Кіріспе
St. Croix Boom Site - АҚШ-тың Миннесота штатының Стиллвотер қалашығындағы Сент-Круа өзенінің бойындағы тарихи және көрікті жер. Бұл 1856 жылдан 1914 жылға дейін өзеннің жоғарғы жағындағы ағаштарды сұрыптап, сақтап, содан кейін өзеннің төменгі жағындағы ағаш кесу зауыттарына жөнелткен маңызды бүркемелі бұршақтың орнын еске салады. 1930 жылдары бұл жер Миннесота штатының 95-ші тас жолы бойындағы жол жиегіндегі саябақ ретінде дамыған. 1966 жылы өнеркәсіп тақырыбындағы ұлттық маңызы үшін Ұлттық тарихи ескерткіш болып тағайындалды. Ол Миннесотаның ірі ағаш өңдеу өнеркәсібін қолдаған бүркеніштерді сақтау мен өңдеу операцияларының ең ерте, ең маңызды және ең ұзақ қызмет еткені үшін ұсынылды. Бұл жердегі алғашқы ғимараттар мен құрылыстардың іздері қалмады.
Шығу тегі
Сент-Кройс өзенінің аңғарындағы кең ақ қарағай ормандары 19-ғасырдың ортасында ағаш кесудің басты нысанасына айналды. Сент-Крои және оның қосалқы өзендері өзеннің төменгі ағысында оңай көлікпен қамтамасыз етті. Оның үстіне, Сент-Кроис өзені Миссисипи өзеніне түсіп, бүкіл елдегі өркендеген қауымдастықтарға және олар қызмет көрсететін көптеген ішкі елді мекендерге ыңғайлы жол жасайды. Көптеген ағаш өндіруші компаниялар өздерінің ағаш материалдарын бір су жолы арқылы жібергендіктен, әр компанияның әр бүркенің түбіне таңбаланған ерекше "ағаш белгісі" немесе "иесінің белгісі" болды. 1830 және 40-шы жылдары Сент-Круаның өнімі жиналып, ағынның төменгі жағында құрмет жүйесі бойынша сұрыпталды, бірақ компаниялар мен бүршіктердің санының өсуі көп ұзамай ресми тәсілге мұқтаж болды. 1851 жылы Миннесота заң шығарушы органы Сент-Круа Бум компаниясына өзендегі белгілі бір нүктеде барлық бүршіктерді жинап, оларды белгіге сәйкес сұрыптап, тиісті иелеріне мың метрлік (17 цент / м3) 40 цент үшін жеткізу құқығын берді. Бум компаниясының басшылығы негізінен Маринен, Тейлорс-Фоллз және Осеоладан келген адамдардан құралған, сондықтан бум бастапқыда Тейлорс-Фоллз маңында орналасқан. Алайда, бұл жерде екі үлкен проблема болды. Біріншіден, бұл жер Сент-Кройдың ең өнімді екінші саласы - Эпл өзенінің сағасынан жоғары ағыста орналасқан. Екіншісі - Стиллвотер аймақтың негізгі ағаш қаласына айналып бара жатқандықтан, ондағы зауыттар өздерінің ағаштарды 34 шақырымға дейін ағысқа қарай алып жүруге қосымша ақы төлеуі керек болды.
Әсері
Өзендегі бұталардың үлкен көлемі және Сент-Кройс Бум компаниясының барлық маңызды ағаш өнеркәсібіне маңыздылығы үлкен өңірлік әсерлерге әкелді. Ауасы көп болған уақытта бұтамен тұншығып қалған өзеннен бу қайықтары өте алмайтын. Саяхатшылар өзеннің жоғарғы жағына да, төменгі жағына да жүре алмады, фермерлер өз тауарларын нарыққа жеткізе алмады, ал Тейлорс Фоллс сияқты қалалар экономикалық жағынан аштықтан зардап шекті. Ағаштардың үйірмесі су ағындыларын бөгеп, өзен жағалауындағы фермаларды және үйлерді су басып қалуы мүмкін. Бом компаниясы жолаушылар мен жүктерді бөгелген аумақтарда тасымалдау үшін командалар мен вагондарды қамтамасыз етуге тырысты, оларды өзеннен жоғары шағын бу қайықтарына көшіріп, өз сапарларын жалғастыра алды. 1860 және 70-жылдары компания бум орнын айналып өту үшін кеме қатынасы арнасында жұмыс істеді. Сент-Круа Бум Сайт Жол бойындағы көлік қою аймағы 1935-1939 жылдары Ұлы депрессия кезінде кең таралған жұмыссыздықпен күресу үшін құрылған Нью-Дил федералды еңбекке жәрдемдесу бағдарламаларын пайдалана отырып жасалды. Пляждық сәулетші Артур Р. Николс жобаны жасаған, ал құрылысты негізінен Ұлттық жастар басқармасы (NYA) арқылы жұмыс істейтін жастар жүргізді. Олар тарихи ескерткіш, пикник алаңын, от шамы, дәретхана, тас қабырға, қоршау және өзен жағасына қарай баспалдақ орнатты. Олар сондай-ақ, жерді абаттандырып, ағаш отырғызып, табиғи бұлақ көзін жақсартты. Мүмкін болатын қосымшаларға ақпараттық киоск, пикник баспаналары және портативті дәретханалар үшін қоршау кірді, олардың барлығы Бум сайтының ағаш кесу дәуіріндегі құрылыстары бойынша жасалды.
Сипаттама
Қазіргі уақытта Сент-Круа Бум сайты бес түрлі аймақты қамтитын саябақ болып табылады. Солтүстік шетінде "жол бойында" деп белгіленген үлкен паркинг және пикник алаңы бар. Оңтүстікке қарай бірнеше жүз метр, бірақ бұлақпен бөлінген, тарихи белгісі бар кішігірім көлік тұрағы және өзен жағалауына қарай төмен түсетін баспалдақ бар. Оңтүстікке қарай 0,25 мильде суретті көрініс бар, ол автомобильшілерге өзеннің ең айқын көрінісін ұсынады. Бақсылық жеке Boomsite Маринамен шектеседі, бірақ аз қашықтықта жеке қоғамдық қайық шығатын жер бар. Көп уақыт бойы бұтақтардың көбею кезеңінен басқа құрылыстар қалған жоқ деп есептелді, бірақ 1975 жылы Ұлттық парк қызметінің тарихи зерттеу тобы орманның астында жасырылған екі ғимаратты қайтадан тапты. Олардың бірі - экипаждың кеңсесі, сонымен қатар қыста жылыну үйі ретінде қызмет етті.