Кіріспе

1977 - Солтүстік Ирландиялық Ash рок-тобының тұңғыш студиялық альбомы. Ол 1996 жылдың 6 мамырында Home Grown және Infectious Records лейблдары арқылы шығарылды, бұл лейблдармен топ бірнеше демо-таспаларын шығарғаннан кейін келісімшартқа қол қойды. 1994 жылы Ash «Trailer» атты мини-альбомын жарыққа шығарды, одан кейін «Kung Fu», «Girl from Mars» және «Angel Interceptor» синглдары жарияланды, олардың барлығы 1977 альбомында қайта жарияланды. Ash 1996 жылдың басында Уэльстегі Rockfield студиясында продюсер Оуэн Моррис қатысуымен дебюттік альбомын жазды. Бритпоп, пауэр-поп және гараж-рок жанрындағы альбом ретінде сипатталған 1977, Buzzcocks, Dinosaur Jr. және Sonic Youth топтарымен салыстырылды. 1996 жылдың сәуірінде «Goldfinger» төртінші синглы жарық көргеннен кейін, топ Ұлыбритания және Еуропа бойынша гастрольдік сапарға шықты. «Oh Yeah» 1996 жылдың маусымында бесінші сингл ретінде шығарылды, одан кейін АҚШ, Жапония, Австралия және Жаңа Зеландияда гастрольдер өтті. Ash жылды тағы бір АҚШ гастролімен және Weezer тобының АҚШ-тағы концерттерінде қолдау көрсетумен аяқтады. Олар Еуропа мен Ұлыбританияда гастрольде болды, содан кейін Glastonbury фестивалінде өнер көрсетті. 1977 альбомы музыка сыншыларынан көбінесе жағымды пікірлер алды, сыншылар альбомның «ұсынып тұратын» (catchy) сипатын жоғары бағалады. Альбом Ұлыбританияда бірінші орынға шықты, сондай-ақ Австралия, Финляндия, Жаңа Зеландия, Норвегия және Швейцарияда топ-40-қа енді. «Kung Fu», «Girl from Mars», «Angel Interceptor», «Goldfinger» және «Oh Yeah» синглдары Ұлыбританияның сингл чартында орын алды, ал «Goldfinger» бесінші орынға жетті. 1977 альбомы Kerrang!, NME және Melody Maker сияқты британдық басылымдардың жылдың үздік альбомдары тізіміне енді. Кейіннен альбом Ұлыбританияда платиналық сертификат алды.

