөздері бойынша, "Бір сәт бөлісу олжалауға айналады". Қала тапсырған экономикалық зерттеулер бойынша, Киллингтон жылына кем дегенде 7 миллион доллар үнемдейді, жеке табыс салығынан үнемдеуді қоспағанда. Қалалық әкімдіктің айтуынша, бұл қала ұзақ уақыттан бері экономикалық проблемаларға ұшырап келеді, себебі мемлекет қоршаған ортаны қорғау туралы 250-ші заңға сәйкес дамуды шектеді. Бұл заңда қоршаған ортаны бақылау жөніндегі комиссиялар құрылды, онда жоспарланған дамудан зардап шеккендер ұсынылған даму жоспарына қарсылық білдіре алады. Қолдаушылар бұл мәселені шешудің шығындары Киллингтон тау шаңғысы курортының лифт билеттерінің бағасын елдегі ең жоғары деңгейге жеткізді деп мәлімдейді. Қолдаушылар бұдан әрі Вермонт штаты қала мен оның тұрғындарының наразылықтарын жоюдан бас тартқанын және олардың өздерінің штаттық заң шығарушысы, Киллингтон мен Мендонды, Вермонт, қала мүддесін қорғаудан бас тартатынын айтады. 2004 жылдың 2 наурызында 200300 тұрғындар дауыспен дауыс беру арқылы бөліну ұсынысын кеңінен қабылдады. 2005 жылдың 1 наурызында бұл шара тағы да қабылданды, бұл жолы дауыс беру арқылы, дауыс берудің көпшілігі жақтады.

Білім беруді қолдау

Мектептерді қаржыландыру ұзақ уақыт бойы Вермонт штатында дау-дамайға ұшырады, негізінен, үлкен үлкен тізімдері бар қалалар мен кішкентайлары бар қалалар арасындағы мүлік салығы арқылы мектептерді қаржыландыру қабілетінің айтарлықтай айырмашылығына байланысты. 1997 жылы Вермонт штатының Жоғарғы соты Бригам штатына қарсы іс бойынша, теңсіздіктің жарлы қалалардағы балаларды тең білім алу мүмкіндігінен конституциялық тұрғыдан айыратыны туралы шешім қабылдады. Сот бұл мәселені шешуді заң шығарушыға қалдырды. Заң шығарушы орган 60-шы заң деп аталатын өте даулы заң қабылдады. Бұл заң бүкіл штаттағы мектептерге меншік салығын, оқушылар үшін блок гранттарын және мүлік бай қалалардан салық түсімдерін мүлік кедей қалаларға бөлуді қарастырды. 60 заң 2003 жылы 68 заңмен қайта қаралды, бірақ штаттық мүлік салығын сақтады. Бұл заңдардың нәтижесінде Киллингтон мемлекетке гранттар түрінде алғаннан гөрі көп мүлік салығын төлейді. Киллингтон сияқты қалада блок гранттан басқа да артықшылықтар болуы мүмкін, мысалы, әлеуметтік қамсыздандырудың төменгі шығындары және штаттағы білімді халықтың нәтижесінде жұмысшылардың өнімділігінің жоғары болуы, сондай-ақ жалпы мемлекеттік қызметтерден (көшелерді күтіп ұстау, туризмді дамыту және т.б.) ), сандық тұрғыдан анықтау қиын.

Бөлу туралы өтінішті қарау

Заңдық шешімді Вермонт пен Нью-Гэмпшир штаттары және АҚШ Конгресі қабылдайды. АҚШ Конституциясының IV бабында қолданыстағы штаттардың шекаралары өзгерген кезде, бұл әрекеттің барлық қатысатын штаттардың заң шығарушыларының, сондай-ақ Конгресстің келісімі қажет деп талап етіледі. Нью-Гэмпшир штатының заң шығарушы органы 2005 жылы Вермонт штатымен келіссөздер жүргізетін комиссияны бекіткен заң қабылдады, егер Вермонт сәйкес комиссия құруды таңдаса. Вермонт заң шығарушы органы Киллингтонды Нью-Гэмпширге беру идеясын қабылдамайды деп күтілуде. Егер Вермонт Киллингтонның бөлінуіне дауыс берсе де, Нью-Гэмпшир заң жобасы Гранит штатын Киллингтонды қабылдауға міндеттемейді: заң жобасы келіссөздердің басталуына ғана рұқсат береді. Егер келісімге қол жеткізілмесе, Киллингтон Вермонттың құрамында қалады. Қолдаушылар сотқа жүгінумен қауіптенеді, бірақ мұндай сот ісі үшін заңды негіздер әлі күнге дейін белгісіз, өйткені АҚШ Конституциясы тиісті штаттардың заң шығарушы органдары мен АҚШ Конгресінің келісімінсіз штаттардың шекараларын қайта салу механизмін қамтамасыз етпейді. 2005 жылы Вермонт штатының өкілдері Марк Янг (Р Оруэлл), Ричард Маррон (Р Стоу) және Кэтлин Кинан (Д Сент-Олбанс Сити) 426-шы заң жобасын ұсынды, ол Киллингтоннан "мемлекеттің құлдыраған активтері, соның ішінде білім беру, көлік және мемлекеттік қызметке қатысты" мемлекет үшін "шығу ақысын" төлеуді талап еткен. Заңнама сонымен қатар Киллингтон тұрғындарын Вермонт штатының барлық резиденттері мәртебесінен айыратын, оның ішінде мемлекеттік оқу ақысы мен оқу ақысына көмек көрсету. Заң жобасы палатада қарастырылмаған және 2005-2006 жылғы заң шығару сессиясының 2006 жылғы 1 маусымда тоқтатылуымен өліп қалды.