Кіріспе

Lake of Tears – 1994 жылы құрылған шведтік хэви-метал тобы. Олар көбінесе готикалық метал/готикалық рок және дум-метал орындайды деп есептеледі. Алайда, олардың музыкалық стилі психоделикалық рок пен прогрессивті рок элементтерін де қамтиды. Топ 2000 жылы шығармашылық дауларға байланысты тарап кетті, бірақ 2003 жылдың соңында қайта құрылып, Black Brick Road атты жоғары бағаланған альбомын шығарды. 2011 жылдың сәуір айында олар өзінің сегізінші студиялық альбомы Illwill-ді жариялады. 2014 жылы олар алғашқы концерттік альбомын – By the Black Sea шығарды. Топтың ең соңғы альбомы Ominous 2021 жылдың 18 ақпанында шықты.

Алғашқы жылдар

Lake of Tears 1990-шы жылдардың басында Даниэль Бреннаре, Йонас Эриксон, Микаэль Ларссон және Йохан Оудхуис құрған. Олардың «Greater Art» атты тұңғыш альбомы 1994 жылы Black Mark Production лейблі арқылы жарық көрді. Албом – дөрекі, қирағы вокал мен күшті гитаралармен орындалған дум-метал. Кейіннен топ осындай нақты стильден алшақтады, тек 2011 жылы шыққан «Illwill» альбомында оған қайта оралды. Lake of Tears 1995 жылы шыққан екінші альбомы «Headstones» арқылы сыншылар мен жанкүйерлерді әсерлі қалдырды. Музыка маңызды өзгерістерге ұшырады, дум-металдың рифтік негізін кеңейтіп, көбірек мелодиялық және мұңды дыбысқа қол жеткізді. Ән мәтіндері де жаңа тақырыптарды зерттеді, терең қайғы мен психоделикалық фантазиялық суреттер альбомның ауыр, күзгі атмосферасын күшейтті.

Карьераның ортасындағы жетістік: "Қызыл ғалам"

1997 жылы топтың сол кезге дейінгі ең танымал студиялық альбомы – «A Crimson Cosmos» жарық көрді. Егер «Headstones» бұрынғы дыбыстың жаңаша өңделуі болса, «A Crimson Cosmos» толыққанды жаңа туылу болды, құнарлы, әуелгі мелодиялық альбом еді. Альбомның соңғы трегі «A Crimson Cosmos» прогрессивті/психоделикалық Pink Floyd тобының айқын ықпалын көрсетті, ал «Lady Rosenred» және «Raistlin and the Rose» сияқты басқа тректерде танымал фантастикалық тақырыптар көтерілді. Ритм-гитарист Йонас Эриксон альбом шығар алдында топтан кетіп, оның орнына гитарист Ульрик Линдблом келді. «A Crimson Cosmos» альбомын жазғаннан кейін және 1999 жылға дейін Lake of Tears тобымен гастрольде болғаннан соң, ол да топтан кетіп, жетекші гитарист ретінде тек қонақ ретінде ойнаған Магнус Сахлгренмен алмастырылды. Ол «Forever Autumn» және одан кейінгі Lake of Tears альбомдарында ойнады, көбінесе жетекші гитара рифтерінің көп бөлігін жазды, бірақ Сахлгрен 2004 жылы шыққан «Black Brick Road» альбомынан кейін ғана топ мүшесі ретінде ресми түрде қабылданды. Lake of Tears тобының 1999 жылғы «Forever Autumn» альбомы «Headstones» және «A Crimson Cosmos» альбомдарымен қалыптасқан үрдісті ұстанбады, нәтижесінде тыныш және терең ойлы альбом пайда болды. Клавиатурашы Кристиан Сааринен қысқа мерзімге топтың ресми мүшесі болып қосылды, бұл топтың дыбысына қосымша деңгей қосты. Альбомда фантастикалық суреттер көп болды және оның жалпы әсері аяушылық пен қайғыға толы болды.

Бөліну

Жеке және шығармашылық даулардың, сондай-ақ (немесе тіпті одан да маңыздысы) лейбл тарапынан назардың жетіспеуінің салдарынан, топ Forever Autumn альбомын шығарғаннан кейін көп ұзамай тарап кетті, бірақ олар Black Mark Production компаниясымен тағы бір альбомды жазуға келісімшарт бойынша міндетті болды. Осыған байланысты Бреннаре мен Сахлгрен студияға шегініп, барабан машиналарын пайдаланып және бұрынғыдан өзгеше жақсы өндірілген "The Neonai" альбомын жазды. Нәтижесінде 2002 жылы жарық көрген бұл альбомда топтың ең шабыттандырған әндері мен есте қаларлық мелодиялары орын алды, оның құрамы асығыс жағдайда жасалғанына қарамастан.

Қайта қосылу және соңғы іс-әрекет

2003 жылы топ көңілсіздіктен қайта бірікті, бірнеше джем-сессияларға қатысты. Ұжымдық рухтарының қысқа үзілістен кейін қайта жанданғанын олар тез түсінді және 2004 жылы жарық көрген Black Brick Road альбомына материал дайындауға кірісті. Black Mark Production оларды тиісті деңгейде насихаттамағанын сезінген Lake of Tears жаңа лейбл іздеді және ақырында Noise Records-пен келісімге келді. Black Brick Road альбомының жарық көргенінен кейін топ жаңа идеяларды зерттеді. Әндердің көпшілігі абстрактілі сипатқа ие, эмоциялық күйлерге және арманға ұқсас суреттерге баса назар аударады, фантастикалық әңгімелер мен сюжеттік құрылымға тікелей сілтемелерден гөрі. Альбомнан кейін Магнус Сахлгрен топ мүшесі ретінде ресми қабылданды, осылайша бес жылға жуық серіктестігін бекітті. Lake of Tears жетінші студиялық альбомын Moons and Mushrooms 2007 жылдың 26 сәуірінде шығарды. Альбомда гитаралық өңдеуге ауыр көзқарас танылды, Black Brick Road-тан айырмашылығы, оның мелодиялары негізінен клавиатуралық тәжірибелер арқылы жасалған. Музыка тікелей репетиция бөлмесінде жасалды, бұл топ үшін жаңа тәсіл болды. Moons and Mushrooms қатты рок дыбысына ие, бірақ Бреннаренің өлеңдері әдеттегідей меланхолия мен концептуалдылыққа ұмтылды. 2011 жылдың 29 сәуірінде Illwill атты жаңа альбом жарық көрді. Бұл альбомдағы музыка әлдеқайда ауыр, қараңғы, топтың әдеттегі қайғылы тақырыптарды бейнелеуден бас тартып, күңгірт және алаңдататын суреттерге толы. Lake of Tears 2014 жылдың 31 қаңтарында алғашқы концерттік альбомын шығарды. Альбом "Қара теңіз жағасында" деп аталады және осы жылдың басында Румынияның Бухарест қаласында жазылған 16 әннен тұратын толық концертті қамтиды. Ол DVD/CD жиынтығы ретінде де қол жетімді. 2020 жылдың 13 шілдесінде Дэниел Бреннаре созылмалы лейкемия диагнозын алғанын және Illwill осы аурумен күресудің "бәлкім, көбірек жасырын жолы" екенін жариялады. Сол хабарламада келесі альбомның аты "Ominous" болатыны айтылды.

Жинақтаушы альбомдар

Ең ұлы көз жастар томы I (2004)
Ең ұлы көз жастар томы II (2004)