Кіріспе

The Small Faces – 1965 жылы Лондонда құрылған ағылшын рок-тобы. Топтың алғашқы құрамына Стив Мариотт, Ронни Лейн, Кенни Джонс және Джимми Уинстон кірді. 1966 жылы Уинстонның орнына Ян Маклаган клавишашы ретінде қосылды. Топ 1960 жылдардың ең танымал және ықпалды мод топтарының бірі болды, "Itchycoo Park", "Lazy Sunday", "All or Nothing" және "Tin Soldier" сияқты хит әндерін, сондай-ақ "Ogdens' Nut Gone Flake" концептуалды альбомын жазды. 1969 жылға дейін олар Ұлыбританияның ең табысты психоделикалық топтарының біріне айналды. Мариотт "Humble Pie" тобын құру үшін кеткен кезде, қалған үш мүше Ронни Вуд, Вудтың ағасы Арт Вуд, Род Стюарт және Ким Гарднермен бірлесіп, қысқа мерзімге "Quiet Melon" атымен өнер көрсетті, ал Арт Вуд пен Гарднер кеткеннен кейін "Faces" атымен танылды. Солтүстік Америкада "Faces" тобының тұңғыш альбомы "Small Faces" тобының жұмысы ретінде жарияланды. 1975 жылы "Faces" және "Humble Pie" топтары тарағаннан кейін "Small Faces" тобының классикалық құрамы (Мариотт, Лейн, Маклаган және Джонстан тұрады) қайта құрылды, себебі "Itchycoo Park" әні қайта шығарылып, ондыққа енді. Олар Джимми МакКаллошты шақырудан бұрын "Playmates" альбомын жазды. Бұл бес адамнан тұратын топ "78 in the Shade" альбомын шығарғаннан кейін тарады. "The Small Faces" тобы кейінірек пайда болған бритпоп қозғалысының алғашқы шабыт көзі және тіпті бастауы ретінде қарастырылады. Ағылшын музыка журналисі Джон Савидж оларды "Секс Пистолз тобының алғашқы өкілдерін болжаған жалғыз британдық топ [олар "Small Faces" тобының "Whatcha Gonna Do About It" әнін каверлеген]" деп атады. 2012 жылы олар Рок-н-ролл Даңқы залына енгізілді.

Лейн мен Мариоттың кездесуі (1965)

Лейн мен Мэриот 1965 жылы Мэриот Лондонның Мэнор Парк ауданындағы J60 музыкалық барында жұмыс істеп жүргенде танысты. Лейн әкесі Стенмен бірге бас-гитара сатып алуға келді, Мэриотпен әңгімелесіп, бас-гитараны сатып алды, содан кейін жұмысынан кейін Мэриоттың үйіне барып, жазбаларды тыңдады.

Алғашқы сахналық қойылымдар (1965)

Топтың алғашқы әндер жиынтығына "Jump Back", Джеймс Браунның "Please Please Please", Смоки Робинсонның "You've Really Got a Hold on Me" және Бен Э. Кингтің "Stand by Me" сияқты R&B/soul классикалары енді. Лондоннан тыс алғашқы концерті Шеффилдтегі жұмысшылар клубында өтті. Олар жергілікті модтарды қанағаттандырмай, көбірек ән тыңдағысы келетіндей сет орындады. Лестер Скверіндегі Cavern клубындағы маңызды тұрақты өнер көрсету кезінде оларды сол кезде Лондонда тұратын Сонни мен Шер қолдады.

