Кіріспе

Англиядағы ауыл Батыс Тилбери - Англияның Эссекс графтығындағы Тюррок ауданындағы ауыл және бұрынғы азаматтық приход. Ол Темза өзенін қарастыратын биік өзен террасасының үстінде және екі жағында орналасқан. Қазіргі Тилбери қаласының бір бөлігі (Тилбери қамалының бір бөлігін қоса алғанда) Батыс Тилберидің дәстүрлі приходында орналасқан. 1931 жылы приходтың 444 тұрғыны болды. 1936 жылы 1 сәуірде Тюррок пайда болу үшін приход жойылды.

Орналасуы және басқаруы

Батыс Тилбери - бұрынғы Англия шіркеуінің приходы. Батыс Тилбери - Тюрроктың жеті қорғалған аймағының бірі. Қазіргі Тилбери қаласы ішінара өзінің дәстүрлі аймағында (Тилбери фортын қоса алғанда), бірақ одан буферде және негізінен Чадвелл Сент-Мэридің дәстүрлі приходында орналасқан.

Батыс Тилбери ауылының залы

Ауылдық зал (Естелік залы) 1924 жылы капитан Е. А. Лофтус бірінші дүниежүзілік соғыста өмірлерін қиған жергілікті ерлерді еске алу үшін ашты. Атаулары ескерткіш тақташаға жазылған, ол Сент-Джеймс шіркеуінде, ауылдың әкімшілігінде және әкімшіліктің веб-сайтында орналасқан. Ол үлкен ортақ алаңның оңтүстік шетінде орналасқан. Зал жалға беріледі және осылайша кеңінен қауымға ауылдың орталығы ретінде қызмет етуді жалғастыруда. Вест-Тилбери ауылының залы - жергілікті тұрғындар мен олардың қаржы жинау іс-шаралары қолдаған тіркелген қайырымдылық ұйымы.

Бейнелеу және геология

Батыс Тилбери Эссекстің оңтүстік шетінде, Темзаға қарама-қарсы орналасқан. Жер бетінің жартысына жуығы Темза аллювийі (балшық), ішкі бөлігі күрт қиыршық тас қырқасы (шамамен 30 метр) болып табылады. Мұкинг еншісіндегі солтүстік шекарасында құмды топырақтар бар. Субстрат Танет құмырасынан тұрады, ол өз кезегінде қалыңдықтағы қышпен қапталған. Мұздықтан кейінгі өзен аңғары шагылдық жотаны солтүстік еншілес шетінде кесіп, әдеттегі ауыл шаруашылығы жерінде жеңіл беткі сары құмдарды (Танеттерді) ашады. Өзеннің түбінде бірнеше үлкен қыш түйіндері мен бейтарап Бунтер қиыршықтары пайда болады. Оңтүстікке қарай Темастың аллювияларының бай топырақтары бұрынғы табиғи (топырақты) тұзды батпақ күйінен қалпына келтірілді, ол орта ғасырдан бастап біртіндеп қоныстанды. 1362 жылғы Инквизиция қорадағы бір батпақты "қабырға" ішінде деп атайды. Аграрлық жерлерді соңғы рет 1720 жылдары ірі көлемде қайта өңдеу жұмыстары жүргізілді. Бір кезде маңызды өзен ішкі аймаққа қарай Холл-Хиллдегі Домсдей иелігінің орталығынан өте жақын орналасқан, бірақ бұл 16 ғасырдың ортасында бұғатталған. Өзендердегі адамдар Билл Мерой өзені деп атаған өзен сағасы шағын кемелермен Марш фермасына (Тилбери форты маңы) кіруге мүмкіндік берді. Бұрынғы ауыл шаруашылығы режимдері аралас шаруашылықты (қора, шөп, дәнді дақылдар, бұршақ) "таулы" қиыршықты биіктіктерде қолданады, онда қазіргі су деңгейіне талап етілместен бұрын, көптеген жер үсті қайнарлары, бұлақтар мен тоғандар болды, ал қарқынды батпақты қой шаруашылығы (жергілікті және кең нарықтар үшін қой сүті мен ірімшік өндіру). XXI ғасырда ауыл шаруашылығының суреті қызықты әртүрлілікпен толықтай өңделетін шеңберде, алмасулар бар, олар майлы тұқымдарды, арпаны, картопты, көктемгі шөптерді, салат пиязын және биік, жеңіл топырақта жүгері дәндерін, ал төменгі топырақтағы қышқылдарды, картоп пен бидайды қамтиды. Ауыл орталығына жақын жердегі ыстық жерлерге бірнеше жүгіруші бұршақ пен кориандр сияқты ұсақ шөптер өсіріледі.

