Кіріспе

Пол Мансур Нагди (29 наурыз 1924 жыл - 9 шілде 1994 жыл) - Берклидегі Калифорния университетінің механика ғылымының профессоры.

Ерте өмір және білім

Пол Нагди 1924 жылы 29 наурызда Тегеранда дүниеге келген. 1943 жылы ол білімін арттыруға ұмтылып, Құрама Штаттарға қауіпті сапарға шығады. Ол Корнелл университетінде машина жасау мамандығын оқып, оны 1946 жылы қаңтарда бітірді. Құрама Штаттар армиясының инженерлік корпусында қысқа уақыт болғаннан кейін, ол 1946 жылдың жазында Мичиган университетінің инженерлік механика бөлімінде аспирантураға оқуға түсті. 1948 жылы АҚШ азаматтығын алды. 1948 жылы ол М. С. дәрежесін алды. 1951 жылы докторлық дәрежесін алды.

Мансап

1949-1951 жылдары инженерлік механика бойынша оқытушы болды. Д., ол Энн Арборда профессордың көмекшісі болып тағайындалды. 1953 жылы доцент, ал келесі жылы профессор атағына дейін жоғарылатылды. Ол 1958 жылы Калифорния университеті Беркли университетінің инженерлік ғылымдар профессоры болып ауысты. Ол осы жерде механикалық техника кафедрасының қолданбалы механика бөлімін құруда маңызды рөл атқарды. 1964-1969 жылдары бөлімнің төрағасы болды. 1991 жылдан бастап ол Роско және Элизабет Хьюз кафедрасын механикада ұстады, ал 1994 жылы ол аспирантурада профессор лауазымына көтерілді. Ол Америка механикалық инженерлер қоғамының (ASME) көптеген комитеттерінің белсенді мүшесі болды. 1967-1972 жылдар аралығында ASME қолданбалы механика бөлімшесінің атқарушы комитетіне қызмет етті және 1972 жылы комитет төрағасы болды. 1977 жылы оның елу жылдық мерейтойына орай Нагди бөлімнің тарихын дайындауды қолға алды. 1972 жылдан 1984 жылға дейін теориялық және қолданбалы механика жөніндегі АҚШ Ұлттық комитетіне қызмет етті және 1979-1980 жылдары Комитеттің төрағасы болды. 1978-1984 жылдар аралығында Халықаралық теориялық және қолданбалы механика одағының Бас ассамблеясының мүшесі болды. Соңғы рет ASME Құрмет комиссиясына тағайындалды (1986-1994), оның төрағасы болды 1991-1994.

