Кіріспе
Огайо өзеніндегі тарихи түпкүлді америкалық ауыл Төменгі Шоунитаун, сондай-ақ Шануа немесе Соннонтио деп аталады, 18-ғасырдағы Шоуни ауылы, Төменгі Шоунитаун археологиялық ауданында, Оңтүстік Портсмут маңындағы Гринуп округі, Кентукки және Льюис округі, Кентукки. Халық ақырында Огайо өзенінің екі жағындағы және қазіргі Огайо штатының Сциото округіне жататын Сциото өзенінің екі жағындағы аумақтарды иеленді. Негізінен шоуни, ирокез және делаверлер мекендейді. 1755 жылы оның халқы 1200 - ден асып, Огайо штатындағы ең ірі америкалық қауымдастықтардың бірі болды, екінші орында Пиккавиллл. Қала халқының көлемі мен алуан түрлілігі француз және британдық саудагерлерді өзіне тартты, бұл француз және үнді соғысының алдындағы жылдары қауымға ықпал ету үшін Франция мен Ұлыбритания арасындағы саяси бәсекеге әкелді. Француз, британ және америкалық көшбасшылардың жиі келуіне қарамастан, қала саяси бейтарап болды. 1750 жылдары Lower Shawneetown-да бірнеше ағылшын тұтқындары, соның ішінде Мэри Дрейпер Ингелс және Сэмюэл Сталнакер тұтқында болды. Төменгі Шоунитаунда 1758 жылы француз және үнді соғысы кезінде американдық отарлаушылардың шабуылына ұшырамай, Шиото өзенінің батысына Пикавей жазығына көшірілді.
Lower Shawneetown, also known as Shannoah or Sonnontio, was an 18th century Shawnee village located within the Lower Shawneetown Archeological District, near South Portsmouth in Greenup County, Kentucky and Lewis County, Kentucky. The population eventually occupied areas on both sides of the Ohio River, and along both sides of the Scioto River in what is now Scioto County, Ohio. populated mainly by Shawnee, Iroquois, and Delawares. By 1755, its population exceeded 1,200, making it one of the largest Native American communities in the Ohio Country, second only to Pickawillany. The size and diversity of the town's population attracted both French and British traders, leading to political competition between France and Britain to influence the community in the years preceding the French and Indian War. The town remained politically neutral in spite of frequent visits by French, British and Native American leaders. Several English captives, including Mary Draper Ingles and Samuel Stalnaker, were held captive in Lower Shawneetown in the 1750s. Lower Shawneetown was abandoned in 1758 to avoid colonial American raids during the French and Indian War, and was relocated further up the Scioto River to the Pickaway Plains.
Құрылтай және атаулары
1730-жылдардың ортасында Сциото мен Огайо өзендерінің қосылған жерінде құрылған Төменгі Шоунитаун Огайо өзеніндегі ең алғашқы шоуни қоныстарының бірі болды. Қала туралы алғашқы мәлімет 1734 жылы 27 шілдеде Франсуа Мари Биссо, Сиер де Винсенн, "Огайо өзеніндегі Шоунилердің үйінде" ағылшын саудагерінің қоймасын сипаттаған хатында кездеседі. Төменгі Шоунитаунда алғаш рет осы атпен Уильям Трент 1748 жылы 20 қазанда жазған хатында Кускускидегі кісі өлтіру туралы хабарлаған. Бұл жерде Вирджиниядағы саудагер "Түменгі Шоуна қаласына жіберу үшін байлап жатқан арақ-шарапқа қатысты дау-дамайдан кейін қаза тапты". Шаунилердің қалаға берген аты белгісіз, бірақ дәлелдер оның "Chillicothe" болуы мүмкін екенін көрсетеді. Шаунилер бұл сөзді "негізгі орын" деген мағынада айтады. (Бұл Scioto-ның бұзылуы болуы мүмкін), "Sinhioto", "Sononito", "Sonnioto", "Scioto", "Sonyoto" және "Cenioteaux". Төменгі Шоунитаун Огайо өзені мен Канава өзенінің тұсымындағы 1751 жылы құрылған, қазіргі Батыс Вирджиния штатының Point Pleasant қаласының маңында орналасқан және Шоунилер үшін Чинудайста немесе Чинудахихета деп аталатын, әлдеқайда кіші Шоннитаундан төменгі ағыста орналасқан.