Археология

Қауымдағы 30 метрлік шагыл террасасында төменгі палеолиттің (Ескі тас дәуірі) тік қол балталарының көптеген үлгілері бар; ауыл орталығына жақын жерде Мустер (неандерталь) құралдарының кейбір дәлелдемелері табылды. Мұздық кезеңнен кейінгі Маглемозия халқының Макинг еншісіне жақын орналасқан солтүстік өзен аңғары бойындағы жаппай болуы, мезолиттік аңшы-жинағыштардың сипаттамалық траншетка балталары, аждаһалары мен кремнездер ("Темза пиктері")мен бірге кремнездер өндірісінің өзектері мен бөренелерінің табылуынан көрінеді. Бұл жерлер неолитте де қолданылған, бұл жерлер жақын маңдағы Орсетт тас жолдарының қоршауымен тығыз байланысты. Бұл ертедегі шаруалар жоғарыда аталған аңғардың үстіндегі жоғарғы беткейлерде (шагылдарда) орта тас дәуіріндегі олардың алдыңғыларына қарағанда көбірек таралған көрінеді. Қола және темір дәуірлеріндегі өрістік жүйелердің сабақтастығы айқын көрінеді. 2010 жылы Милл Хаустың солтүстігіндегі қазба жұмыстары кезінде кейінгі қола дәуіріндегі қабір үйіндісі (барроу) және басқа да римдікке дейінгі ерекшеліктер табылды. Гун төбедегі Клаудиан дәуіріндегі тікбұрышты қорғаныс қоршау 1960-шы жылдардың соңында қазылып алынды (Туррок мұражайында табылды). Ең маңызды көші-қон кезеңі (б.з.д. Бұл 450 жылынан бастап осы аймақтың англосаксондыққа айналуының алғашқы кезеңін көрсетеді және 2 шақырым қашықтықтағы Мукинг төбесіндегі көптеген басқа грубенхаузерлерге ұқсас. 2000 жылы бір ауыл шаруашылығы жұмысшысы мұнда б. з. б. 1 ғасырдан қалған алтын сымнан жасалған бұрмаланған бұранданы тауып алды. Ол заңсыз жойылған және қазір археологиялық деректерге жоғалған, бірақ табылған кезде түсірілген суреттер оның Рейнландтағы Вальдальгесхайм күйме қабірінен алынған торк типтеріне ұқсас екенін көрсетеді.

