Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Криккет әлем чемпионаты
Cricket World Cup
Қонақжай таңдау
1989 жылғы қаңтарда Австралия мен Жаңа Зеландияға турнирді өткізу құқығы берілді, бұл екі ел 1987 жылғы Әлем кубогын қабылдаған Үндістан мен Пәкістанның бірлескен өтінімін жеңіп шықты. Австралия-Жаңа Зеландия өтінімі турнирді 1992 жылдың ақпан және наурыз айларында, жергілікті крикет маусымы аяқталған соң өткізуді ұсынды, ал Үндістан-Пәкістан өтінімі бойынша турнир 1991 жылдың соңында өткізілуі тиіс болған. Халықаралық Крикет Кеңесінің (ICC) жеті толық мүшесіне екі дауыс, ал 18 серіктес мүшесіне бір дауыс берілді. Дауыс беру нәтижелері жарияланбады, бірақ жеңімпаз өтінім ICC серіктес мүшелерінен күшті қолдау алғаны хабарланды. Бұл Оңтүстік жарты шарда өткен алғашқы Крикет Әлем кубогы болды және апартеид тоқтатылғаннан кейін Халықаралық Крикет Кеңесіне тесттік матчтар ойнайтын ел ретінде қайта қабылданған Оңтүстік Африканы алғаш рет қамтыды. Алғаш рет Әлем кубогы төрт жылдық емес, бес жылдық үзілістен кейін ұйымдастырылды.
Australia and New Zealand were awarded the hosting rights in January 1989, defeating a joint India Pakistan bid after those two nations had hosted the preceding 1987 World Cup. The Australia–New Zealand bid proposed that the tournament be held in February and March 1992, at the end of the local cricket season, while the India–Pakistan bid would have seen the tournament held in late 1991. The seven full members of the ICC were given two votes each in the ballot, while the 18 associate members were given one vote each. The results of the ballot were not released, but the winning bid reportedly enjoyed strong support from the ICC associate members. It was also the first Cricket World Cup to be held in the Southern Hemisphere, and the first to include South Africa, who had been allowed to re join the International Cricket Council as a Test playing nation after the end of apartheid. For the first time, the World Cup was not held after a four year gap, but five.
Формат
Формат бұрынғы турнирлерден өзгертілді, бұрынғы екі іріктеу тобының орнына толық дөңгелек робин жүйесі енгізілді. Алғашқы жеребе салу сегіз қатысушы ел және 28 дөңгелек робин матчы, сондай-ақ екі жартылай финал мен финалды қамтыды. 1991 жылдың соңында Оңтүстік Африка 21 жылдық апартеид салдарынан шеттетілгеннен кейін Халықаралық крикет кеңесіне қайта қабылданды, жеребеге оларды қосу үшін түзетулер енгізілді, нәтижесінде дөңгелек робинге тағы сегіз матч қосылды. Жаңбыр салдарынан өтетін матчтарда екінші таяқ көтеріп тұрған команданың мақсатты ұпайларын есептеу ережесі де өзгертілді. Бұрынғы ереже (орташа ұпай жылдамдығы әдісі) бірінші таяқ көтеріп тұрған команданың ұпай жылдамдығын екінші таяқ көтеріп тұрған командаға берілген оверлер санына көбейтуді қарастырды, бірақ бұл ереже екінші таяқ көтеріп тұрған командаға әділетсіз артықшылық береді деп саналды. Бұл кемшілікті жою үшін мақсатты ұпай енді ең өнімді оверлер әдісімен есептеледі. Бұл жүйеде егер екінші таяқ көтеріп тұрған командада 44 овер болса, олардың мақсатты ұпайлары бірінші таяқ көтеріп тұрған команданың ең жоғары ұпай жинаған 44 оверінен бір ұпайға артық болады. Жүйенің логикасы дұрыс болғанымен, жаңбырдың уақытындағы үзілістер проблемалық болып қала берді: Англия мен Оңтүстік Африка арасындағы жартылай финал осыны көрсетті, онда 13 доптан 22 ұпай алу қиын болғанымен, мүмкін болатын, бірақ ол 7 доптан 22 ұпайға дейін қысқартылды (ең аз өнімді овер, құрғақ доп, есептен шығарылды), ал соңында, тіпті абсурдты 1 доптан 21 ұпай (келесі ең аз өнімді овер 1 ұпай берген). Егер үзіліс екінші иннингте болса, екінші таяқ көтеріп тұрған команданың айтарлықтай кемшілігі бар еді – бұл кемшілік тек бір рет, шын мәнінде, Англияның Оңтүстік Африкаға қарсы топтық кезеңдегі жеңісінде ғана жеңіліпті. Жарым финалдың осы күлкілі аяқталуы Дакуорт-Льюис әдісін жасауға себеп болды.
