Кіріспе

Электрондық музыка стилі

Тарих

Музыканың тамыры 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында Үндістанның Гоа қаласының хиппилердің астанасы ретінде танымалдылығында жатыр. Музыкалық даму индустриялық музыка элементтерін, New beat және электронды дене музыкасын (EBM) Үндістанның 1980 жылдардағы рухани мәдениетімен үйлестіргенімен, Гоа транс стилінің нақты пішіні 1990 жылдардың басында ғана пайда болды. Ойналатын музыка техно, New beat және түрлі «компьютерлік музыка» жанрларының (мысалы, вокалсыз жоғары энергетикалық диско, acid house, электро, индустриалдық готика, house-тың әртүрлі стилдері және электрондық рок гибридтері) қоспасынан тұрды. Бұл музыка саяхатшы-жинаушылар мен диджейлердің кассета таспалары арқылы таратылды және Гоа диджейлері арасында таспадан таспаға көшіріліп, жабық қауымда, лейблдер мен музыка индустриясының ықпалынан тыс тарады. 1980 жылдарға дейін кештерде тікелей музыка орындалса, жиындар арасында таспалар қосылатын. 1980 жылдардың басында семплинг, синтезатор және MIDI музыкасы әлемдік деңгейде пайда болды, ал диджейлер Гоада басым форматқа айналды, екі таспа декі үзіліссіз музыканы қамтамасыз етіп, кештің қарқындылығын сақтап тұрды. Диджейлер 1990 жылдарға дейін кассета таспаларын пайдаланды, содан кейін DAT таспаларына көшті. 1980 жылдары Гоада Фред Диско, Доктор Бобби, Стефано, Паулино, Макки, Бабу, Лоран, Рей, Фред, Антаро, Луи, Рольф, Тило, Паули, Руди және Гоа Гил сияқты диджейлер ойнады. Музыка эклектикалық стильде болды, бірақ мистикалық, ғарыштық, психоделикалық және экзистенциалдық тақырыптарды бейнелейтін тректердің инструменталдық дуб нұсқаларына негізделген. Гоа диджейлері тректерді ұзарту үшін әртүрлі нұсқаларын монтаждап, арнайы микстер жасады. 1990-91 жылдары Гоа кештерге танымал орынға айналды және жасырын болмай қалды, сахна кеңейді. 1993 жылдан бастап Гоа стиліндегі кештер диаспора сияқты бүкіл әлемге тарады, ал Ұлыбритания, Австралия, Жапония, Германия сияқты елдердегі көптеген лейблдер Гоа кештерінің, Гоа музыкасының және Гоа суретшілері мен продюсерлерінің философиясын көрсететін психоделикалық электрондық музыканы насихаттауға кірісті. Марк Мористің «Panjaea’s focal point» кештері оны 1992 жылы Лондонға әкелді, ал Лондон клубындағы Megatripolis-тегі бағдарламасы сол кезде өсіп келе жатқан шағын халықаралық сахнаға үлкен серпін берді (1993 жылдың 21 қазанынан бастап). Гоа транстың алтын ғасыры мен бірінші толқыны 1994 және 1997 жылдар аралығында эстетикалық тұрғыдан келісімге келді. Гоа транс музыка индустриясында және ұжымдық кештік мәдениет ретінде 1994 жылға дейін жаһандық танымалдылыққа ие болмады, ол кезде Пол Окенфолд өзінің Perfecto лейблі арқылы және БАҚ-та жанрды жария етті, әсіресе 1994 жылғы Essential Mix, немесе көбінесе «Goa Mix» деп аталатын альбомымен.

