Hatti Gold Mines

Кіріспе

Хатти алтын кен орындары, Хатти деп те жазылады, ол Үндістанның Карнатака штатындағы Райчур ауданындағы хабарланған аудан кеңесі. Кен орындары "Хутти Голд Майнз Лимитед" компаниясына тиесілі және оны басқарады. Хутти Карнатака штатының Райчур ауданында орналасқан және Райчурдің батысына қарай 80 км (50 миль) қашықтықта орналасқан, бұл жақын темір жол станциясы.

Демография

2011 жылғы халық санағы бойынша Хуттидің 2,676 үй шаруашылығындағы 13,536 тұрғыны бар. Олардың ішінде 6 858 еркек (50,6%) және 6 678 әйел (49,4%) болды. Халықтың 10 305 (76%) сауатты. Олардың 1384 (10%) - і 6 жасқа толмағандар.

Тарих

Бұл кен орны - әлемдегі ең көне металл кен орындарының бірі, Ашокан дәуірінен бұрын, ежелгі кеншілер 2300 метр тереңдікте жұмыс істеген. Олар осылай жартасты "өрт жағып", яғни отпен қыздырып, содан кейін оны сумен салқындатып, жартасты бөлшектерінен бөліп тастаған. Австралиялық д-р Рафтер 1955 жылы жасаған көміртектік датировка бойынша ескі ағаштан алынған екі үлгі 1980 жылдай ескі деп есептелген. Олар алтын алу үшін кенді ұнтақтау үшін қазіргі кезде массала жасауға қолданылатын теріскейлерді қолданған, олардың кейбіреулері қазір де сол аймақта кездеседі. Алтынды алу үшін , сумен араластырылған кенді ешкінің терісіне салып, оның жүнін алып тастаған. Жоғарыда аталған ежелгі тау-кен өндірісінен басқа, 1890-1920 жылдар аралығында бұл аймақта одан әрі тау-кен өндірісі жүргізілді, ол кезде алтын бағасы шамамен 500 мың теңгеге дейін жетіп отырды. 18 тонна 10 граммға (бір тоннасы 20,97 теңге) сатылады. Бұл кәсіпорындардың ең ірісі Хуттиде болды, онда 1902-1919 жылдары өте бай кеннен шамамен 7 400 кг алтын алынды, орташа өнімділігі 19 г / тонна. Бұл кеннің көп бөлігі жер бетінен 1100 м тереңдікке жеткен негізгі кен орнында табылған. 1920 жылы техникалық қиындықтар мен қаржы тапшылығынан өндіріс тоқтатылды. 1937 жылы Низам үкіметі жұмыс орнын ашу мақсатында кен орындарын қайта ашу мақсатында бұл аймақты қайтадан зерттеуді шешті (ауыл шаруашылығынан басқа аймақтағы жалғыз өнеркәсіп). Бұл аймақ сол кездегі аштық аймағы деп саналатын, артта қалған аудан болатын. 1940 жылы қанағаттанарлық зерттеу жұмыстарынан кейін күніне 100 тонна кен рудасын өңдеуге арналған зауыт орнатуға шешім қабылданды, бірақ зауыт алынбастан, жұмыс тоқтатылды, ал 1942 жылдан 1946 жылға дейін Екінші дүниежүзілік соғысқа байланысты шахта сорғылаудан басқа жабылып қалды. Компания 1947 жылы Хайдарабад алтын кендері компаниясы ретінде құрылған. Соғыс аяқталғаннан кейін бұл жоба қайта жаңғыртылды және өндіріс 1948 жылдың қыркүйегінде күн сайын 130 тонна кен өндіріп басталды. 1972 жылы бұл көрсеткіш күн сайын 600 тоннаға дейін өсті. 1956 жылы штаттарды қайта ұйымдастыру кезінде компания Майсур штатына (Карнатка штаты) көшіріліп, "Хути Голд Майнз Лимитед" болып өзгерді. Кен орнында шамамен 38,56,300 тонна кен өндіріліп, шамамен 26,550 кг өнім өндірілді. Сонымен қатар, шамамен 48 800 тонна алтын қалдықтары 1982 жылы 112 кг алтын өндірісі болды. 83-те айына шамамен 62,83 кг алтын өндірілді, орташа алғанда, тоннасына 5,24 г алтын өндірілді. Үлкен жұмыс істегеннен кейін негізгі шахтада су қалмады, сондықтан ол жабылды.