The format was changed from previous tournaments, with a complete round robin replacing the former two qualifying groups. The initial draw was released with eight competing countries and 28 round robin matches, plus two semi finals and a final. In late 1991, South Africa were re admitted to the International Cricket Council after 21 years of exclusion due to apartheid, and the draw was amended to include them, adding another eight matches to the round robin. The rule for calculating the target score for the team batting second in rain affected matches was also changed. The previous rule (the Average Run Rate method) simply multiplied the run rate of the team batting first by the number of overs available to the team batting second, but this rule had been deemed to give an unfair advantage to the team batting second. In an attempt to rectify this, the target score would now be calculated by the Most Productive Overs method. In this system, if the team batting second had 44 overs available, their target score would be one greater than the 44 highest scoring overs of the team batting first. While the reasoning behind the system seemed plausible, the timing of rain interruptions remained problematic: as the semi final between England and South Africa demonstrated, where a difficult but eminently reachable 22 runs off 13 balls was reduced to 22 runs off 7 (the least productive over, a maiden, being deducted) and finally, a preposterous 21 off 1 ball (the next least productive over having given 1 run). It was seen that, if the interruption came during the second innings, the side batting second was at a significant disadvantage – one which was only overcome once, in fact, in England's group stage victory over South Africa. The farcical end to the semi final led to the creation of the Duckworth Lewis method.
Төрешілер
Сондай-ақ, жартылай финалдар мен финалды қадағалау үшін екі төреші таңдалды. Австралиялық Питер Бердж бірінші жартылай финалды және финалды бақылады. Инзамам-ұл-Хак соққыға келгенде, Пәкістанға 15 оверден 123 ұпай керек болды. Ол 37 доптан 60 ұпай жинап, бір овер қалғанда мақсатқа жетті және «Ойын адамы» атағын жеңіп алды. Оңтүстік Африка мен Англия арасындағы екінші жартылай финалда матч 10 минуттық жаңбырдан кейін даулы жағдайларда аяқталды. Ең өнімді оверлер әдісі Оңтүстік Африканың мақсатын 13 доптан 22 ұпайдан, мүмкін емес 1 доптан 22 ұпайға дейін өзгертті. Осы оқиғаның нәтижесінде бұл ереже Австралиядағы бір күндік халықаралық матчтарда ауыстырылды және 1999 жылғы әлем чемпионатында Дакуорт-Льюис әдісімен толығымен алмастырылды. Кейіннен қайтыс болған Билл Фриндаллдың айтуынша, егер Дакуорт-Льюис әдісі сол жаңбыр тоқтағанда қолданылған болса, түзетілген мақсат соңғы доптан теңесу үшін 4 ұпай немесе жеңіске 5 ұпай болуы керек еді. Дакуорт-Льюис әдісі сол күні ертерек, бұрынғы жаңбырдан кейін де мақсатты өзгертетін еді.
Two match referees were also selected to supervise the semi finals and final. Australia's Peter Burge supervised the first semi final and the final, When Inzamam ul Haq came in to bat, Pakistan still needed 123 from 15 overs. He smashed 60 runs in 37 balls in the chase to achieve the target with one over remaining and also won the Man of the Match award. In the second semi final between South Africa and England, the match ended in controversial circumstances when, after a 10 minute rain delay, the most productive overs method revised South Africa's target from 22 runs from 13 balls to an impossible 22 runs from one ball. This rule was replaced for One Day International matches in Australia after the World Cup as a result of this incident, and it was eventually superseded by the Duckworth–Lewis method for the 1999 World Cup onwards. According to the late Bill Frindall, had the Duckworth–Lewis method been applied at that rain interruption, the revised target would have been four runs to tie or five to win from the final ball. The Duckworth Lewis method would also have changed the target earlier in the day, due to earlier rain interruptions.