Дыбыс

Музыканың бастапқы мақсаты, гипноздық, пульсті әуендер мен ырғақтар арқылы бишілерге ежелгі шамандық би ритуалдарына ұқсас, денеден шығу сезімін ұжымдық түрде бастан кешіруге көмектесу болды. Сондықтан, оның қарқынды биті бар, көбінесе стандартты 4/4 ырғағында. Типикалық трек әдетте екінші жартысында күшті кульминацияға жеткенге дейін қарқынды даму алады, содан кейін соңына қарай жылдам баяулайды. Темп әдетте 130–150 BPM аралығында, бірақ кейбір тректерде 110 немесе 160 BPM дейін төмендеуі мүмкін. Жалпы ұзақтығы 8–12 минут болатын Гоа Транс тректері, музыка дами келе перкуссиялық үлгілердегі өзгерістерді және күрделі, қабаттасқан синтезаторлық бөліктерді пайдаланып, тұрақты түрде энергияны арттыруға бағытталған. Кик-драм көбінесе төмен, қалың дыбыспен және айқын суб-бас жиіліктерімен сипатталады. Музыка көбінесе синтезаторлармен тәжірибе жасау арқылы жасалатын көптеген дыбыс эффекттерін қамтиды. Гоа трансынан туындаған және оның вариациясы арқылы кеңірек таралған, Гоа трансын Пситранс деп аталатын музыка жанрына айналдырған танымал дыбыс – органикалық, "сығылған" дыбыс (әдетте резонанстық жолақты немесе жоғары өткізгіш фильтрден өткен тісті толқын). Гоа трансында қолданылатын басқа музыкалық технологияларға Roland TB 303, Roland Juno 60/106, Novation Bass Station, Korg MS 10 және Roland SH 101 сияқты танымал аналогтық синтезаторлар кіреді. Akai, Yamaha және Ensoniq өндірген аппараттық семплерлер де семплдерді сақтау және өңдеу үшін танымал болды. Гоа трансының ерекше элементтерінің бірі – ғылыми фантастикалық фильмдерден алынған вокалды семплдерді қолдану. Бұл семплдер көбінесе есірткі, парапсихология, ғарыштық өмір, экзистенциализм, денеден шығу тәжірибелері, армандар, ғылым, уақыт саяхаты, руханилық және басқа да құпиялы және конвенцияға қайшы келетін тақырыптарға сілтеме жасайды. 1999 жылы Детройт техносын Гоадағы Багадағы "Клинсонс" деп аталған "Laughing Buddha" клубында (бұрынғы атауы "Клинсонс") исключительно Детройт техно және Чикаго хаусын орындаған анонимді артистер тобы таныстырды. Олар осы стильдегі музыканы тұңғыш рет винилдік пластинкалармен орындады. Винилді қолдану Гоа үшін жаңалық болды. Осыған дейін диджейлер микстеу үшін ырғақты сәйкестендірмейтін мини-дискілерді, DAT және CD-лерді пайдаланған. Детройт дыбысының енгізілуі Гоа трансына ұзақ мерзімді әсер етіп, оны индустриалды дыбысқа жақындатты.

Тараптар

Алғашқы тойлар Оңтүстік Анжуна жағалауындағы Бамбук орманында, Вагатор жағалауындағы Диско Доласында және Арамбол жағалауында (шамамен 1991–1993) өтті. Бастапқыда оларды коммерциялық шараларға айналдыруға әрекеттер жасалды, бірақ бұл көп қарсылыққа ұшырады және жергілікті Гоа полициясына бакшиш беру қажеттілігі туды. Шаралар көбінесе бардың маңында ұйымдастырылды, тіпті олар орман немесе жағажайда уақытша орналасқан болса да. Жаңа жылға қатысты тойлар ең көп шатақтық тудыратын, Мумбаи, Дели, Гуджарат, Бангалор, Хайдарабад және Ченнаи сияқты қалалардан автобустармен адамдар келіп, қатысатын. Бүкіл Үндістаннан саяхатшылар мен садхулар да осы шараға қосылды. Лондондағы Megatripolis бұл дыбысты танымал етуге үлкен үлес қосты. 1993 жылдың маусымынан бастап, әсіресе 1993 жылдың қазан айында Heaven түнгі клубына көшкеннен кейін музыкалық бағдарламаны дамыту жұмыстары жүргізілді, бұл 1996 жылдың қазан айына дейін Ұлыбританияның барлық ұлттық баспасөздерінде жарияланды. 1993 жылы Return to the Source атты ұйым да осы дыбысты Лондонға, Ұлыбританияға әкелді. Солтүстік Лондондағы Rocket клубында бірнеше жүз жанкүйермен басталып, Source Брикстонның 2000 орындық Fridge клубында ұзақ тұрақтап, содан кейін Брикстон академиясында 6000 орындық бірнеше ірі кештер ұйымдастырды, олардың Жаңа жылдық кештері ерекше атаққа ие болды. Клуб 1990 жылдар бойы Ұлыбритания, Еуропа және Израильде гастрольдік сапарлар жасады, сондай-ақ Жапониядағы Фудзи тауының етегінде және Нью-Йорктегі Liberty ғылым орталығында екі есте қаларлық кеш өткізді. 2001 жылға қарай серіктестер Крис Деккер, Марк Аллен, Фил Росс және Дженис Дункан шаршап, әрқайсысы өз жолымен кетті. Return to the Source ұйымының соңғы кеші 2002 жылы Брикстон академиясында өтті. Гоадағы кештердің ерекше визуалды ерекшеліктері бар – киім мен безендірулерде, мысалы, гобелендерде "флюоро" (флюоресцентті бояу) жиі қолданылады. Бұл безендірулердегі графика көбінесе ғарышкерлер, индуизм, басқа діни (әсіресе шығыс) суреттер, саңырауқұлақтар (және басқа психоделикалық өнер), шаманизм және технология сияқты тақырыптармен байланысты. Диджей стендінің алдында діни заттармен безендірілген киелі орындар да жиі кездеседі.

Танымал мәдениетте

1990 жылдардың ортасында Гоа трансі қысқа мерзімге айтарлықтай коммерциялық сәттілікке қол жеткізді, бұл стильді дамытуға көмектескен диджейлердің қолдауының арқасында, кейіннен Гоадан тыс жерлерде одан да кең таралған транс стилі пайда болды.