Өмірбаян

1989 жылдың желтоқсанында мектептес достары Тим Уилер мен Марк Гамильтон Рождествоға аспаптар алып, Vietnam деп аталатын металл тобын құруға шешім қабылдады. Топ құрамына вокалист Гарет Хатчинсон, гитарист Малкольм Кинг және барабаншы Энди Маклин кірді, бірақ олар 1992 жылдың басында топқа деген қызығушылықтарының жоқтығын айтып, кетіп қалды. Жергілікті топтың – Lazer Gun Nun – концертін көргеннен кейін Уилер мен Гамильтон металлдан бас тартып, Nirvana стиліне көшуді шешті. Осы кезде Уилер ABBA, Пол Маккартни және Wings сияқты әртістерді жақсы көре бастады. Vietnam ақырында тарады, ал Уилер мен Гамильтон панк-топ құруға бекінді. Уилер вокал мен гитарада, Гамильтон бас-гитарада ойнады. Олар екі апта бойы Уилердің бөлмесінде жаңа материал жинады. 1992 жылдың маусымында барабаншы Рик МакМюррей қосылды. Бір жыл ішінде топ төрт демо-таспа жазды: 1992 жылдың маусымындағы Solar Happy, қыркүйектегі Shed, қарашадағы Home Demo және 1993 жылдың ақпанындағы Garage Girl. Топтың досы демо-жазбалардың бірін Bad Moon компаниясының Paddy Davis-ке жіберді. Ол оны төрт ай бойы тыңдап, содан кейін жаңа рекордтық лейбл ашуды жоспарлаған Steve Tavener-ге жіберді. Tavener мен Davis кейін Белфастқа барып, топтың өнерін тамашалады. Ash, болашақ шығарылымдарын жариялайтын Home Grown лейблін Infectious аясында құрды. Гамильтон мен Уилер 17 жаста болғандықтан, олардың ата-аналары келісімшартқа олардың атынан, ал мектеп директоры Джек Ферристің рұқсатымен қол қойды. 1994 жылдың қазанында "Petrol" және "Uncle Pat" синглдары шықты, олардан кейін топтың Trailer мини-альбомы жарық көрді. Осы кезеңде топтың үштен екі бөлігі A деңгейлерін аяқтауға және Toyland мен Elastica тобымен бірге жарты жылдық демалыста гастрольдік сапарларға шықты. Олар стильдік жағынан ұқсас Green Day тобының табысқа жеткенімен ғарыздас болды. Продюсер Оуэн Моррис 1994 жылдың соңында Verve тобының A Northern Soul (1995) альбомында жұмыс істеді. Ash-тың менеджері және Infectious негізін қалаушы Корда Маршалл оларға онымен бірнеше ән жазуды ұсынды. Уилер оларға "жас және тартымды" продюсер керек болғанын және Моррис Дэвид Боуи, T. Rex және Thin Lizzy сияқты олар ұнататын топтарға әсер еткенін білгеннен кейін оны таңдады. Топ онымен жұмыс қарым-қатынасын сынап көру үшін бір ән жазды. Олар 1994 жылдың Рождествосында Уэльстің Уск аңғарындағы Loco студиясында "Kung Fu" және "Angel Interceptor" әнінің аяқталмаған нұсқасын жазды. "Girl from Mars" әні 1995 жылдың Пасхасында Уэльстің Монмутшир округіндегі Rockfield студиясында жазылды. Ash Лондонға Phil Thornalley-мен бірнеше B-сайдты жазуға мәжбүр болды, бірақ олар тиімді жұмыс істемегендіктен, Thornalley кетіп қалды, ал қалада болған Моррис шақырылды. Содан кейін олар "Angel Interceptor" жұмысын аяқтады. 1995 жылдың желтоқсанында топ Морриспен бірге пре-продакшн жұмыстарын жүргізді, ол топтың репетициялық базасына барып, олардың барлық ән идеяларын қарап шықты. Олар оған өте құнды деп есептегеннің бәрін, соның ішінде "Lose Control" және "Oh Yeah" әндерінің бөліктерін орындағаннан кейін, ол басқа ән бар ма деп сұрады, олар оған "Goldfinger" әнін көрсетті. Уилер оны B-сайд деп есептеді, бірақ Моррис: "Сен ақымақсың, бұл – сингл!" деді. Топ пен Моррис 1996 жылдың Жаңа жыл күні "Goldfinger" әнінен бастап дебюттік альбомын жазуға кірісті. Альбомға енетін қалған материал күніне 800 фунт стерлингке Rockfield студиясында жазылды, Моррис пен топ альбомды бірлесіп продюсерлік етті. Алғашқыда алты аптаға жоспарланған процесс үш айға созылды. Мектептен кейін үздіксіз гастрольдік сапарларда болғандықтан, топтың альбом үшін жеткілікті материал жинауға уақыты болмады. Nick Brine, Sorrel Merchant және Neil Kiely студиялық ассистенттер ретінде жұмыс істеді.

Музыка және тақырыптар

Музыкалық жағынан 1977 жылдың дыбысы бритпоп, пауэр-поп, гараж-рок, поп-панк және поп-рок ретінде сипатталған, глэм-рок пен гранж элементтерімен. Ол стильдердің кең ауқымын американдық лейбл Reprise Records-тың өзінің каталогынан бірнеше CD жібергенімен байланыстырды. Ол жанрдың "күші ащылық пен ішкі жанжалдармен жойылды", оның брендке айналғанын айтты, "[с]ондықтан панк осы CD-нің [ ] 1977 деп аталуының себебі емес". Ол бұл атауды "мағынасы жоқ, бірақ тартымды естілетін қарапайым атау" деп санады. Бұл музыканың өзінің құндылығымен бағалануына мүмкіндік береді. Уилер альбомның барлық тректерін жазды, "Lose Control" (Хэмилтонмен бірге жазған), "Innocent Smile" (Хэмилтон жазған) және "Angel Interceptor" (МакМерримен бірге жазған) тректерін қоспағанда. Уилер өзінің кейбір мәтіндерін "біршама әжімті" деп сипаттады, оның шабыттанымы Beach Boys және Фил Спектордың туындыларынан болды. Альбомда "Жұлдызды соғыстар" фильмінен TIE истребителінің үнінің үлгісі бар; Уилер топтың рұқсат алғанын білмейді, бірақ лейблдің келісімін алғанын болжайды, себебі олар "Жұлдызды соғыстарды" жасаған 20th Century Fox компаниясына тиесілі болған.