Шұңқырлар мен орман

Қайта өңделген батпақты жерлерді дәстүрлі түрде сумен тазарту ордалары ("су қоршаулары") арқылы бөліп отырды. Көп ұзамай бұлар фрагмиттерден түседі, бірақ олар мезгіл-мезгіл кеміп, тұрақты тікенек болып өспейді. Бұрын бұл таулы жерлер қалың бұталар өсіретін биік бағаналар арқылы өтетін. Бұл ағаш қазір жойылған, бірақ әрдайым қайта тіріліп отыратын (клондалатын) бұталар аралас сипаты бар тікұшақтардың ішінде басым. Кей жерлерде өте көне шұңқырдың сынықтары сақталып, жаңғақ, бұранда, далалық кеспеағаштың, емен, күлдің және қызыл шампион, тігіс және көк қоңырау сияқты өкілдікті жер флорасының әдемі аймақтарын береді. Өкінішке қарай, "Александр" (Smyrnium olusatrum) деп аталатын жаңа өсімдік қазір Батыс Тилберидің көпшілігіне иелік етеді, бұл шағын өсімдіктердің мозаикасына зиян келтіреді. Ежелгі орманды жерлердің бірнеше елеулі, бірақ өте кішкентай және осал жерлерін әлі де көруге болады. Ашен Шоу, Радуж Шоу және Шроув Хилл деп аталатын, олардың әрқайсысы округтің көптеген көне орманды жерлерінің айқын белгісі болып табылатын приход шекарасына сәйкес келеді. Біріншісі өзінің атауын Батыс Тилберидің солтүстік шетінде орналасқан, тас төбе басына айналған қисық беткейден алады. Көктемде гүлдеген жапайы вишнялардың шаңырағы әрдайым көңілді етеді. Оның ежелгі шөптерінде далалық кл, күл, краб алмасы, мүйізді бұта және емен (Q. robur) бар, ал орманды жердің астында қызғылт түсті, жергілікті көк қоңырау және жабайы арам бар. Пиньют та бар. Шрув Хилл, Чадвеллмен батыс шекарасында, "шруф" деп аталады, бұл қатал орманды жерді білдіретін ескі сөз. Тағы бір кішкентай ағаш парцелі - Куперс Шоу - соңғысы - неғұрлым жақында пайда болған елм бұтасы. Жергілікті "шау" сөзі ортағасырлық орманды жерді білдіретін терминнен алынған, ол әдетте шөптесін ретінде өңделетін.

Ортақ егістік

Эссекстің осы бөлігінде бірегей болып табылатын Батыс Тилбериде әлі де "Ұлы ортақ" деп аталатын үлкен көлемде қоршалмаған (қоршалмаған) жер бар. Бұл - ерлік шаруалары өздерінің жеке жер таспаларын өңдеген үш ортағасырлық далалық далалардың бірі. Ол ауылдың жасыл және қонақ үйінің артында жатыр. Лоу-стрит-лейннен тыс жерде "Little Common" деп аталатын басқа ұқсас аймақ болды, онда жеке жолақтар (осы жерде орта ғасырда "dayworks" деп аталатын) бағаналар немесе басқа да ерекше белгілермен белгіленді. Соңғысы осы бағаналар құйма темірден 1868 жылы қайта тұрғызылды және сэр Джон Кастың атын алып жүр, оның Альдгейттегі қайырымдылық мектебі мұнда игілік пен жер телімдеріне ие болды.

Ауыл шаруашылығы

Оңтүстік Эссекс үшін ерекше, Батыс Тилбериде 19 ғасырда ашық жердегі егін шаруашылығы жалғасты. Олар ашық жерде болса да, жеке шаруашылықтар еркінде болды. Бұл шаруашылықтардың орналасуы туралы кейде даулар туындады. Уақыт өте келе, жер иелері - сэр Джон Касс қоры мен Темзадағы Хенли қаласы - өздерінің иеліктерін анықтау үшін белгілер орнатты. Бұрынғы ауыл шаруашылығы режимдері аралас шаруашылықты (қора, шөп, дәнді дақылдар, бұршақ) "таулы" қиыршықты биіктіктерде қолданады, онда қазіргі су деңгейіне талап етілместен бұрын, көптеген жер үсті қайнарлары, бұлақтар мен тоғандар болды, ал қарқынды батпақты қой шаруашылығы (жергілікті және кең нарықтар үшін қой сүті мен ірімшік өндіру).