Финал
Финалда Пәкістан Англияны 22 ұпаймен жеңіп алды. Дерек Прингл Англия үшін екі ерте қақпа алды, ал Имран Хан мен Жавед Миандад үшінші қақпаға 139 ұпай қосып, Пәкістанның ойынын тұрақтатты. Екеуі де бастапқыда ұпай жинауға өте жай болды, және Имран қарқынын арттыруға тырысқанда жіберіліп алған мүмкіндікті пайдаланды, соған дейін 16 оверде бар болғаны 9 ұпай жинаған еді. Ол соңында 72 ұпай жинады. 25 оверде Пәкістан 70 ұпай жинаған болатын, бірақ Жавед Миандад жүгіруші шақырып, 31-оверде ұпайды 139-ға дейін арттырды. Ойыны барысында Имран Ричард Иллингворттан үлкен алтылық соғып, оны мүшелер секциясының шалқарына жіберді. Имран капитандық ойын көрсетіп, 72 ұпай алды, ал Миандад 58 ұпай жинады, одан кейін Инзамам (42) мен Васим Акрам (33) шабуыл жасап, Пәкістанға Англияға күресуге лайық 250 ұпай берді. Англияның бастамасы қиын болды. Иан Ботам Васим Акрамның добынан дауға шықты, содан кейін Алек Стюарт, Хик және Гуч та қақтығысты, нәтижесінде Англия 69/4 есебімен құлады. Аллан Лэмб пен Нил Фэйрбратер арасындағы 71 ұпайлық серпіліс Имранды 35-оверде өзінің басты шабуылшысы Васим Акрамға екінші мүмкіндік беруге мәжбүр етті. Бұл шешім ойынның бағытын анықтады. Сол жақтан келген екі доп Аллан Лэмб пен Крис Льюисті алаңнан шығарды. Бірден кейін Фэйрбратер Аақиб Жаведтен Моин Ханға ұсталды, Англияның тағдыры белгілі болды. Имран Хан соңғы сөзді айтты, ол Ричард Иллингвортты Рамиз Ражаның добынан ұстатып, финалды аяқтады және Пәкістанды әлем чемпионы атанды. Бұл сондай-ақ апта ішінде өткен жалғыз әлем чемпионатының финалы болып қала береді, сәрсенбі күні өткізілді.
In a thrilling final, Pakistan beat England by 22 runs at the Melbourne Cricket Ground (MCG). Derek Pringle took two early wickets for England before Imran Khan and Javed Miandad added 139 for the third wicket to steady the Pakistan innings – although both were very slow to score early on, and Imran benefited from a dropped catch just as he was trying to increase the tempo, having up to that point scored only 9 in 16 overs. He went on to score 72. At the 25 over mark, Pakistan had only scored 70, but accelerated the score to 139 by the 31st over as Javed Miandad summoned a runner, and he and Imran Khan built a steady partnership. During his innings, Imran hit a huge six off Richard Illingworth that landed far back into the members section. Imran played a captain's innings, getting a score of 72 and Miandad 58 to steady the innings, expectedly followed by an onslaught from Inzamam (42) and Wasim Akram (33) enabling Pakistan to give England a fighting target of 250. England's start was shaky. Ian Botham was dismissed for a duck by Wasim Akram, followed by Alec Stewart, Hick and Gooch, which left England tumbling at 69/4. A solid partnership of 71 between Allan Lamb and Neil Fairbrother caused Imran to give an early second spell to his main pacer Wasim Akram in the 35th over. The decision wrote the fate of the match. Two deliveries from the left arm fast bowler dismissed Allan Lamb and Chris Lewis. Soon Fairbrother was caught by Moin Khan off Aaqib Javed to seal England's fate. Imran Khan had the final say, when he had Richard Illingworth caught by Ramiz Raja off his bowling to finish the final and crown Pakistan World Champions. This also remains as the only World Cup Final to be played during the week, being played on a Wednesday.
Тактикалық жаңалықтар
Бұл әлем чемпионатының ерекшелігі – Жаңа Зеландия капитаны Мартин Кроу қолданған жаңашыл тактикалар болды. Ол командасының боулингін әдеттегідей жылдам шабуылшымен емес, спин шабуылшысы Дипак Пателмен ашты. Тағы бір жаңалық – сол кездегі бұрынғыдан өзгеше тәсіл, Жаңа Зеландияның Марк Грейтбатч сияқты "күшті соққы берушілермен" батысшылдықты ашу. Бұл жаңалықтар Жаңа Зеландияның Англияға қарсы өткен соңғы серияда 3:0 есебімен жеңіліске ұшыраған бұрынғы нәтижесін өзгертіп, бір комментатор: "Дүниежүзілік деңгейдегі шебер ойнаушылары болмағандықтан, Жаңа Зеландия оның орнына тапқырлыққа жүгінді" деп жазды.
A notable feature of this World Cup was the innovative tactics employed by New Zealand captain Martin Crowe, who opened his team's bowling with spin bowler Dipak Patel, rather than with a fast bowler, as is usual practice. Another innovation was the then unorthodox ploy of opening the batting with "pinch hitters", such as New Zealand's Mark Greatbatch. These innovations reversed the immediate prior form of New Zealand who had lost 3–0 in their most recent series against England, with one commentator writing, "Without a host of world class performers, New Zealand got crafty instead".