Континуумдық механикаға қосқан үлесі

Нагдидің континуум механикасы бойынша жұмысы қырық жылдан астам уақытқа созылды және қатты денелер мен сұйықтықтардың механикалық мінез-құлқының барлық аспектілерін қамтыды. Ол механикадағы негізгі сұрақтарға қатты қызығатын, әрі әрқашан оларды жалпылықтың ең жоғары деңгейінде қарастыруға тырысқан. Оның шығармашылығын физикалық интуициямен, әдістемелік және математикалық ойлаумен біріктіреді. Ол ең алдымен қабық теориясы мен пластика саласындағы зерттеулерімен танымал, сонымен қатар сызықтық және сызықтық емес серпімділік, вискоэластичность, деформацияланатын таяқшалар теориясы, сұйықтық табақтар мен ұшқыштар теориясы, термомеханика, қоспалар теориясы және жалпы континуум механикасына қосқан үлесімен танымал. Нагдидің эластикалық қабықтар мен тақталарға деген қызығушылығы Мичиган университетінде аспирантурада оқыған кезінен басталған. Классикалық жолмен жұмыс істеп, Нагди кейіннен 1963 жылы жарияланған шағын деформацияларға ұшыраған иілгіш қабықтар мен пластиналарды жүйелі түрде өңдеуді әзірледі. 1950 жылдары үздіксіз механиканың қазіргі қайта өрлеуі қарқын алып жатты. Ол 1940 жылдары сызықтық емес иілгіш материалдарға және Ньютондық емес сұйықтықтарға қызығушылық ретінде басталды, бірақ тез арада материалдардың мінез-құлқының әлдеқайда кең ауқымын қамтуға таралды. Нагди жаңа теориялық дамуды қабылдады және Лав, Лэм және Уиттакер сияқты классикалық авторлардан үйренген механиканы жаңаша қарастыра бастады. Қаптама теориясына қатысты ол көп ұзамай тақырыпты нақтылауға әкелетін мүлдем жаңа көзқарас қабылдануы мүмкін екенін түсінді. Бұл Коссерат бетінің теориясы (жексенбі ғасырдың басындағы француз эластиктерінің есімімен Евгений және Франсуа Коссерат). Негізінде, Коссерат беткісі - бұл қосымша тәуелсіз векторлық өрістер анықталатын қисық бет ретінде қабық тәрізді құрылымды идеалдандыратын математикалық модель. Нагди инерция, импульс және бұрыштық импульс қосымша өрістерге жатқызылатынын көрсете алды, сондықтан қабықтардың деформациялары үшін жалпы динамикалық теңдеулер жиынтығы алынады. Ол "Handbuch der Physik" журналына жамылғылар мен тақталар туралы мақала жазуға шақырылды. Бұл 1972 жылы (Vol. VIa/2 нұсқасы) және жалпыға бірдей осы тақырыптың түпкілікті қарастырылуы ретінде танылған. Коссераттың беткі қабаттары тек қатты денелерді ғана үлгілеумен шектелмейді. Нагди 1970-ші жылдардың соңында түсінгендей, су қабаттары қатты қабаттармен бірдей кинематикалық емделуді мойындайды, бірақ құрау қасиеттеріне қатысты әртүрлі. Нагди және оның авторлары сұйықтық беттерінің әдемі теориясын әзірледі және оны әртүрлі проблемаларға, соның ішінде өзгермелі тереңдіктегі ағыстағы толқындар, кедергілер мен көлдердегі қайықтар арқылы ағып өту сияқты көптеген мәселелерге сәтті қолданды. 1984 жылы Джон В. Вехаузен мен Пол Нагдидің докторанты Р. Ченгиз Эртекин бұл теңдеулерді Жасыл Нагди теңдеулері деп атады. Нагдидің мансабының басынан аяғына дейін қызықтырған екінші негізгі бағыт - пластикалық материалдардың икемділігі. 1950 жылдардың ортасына қарай пластикалық сыйымдылықтың қанағаттанарлық теориясы шағын деформацияларға ұшыраған материалдар үшін жасалды. Нагди және оның әріптестері көптеген тәжірибелік зерттеулер жүргізді, сондай-ақ шексіз пластикалыққа қатысты бірнеше талдамалық мақалалар жазды. Нагдидің 1960 жылғы шолу қағазы шексіз пластикалық теориясының жан-жақты қарастырылуын ұсынды және әлі күнге дейін кеңінен келтіріледі. 1960-шы жылдардың басында Нагди пластикалық теорияны шекті деформациядағы эластикалық пластикалық материалдарды қамтитын міндет қойды. Бұл үлкен қиындық болды, өйткені үлкен деформацияларды қабылдау үшін шексіз теорияның барлық аспектілерін өзгертуге тура келді. Оның 1965 жылы досы және ұзақ уақыттан бері әріптесі А. Э. Гринмен бірге жазған пластикалық мақаласы эластикалық пластикалық материалдарды ірі деформацияларға ұшыратудың алғашқы жүйелі әдісі болып табылады. Келесі екі онжылдықта Нагди пластиканың маңызды аспектілері бойынша жұмыс істеуді жалғастырды, ал 1990 жылы, оның шексіз пластика туралы шолу мақаласы жарияланғаннан кейін отыз жыл өткен соң, ол қазіргі теорияның одан да жақсы сын есебін ұсынды.

Өлім

Ол 30 жылдан астам уақыт механика кафедрасының профессоры болғаннан кейін, өпке қатерлі ісігінен өліп, Калифорния штатының Беркли қаласындағы үйінде қайтыс болды. Ол 1994 жылдың 9 шілдесінде қайтыс болды.

Жетістіктер

Нагдидің жетістіктерін мойындау үшін көптеген беделді марапаттар берілді. 1956 жылы Мичиган университетінің үздік оқытушы сыйлығын алды. 1958 жылы Джон Саймон Гуггенхайм мемориалдық қоры стипендиясын алды. 1962 жылы ол Америка инженерлік білім беру қоғамының Джордж Вестингхаус сыйлығын алды. Екі рет (1963 және 1971) Берклидің Миллер институтының ғылымдағы негізгі зерттеулер жөніндегі ғылыми-зерттеу профессоры болып тағайындалды, ал 1991 жылдан бастап Роско және Элизабет Хьюздың механика саласындағы кафедрасын басқарды. Пластикалық және қабықша теориясына қосқан үлесі үшін 1980 жылы ASME-дан Тимошенко медалімен марапатталды, бұл оның есімін осы ғасырдың ең үздік инженерлік ғалымдарының тізіміне кіргізді. 1983 жылы ASME-нің құрметті мүшесі, ал 1984 жылы Ұлттық инженерлік академиясының мүшесі болды. 1986 жылы инженерлік ғылымдар қоғамының Эринген медалімен марапатталды. Ол Ирландия Ұлттық университетінің (1987) және Университете Католике де Лувеннің (1992) құрметті докторлық дәрежесін иеленді. 1994 жылы Беркли атағымен марапатталды. Сонымен қатар, ол Академиялық Сенаттың Берклидің екі факультетінің зерттеу оқытушыларының бірі ретінде 1994-1995 жылдары таңдалды.