Әндер

"Lose Control" - бұл панк-рок әнінің ашылу трегі, ол Therapy жұмысын еске түсіретін тыныш және күшті динамиканы пайдаланады, гитаралық солосымен. Әннің келесі бөлімдері Trailer-ді қолдау үшін гастрольде жүрген кезде жазылды. Уилер "Goldfinger" атауын "оның көп құпиясы бар" деп қалдырды, ал мәтіні есірткі сатып алуға ниеттенген адамды сипаттайды. "Girl from Mars" әнінің алғашқы он тақтысы акустикалық түрде орындалады, содан кейін гитаралардың қабырғасы болып жарылады, бұл Dinosaur Jr. мүшесі J Mascis-ті еске түсіреді. Франциядағы отбасылық демалыс, онда Уилер жағажайда бірнеше адаммен бірге темекі шегіп, ішімдік ішкен, тректің хор бөліміне әсер етті. Ән Trailer уақытында жазылған, бірақ олардың менеджері мен лейблі мектепте оқып жүргенде топтың хит-синглын шығару дұрыс болмайды деп ойлағандықтан оған енгізілмеген. "I'd Give You Anything" - The Stooges-тің қаттырақ, эскиздік трегі, бұл Уилер ата-анасының үйінде тұрғанда жазған соңғы трек. Бастапқыда қарқынды болғандықтан, Моррис топты баяулатуды ұсынды. Портердің айтуынша, сенімді вокал және жеңіл гитаралық жұмыс оны Oasis дыбысымен салыстыруға әкелді. "Kung Fu" - Джеки Чанға арналған, Ramones стиліндегі трек. Уилер Рождество кезінде Ramones әндерін тыңдап, "кунг-фу", "Гонконг" және "фу-манчу" сөздерін білгенін, сондай-ақ Чанды бейнелейтін фильмдерді көргенін айтты. "Oh Yeah" - жасөспірімдердің романтикасы туралы ностальгиялық трек, оған Лиза Муриш қосымша вокалмен қатысқан. "Let It Flow" студияда жазылды, бастапқыда хор бөлімінен бұрын кіріспе болды, бірақ кейіннен ол алынып тасталды. Әннің бастапқы мәтіні жойылды, ал Уилер қалған топ пабта болғанда қайта жазды. Уилер оның дыбысын Teenage Fanclub және Lemonheads жұмысына жатқызды. Мәтінде махаббаттың адамға қалай әсер ететіні, олар өз серіктесінің оларға тигізетін әсерін көре алмайтыны сипатталған. Vanyaland-тан Кейли Кравиц "Innocent Smile" әнін "Goldfinger" әнінің "атмосфералық, лоу-фай эпосы (Ash стандарты бойынша) қылмысты жасөспірімдер туралы" деп сипаттады. Ол Daydream Nation (1988) Sonic Youth дәуіріне баяу дамуымен қарыздар. Ән сексті талқылайды және Уилер қызын бір күн бұрын көргеніне қарамастан, оны қайта қашан көретінін ойлайды. Атауы "Капитан Скарлет" және "Мистеронс" телесериалының "жеттік қыздар" кейіпкерлеріне сілтеме жасайды, ал хор ғарышкер Юрий Гагарин мен Аполлон ғарыш миссиясына сілтеме жасайды. Уилер оны "Марстан келген қыздың" псевдо жалғасы деп есептейді. Жазудың соңында МакМюррейдің "Ухууу! Иә, біз жасадық!" деп айқайлағанын естіуге болады, ол алғашқы рет экстазиге қол жеткізген кезде. Ол "Darkside Lightside" әнін басқа біреудің қатынымен қарым-қатынас жасаған адамның көзқарасынан жазды; ол Iron Maiden-нің рифтерімен ашылып, Pink Floyd-ті еске түсіретін гитаралық жұмысымен аяқталады. "Darkside Lightside" аяқталғаннан кейін 11 1/2 минуттан кейін "Sick Party" жасырын трегі ойнайды, ол Гамильтон мен гитаралық техник Лейф Боднарчук құсуынан тұрады. "Girl from Mars" әні 1995 жылдың 31 шілдесінде альбомның екінші синглі ретінде шығарылды, B-жағында "Astral Conversations with Toulouse Lautrec" және Джон Уильямстың "Cantina Band" кавері болды. Топ әнді Top of the Pops