This mine is probably one of the most ancient metal mines in the world, dating to the pre Ashokan period, the ancient miners having worked down to a depth of over 2300 feet. It is probable they had broken the rock by "fire setting" i. e. heating it by means of fires and suddenly cooling it by pouring water onto the heated rock causing pieces to break off. As per carbon dating done by Dr. Rafter from Australia in the year 1955, the age of the two samples of timber found in old workings was estimated to be about 1980 years old. For crushing the ore to extract the gold they used a grinding stone similar to those used now for making masalas and a few of which can even now be found in the area. The actual gold was recovered by passing the crushed ore, mixed with water, over goats' skins, the fur trapping the heavy particles of gold while allowing the lighter minerals to be washed off. In addition to the ancient mining in mentioned above, there was further mining in the area between 1890 and 1920 when the price of gold was about Rs. 18 for 10 grams (Rs 20.97 per tola). The biggest of these ventures was at Hutti where, from 1902 to 1919, nearly 7,400 kg of gold were obtained from very rich ore, at an average yield of 19 g/tonne. Most of this ore came from the main mine, which reached a depth of about 1,100 m below surface. The industry closed down in 1920 due to technical difficulties and lack of funds. In 1937, the Nizam's Government decided to prospect the area again with a view to possible re opening of the mines (the only industry in the area apart from agriculture) so as to provide employment. The area was a backward district, which was considered at that time to be a more or less perpetual famine area. In 1940, after some satisfactory exploratory work, it was decided to install a plant to treat 100 tonnes of mine ore per day, but before the plant could be obtained, operations were suspended, and from 1942 to 1946, due to World War II, the mine was shut down except for pumping. The company was originally formed in 1947 as the Hyderabad Gold mines Company Ltd., with the Hyderabad State Government holding a majority of the shares. After the end of the war, the scheme was resumed and production started in September 1948, at the rate of 130 tonnes of ore per day. By 1972 this rate had progressively increased to 600 tonnes of ore per day. With the re organization of the States in 1956, the company was transferred to Mysore State (Karnataka State) and became Hutti Gold Mines Limited. The mine produced about 38,56,300 tonnes of ore to yield about 26,550 kg at an average recovery of 6.88 g per tonne. In addition about 48,800 tonnes of gold tailings lifted about 112 kg of gold production for the year 1982 – 83 was about 62.83 kg gold per month at an average recovery grade of 5.24 per g per tonne. After extensive working, the main mine became water logged, and was closed.

Көлік

Хутти Бангалор, Хабли, Читрадурга, Давангере, Шимога, Калбурги, Виджаяпура, Багалкот, Райчур, Пуне, Хайдарабад және басқа да ірі қалалармен жақсы жолмен байланысты. Ең жақын әуежай Хайдарабадта орналасқан.

Ұзақ қашықтыққа автобус бағыттары

Карнатака мемлекеттік автомобиль көлігі корпорациясы (KSRTC) басқа қалалар мен ауылдарға автобус қызметін жүргізеді. Сондай-ақ, жеке автобус қызметтері де бар.

Темір жолдар

Райчур - Хуттиге ең жақын темір жол станциясы. Райчурді ірі темір жол желісімен қамтамасыз етеді және Бангалор, Мумбай, Дели, Ченнаи, Хайдарабад, Ахмадабад, Тривендрум, Каньякумари, Пуне, Бхопал және Агра сияқты Үндістанның барлық ірі бөліктеріне пойыздармен жақсы байланысты.