Decca-ға қол қою және алғашқы екі сингл (1965)

Топ менеджмент импресариосы Дон Арденмен басқару шартына қол қойды, және олар өз кезегінде Decca Records компаниясымен жазу үшін келісім жасады. Топ алғашқы синглының жетістігін Marriott/Lane еңбек еткен "I've Got Mine" атты қатал мод үлгісімен пайдалана алмады. Арден топтың әні фильм арқылы жария болады деп ойлады; алайда, фильмнің Ұлыбританиядағы көрсетілімі кешіктірілді, және "I've Got Mine" жақсы пікірлер алғанына қарамастан, тізімге ілесе алмады. Одан немесекей Джимми Уинстон актерлік және музыкалық жеке жолын қуу үшін топтан кетті. Ол телеарналар мен кинода актер ретінде табысқа жетіп, сәтті кәсіпкер атанды. 2000 жылғы сұхбатында Кенни Джонс Уинстонның топтан қуылғанының себебін "Ол (Уинстон) өзінің деңгейінен асып, Стив Мариоттпен бәсекелесуге тырысты" деп түсіндірді. Уинстон кейіннен Арден мен оның інісі арасындағы келіспеушіліктерге байланысты топтан кеткенін мәлімдеді.

Small Faces және басқа да хит-синглдер (1966)

Уинстонның орнына Иан МакЛеган келді, оның клавишада ойнау таланты мен кішкентай бойы топтың ырғағына өте үйлесімді болды. Small Faces тобының жаңа құрамы 1966 жылғы 28 қаңтарда жарық көрген "Sha La La La Lee" атты үшінші синглымен хит-парадтарға енді. Олар әрбір хит-парадтағы жетістіктерімен танымалдылығын жылдам арттырып, Ready Steady Go! және Top of the Pops сияқты британдық поп-телешоуларында жиі пайда бола бастады, сондай-ақ Ұлыбритания мен Еуропа бойынша үздіксіз гастрольдік сапарлар жасады. Олардың танымалдылығы 1966 жылдың тамызында, олардың бесінші синглы "All or Nothing" Ұлыбритания хит-парадының төбесіне шыққанда ең жоғары деңгейге жетті. 1966 жылға қарай, елдегі ең табысты концерттік топтардың бірі болғанымен және төрт Ұлыбритания Топ 10 хиттері мен көптеген сәтті синглдарды жариялағанына қарамастан, топтың қаржылық жағдайы нашар болды. Арденмен болған жанжалдан кейін, ол жігіттердің ата-аналарына топтың барлық мүшелері есірткі қолданады деп мәлімдеп, қарсы тұруға тырысты, осыдан кейін олар Арденмен де, Decca компаниясымен де байланысты үзді.

"Here Come the Nice" және сол есімді екінші альбом (1967)

Оларға жаңадан құрылған Immediate лейблімен бірден келісімшарт ұсынылды, оны Rolling Stones-тің бұрынғы менеджері Эндрю Лоуг Олдхэм құрған болатын. Олардың алғашқы Immediate синглы – олардың есірткі тұтынуының әсерімен жазылған және есірткі сатушыны ашық атағандықтан цензурадан өткен "Here Come the Nice" болды. Екінші, өз атауын алып жүрген Small Faces альбомы үлкен сатуға ие болмаса да, басқа музыканттар тарапынан жоғары бағаланды және көптеген топтарға, отандық және шетелдік ареналарда, күшті әсер етті. Онда Immediate үшін қайта жазылған әндердің бұрынғы нұсқалары да бар, соның ішінде Крис Фарлоуға демо нұсқасы ұсынылған "My Way of Giving" және Apostolic Intervention-ға берілген "(Tell Me) Have You Ever Seen Me?" әндері. Альбомда олардың сахнада жиі орындаған "Baby Don't You Do It" әні де бар, онда Жимми Уинстон жетекші вокал мен гитарада ойнайды. Эффектті Olympic Studios инженері Джордж Чкиантц қолданған. 1967 жылдың желтоқсанында "Itchycoo Park" әнінен кейін Мэриотт жазған "Tin Soldier" әні жарық көрді. Сондай-ақ, бұл әнде американдық әнші П. П. Арнольд қосымша вокалда орындалған. Ән үлкен жетістікке жетіп, Ұлыбритания чартында 9-орынды, ал АҚШ Hot 100 чартында 73-орынды иеленді. Мэриотт оны көршілерімен болған жанжалдардан шабыт алып, әзіл ретінде жазған. Сингл Ұлыбритания чартында 2-орынға жетті.