бағдарламасында насихаттады. Осы уақытта топ мектепті бітірді, содан кейін оларға көбірек гастрольде болуға және жарнамалық іс-шараларға қатысуға мүмкіндік берді, жыл соңына дейін концерттер берді. "Angel Interceptor" әні 1995 жылдың 9 қазанында үшінші сингл ретінде шығарылды, B-жағында "5 a.m. Eternal" және Джон Леннонның "Gimme Some Truth" (1971) кавері болды. Осымен қатар "Kung Fu" әні АҚШ-тағы қазіргі рок радиостанцияларына сингл ретінде шығарылды. "Goldfinger" әні 1977 жылдың төртінші синглі ретінде 1996 жылдың 15 сәуірінде шығарылды, B-жағында "I Need Somebody", "Sneaker" және Смоки Робинсонның "Get Ready" трекінің кавері болды. Ash 60ft Dolls, Bis және Jocasta тобымен бірге Ұлыбритания бойынша гастрольдік сапарға шықты. Infectious және Home Grown 1977 альбомын Ұлыбританияда 6 мамырда, ал Reprise компаниясы АҚШ-та 11 маусымда шығарды. Ұлыбританиялық нұсқасының алғашқы 50 000 данасында "Jack Names the Planets" және "Don't Know" жасырын тректері болды. Эд ван дер Элскен 1977 альбомының мұқабасында пайда болатын суретті түсірді; Кэннон оның құқықтарын рәсімдеу альбомының шығуына кешігуге ​​дейін болды, өйткені ол қайтыс болды, ал топ оның әйелімен байланыса алмады. Кассеттік нұсқасы лейблмен 1977 жылғы бағамен, £4.99 сатылды. Альбом шыққаннан кейін Ash Еуропа бойынша гастрольдік сапарға шықты және Later with Jools Holland бағдарламасына қатысты. 1996 жылдың шілде және тамыз айларында топ АҚШ-та Muzzle тобымен гастрольде болды және Ұлыбританиядағы Reading Festival-де өнер көрсетті. 1996 жылдың қыркүйек және қазан айларында Ash Жапония, Австралия және Жаңа Зеландияда гастрольде болды, содан кейін қазан және қараша айларында Stabbing Westward, I Mother Earth және Drill тобымен бірге АҚШ-қа оралды. АҚШ-тағы гастроль кезінде Ash MTV арнасының бас программисімен арнада жарияланым жасау туралы келіссөздер жүргізді, бірақ Уилер кешігіп, мас күйде келді. Келесі күні топ арнада сұхбат берді; Уилер тағы да кешігіп келді және сұхбат кезінде құсты. Лейбл топқа ашуланды, ал Уилер кейіннен осы оқиғалардың АҚШ-тағы үлкен жетістікке жетуіне кедергі келтіргенін болжады. Бұл аяқталған шоулардың бірі, атап айтқанда Боулдер, Колорадода билет сатылымы төмен болды; ынталандыру ретінде Ash 1977 альбомын толығымен орындауды ұсынып, орындады. Содан кейін олар желтоқсанға дейін Weezer тобының АҚШ-тағы бас концертін қолдады, содан кейін жылды аяқтау үшін Ирландияға бір реттік шоуға оралды. Осы айда топ 60ft Dolls және Seesaw тобымен бірге Еуропалық гастрольдік сапарға шықты, содан кейін лондондық Astoria-да бес күн қатарынан концерттер берді. Astoria концерттеріне келген фан-клуб мүшелеріне "I Only Want to Be with You", "Devil's Haircut" және "Kung Fu" әнінің тікелей нұсқасынан тұратын 7 дюймдік винил дискісі сыйға берілді. 2008 жылы 1977 альбомының үш дискілі делюкс нұсқасы шығарылды, онда Trailer, Live at the Wireless, B-жақтары, жарияланбаған демо және тікелей жазбалар кірді. Топ 2008, 2013 және 2016 жылдары, сондай-ақ 2021 жылы өткен бір реттік тікелей эфирде альбомды толығымен орындады. Astoria концерттерінен жасалған жазбалар кейіннен Live on Mars – London Astoria 1997 (2016) тікелей альбомы ретінде шығарылды.