Батыс Тилбери орталығы

Сонымен қатар ортағасырлық егін шаруашылығының сақталған жерлері, бұл қалашықтың қарапайым тұрғындары үшін қарастырылған шөптесін аймақтар, олар еншілес аймақтағы оннан астам шаруашылықтардың көшірмелерін (немесе кейінірек еркін иеліктерін) ұстады. Әрқайсысына көктемнен күзге дейін белгілі бір мөлшерде бұқа, сиыр немесе қой жайылуға рұқсат етілді. XVIII ғасырда осы ережеге заңсыз түрде қол қойылып, ауыл тұрғындары малдарын мал бағуға жіберген. 1895 жылы Парламент актісімен ақыры Батыс Тилбери ортақ консерваторлары деп аталатын реттеуші орган құрылды, ол Commons-тың бірнеше бөлігін дұрыс пайдалануға мүмкіндік береді. Қазіргі уақытта Батыс Тилбери Коммонс 100 акр жерді алып жатыр, ең кіші бөлігі - Грин ауылының орталық ауданы. Бұл бастапқыда (1257 жылдан бастап) базар алаңы (әр сәрсенбі сайын өткізілетін) болды. Оның жанында қоралық тоған орналасқан, бұл ауыл базарларын едәуір қашықтықтан келетін жүк аттарымен қамтамасыз еткен дәуірде маңызды ерекшелік болғаны сөзсіз. Жыл сайынғы Сент-Джеймс жәрмеңкесі де осы жерде өткізілді, ал Уокердің 1584 жылғы картасында ол "Fayer Green" деп аталады. Жалпы жайылымның үлкен аумақтары алыста орналасқан: Холл Коммон (манор үйінің оңтүстігінде) 13 акр; Парсондж Коммон (ортағасырлық парсондж үйінің жанында) 15 акр; Тилбери Форт Коммон 16 акр және 20 акр; Уолтон Коммон (Тилбери электр станциясына жақын) 24 акр; Форт Роудтың шеттері 15 акр.

Даму және өнеркәсіп

Өткендегі индустрияланған аймақта Батыс Тилбери ауыл шаруашылығының бір бөлігі ретінде дерлік сақталып қалған. Бұл негізінен (қазіргі) ірі жер иесінің, Милл Хаус Фермасында орналасқан C. H. Cole and Sons шаруашылық иесінің ықпалына байланысты. Парфюмериялық аймақта Виктория дәуірінің ортасынан бері болған, бұрынғы отбасы өкілдері қоршаған аумақтарды урбанизациялаған әсерлерге қарсы тұрды. Тилбери қаласына жақын жердегі приходтың аз бөлігі Шығыс және Батыс Үндістан компаниясының кемежайларына келумен тұрғын үй үшін дамытылды, шамамен 1883 жылы, ал ежелгі Marsh Farm (Meroys) жақын маңдағы қаланың кәріз жұмыстары үшін пайдаланылды. Тилбери фортының шығысында (ол ішінара У. Тилбери батпағында, ішінара Чадвеллдің көршілес еншісінде орналасқан) 1950 жылдары екі алып электр станциясының біріншісі салынды, олардың соңғысы әлі күнге дейін еншілес жағалауда басым. Кей жерлерде шагылдан жасалған ("баляст тесіктері") шашыраңқы шатырлар түрінде кездейсоқ жер бетін бұзу байқалады, бұл жерде XIX ғасырдағы карьерлердің бірі қазір өсіп, жағымды барлау лагері ретінде қызмет етеді. Аллювиалды батпақты жерлерді 1854 - 55 жылдары темір жол желісі (Лондон, Тилбери және Саутхенд темір жолы) кесіп өтті, жарты ондаған жылдан кейін Лоу-стритте шағын станция тұрғызылды. Ол 1969 жылы Бичингтің қысқартуы кезінде қиратылған. Батыс Тилбери - келесі онжылдықта жаңа Темза көпірлік схемасы мен автокөлік жолының қосылуы үшін ұсынылған үш сайттың бірі.

Қауым

Беданың ағылшын шіркеуінің тарихында Тилабургте Сент-Седт құрған шіркеу туралы айтылады. Бұл Батыс Тилбери болған деген пікір айтылды, алайда көпшілік пікір Шығыс Тилбериге жақтанады. Вест-Тилбери шіркеуінің шіркеуі Сент-Джеймске (Үлкенге) арналған, оның киелі күні 25 шілдеде, ол күні Вест-Тилбери жәрмеңкесі жыл сайын өткізілетін. Терезелердің көпшілігі 14 ғасырдан қалған. Қазір ол жеке тұрғын үй. Кейіннен Кентербери архиепискобы болған Уильям Лауд 1609 жылы Батыс Тилберидің ректоры болып тағайындалды.