Орналасқан жері
Солтүстік Американың шығыс жағалауындағы және Канаданың оңтүстігіндегі еуропалықтардың өсуі америкалықтардың Огайо өзені аңғарында шоғырлануына себеп болды, ал Төменгі Шоунитаунда Огайо өзенінің қоныстары бойында тұратын көптеген қауымдарға қол жетімді орын болды. Бұл аймақта бірнеше күндік жол қашықтықта ирокездер, Делавэр, Вайандот және Майами қауымдастықтары бар еді. Қала сонымен қатар, черокилер мен катаубалар қолданған Сенека жолының жанында орналасқан, ал тері саудасы мен саяси одақтарға араласу мүмкіндігі ағылшындық және француздық саудагерлерді тарқатты. Қоғам бастапқыда Огайо өзенінің оңтүстік жағалауында, оның Сциото өзеніне құйылуына қарама-қарсы, су тасқыны мен террасаларда салынған, кейіннен Огайоның солтүстік жағалауында, Сциотоның шығыс және батыс жағалауында қосалқы қауымның өсуімен. Огайо қауымы Сциотоның шығыс жағында, ауылдың кеңес үйі орналасқан жерде, көп ұзамай Кентукки қауымына қарағанда едәуір үлкен болды. Тарихшы Ричард Уорреннің айтуынша, "Бұл француз және британдық одақтас саудагерлер Шауни тайпасының екі астанасының бірі ретінде төменгі Шаунитаунды қарастырған википтер мен ұзын үйлердің кең қатайып жатқан сериясы болды". 1751 жылы Кентукки штатының жағында су тасқынынан жоғары орналасқан жарларда орналасқан 40 үйден, Огайо штатының жағында 40 метрлік өзен жағалауында өсетін 100 үйден тұратын. Оның 300 жауынгерін қоса алғанда, қалада жалпы саны 1200 адам болған болуы мүмкін. 1753 жылы су тасқыны қаланың бір бөлігін қиратып, кейбір тұрғындары шығысқа, ал басқалары Огайо өзенінің Кентукки жағына көшіп кетті. А. Гвинн Хендерсонның айтуынша, осы қоғамда 18-ғасырдағы үйлер ежелгі Форт тұрғындарына ұқсайтын (шамамен 1000-1750 жылдар аралығында аймақты басып алған америкалық мәдениет): Ұзын тікбұрышты ғимараттар дөңгелек бұрыштарымен, ағаш бағаналардың аяқ-қолдарымен салынған. Үйлердің шетінде "есік" орнатылған жамылғылар немесе терілер. Әр үйдің ішіндегі кеңістікті ішкі қабырғалар бөледі, ал ошақтар топырақ едендердің ортасында орналасқан. Қабырғалар қоқыс қоймаларымен қапталған, қоқыс үйінділері сыртқа шығарылған немесе үйдің артындағы жерге үйілген. Қақпақтардың үстінде құрғақ тағамдар ілінеді. Алайда, еуропалықтар кейбір ғимараттарды шатырлар, кабиналар немесе үйлер ретінде сипаттады, олар квадрат бүркемелермен және қабықпен немесе пластинамен жабылған. Кейбірінде тіпті түтіндік те бар еді. Қаланың айналасында мол ресурстар бар еді: қатты ағаш ормандары, шөптесін алқаптар, қант бұталары, жаңғақ ағаштары, тұщы су көздері және тұщы сулы көздер. Жабайы жануарлар қатарына аю, бұғы, қарға және бизон жатады. Құралдар мен қыш бұйымдарын ағаштан жасалған тастан және саздан жасайтын. Қала тұрғындары Огайо жағында 500 фут биіктіктегі құмтастан жасалған тау жынысы Рейвен Рокты Огайо өзеніндегі қозғалысты бақылау үшін қарау нүктесі ретінде қолданды. Қала орталығынан оңтүстік-батысқа қарай 5,5 миль жерде орналасқан жартастан бақылаушылар өзеннің 14 мильлік жоғарғы және төменгі ағысын зерттеуге мүмкіндік алды. Бүгінде ол Рейвен Рок мемлекеттік табиғи қорығының бөлігі болып табылады.