Сыни қабылдау

1977 жылғы альбом музыка сыншылары тарапынан көбінесе жағымды пікірлер алды. AllMusic шолушысы Стивен Томас Эрлевайн «американдық панк-поптың қатаң қағидаларын ұстана отырып», Ash тобы «өз әндеріне кинематографиялық көзқарас» таңдады, нәтижесінде 1977 жыл «поп стильдерінің қорыту ыдысына» айналды. Ол, олардың «күшті гитараларды» қолдануы «ерекше, әуенді және қарқынды дыбысты ұсынады, ол ауыр гранж пен жеңіл поптың тең бөлігінен тұрады» деді. Портердің айтуынша, бұл «мүмкін болмаған толыққанды альбом болмаса да, сыншылардың кейбір бейтарап пікірлерінен гөрі ақылдырақ және жандырақ» болды. The Washington Post газетінің Марк Дженкинс, егер ол «альбомды ашатын гитараның шуына ғана қараса», «топтың шуға әуеннен көбірек ұнайтыны» көрінетінін, бұл бұрынғы Trailer альбомында да байқалған еді. Алайда, ол «осы дискіде тепе-теңдік өзгергенін» және оның «классикалық әуенділікті шикі агрессиядан жоғары қоятынын» атап өтті. Q журналының шолушысы Эндрю Коллинс альбомның «Мориспен өңделген шикі күшінен үлкен пайда тапқанын» және «100 пайыз ынтамен орындалғанын» айтты; «әй, осы жігіттер кейбір әндердің мағынасыз бұрмаланған кіріспелерін де қызықты етеді». MTV жазушысы Майкл Кругман альбомда топтың «жетілудің шегінде тұрғанын, бірақ олар оған қарсы күресіп, салмағын басқа бағытқа тастағанын» көрді. Ол альбомның «кейде өзінің үлкен қадамдарынан секіріп түсетінін» айтты, сондай-ақ бірнеше жалпы және дамылмаған тректерді атап өтті, содан кейін альбомның «нағыз кемшілігі жақсы білуі керек адамның қолында» екенін айтты, Морристің «тынышсыз және көбінесе бұлыңғыр» өндірісін сынап, «панк-роктың бұлыңғырланып, ал эксперименттік бөліктердің таңғажайып түрде жасырылғанын» мәлімдеді. Melody Maker журналының Виктория Сигал альбомын жоққа шығарып, «My Guy инди, көрші жігіттер көрші қыздарға арнап музыка жасайтын музыкадан асып түспейді» деді.

Ретроспективті тексерулер

Drowned in Sound сыншысы Джосс Альберт 1977 жылды "жастардың жастар үшін жасаған альбомы" деп атады. Ол бұл альбом "мүмкін болмаған немесе толық емес болғанымен, Brut стиліндегі ең жақсы әндердің күшті әуені 1977 жылының есіміне түсуіне себеп болады" деді. BBC Music-тен Майк Дайвер альбомның "сол сезімдерді бөліскендердің есте сақтауы мүмкін" екенін жазды, – өйткені оны бір жастағы үш жігіт жазып, сол жастағы тыңдаушыларға арнаған, олардың көңілі алкоголь ішу, қыздарды қуу және жартылай жекпе-жекпен айналысумен толған. Томпсон топты "өздерінің әртүрлі стильдерін инди-рокпен біріктіріп, жапқандары үшін мақтады, бұл керемет жұмыс істейді". "Sick Party" әні Pitchfork журналының 2010 жылғы "CD дәуіріндегі он ерекше жаңалық" тізіміне енді.