Сент-Джеймс шіркеуі мен приход

Қауымның шіркеуі - ІІ* санатталған ғимарат. Ол кремнезден және үйінділерден салынған және В. Бентон қалпына келтірген. Онда ерте Норман терезелерінің қалдықтары бар. Шалқада леди Гордонға және оның күйеуі, 1796 жылдан 1817 жылға дейін ректор болған құрметті сэр Адам Гордонға (3-ші баронет) арналған көркем ескерткіш бар.

Қонақ үйдің ауласы

Шығыс шіркеудің апсидалық түрі, едәуір линчетті жиекке байланысты, бастапқыда шіркеудің бұрынғы (бәлкім діни) маңыздылығы бар овалды үйіндіге орналасқанын білдіруі мүмкін. Батысында ол қораның залымен шектеседі. Мұндағы топырақ - тереңде орналасқан қиыршық тас, ол органикалық қалдықтарды тез шығарады. 1883 жылғы еменді сарайдың фрагменттері шығыс және солтүстік жақта сақталған және Викториялық ағаш лич қақпасы бар, жақында қызыл терракоталық айдаһар аяқтарымен қайта өңделген. Бұл кезеңде жерлеу ауласы тас қабырғамен қоршалған, 1565 жылғы шіркеулік есептерде ол біршама "өшірілген" және жөндеуден өту керек деп көрсетілген. Оның кремнезден жасалған негізі жуырда тазалау операциялары кезінде ашылды. Жері дәстүрлі гектар, 18-ші және 19-шы ғасырлардағы көптеген тастар, көбі импортталған әк тастан жасалған. Бірнеше ауыл әскери мәнге ие, ал бірнеше елеулі ауыл шаруашылығы атаулары кездеседі: COLE, TALMASH, ASPLIN және т.б. Жерлеу аймағы Джордж Бернесс берген ауыл шаруашылығы жерінің үстіне төмен қарай кеңейтілді, ол 1921 жылы желтоқсанда бағышталды және ішінара оның периметріне вишнялы алма ағаштары отырғызылды. Қонақ үйдің ауласында Екінші дүниежүзілік соғыстағы екі британдық әскердің әскери қабірі бар.

Ректорлар

Ең алғашқы (норманд кезеңіндегі) ректорлардың аты-жөні белгісіз. 1223 жылы Тилберидің Ричард деген пасторы 1223 4 жылғы мүлік мәмілесінде аталады, ал 1228 жылы Уильям, Кіші (Батыс) Тилберидің ректоры деп жазылған. Бізде тұңғыш рет аталатын ректор Уильям де Хареворт болды, оны король (Эдвард I) ұсынды. 1422 жылдан 1428 жылға дейін ректор болып С. Алкок қызмет атқарған. Батыс Тилберидің жеке еншісінің соңғы ректоры - Rev. Дадли А. Уитвам, 1954 және 1971 жылдар аралығында қызмет атқарған. Содан кейін Леонард Джеймс Миддлтон 1977 жылға дейін Сент-Джеймсте қызмет етті, содан кейін шіркеулер біріктірілді.

Пастор үйі

Соңғы ғасырларда "Ректория" деп аталатын ортағасырлық діни қызметкерлердің тұрғын үйі Глейб даласында, Сент-Джеймс шіркеуінің оңтүстік-шығысында, қазіргі Купер-Шоу жолының аяғына жақын орналасқан. Бұл жерде 13 ғасырдан бастап керамикалық бұйымдар, үйдің және ғимараттардың төбе тақташалары тіркелген. Бұл жерде де 18-ғасырдағы "Ректордың құдығы" дәрілік су үшін сумен құйылды. Қысқа уақыт ішінде рев. 1780 жылдары Дэвид Эванс Гриндегі үйді (Well House) пастордың үйі ретінде қолданды, ал шамамен он жылдан кейін Rev. Адам Гордон "Ган Хилл" бұрышындағы "Белл Инн" қонақ үйін сатып алып, оны әдемі пастор үйіне айналдырды. Бұл Ректори Роудқа өз атын берді және шамамен 1799 жылдан бастап 20-ғасырдың ортасына дейін Батыс Тилберидің болашақ ректорларының үйі ретінде қызмет етті, ол сатылып, қиратылды. Ескі бақтың кейбір элементтері осы жерде орманды бұталар арасында сақталған.