Long rectangular buildings with rounded corners constructed of frameworks of wooden posts set singly into the ground and covered with either thatch, bark, mats or skins. Trade blankets or skins provided "doors" at the ends of the houses. Interior partitions broke up the space within each house, and hearths were located in the center of earthen floors. Pits for storage lined the walls; trash was disposed in outdoor pits or on the ground in heaps behind the house. Bundles of dried food hung from the rafters. However, Europeans described some buildings as huts, cabins or houses structures with squared logs and covered with bark or clapboard. A few even had chimneys. The area around the town contained abundant resources: hardwood forests, grasslands, canebrakes, nut bearing trees, freshwater springs and some with brine. Wildlife included bear, deer, elk, and bison. Tools and pottery could be made from chert bearing bedrock and clay riverbanks. Residents of the town used Raven Rock, a 500 foot high sandstone rock formation on the Ohio side, as a lookout point to observe traffic on the Ohio River. Located about 5.5 miles southwest of the town center, the rock allowed lookouts to survey a 14 mile stretch of the river upstream and downstream. It is today part of Raven Rock State Nature Preserve.
1739 жылы Лонгюйль баронның сапары
Ең алғашқы куәгерлік мәлімет 1739 жылдың шілдесінде Шарль III Ле Мойннің, Лонгюйль баронның есебі. Француздық әскери экспедиция 123 француздық сарбаздан және 319 америкалық индейлер Квебектен Лонгюэльдің қолбасшылығымен Нью-Орлеанды Англия атынан шабуылдаған Чикасодан қорғауға көмектесу үшін жолға шықты. Огайо өзенінен Миссисипи өзеніне қарай сапар шегіп бара жатқанда, олар Сциото өзенінің жағалауындағы ауылдың жергілікті басшыларымен кездесті, бұл, мүмкін, Төменгі Шоунитаунда болған, "онда шоунилер оларды достық қабылдады және күш-жігер берді". Лонгюйль офицерлерінің арасында 1749 жылы Төменгі Шоунтаунга оралған жас Пьер Жозеф Селорон де Бленвилл болды.
Төменгі Шоунитаун археологиялық ауданы
Lower Shawneetown археологиялық ауданы, Гринуп округі, Кентукки және Льюис округі, Кентукки, Оңтүстік Портсмут маңындағы тарихи аудан, 1985 жылы тарихи орындардың ұлттық тізілімінде тіркелген. Сайт өзінің ақпараттық әлеуеті үшін тізімге енгізілді және төменгі Шоунитаундағы ауыл, адам жерлеу орындары және тағы бес үлестіруші сайтты қамтиды: Сайттың Кентукки бөлігі 1920 жылдары жол құрылысы кезінде ашылған. Ол кезде Кентукки университетінің тобы зерттеді, алайда сайттан табылған ежелгі форт материалдары 1960 жылға дейін талдалмаған. Огайо өзенінің екі жағындағы жерлер 1984 және 1987 жылдар аралығында қайтадан қазылып, олардың барлығы кеш форттың ежелгі Монтур кезеңінің (1550-1750) артефактілерін, оның ішінде 18-ші ғасырдың ортасында Еуро-Америка сауда тауарлары мен адам мен жануарлардың қалдықтарын шығарды.
The Kentucky portion of the site was initially discovered in the 1920s during road construction. It was investigated at that time by a team from the University of Kentucky, however Fort Ancient materials recovered from the site were not analyzed until the 1960s. Sites on both sides of the Ohio River were excavated again between 1984 and 1987 and all have produced Late Fort Ancient Montour Phase (1550 to 1750) artifacts, including mid 18th century Euro American trade goods and human and animal remains.