Батыс Тилберидің дәрілік сулары

18 ғасырдың басым бөлігінде ауыл өзінің дәрілік бұлақтарымен танымал болды; ең танымалдары Холл фермасының ас үйінің астынан сорғыланды. Көп ұзамай судың малдың түрлі ауруларын емдейтіндігі байқалды және ақырында оны Лондонның кейбір әйгілі химиктері сынауға жіберді (1736). Олардың бірі Лондон ауруханасының негізін қалаушылардың бірі доктор Джон Андри болды. Оның бірнеше басылымдарының арасында "Тилбери суының" тиімділігін сипаттайтын кітапша бар. Оның құндылығы туралы көптеген пікірлер айтылды, әсіресе қан ағыны мен түрлі ішек ауруларын емдеуде. Ол ауылда да, Джон Эллисонның Лондон қоймасынан да сатылды, оның инициалдары жалғыз белгілі толық сақталған кварт шыны бөтелкеде (Туррок мұражайы) кездеседі. 1780 жылдары бәсекелестік пайда болды, өйткені қазіргі Санкт-Джеймс ректоры, Rev. Дэвид Эванс өзінің пасторлық үйінің ауласынан (сарайдың төбесінде тұрған) бұлақ суын сата бастады. Бұл Оуэннің Сэвилл-Роудағы қоймасынан сатылды. Бұл "көпшіл" затты халыққа таңу әрекеті он жылдан аз уақытқа созылды (А. Д. Эванс 1795 жылдың басында қайтыс болды), бұл кезде Батыс Тилбери бұлақтары кез келген жағдайда қоғамдық санадан құлдырап кетті. 1803 жылы ол "кезе-кезе жүгінген" деп сипатталды, ал приходтық баға жазбалары 1807 жылдан кейін негізгі ұңғыма орнына сілтеме жасамайды.

Мерекелік ғимараттар

Ең танымал - Тилбери форты (Англия мұрасы), 17 ғасырдың ортасы мен аяғындағы жұлдызды форт, Темзаның тар (900 метрлік) өтуіне қолдайды. Бұл туралы қол жетімді кітаптар мен нұсқаулықтарда жақсы жазылған, бірақ олар негізінен форттың стратегиялық тұжырымдамасы, орналасуы мен сәулеті туралы. Әскерилердің әлеуметтік өмірі аз ерекшеленеді. Жыл бойына ашық және мұнда пайдалы көрмелер ұйымдастырылады. Басқа мұралық ғимараттар ішкі ауылдың өзінде орталық немесе шеткі болып табылады және топ ретінде алғанда, жергілікті жергілікті тілді, жоспарды және стилін керемет көрсетеді. Вест-Тилбери залы, Кондоверлер (қазіргі Уолнут-три коттедж) және Маршаллдар - барлығы ерте Тюдор ағаштан жасалған (оқ және елім) сарайлар. Олардың ішінде ең үлкені - Вест-Тилбери залы, оның артқы проекциясында Тюдор дәуіріндегі кірпішпен жасалған жақсы жертөлелері бар. Бұл - шіркеудің жанындағы оңтүстік бақтың шетінде қалған кең құрғақ арықтың бір бөлігі ғана. Лоу-стриттегі Полвикс - 17 ғасырдың басындағы (1620 ж. шамасында) жаңа Ренессанс үйін, қайтадан ағаштан жасалған, бірақ қос үйдің орналасуы (қоса орналасқан екі үй), ал Манор Ферма (қазіргі уақытта Ақ үй деп аталады) 17 ғасырдың аяғында, негізінен бір үй немесе үйдің қабырғасы. Ол Скандинавиядан (Норвегия шыршасынан) келетін шетелдік жұмсақ ағаштарды бейнелейді және негізінен термопластпен қапталған. 18 ғасырдан бастап ауылдың ерекшелігі болған кірпішке көшу Патшаның басында (шамамен 1770 жылдары қосымшалармен) бейнеленген, бірақ бұл, 1810 жылы пошта кеңсесі сияқты, штукатурланған. Бұл маңызды ғимараттың жоғары жағындағы терезелері, әдемі дүкеннің алдындағы бұрыштың үстінде, 20 ғасырдың соңында аяусыз түрде ауыстырылды. Сондықтан, Old Bakery on the Green - бұл 1830 жылдары салынған шағын көлемді және тиісті терезелері бар сары түсті кірпіш үйді іздеудің ең жақсы үлгісі. Ауылдан сәл алыста, Гунхилл фермасы мен Милл Хаус фермасында, 1839 жылы және 1850 жылы алғашқысы, гүлденген шаруалар мен диірменшілер отбасыларына арналған, ертедегі Виктория вилласы типіндегі екі сипаттама бар. Олар 19-ғасырдың басым бөлігінде ауданның ескірген шаруа қожалықтарының орнын ауыстырған қала сәулетінің ыңғайлы стилін көрсетеді. Well House, Green-ке қарап, ертедегі Викториялық салт-дәстүрге сай, сары кірпіштен жасалған. Оның ішкі көрінісі XV ғасырдың аяғында жасалған ағаштан жасалған. Сол кезеңдегі қиылысқан қанатты зал үйі кейіннен 17 ғасырдағы ұзын пішінді ғимаратқа қайта өңделген сияқты. Бұл 1742 жылғы Чарльз Слоанның картасында көрсетілген. 1794 жылы ол Sun Fire Assurance кітапшаларында "Лат және Пластер және тиль" деп сипатталған, ол сол кезде пастор Дэвид Эванстың пастор үйі ретінде қызмет етті. 50 жылдан кейін оның бетін жергілікті кірпішпен қаптады. Оның шығу тегі өте көне болуы мүмкін, өйткені Оксфордтағы Мертон колледжінің іс-әрекеттерінде 1272 жылғы Батыс Тилбериге қатысты құжат бар, оған бірнеше жергілікті жер иелері куә болды, соның ішінде 'Джон құдық' (de fonte). Саксон тілінде "құдық" деген сөз су көзі немесе табиғи бұлақ дегенді білдіреді. Есік үйіне іргелес жатқан тоғанға шагыл бұлағы құйылады, ол кішкентай аңғардың оңтүстік-батыс шетінде бөгеті бар. Мемориалдық залдың бір жағында орналасқан The Schoolhouse - бұл қызыл түстес қызыл кірпішпен жұлдызды шиферлі шатырлы ғимарат, Викторияның соңғы кезеңіндегі "интернат мектебі" архитектурасының үлгісі. Қазіргі уақытта ол бос тұр, оның соңғы пайдалануы - шөп кесу жабдықтарын сақтау және жөндеу үшін кеңес қоймасы болды. Темір жолмен жабылған және асфальт төселген ойын алаңы Ректор Роудқа қарайды. Ол 1876 жылы ашылған, онда нәресте кезеңінен бастап мектеп бітіру жасына дейінгі 66 бала қабылдауға мүмкіндік болды, 1880-ші жылдардың ортасында орта есеппен 55 оқушы болды. 1891 жылғы санақ Батыс Тилбери орталығына едәуір цыган лагерінің келгенін көрсетті және осы халықтың болуы жаңа кемежайлардың ағып кетуімен бірге 1894 жылы мектеп үйін кеңейтуге әкелді. 1913 жылы жергілікті газетте "түгел" деп сипатталды және 1930 жылдары директор мен 2 мұғалімнің басшылығымен оның тізілімінде 118 бала болды. Жабылу 1960 жылы 22 шілдеде, жұма күні, жаңа құрылған Торреллс мектебінің кіші Тюрроктан біршама қашықтықта, ағалар үшін басталған, кіші балалар негізінен Чадвеллге көшіп барған. Директорлардың журналдары белгілі бір қоғамдық мұрағатта жоқ, бұл ауылдың әлеуметтік тарихы үшін елеулі шығын.